วิวรณ์ บทที่ 6

วว. 6:1 1 การแกะตราทั้งเจ็ดโดยพระเมษโปดกนั้นเกิดขึ้นทันทีหลังจากที่พระคริสต์เสด็จสู่สวรรค์. เมื่อพระคริสต์ได้ทรงผ่านการกลายเป็นเนื้อหนัง, การตรึงตาย, และการเป็นขึ้นแล้ว ในการเสด็จสู่สวรรค์นั้นพระองค์จึงมีคุณสมบัติอย่างครบถ้วนที่จะแกะออกซึ่งตราทั้งเจ็ดที่ครอบคลุมถึงข้อลับลึกแห่งแผนการบริหารของพระเจ้า.

วว. 6:1 ข วว.5:1

วว. 6:1 ค วว.4:6-9

วว. 6:1 2ค เนื่องจากแผนการบริหารของพระเจ้าที่มีต่อบรรดาสิ่งทรงสร้างล้วนครอบคลุมอยู่ในตราทั้งเจ็ด ดังนั้นสิ่งมีชีวิตทั้งสี่จึงสนใจในการป่าวประกาศถึงการแกะตราสี่ตราแรกตามลำดับ.

วว. 6:1 ง วว.10:3; 14:2; 19:6

วว. 6:1 จ วว.6:3, 5, 7

วว. 6:1 ก วว.5:6

วว. 6:2 ก เทียบ วว.19:11, 14; ซคย.1:8; 6:3

วว. 6:2 1ก ขาวเป็นเครื่องหมายเล็งถึงความสะอาด, ความบริสุทธิ์หมดจด, ความชอบธรรม, และการเป็นที่รับรอง. ม้าสีขาวเป็นสัญลักษณ์เล็งถึงการประกาศกิตติคุณซึ่งสะอาด, บริสุทธิ์หมดจด, ชอบธรรม, และเป็นที่รับรองทั้งต่อมนุษย์และต่อพระเจ้า.

วว. 6:2 2 สี่ตราแรกครอบคลุมถึงม้าสี่ตัวรวมทั้งผู้ขี่ม้าทั้งสี่ตัวนั้น เหมือนเป็นการแข่งม้าสี่ตัว. ผู้ขี่ม้าทั้งสี่ตัวนั้นไม่ใช่มนุษย์ที่แท้จริง แต่เป็นสิ่งที่ถูกแปรสภาพให้เป็นตัวตน. เราเห็นได้อย่างชัดเจนว่าผู้ขี่ม้าตัวที่สองนั้น (ม้าสีแดง) คือสงคราม (ข้อ 4); ผู้ขี่ม้าตัวที่สาม (ม้าสีดำ) คือการกันดารอาหาร (ข้อ 5); และผู้ขี่ม้าตัวที่สี่ (ม้าสีเขียวซีด) ก็คือความตาย (ข้อ 8). ตามข้อเท็จจริงในประวัติศาสตร์นั้นผู้ขี่ม้าตัวแรก (ม้าสีขาว) จะต้องเป็นกิตติคุณอย่างแน่นอน ไม่ใช่พระคริสต์หรือผู้ต่อต้านพระคริสต์อย่างที่บางคนได้อธิบายไว้. ทันทีที่พระคริสต์เสด็จสู่สวรรค์แล้ว ทั้งสี่ประการนี้คือกิตติคุณ, สงคราม, การกันดารอาหาร, และความตายก็เริ่มวิ่งไปเหมือนผู้ขี่ม้าสี่ตัว และจะวิ่งไปอย่างต่อเนื่องจนกว่าพระคริสต์จะเสด็จกลับมา. เริ่มตั้งแต่ศตวรรษที่หนึ่งเป็นต้นมา กิตติคุณก็แผ่ขยายออกไปตลอดยี่สิบศตวรรษที่ผ่านมา. ขณะเดียวกันสงครามท่ามกลางมนุษยชาติก็ดำเนินต่อไปอย่างไม่หยุด. สงครามทำให้เกิดการกันดารอาหาร และการกันดารอาหารนำมาซึ่งความตาย. สิ่งเหล่านี้จะดำเนินต่อเนื่องไปจนถึงช่วงสุดปลายของยุคสมัยนี้.

วว. 6:2 3 ธนูที่มีลูกธนูนั้นใช้สำหรับการต่อสู้. แตใ่ นที่นี้มีเฉพาะคันธนูเท่านั้น ไม่มีลูกธนู ซึ่งชี้บ่งว่าลูกธนูถูกยิงออกไปทำลายล้างศัตรูและได้มีชัยชนะเพื่อก่อรูปกิตติคุณแห่งสันติสุขขึ้นแล้ว.บัดนี้สงครามได้จบสิ้นแล้ว กิตติคุณแห่งสันติสุขกำลังถูกประกาศออกไปอย่างสันติ.

วว. 6:2 ข เทียบ วว.14:14; 19:12

วว. 6:2 4ข มงกุฎเป็นเครื่องหมายแห่งสง่าราศี. กิตติคุณนั้นได้มีสง่าราศีของพระคริสต์ไว้สวมใส่เป็นมงกุฎแล้ว (2กธ.4:4).

วว. 6:2 ค มธ.24:14; ลก.24:47; กจ.1:8; รม.10:18; 15:19-21

วว. 6:2 ง 2กธ.2:14

วว. 6:2 5ง หรือ พิชิตแล้วและจะพิชิตอีก. ในหลายศตวรรษที่ผ่านมานั้น ไม่ว่ากิตติคุณจะประกาศในที่ใด ก็ได้พิชิตและมีชัยต่อการต่อต้านและการโจมตีทุกอย่างมาโดยตลอด.

วว. 6:4 1 สำเนาฉบับเก่าแก่บางฉบับไม่มีวลีที่ว่า "ข้าพเจ้าจึงมองไป ดูเถิด."

วว. 6:4 ก เทียบ ซคย.1:8; 6:2

วว. 6:4 2ก สีแดงในที่นี้เป็นเครื่องหมายถึงการหลั่งเลือด. ม้าสีแดงเป็นสัญลักษณ์ของศึกสงครามซึ่งเป็นเรื่องของการหลั่งเลือดอย่างสิ้นเชิง.

วว. 6:4 ข มธ.24:6; เทียบ ยซย.2:4; มีคา 4:3

วว. 6:4 3ข ข้อความที่ว่า "พรากสันติสุขไปจากแผ่นดินโลก, คนทั้งปวงรบราฆ่าฟันกัน, และมีพระแสงดาบใหญ่เล่มหนึ่งประทานให้แก่ท่าน" ทั้งหมดนี้ล้วนได้ชี้บ่งถึงสงครามอย่างชัดเจน.

วว. 6:4 ค ยซย.34:5-6; 66:16

วว. 6:5 ก พรท.4:8-9; 5:9-10; เทียบ ซคย.6:2, 6

วว. 6:5 1ก สีดำในที่นี้ชี้บ่งถึงการกันดารอาหาร (ยรม.14:1-4) โดยแสดงถึงสีหน้าของผู้ที่อดอยาก (พรท.4:8-9; 5:9-10). ม้าดำเป็นสัญลักษณ์ของการแพร่กระจายของการกันดารอาหารซึ่งทำให้ผู้คนมีสีหน้าดำคล้ำ.

วว. 6:5 ข ลวต.26:26

วว. 6:5 2ข ตราชูเป็นเครื่องชั่งที่ใช้ชั่งน้ำหนักสิ่งของที่มีราคาสูง แต่ในที่นี้นำมาใช้สำหรับชั่งอาหาร (ดู ข้อ 6) ซึ่งแสดงถึงการขาดแคลนอาหาร (เทียบ ลวต.26:26; ยอค.4:16).

วว. 6:6 1 แปลตามตรงคือ คอยนิกซ์ ซึ่งเป็นมาตราที่ใช้ตวงของแห้ง มีปริมาณเกือบเท่ากับหนึ่งลิตร.

วว. 6:6 2 เป็นเงินเหรียญที่สำคัญที่สุดของชาวโรมันหนึ่งเดนาริอันถือเป็นค่าแรงต่อวันที่สูงมาก (เทียบ มธ.20:2).

วว. 6:6 ก ยรม.40:10

วว. 6:6 3ก น้ำมันและเหล้าองุ่นนั้นเป็นที่ชื่นชอบของมนุษย์ (บพส.104:15). ในยามกันดารอาหารก็จะขาดแคลนทั้งน้ำมันและเหล้าองุ่น จึงทำให้มีราคาสูง. ในขณะที่เกิดการกันดารอาหารนั้น น้ำมันและเหล้าองุ่นเป็นสิ่งที่จะต้องเก็บรักษาไว้ อย่าทำลายให้เสียหายไป.

วว. 6:8 1 หรือ สีเขียวอมเทา. ซึ่งแสดงถึงสีหน้าของบรรดาผู้ที่ประสบภัยพิบัติ. ม้าสีเขียวซีดเป็นสัญลักษณ์แห่งการเข่นฆ่าของความตาย ซึ่งก่อให้เกิดภาพเหตุการณ์ของความตายที่มีลักษณะเขียวซีด.

วว. 6:8 ก วว.20:14; 21:4; ฮร.2:14

วว. 6:8 ข วว.1:18; มธ.16:18; กจ.2:31

วว. 6:8 2ข แดนมรณาเป็นสถานที่ซึ่งอยู่ใต้แผ่นดินโลก และเป็นที่กักกันจิตของเหล่าคนที่ยังไม่ได้รับความรอด ก่อนที่คนที่ตายแล้วจะเป็นขึ้นมารับการพิพากษาเบื้องหน้าพระที่นั่งใหญ่สีขาว (วว.20:11-15). หลังจากการพิพากษานี้แล้ว บรรดาคนที่ไม่ได้รับความรอดจะถูกโยนลงในบึงไฟไปชั่วนิรันดร์. แดนมรณาอาจเปรียบได้กับที่คุมขังชั่วคราว ส่วนบึงไฟก็อาจเปรียบได้กับเรือนจำที่ถาวร. ในที่นี้แดนมรณาได้ติดตามความตายไปเพื่อรอรับผู้ที่ถูกความตายเข่นฆ่าแล้ว.

วว. 6:8 3 แปลตามตรงคือ ส่วนที่หนึ่งในสี่.

วว. 6:8 ค ยรม.15:2-3; 24:10; 29:17; ยอค.5:12, 17; 14:21

วว. 6:8 4 หรือ ความตาย.

วว. 6:8 5 การถูกสัตว์ร้ายฆ่าตายนั้นเป็นการพิพากษาของพระเจ้า (2พกษ.2:24; 17:25; อฤธ.21:6).

วว. 6:9 1 ตราทั้งเจ็ดนั้นอาจแบ่งออกเป็นสี่กับสามหรือหกกับหนึ่ง. หมายเลขสี่เล็งถึงสิ่งทรงสร้างซึ่งมีสิ่งมีชีวิตทั้งสี่เป็นสัญลักษณ์ ส่วนหมายเลขหกเป็นเครื่องหมายเล็งถึงการเนรมิตสร้าง เพราะการเนรมิตสร้างได้เสร็จสิ้นลงภายในหกวัน. หมายเลขสามเป็นเครื่องหมายเล็งถึงพระเจ้าตรีเอกภาพส่วนหมายเลขหนึ่งเป็นเครื่องหมายเล็งถึงพระเจ้าซึ่งมีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น. ดังนั้นทั้งสี่บวกสามและหกบวกหนึ่งก็ล้วนชี้บ่งว่า ตราทั้งเจ็ดได้นำการเนรมิตสร้างของพระเจ้า รวมทั้งบรรดาสิ่งทรงสร้างของพระเจ้ามาถวายแด่พระเจ้าโดยการพิพากษาของพระเจ้า.
ตราที่ห้าเปิดเผยถึงการพลีชีพของคริสเตียนตั้งแต่ศตวรรษที่หนึ่งจนถึงเวลาซึ่งใกล้จะสิ้นสุดยุคสมัยนี้. (กรณีนี้อาจครอบคลุมถึงการพลีชีพของวิสุทธิชนในพันธสัญญาเดิมด้วย—มธ.23:34-36.) ขณะที่การประกาศกิตติคุณกำลังดำเนินไปตามที่ได้ชี้บ่งไว้ในตราที่หนึ่งนั้น ก็จะมีการพลีชีพของบรรดาวิสุทธิชนที่สัตย์ซื่อเกิดขึ้น.

วว. 6:9 2 ในด้านเครื่องหมายนั้น แท่นบูชาตั้งอยู่ที่บริเวณภายนอกของพลับพลาและพระวิหาร และบริเวณภายนอกเป็นเครื่องหมายเล็งถึงแผ่นดินโลก. ดังนั้นบริเวณที่อยู่ใต้แท่นบูชาก็คือบริเวณที่อยู่ใต้แผ่นดินโลก ซึ่งเป็นที่อยู่ของจิตของวิสุทธิชนที่ได้พลีชีพนั่นเอง. สถานที่แห่งนี้ก็คือสวนบรมสุขเกษมที่องค์พระเยซูเสด็จไปหลังจากที่พระองค์ตายแล้ว (ลก.23:43). สถานที่แห่งนี้อยู่ในใจกลางของแผ่นดิน (มธ.12:40) และเป็นส่วนหนึ่งของแดนมรณา (กจ.2:27) โดยเป็นส่วนที่ได้รับการประเล้าประโลมและเป็นที่อยู่ของอับราฮาม (ลก.16:22-26).

วว. 6:9 ก วว.8:3, 5; 14:18; 16:7; อซด.40:6; 20:26; 29:12

วว. 6:9 ข วว.20:4

วว. 6:9 ค วว.2:13; มธ.23:34; ยฮ.16:2; กจ.7:59-60; 12:2

วว. 6:9 ง วว.1:2

วว. 6:9 จ วว.1:2

วว. 6:10 1 เมื่อพิจารณาตามถ้อยคำที่ว่า "ต่อไปอีกชั่วขณะหนึ่ง...จนกว่า...จะครบจำนวน" (ข้อ 11) ก็จะเห็นได้ว่า เสียงร้องของวิสุทธิชนผู้พลีชีพจะต้องเกิดขึ้นเมื่อใกล้จะสิ้นสุดยุคสมัยนี้อย่างแน่นอน.

วว. 6:10 ก วว.3:7

วว. 6:10 ข วว.16:5-7; 19:2

วว. 6:10 ค วว.19:2; พบญ.32:43; 2พกษ.9:7; บพส.79:10; มธ.23:35; ลก.18:7

วว. 6:10 ง วว.3:10

วว. 6:11 ก วว.3:4-5

วว. 6:11 1ก เสื้อคลุมสีขาวในที่นี้เป็นเครื่องหมายเล็งว่าการพลีชีพของพวกเขาเป็นที่รับรองของพระเจ้า.

วว. 6:11 ข วว.14:13

วว. 6:11 ค วว.20:4

วว. 6:11 2 นี่คือการพลีชีพในช่วงภัยพิบัติใหญ่ (20:4).

วว. 6:12 1 ตราที่หกซึ่งเป็นการเริ่มต้นของภัยพิบัติที่เหนือธรรมชาตินั้นเป็นคำตอบที่พระเจ้ามีต่อเสียงร้องของวิสุทธิชนผู้พลีชีพในตราที่ห้าและยังเป็นคำเตือนต่อผู้ที่อาศัยอยู่บนแผ่นดินโลกด้วย. เมื่อพิจารณาตาม ยอล.2:30-31 แล้วจะพบว่า เวลาที่แกะตราที่หกกับเวลาที่เป่าห้าแตรแรกนั้น (9:1-11) ต่างกันไม่มากนัก. ใน ยอล.2:30-31 ก่อนอื่นได้กล่าวถึงโลหิตในแตรที่หนึ่งกับแตรที่สอง, ไฟของแตรที่หนึ่ง, แตรที่สอง, กับแตรที่สาม (8:7-10),และควันของแตรที่ห้า (9:1-3) จากนั้นจึงกล่าวถึงดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ในตราที่หก. เมื่อเปรียบเทียบระหว่าง 9:4 กับ 7:3 ก็จะบ่งชี้ได้ว่าแตรที่ห้ากับตราที่หกนั้นเกิดขึ้นในเวลาที่ใกล้กันมาก.

วว. 6:12 ก วว.8:5; 11:13, 19; 16:18; ฮาฆ.2:6; มธ.24:7

วว. 6:12 2ก ภัยพิบัติที่จะเกิดการสะเทือนไหวและการเปลี่ยนแปลงของแผ่นดินโลกและสิ่งที่อยู่บนท้องฟ้านั้นมีอยู่สองครั้ง. ครั้งแรกจะเกิดขึ้นในตอนเริ่มต้นภัยพิบัติใหญ่ (ยอล.2:30-31) ครั้งที่สองจะเกิดขึ้นหลังจากภัยพิบัติใหญ่ (ยอล.3:11-16; มธ.24:29-30; ลก.21:25-26). สิ่งที่กล่าวไว้ในตราที่หกนั้นครอบคลุมถึงภัยพิบัติครั้งแรก. นอกจากจะเป็นคำเตือนแล้ว ภัยพิบัตินี้ยังอาจถือเป็นการเริ่มต้นของภัยพิบัติใหญ่ที่กำลังจะมาถึงอีกด้วย.

วว. 6:12 ข วว.8:12; ยอล.2:10, 31; 3:15

วว. 6:12 ค ยซย.50:3

วว. 6:13 ก เทียบ วว.8:10; 9:1; มธ.24:29

วว. 6:13 ข ยซย.34:4

วว. 6:14 ก ยซย.34:4; ฮร.1:12

วว. 6:14 ข ยซย.54:10 เทียบ วว.16:20

วว. 6:15 ก บพส. 2:10-12; ยซย.24:21

วว. 6:15 1 แปลตามตรงคือ นายพัน.

วว. 6:15 ข ยซย.2:10, 19, 21

วว. 6:16 ก ฮซอ.10:8; ลก.23:30

วว. 6:16 1ก พวกเขากล่าวเช่นนี้ตามความรู้สึกในมโนธรรมของตนเองที่เกรงกลัวการเสด็จมาแห่งการพิพากษาของพระเจ้า. ถ้อยคำนี้ไม่ใช่ถ้อยคำที่พระเจ้าประกาศเกี่ยวกับการเสด็จมาแห่งการพิพากษาของพระองค์.

วว. 6:16 ข บพส.68:2

วว. 6:16 ค บพส.2:12

วว. 6:16 ง ดู วว.5:6

วว. 6:17 ก ซฟย.1:14 เทียบ วว.16:14; ยรม.30:7

วว. 6:17 ข บพส.76:7; นฮย.1:6