วิวรณ์ บทที่ 16

วว. 16:1 ก วว.11:19

วว. 16:1 ข วว.15:1

วว. 16:1 1 ขันในที่นี้เป็นเครื่องหมายเล็งว่า แม้เจ็ดภัยพิบัติสุดท้ายของขันทั้งเจ็ดนั้น จะเป็นพระพิโรธที่สุดยอดของพระเจ้า แต่พระพิโรธของพระเจ้าก็ยังมีขีดจำกัด มิฉะนั้นทั้งโลกและผู้ที่อาศัยอยู่บนแผ่นดินโลกจะต้องถูกทำลาย. เพื่อการสำเร็จแห่งพระประสงค์นิรันดร์ของพระเจ้าแล้ว ในขณะที่พระองค์ทรงพิพากษาแผ่นดินโลก พระองค์ก็ยังคงจำกัดพระพิโรธที่สุดยอดของพระองค์ไว้.

วว. 16:1 ค วว.15:1

วว. 16:2 ก วว.8:7

วว. 16:2 ข อซด.9:9- 11; พบญ. 28:27, 35

วว. 16:2 1ข ในพระพิโรธที่สุดยอดของพระเจ้านั้น พระองค์จะทำให้เกิดฝีเป็นเครื่องหมายบนผิวหนังของคนที่กบฏ เพราะพวกเขาเคยรับเครื่องหมายของสัตว์ร้าย. นี่แสดงว่า ในพระพิโรธที่สุดยอดของพระองค์นั้น สิ่งที่พระเจ้าทรงกระทำต่อคนที่กบฏนั้นเป็นการตอบสนองต่อสิ่งที่ผู้ต่อต้านพระคริสต์ได้กระทำ.

วว. 16:2 ค วว. 13:14-17; 14:9, 11; 20:4

วว. 16:3 ก วว.8:8-9

วว. 16:3 ข วว.16:4; 11:6; อซด. 7:17-20

วว. 16:3 1 แปลตามตรงคือ จิตที่มีชีวิต ซึ่งหมายถึงสัตว์ทุกชนิดที่มีจิต.

วว. 16:4 ก วว.8:10

วว. 16:5 ก วว.15:4

วว. 16:5 1ก ดู 15:4 คำอธิบาย 1.

วว. 16:5 ข วว.1:4

วว. 16:5 2ข ทั้งในที่นี้และใน 11:17 ล้วนไม่ได้กล่าวถึง "ผู้จะทรงเป็นนิรันดร์ในเบื้องหน้านั้น" ซึ่งต่างกับ 1:8 และ 4:8. กรณีนี้พิสูจน์ว่า การเสด็จกลับมาขององค์พระผู้เป็นเจ้าจะต้องอยู่หลัง 4:8 และก่อน 11:17. ดู 1:4 คำอธิบาย 4.

วว. 16:5 ค วว.6:10; 15:4

วว. 16:5 ง วว.16:7; 15:3, 4; 19:2

วว. 16:6 ก วว.6:10; 17:6; 18:24; มธ.23:35

วว. 16:6 1 แปลตามตรงคือ เทออก.

วว. 16:6 2 แปลตามตรงคือ คู่ควร.

วว. 16:7 ก วว.6:9; 14:18

วว. 16:7 1 นี่เป็นคำสรรเสริญที่ออกมาจากแท่นบูชาเพราะการพิพากษาของพระเจ้าที่มีต่ออาณาเขตของผู้ต่อต้านพระคริสต์.

วว. 16:7 ข วว.15:3

วว. 16:7 ค วว.15:3; 19:2

วว. 16:7 2ค ดู 15:3 คำอธิบาย 3.

วว. 16:8 ก วว.6:12; 8:12

วว. 16:9 ก วว.13:6; 16:11, 21

วว. 16:9 ข วว.2:21; 9:20-21; ยรม.8:6

วว. 16:9 ค วว.11:13; 14:7

วว. 16:10 ก วว.13:2

วว. 16:10 1ก บัลลังก์ในที่นี้ชี้บ่งว่า ขันทั้งเจ็ดนั้นมีไว้สำหรับพิพากษาสัตว์ร้ายและอาณาจักรของสัตว์ร้ายตลอดจนอาณาเขตของมันด้วย.

วว. 16:10 ข วว.17:17; ดนอ. 7:23-24

วว. 16:10 ค วว.8:12; อซด. 10:21-22

วว. 16:11 ก วว.16:9

วว. 16:11 ข วว.11:13

วว. 16:11 ค วว.16:2

วว. 16:11 ง วว.16:9

วว. 16:12 1 ภัยพิบัติของขันที่สองนั้นร้ายแรงกว่าของแตรที่สอง (8:8-9), ภัยพิบัติของขันที่สามร้ายแรงกว่าของแตรที่สาม (8:10-11), ภัยพิบัติของขันที่สี่ก็ร้ายแรงกว่าของแตรที่สี่ (8:12). ภัยพิบัติของขันที่ห้าอันเป็นการพิพากษาที่มีต่อบัลลังก์และอาณาจักรของผู้ต่อต้านพระคริสต์นั้น ก็มีความเกี่ยวข้องกับแตรที่ห้า เพราะในแตรที่ห้านั้นผู้ต่อต้านพระคริสต์ซึ่งเป็นกษัตริย์ของฝูงตั๊กแตนที่มีผีสิงได้มาทรมานมนุษย์ (9:7-11). ภัยพิบัติของขันที่หกก็มีความเกี่ยวข้องกับแตรที่หก (9:14) เพราะภัยพิบัติของขันที่หกและของแตรที่หกก็ล้วนมีส่วนเกี่ยวข้องกับแม่น้ำใหญ่ยูเฟรติสสายเดียวกัน.

วว. 16:12 ก วว.9:14

วว. 16:12 ข ยซย.11:15

วว. 16:12 ค วว.7:2; ยซย.41:25

วว. 16:13 ก วว.18:2; มธ.10:1; มก.1:26

วว. 16:13 1ก วิญญาณโสโครกจะไปยุยงกษัตริย์ที่กบฏเหล่านั้น (ข้อ 14) ให้ส่งกองทัพของพวกเขาไปข่มเหงพลไพร่ของพระเจ้า. ในเมื่อพวกมันเป็นวิญญาณก็ควรจะต้องอยู่ในขอบเขตแห่งสวรรค์ทั้งหลาย แต่เมื่อกลายเป็นกบ พวกมันจึงสามารถเคลื่อนไหวไปมาได้บนแผ่นดินโลกเท่านั้น. กรณีนี้แสดงว่าซาตานและอิทธิพลในการเคลื่อนไหวของมันจะถูกจำกัดอยู่บนแผ่นดินโลกเท่านั้น.

วว. 16:13 ข อซด.8:6

วว. 16:13 ค วว.12:3

วว. 16:13 ง วว.13:1

วว. 16:13 จ วว. 13:11-14; 19:20; 20:10

วว. 16:14 ก ลก.4:33; 1ตธ.4:1

วว. 16:14 ข วว.13:13; 19:20; มธ.24:24

วว. 16:14 1ข แปลตามตรงคือ เครื่องหมาย.

วว. 16:14 ค วว.3:10

วว. 16:14 2ค แปลตามตรงคือ ทุกที่ซึ่งมีผู้คนอาศัยอยู่.

วว. 16:14 ง วว.17:14; 19:19; ยอล. 3:2, 9-12; ซคย. 12:3, 9; 14:2-3

วว. 16:14 จ วว.6:17; ซฟย.1:14

วว. 16:15 1 หากพิจารณาดูตามเนื้อความแล้ว ถ้อยคำนี้จะต้องเป็นถ้อยคำที่องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสในตอนท้ายของภัยพิบัติใหญ่และก่อนสงครามที่อะระมะเฆโดน. กรณีนี้พิสูจน์ว่าในเวลานั้นก็ยังคงมีผู้เชื่อ (คือผู้เชื่อส่วนใหญ่ที่มีชีวิตซึ่งถูกละไว้) เหลืออยู่บนแผ่นดินโลก. สำหรับเขาเหล่านี้แล้วการปรากฏขององค์พระผู้เป็นเจ้าในขณะที่พระองค์เสด็จกลับมานั้นก็ยังคงเป็นเหมือนการแอบมาของขโมยในเวลาที่พวกเขาไม่รู้ตัว.

วว. 16:15 ก วว.3:3; มธ.24:43; 1ธซ.5:4

วว. 16:15 ข มธ.24:42; มก.13:33, 35-37; ลก.21:36

วว. 16:15 ค วว.3:4, 18; 19:8

วว. 16:15 ง วว.3:17

วว. 16:16 ก วว.16:14; 19:19

วว. 16:16 1ก ในตอนท้ายของภัยพิบัติใหญ่ วิญญาณโสโครกสามตนที่ออกมาจากปากของซาตาน, ผู้ต่อต้านพระคริสต์, และผู้เผยพระวจนะเทียมเท็จ จะไปยุยงกษัตริย์ทั้งหลายทั่วโลก และจะรวบรวมกองทัพของพวกเขา (ข้อ 13-14) ซึ่งรวมไปถึงพลทหารม้าสองร้อยล้านนายซึ่งกล่าวไว้ใน 9:14-16 ด้วย (ดูข้อ 12 คำอธิบาย 1) ให้มาร่วมทำสงครามที่อะระมะเฆโดน ซึ่งเป็นการสงครามครั้งสุดท้ายของมนุษยชาติก่อนอาณาจักรพันปี. ในสงครามครั้งนี้ ซาตานตั้งใจที่จะทำลายประเทศอิสราเอล (ซคย.14:2) และจะต่อสู้กับพระคริสต์และกองทัพของพระองค์. ด้วยเหตุนี้ซาตานจึงใช้บรรดามนุษย์ซึ่งเป็นกบฏนั้น (17:12-14; 19:11-19). พระคริสต์และผู้มีชัยชนะที่พระองค์ทรงเลือกสรรจะโจมตีพวกมันทั้งหมดให้พ่ายแพ้และทำลายพวกมันเสีย (19:20-21; มคา.4:11-13; ซฟย.3:8; ซคย.14:3, 12-15; 12:4, 9) และช่วยประเทศอิสราเอลให้รอด (ซคย.12:3-8; 14:4-5; ยอค.3:14-17). นี่ก็คือการย่ำองุ่นในบ่อย่ำที่ได้บันทึกไว้ใน 14:17-20, ยซย.63:1-3 และใน ยอค.3:9-13 นั่นเอง.

วว. 16:16 2 ศัพท์ในภาษาเฮ็บรายประกอบด้วยคำว่าฮา (Har) หมายถึงภูเขา กับคำว่า เมกิดโดน (Megiddon) ซึ่งก็คือ มะฆิโดน (วนฉ.5:19; 2พกษ.23:29; ซคย.12:11) หมายถึง การฆ่าฟัน. เมื่อนำทั้งสองคำมาประกอบกันก็จะหมายถึง ภูเขาแห่งการฆ่าฟัน.

วว. 16:17 ก วว.4:2

วว. 16:17 ข วว.11:19

วว. 16:17 1ข พระวิหารมีไว้สำหรับพยานของพระเจ้าส่วนพระที่นั่งมีไว้สำหรับการพิพากษาของพระเจ้า. พระที่นั่งในพระวิหาร ชี้บ่งว่าการพิพากษาของพระเจ้านั้นมาจากพยานของพระเจ้าและมีเพื่อพยานของพระเจ้าด้วย. ทันทีที่ขันสุดท้ายซึ่งก็คือประการสุดท้ายของภัยพิบัติใหญ่ถูกเทลงมา สิ่งของด้านลบทุกอย่างจะถูกกำจัดจนสิ้นซาก หลังจากนั้นเจ้าสาวก็จะปรากฏออกมา (19:7-9).

วว. 16:17 ค เทียบ วว.21:6

วว. 16:17 2ค หรือ จบลงแล้ว, ผ่านไปแล้ว, สำเร็จเสร็จสิ้นแล้ว. กรณีนี้หมายความว่า เรื่องราวทุกอย่างได้สำเร็จเสร็จสิ้นแล้ว เพื่อการพิพากษาของพระเจ้าและเพื่อการสำแดงของพระเจ้า ซึ่งก็คือพยานของพระเจ้านั่นเอง.

วว. 16:18 ก วว.4:5

วว. 16:18 ข วว.6:12; 8:5; 11:13, 19

วว. 16:18 1ข แผ่นดินไหวนี้เหมือนกับแผ่นดินไหวของแตรที่เจ็ดใน 11:19. ดู 11:19 คำอธิบาย 2.

วว. 16:18 ค ดนอ.12:1; มธ.24:21

วว. 16:19 ก วว.11:8

วว. 16:19 1ก เมืองใหญ่หมายถึงกรุงเยรูซาเล็ม. ดู 11:8 คำอธิบาย 1.

วว. 16:19 ข วว.18:5

วว. 16:19 ค วว.18:2; เทียบ วว.14:8; 17:5

วว. 16:19 2ค บาบิโลนด้านศาสนาที่ลึกลับใน 14:8 ได้ถูกทำลายไปตั้งแต่ภัยพิบัติใหญ่เริ่มต้นขึ้นแล้ว (ดู 14:8 คำอธิบาย 1) ฉะนั้นเมืองบาบิโลนใหญ่ที่จะถูกทำลายลงทันทีที่สงครามที่อะระมะเฆโดนสิ้นสุดลงในตอนท้ายของภัยพิบัติใหญ่นี้ จะต้องเป็นเมืองบาบิโลนด้านวัตถุ ซึ่งก็คือกรุงโรมนั่นเอง. เมืองบาบิโลนใน 14:8 นั้นสอดคล้องกับเมืองบาบิโลนในบทที่ 17 ส่วนเมืองบาบิโลนในข้อนี้สอดคล้องกับเมืองบาบิโลนในบทที่ 18. เค้าโครงย่อๆ ของเมืองบาบิโลนทั้งสองถูกบันทึกไว้ในข้อนี้และใน 14:8 ส่วนรายละเอียดนั้นบันทึกไว้ในบทที่ 17 และ 18.

วว. 16:19 ง วว.14:10; เทียบ วว.18:6

วว. 16:19 3 กรุงโรมเคยให้ประเทศทั้งปวงดื่มเหล้าองุ่นของความเกรี้ยวกราดแห่งการล่วงประเวณีของนาง (18:3). บัดนี้พระเจ้าทรงให้เขาดื่มเหล้าองุ่นแห่งพระพิโรธของพระองค์เองเพื่อเป็นการตอบสนอง.

วว. 16:20 ก วว.6:14

วว. 16:21 ก วว.8:7; 11:19; อซด. 9:18-25

วว. 16:21 1 หนึ่งตะลันต์หนักประมาณ 45 กิโลกรัม.

วว. 16:21 ข วว.16:9

วว. 16:21 2ข กรณีนี้พิสูจน์ว่า มนุษย์ไม่มีความตั้งใจที่จะกลับใจเสียใหม่เลย แต่กลับต่อต้านพระเจ้าจนถึงที่สุด.