วิวรณ์ บทที่ 8

วว. 8:1 1 วลีที่ว่า "ในสวรรค์ก็เงียบ" ชี้บ่งว่า ขณะนี้เป็นเวลาที่เคร่งเครียด. เมื่อพระองค์แกะตราที่เจ็ดออกแล้วในสวรรค์ก็กลับเงียบลงเพราะยุคสมัยกำลังจะหันเปลี่ยน คือหันจากยุคสมัยที่พระเจ้าทรงอดกลั้นไปสู่ยุคสมัยที่พระเจ้าจะทรงพระพิโรธนั่นเอง.

วว. 8:1 ก ฮบฆ.2:20; ซคย.2:13; ซฟย.1:7; เทียบ บพส.46:10; ซคย.1:11

วว. 8:2 ก วว.8:6

วว. 8:2 ข วว.8:6

วว. 8:2 1ข ตราที่เจ็ดนำมาซึ่งแตรทั้งเจ็ด และแตรทั้งเจ็ดนี้เป็นเนื้อหาสาระของตราที่เจ็ด. ตราทั้งเจ็ดถูกแกะออกอย่างลับๆ ส่วนแตรทั้งเจ็ดถูกเป่าขึ้นอย่างเปิดเผย.

วว. 8:3 ก วว.7:2; 10:1; 18:1

วว. 8:3 1ก ดู 7:2 คำอธิบาย 1.

วว. 8:3 ข วว.8:5; 5:8

วว. 8:3 2ข กระถางทองคำเป็นเครื่องหมายเล็งถึงคำอธิษฐานของวิสุทธิชนทั้งหลาย (5:8) ที่พระคริสต์ผู้เป็น "ทูตสวรรค์อีกองค์หนึ่ง" ได้นำไปถวายแด่พระเจ้า.

วว. 8:3 ค วว.6:9

วว. 8:3 3ค ชี้ถึงแท่นสำหรับเผาเครื่องบูชาเผา (เทียบ อซด.27:1-8).

วว. 8:3 ง วว.5:8; เทียบ อซด. 30:34-38

วว. 8:3 4ง เครื่องหอมเป็นเครื่องหมายถึงพระคริสต์รวมทั้งคุณงามความดีทั้งหมดของพระองค์ที่ได้เพิ่มเติมลงบนคำอธิษฐานของวิสุทธิชนทั้งหลายเพื่อให้คำอธิษฐานของพวกวิสุทธิชนที่ได้ถวายบนแท่นทองคำจะได้เป็นที่โปรดปรานจากพระเจ้า.

วว. 8:3 5 แปลตามตรงคือ ให้.

วว. 8:3 จ วว.5:8

วว. 8:3 6จ ขณะที่แกะตราที่เจ็ดนั้น ก็ยังมีวิสุทธิชนที่อธิษฐานอยู่บนแผ่นดินโลก.

วว. 8:3 ฉ อซด.30:1-10; ลก.1:11

วว. 8:3 7ฉ แท่นทองคำก็คือแท่นเผาเครื่องหอม (เทียบ อซด.30:1-9).

วว. 8:4 ก อซด.30:8-9; ลวต.16:13; ลก.1:9-10

วว. 8:4 1ก ควันของเครื่องหอมชี้บ่งว่า เครื่องหอมได้ถูกเผาและลอยขึ้นไปสู่พระเจ้าพร้อมกับคำอธิษฐานของวิสุทธิชนทั้งหลาย. กรณีนี้มีความหมายเป็นนัยว่า คำอธิษฐานของวิสุทธิชนทั้งหลายนั้น มีประสิทธิภาพและเป็นที่โปรดปรานของพระเจ้า.

วว. 8:4 2 ในภาษากรีกเป็นพหูพจน์.

วว. 8:4 ข วว.6:9-10

วว. 8:5 1 กรณีนี้มีความหมายเป็นนัยถึงการตอบคำอธิษฐานของวิสุทธิชนทั้งหลาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งคำอธิษฐานในตราที่ห้าซึ่งได้กล่าวไว้ใน 6:9-11 และคำอธิษฐานที่อยู่ใน ลก.18:7-8. คำอธิษฐานของวิสุทธิชนทั้งหลายในบทนี้จะต้องมีเพื่อขอให้พระเจ้าทรงพิพากษาแผ่นดินโลกซึ่งต่อต้านแผนการบริหารของพระเจ้า. การตอบคำอธิษฐานของวิสุทธิชนเหล่านี้จึงเป็นการปฏิบัติให้เป็นไปตามคำพิพากษาที่พระเจ้ามีต่อแผ่นดินโลกโดยแตรทั้งเจ็ดที่จะตามมาในภายหลัง.

วว. 8:5 ก ลวต.16:12; อฤธ.16:46; ยซย.6:6; เทียบ ลวต.10:1

วว. 8:5 ข เทียบ ยนซ.19:24; ยอค.10:2

วว. 8:5 2ข การทิ้งไฟลงบนแผ่นดินโลกเป็นการปฏิบัติให้เป็นไปตามคำพิพากษาที่พระเจ้ามีต่อแผ่นดินโลก. ฉะนั้นการเกิดเสียงฟ้าร้อง, สำเนียงต่างๆ, ฟ้าแลบ, และแผ่นดินไหวนั้นจึงเป็นเครื่องหมายแสดงถึงการพิพากษาของพระเจ้า.

วว. 8:5 ค วว.4:5

วว. 8:5 ง วว.6:12

วว. 8:6 ก วว.8:2

วว. 8:6 1 แตรทั้งเจ็ดได้ประทานให้แก่ทูตสวรรค์ทั้งเจ็ดองค์แล้ว (ข้อ 2). แต่ต้องรอจนกว่าคำอธิษฐานของวิสุทธิชนทั้งหลาย (ข้อ 3-5) ได้รับคำตอบเสียก่อน ทูตสวรรค์ทั้งเจ็ดจึงเตรียมที่จะเป่าแตร. ในการที่น้ำพระทัยของพระเจ้าในสวรรค์จะถูกดำเนินการให้สำเร็จอยู่บนแผ่นดินโลกได้ก็จำต้องมีคำอธิษฐานของวิสุทธิชนทั้งหลาย.

วว. 8:7 ก อซด.9:18-19, 23-26; ยซย.28:2; ยอค.38:22; บพส.18:12-13

วว. 8:7 ข ยอล.2:30

วว. 8:7 ค วว.7:1-3

วว. 8:7 ง วว.8:8-12; 9:15, 18; เทียบ ซคย.13:8-9

วว. 8:7 1ง แปลตามตรงคือ ส่วนที่หนึ่งในสาม. ข้อ 8-12 ก็เช่นเดียวกัน. แผ่นดินโลก... หนึ่งในสามส่วน อาจหมายถึงบริเวณที่ชั่วร้ายและบาปหนาที่สุดบนแผ่นดินโลก.

วว. 8:8 ก เทียบ บพส.46:2

วว. 8:8 1 อาจหมายถึงทะเลที่ติดกับบริเวณที่ทำแต่ความชั่วร้ายซึ่งผิดต่อพระเจ้า. ทะเลส่วนนี้ก็จะถูกการพิพากษาของพระเจ้าทำลายด้วย.

วว. 8:8 ข เทียบ วว.16:4; อซด. 7:17-21

วว. 8:9 1 แปลตามตรงคือ สิ่งที่ถูกสร้างซึ่งมีจิต.

วว. 8:10 ก วว.6:13

วว. 8:10 ข วว.14:7; 16:4

วว. 8:11 1 เป็นพืชชนิดหนึ่งที่มีรสขม.

วว. 8:11 2 ในวันนี้ผู้ที่ต่อต้านพระเจ้าและทำแต่ความชั่วร้ายซึ่งผิดต่อพระเจ้านั้นยังคงรับสุขสิ่งที่พระเจ้าทรงเนรมิตสร้างไว้อยู่. เพราะความชั่วร้ายของมนุษย์ที่ต่อต้านพระเจ้านี้เอง น้ำที่พระเจ้าทรงเนรมิตสร้างไว้และเป็นสิ่งที่สำคัญอย่างยิ่งต่อชีวิตของมนุษย์นั้นจะถูกพระเจ้าพิพากษาและถูกทำลายไปจนมีปริมาณที่จำกัด.

วว. 8:11 ก ยรม.9:15; 23:15

วว. 8:11 3 แปลตามตรงคือ มีคนเป็นอันมากได้ตายไปเนื่องมาจากน้ำเหล่านี้.

วว. 8:12 1 สี่แตรแรกซึ่งยังไม่ได้พิพากษามนุษย์โดยตรงนั้นประกอบกันขึ้นเป็นหมู่หนึ่ง เหมือนสี่ตราแรก. แตรที่หนึ่งพิพากษาแผ่นดินโลก ซึ่งครอบคลุมทั้งต้นไม้บนแผ่นดินและหญ้าทั้งหมด เหมือนกับภัยพิบัติที่เคยเกิดขึ้นในประเทศอียิปต์มาก่อน (อซด.9:18-25). แตรที่สองพิพากษาทะเล ซึ่งยังครอบคลุมถึงสัตว์ทั้งปวงที่มีชีวิตอยู่ในทะเลและเรือทั้งหลาย. แตรที่สามพิพากษาแม่น้ำและบ่อน้ำพุทั้งหลาย เหมือนกับภัยพิบัติที่เคยเกิดขึ้นในประเทศอียิปต์ (อซด.7:17-21). แตรที่สี่พิพากษาดวงอาทิตย์, ดวงจันทร์, และดวงดาวทั้งปวง ทำให้ดวงดาวเหล่านี้กลับมืดไป ซึ่งก็เหมือนกับภัยพิบัติที่เคยเกิดขึ้นในประเทศอียิปต์เช่นกัน (อซด.10:21-23). โดยการพิพากษาของสี่แตรแรกนี้จึงทำให้โลก, ทะเล, แม่น้ำ, ดวงอาทิตย์, ดวงจันทร์, และดวงดาวต่างๆ ถูกทำลายไปหนึ่งในสามส่วนจึงไม่เหมาะแก่การดำรงชีวิตของมนุษย์อีกต่อไป. ในขณะแกะตราที่หก ก่อนที่แตรทั้งเจ็ดจะถูกเป่าขึ้นนั้น ทั้งแผ่นดินโลก, ดวงอาทิตย์, ดวงจันทร์, และดวงดาวก็ถูกพิพากษาไปแล้ว (6:12-14) แต่ขอบเขตของการทำลายนั้นยังไม่ชัดเจนแน่นอนเหมือนกัน ขอบเขตของการทำลายที่มาจากสี่แตรแรก. เมื่อเป่าแตรที่เจ็ดก็จะเกิดการพิพากษาแผ่นดินโลก, ทะเล, แม่น้ำ, และดวงอาทิตย์ (16:1-21) ที่รุนแรงขึ้นอีกขั้นหนึ่งโดยขันทั้งเจ็ดซึ่งเป็นการพิพากษาของพระเจ้าที่รุนแรงที่สุดซึ่งพระเจ้ามีต่อแผ่นดินโลกและฟ้าสวรรค์.

วว. 8:12 ก เทียบ วว.6:12-13; 16:8

วว. 8:12 2ก อาจหมายถึงส่วนของดวงอาทิตย์ที่ได้ส่องสว่างในบริเวณที่มีความชั่วร้าย (เทียบ มธ.5:45).พระเจ้าทรงทราบว่าส่วนที่ว่านี้อยู่ที่ใด และส่วนนี้จะถูกทำลายด้วยการพิพากษาของพระเจ้า.

วว. 8:12 ข เทียบ วว.6:12; 16:10; อซด. 10:21-22; ยซย.13:10; ยอค. 32:7-8; ยอล. 2:10, 31; 3:15; อมศ.8:9; มธ.24:29; มก.13:24

วว. 8:12 3 แปลตามตรงคือ ปรากฏ.

วว. 8:13 ก เทียบ วว.12:14

วว. 8:13 ข วว.14:6

วว. 8:13 ค วว.9:12; 11:14; 12:12

วว. 8:13 1ค สามแตรสุดท้ายจะเป็นวิบัติสามประการสุดท้าย (9:12; 11:14) ที่อยู่ในภัยพิบัติใหญ่ (มธ.24:21) ซึ่งจะเกิดขึ้นในช่วงครึ่งหลังของสัปตสุดท้าย (สัปตที่เจ็ดสิบใน ดนอ.9:27) อันเป็นเวลาสามปีครึ่ง (ดนอ.7:25; 12:7; วว.12:14) ซึ่งก็คือสี่สิบสองเดือน (11:2; 13:5) หรือหนึ่งพันสองร้อยหกสิบวัน (11:3; 12:6).

วว. 8:13 ง วว.3:10

วว. 8:13 จ วว.9:1, 13; 11:15