ผู้วินิจฉัย บทที่ 15

วนฉ. 15:1 เมื่อล่วงมาหลายวันก็ถึงฤดูเกี่ยวข้าวสาลี ซิมโซนก็นำลูกแพะตัวหนึ่งไปเยี่ยมภรรยากล่าวว่า ข้าจะเข้าไปหาภรรยาของข้าในห้องชั้นใน แต่บิดาของนางไม่ยอมให้เข้าไป.

วนฉ. 15:2 บิดาของนางกล่าวว่า ข้านึกว่าเจ้าเกลียดชังนางเหลือเกิน ข้าจึงยกนางให้แก่เพื่อนสนิทของเจ้าไป. น้องสาวของนางก็งามกว่านางไม่ใช่หรือ? ขอจงรับน้องสาวแทนนางเถิด.

วนฉ. 15:3 ซิมโซนจึงกล่าวกับพวกเขาว่า ครั้งนี้จะเอาผิดข้าไม่ได้ หากข้าทำร้ายชนชาติฟะลิศตีม.

วนฉ. 15:4 ซิมโซนจึงออกไปจับกสุนัขจิ้งจอกสามร้อยตัว และนำคบเพลิงมา แล้วผูกหางสุนัขจิ้งจอกติดกันเป็นคู่ๆ และเอาคบเพลิงผูกติดไว้ระหว่างหางทุกๆ คู่.

วนฉ. 15:5 พอจุดคบเพลิงแล้วก็ปล่อยเข้าไปในต้นข้าวที่ชูตั้งขึ้นของชนชาติฟะลิศตีม ไฟก็ไหม้ฟ่อนข้าวและต้นข้าวที่ชูตั้งขึ้นนั้น ทั้งสวนองุ่นและสวนมะกอกเทศด้วย.

วนฉ. 15:6 ชนชาติฟะลิศตีมจึงกล่าวว่า ใครทำอย่างนี้? พวกเขาตอบว่า ซิมโซนลูกเขยของคนธิมนัธทำ เพราะว่าพ่อตาได้ยกภรรยาของซิมโซนให้เพื่อนสนิทของเขา. ชนชาติฟะลิศตีมก็ขึ้นมาเอาไฟเผานางกับบิดาของนางเสีย.

วนฉ. 15:7 ซิมโซนจึงบอกพวกเขาว่า เมื่อเจ้าทั้งหลายทำเช่นนี้ ข้าจะไม่เลิกราจนกว่าจะได้แก้แค้นพวกเจ้าเป็นแน่.

วนฉ. 15:8 แล้วซิมโซนก็จู่โจมฆ่าพวกเขากระทั่งเอวและโคนขาก็หักล้มตายเป็นจำนวนมาก แล้วเขาก็ลงไปอาศัยอยู่ที่กช่องศิลาเอตาม.

วนฉ. 15:9 ชนชาติฟะลิศตีมขึ้นไปตั้งค่ายในยูดา และกระจายกันโจมตีเมืองละฮี

วนฉ. 15:10 คนยูดาจึงถามว่า เหตุใดพวกท่านขึ้นมาต่อสู้กับเรา? พวกเขาตอบว่า เราขึ้นมาจับซิมโซน เพื่อเราจะทำกับเขาอย่างที่เขาได้ทำกับเรา.

วนฉ. 15:11 คนยูดาสามพันคนจึงลงไปยังช่องศิลาเอตาม และกล่าวกับซิมโซนว่า เจ้าไม่รู้หรือว่ากชนชาติฟะลิศตีมปกครองเรา เจ้าทำอะไรกับเราเช่นนี้? ซิมโซนกล่าวแก่พวกเขาว่า พวกเขาทำกับข้าอย่างไร ข้าก็ทำกับพวกเขาอย่างนั้น.

วนฉ. 15:12 แล้วเขาทั้งหลายกล่าวกับซิมโซนว่า เราลงมาเพื่อจับเจ้าและมอบไว้ในมือชนชาติฟะลิศตีม. ซิมโซนจึงบอกพวกเขาว่า จงสาบานซิ ว่าพวกท่านเองจะไม่ทำร้ายข้า.

วนฉ. 15:13 เขาทั้งหลายตอบซิมโซนว่า เราจะมัดเจ้ามอบไว้ในมือของพวกเขาเท่านั้น เราจะไม่ฆ่าเจ้าอย่างแน่นอน. พวกเขาจึงเอากเชือกใหม่สองเส้นมัดซิมโซนไว้ และพาขึ้นมาจากศิลานั้น.

วนฉ. 15:14 เมื่อซิมโซนไปถึงเมืองละฮี ชนชาติฟะลิศตีมก็ร้องอึกทึกขณะมาพบเขา. และกพระวิญญาณของพระยะโฮวาเสด็จมาเหนือเขาอย่างฉับพลัน จนเชือกที่มัดแขนของเขาเป็นเหมือนป่านที่ไหม้ไฟ เครื่องจำจองนั้นก็1หลุดออกจากมือของเขา.

วนฉ. 15:15 เขาพบกระดูกขากรรไกรลาสดอันหนึ่ง จึงยื่นมือหยิบมา และใช้ฆ่าคนเสียกหนึ่งพันคน.

วนฉ. 15:16 ซิมโซนกล่าวว่า ด้วยขากรรไกรลาฆ่าคนเป็น1กองด้วยขากรรไกรลา ข้าได้ฆ่าคนหนึ่งพันคน.

วนฉ. 15:17 เมื่อเขากล่าวจบแล้วก็โยนกระดูกขากรรไกรลาทิ้งไปจากมือ เขาเรียกสถานที่นั้นว่า 1รามัธละฮี.

วนฉ. 15:18 ซิมโซนกระหายน้ำมาก เขาจึงร้องทูลพระยะโฮวาว่า พระองค์ได้ปฏิบัติการในการทรงช่วยอันยิ่งใหญ่นี้โดยมือผู้รับใช้ของพระองค์. บัดนี้ข้าพเจ้าจะตายเพราะกระหายน้ำ และตกอยู่ในมือของผู้ที่กไม่ได้รับพิธีสุหนัตหรือ?

วนฉ. 15:19 พระเจ้าจึงทรงเปิดช่องที่อยู่ในเมืองละฮี และมีกน้ำไหลออกมาจากที่นั้น. เมื่อเขาดื่มแล้วขวิญญาณของเขาก็กลับฟื้นสภาพขึ้นอีก เพราะฉะนั้นเขาจึงเรียกสถานที่แห่งนั้นว่า 1เอนฮาโคเร ซึ่งอยู่ที่ละฮีจนถึงทุกวันนี้.

วนฉ. 15:20 และเขาได้เป็นผู้วินิจฉัยชนชาติอิสราเอลในสมัยของชนชาติฟะลิศตีมยี่สิบปี.