วิวรณ์ บทที่ 15

วว. 15:1 ก วว.1:1

วว. 15:1 1ก แปลตามตรงคือ เครื่องหมาย.

วว. 15:1 ข วว.16:1; 17:1; 21:9

วว. 15:1 ค วว.15:6, 8; 16:21; 21:9; เทียบ วว.11:6, 8; 18:4, 8

วว. 15:1 2ค ภัยพิบัติทั้งเจ็ดก็คือพระพิโรธของพระเจ้าที่บรรจุไว้ในขันทั้งเจ็ด (16:1). นี่คือภัยพิบัติที่สาม (11:14) ซึ่งจะสำเร็จเมื่อเป่าแตรที่เจ็ด (11:15, 18).

วว. 15:1 ง วว.15:7; 16:1

วว. 15:2 ก วว.4:6

วว. 15:2 1ก ดู 4:6 คำอธิบาย 1.

วว. 15:2 ข วว.20:4

วว. 15:2 2ข คนเหล่านี้ก็คือผู้มีชัยชนะรุ่นหลัง ที่จะต้องผ่านภัยพิบัติใหญ่และจะมีชัยชนะต่อผู้ต่อต้านพระคริสต์และไม่ได้กราบไหว้มัน. พวกเขาจะถูกผู้ต่อต้านพระคริสต์ข่มเหงและพลีชีพ หลังจากนั้นพวกเขาจะเป็นขึ้นและได้เป็นกษัตริย์ร่วมกับพระคริสต์อยู่ในอาณาจักรพันปี (20:4).

วว. 15:2 ค วว.13:1

วว. 15:2 ง วว. 13:14-15; 14:9, 11

วว. 15:2 จ วว. 13:17-18

วว. 15:2 3 วลีที่ว่า "ยืน...อยู่บนทะเลแก้ว" เป็นเครื่องหมายเล็งว่า (1) คนเหล่านี้ได้เป็นขึ้นมาจากท่ามกลางคนตาย (2) พวกเขาถูกรับขึ้นไปพ้นจากทะเลแก้วซึ่งเล็งถึงบึงไฟ และก็คือพ้นจากความตายครั้งที่สองนั่นเอง (4:6 คำอธิบาย 1; 20:14) นั่นคือพ้นจากการพิพากษาแห่งเปลวไฟที่นิรันดร์ของพระเจ้า (14:9-11).

วว. 15:2 ฉ วว.5:8; 14:2

วว. 15:3 ก อซด. 15:1-18

วว. 15:3 1ก บทเพลงของโมเซซึ่งบันทึกอยู่ใน อซด. 15:1-18 นั้นได้สรรเสริญพระเจ้าที่ทรงมีชัยชนะเหนือกองทัพของฟาโรห์ด้วยการปลดปล่อยที่มีชัยชนะของพระเจ้าโดยน้ำแห่งการพิพากษาของทะเลแดง. โมเซกับชนชาติอิสราเอลร้องบทเพลงนี้ที่ริมฝั่งทะเลแดง. บัดนี้เหล่าผู้มีชัยชนะรุ่นหลังเหล่านี้ได้ร้องบทเพลงนี้บนทะเลแก้ว ซึ่งแสดงว่าพวกเขามีชัยชนะเหนืออำนาจของผู้ต่อต้านพระคริสต์แล้ว. ผู้ต่อต้านพระคริสต์นี้ก็จะถูกพระเจ้าใช้ไฟของทะเลแก้วนี้มาพิพากษา (19:20).

วว. 15:3 ข วว.1:1; 22:6

วว. 15:3 ค เทียบ วว.5:9-10

วว. 15:3 2ค ในด้านลบนั้น บทเพลงของโมเซซึ่งชี้บ่งถึงการพิพากษาที่มีชัยชนะของพระเจ้าต่อศัตรูแห่งพลไพร่ของพระองค์นั้นได้สรรเสริญพระเจ้าเพราะการพิพากษาของพระองค์. ส่วนในด้านบวกนั้นบทเพลงของพระเมษโปดกซึ่งชี้บ่งถึงการไถ่ของพระคริสต์ที่พลไพร่ของพระเจ้าได้ประสบการณ์ต่อหน้าศัตรูของพวกเขานั้นได้สรรเสริญพระเจ้าเพราะการไถ่ของพระคริสต์. สาเหตุที่ผู้มีชัยชนะรุ่นหลังสามารถยืนสรรเสริญพระเจ้าอยู่บนทะเลแก้วนั้น ก็เป็นเพราะข้อเท็จจริงสองประการคือ (1) การพิพากษาของพระเจ้าที่มีต่อศัตรู (2) การไถ่ของพระคริสต์ที่มีเพื่อพลไพร่ของพระเจ้า.

วว. 15:3 ง วว.1:8

วว. 15:3 จ บพส.111:2

วว. 15:3 ฉ บพส. 139:14

วว. 15:3 ช วว.17:14; 19:16, บพส.47:2; 89:27

วว. 15:3 4 มีสำเนาต้นฉบับเก่าแก่บางฉบับเป็น “ยุคสมัยทั้งปวง.”

วว. 15:3 ซ บพส.103:7

วว. 15:3 3ซ วิถีทางของพระเจ้าก็คือหลักเกณฑ์ในการปกครองของพระองค์ ส่วนพระราชกิจของพระเจ้าก็คือการพิพากษาของพระองค์ (ข้อ 4). โมเซรู้จักวิถีทาง (หลักเกณฑ์) ของพระเจ้า แต่พลไพร่ชาวอิสราเอลรู้จักเพียงพระราชกิจของพระเจ้า (บพส.103:7). วิถีทางของพระเจ้านั้นชอบธรรมในด้านหลักเกณฑ์ของพระองค์และจริงแท้ในด้านพระสัญญาของพระองค์ ส่วนพระราชกิจของพระเจ้านั้นมีความยิ่งใหญ่ในขณะที่ปรากฏออกมาและมีความอัศจรรย์ในด้านลักษณะ. พระราชกิจของพระเจ้าในที่นี้หมายถึงการพิพากษาของพระเจ้าและคำตัดสินของพระเจ้าที่มีต่อผู้ต่อต้านพระคริสต์และบรรดาผู้ที่ติดตามมันเป็นสำคัญ (14:17-20).

วว. 15:3 ฌ วว.16:7

วว. 15:4 ก วว.14:7; กจ.10:2; 1ปต.2:17

วว. 15:4 ข ลวต.11:44; 1ซมอ.2:2

วว. 15:4 1ข ศัพท์ในภาษากรีกเล็งถึงการสรุปรวมของลักษณะพิเศษที่เหมาะสมกับคุณสมบัติอันศักดิ์สิทธิ์ และได้ประกอบกันขึ้นเป็นคุณสมบัติอันศักดิ์สิทธิ์. ดังนั้นความบริสุทธิ์จึงเล็งถึงพระนิสัยของพระเจ้า ส่วนความชอบธรรมนั้นเล็งถึงหลักเกณฑ์ของพระเจ้า.

วว. 15:4 ค บพส.86:9

วว. 15:4 ง วว.16:5, 7; 19:2

วว. 15:4 2ง ชี้ถึงการพิพากษาที่ดำเนินการตามความชอบธรรม.

วว. 15:5 ก วว.11:19

วว. 15:5 1ก ดู 11:19 คำอธิบาย 1.

วว. 15:5 ข วว.13:6; ฮร.8:2; 9:11; เทียบ อซด.38:21; อฤธ.1:50

วว. 15:5 2 พยานก็คือกฎบัญญัติของพระเจ้า ซึ่งเป็นพยานของพระเจ้าและถูกใส่ลงในหีบพันธสัญญา (อซด.25:16). เนื่องจากหีบพันธสัญญาถูกเก็บไว้ในพลับพลา จึงเรียกพลับพลานั้นว่า "พลับพลาแห่งพยาน." พลับพลาในที่นี้เป็นพลับพลาที่อยู่ในสวรรค์.

วว. 15:6 ก วว.14:15

วว. 15:6 1 ทูตสวรรค์ทั้งเจ็ดสวมใส่เสื้อผ้าเหมือนกับปุโรหิต (ยอค.44:17).

วว. 15:6 ข เทียบ วว.19:8

วว. 15:6 ค เทียบ วว.1:13

วว. 15:7 ก วว.4:6

วว. 15:7 ข วว.16:1

วว. 15:7 ค วว.4:9; 10:6

วว. 15:8 ก วว.11:19

วว. 15:8 ข ยซย.6:4

วว. 15:8 ค อซด.40:34; 1พกษ. 8:10-11

วว. 15:8 ง อซด.40:35

วว. 15:8 1ง กรณีนี้หมายความว่า ไม่มีผู้ใดสามารถเข้าไปอธิษฐานในพระวิหารเพื่อระงับข้อพิพาทของพระเจ้าได้ จนกว่าพระพิโรธของพระเจ้าจะถูกเทลงบนตัวของผู้คนที่กบฏ ซึ่งถูกซาตานยุยงและได้รับอิทธิพลมาจากผู้ต่อต้านพระคริสต์.