วิวรณ์ บทที่ 12

วว. 12:1 ก วว.1:1

วว. 12:1 1ก แปลตามตรงคือ เครื่องหมาย.

วว. 12:1 ข ยนซ.3:15; วว.21:2; เทียบ วว.17:3

วว. 12:1 2ข ตอนที่หนึ่งของหนังสือเล่มนี้ซึ่งประกอบด้วยสิบเอ็ดบทแรกนั้นได้กล่าวถึงเรื่องราวทั้งหมดที่ได้เกิดขึ้นตั้งแต่การเสด็จสู่สวรรค์ของพระคริสต์ไปจนถึงนิรันดร์. ตอนที่สองซึ่งประกอบด้วยสิบเอ็ดบทหลังนั้นได้บรรยายถึงรายละเอียดของสิ่งที่สำคัญทั้งหมดที่จะเกิดขึ้นตั้งแต่สามปีครึ่งสุดท้ายของยุคนี้ ซึ่งเป็นช่วงเวลาของภัยพิบัติใหญ่ไปจนถึงยุคฟ้าสวรรค์ใหม่และแผ่นดินโลกใหม่ในนิรันดร์. สิ่งสำคัญประการแรกที่ได้เปิดเผยไว้ในตอนนี้ก็คือผู้หญิงคนหนึ่งที่ได้คลอดบุตรชายนั่นเอง.
ผู้หญิงคนนี้ "มีดวงอาทิตย์คลุมตัวไว้ มีดวงจันทร์อยู่ใต้เท้า และมีดาวสิบสองดวงเป็นมงกุฎสวมอยู่บนศีรษะ." ใน ยนซ.37:9 นั้นโยเซฟได้ฝันเห็นดวงอาทิตย์, ดวงจันทร์, และดวงดาวสิบเอ็ดดวงอันเป็นเครื่องหมายเล็งถึงบิดา, มารดา, และพวกพี่น้องสิบเอ็ดคนของเขา. ในที่นั้นดวงอาทิตย์, ดวงจันทร์, ดวงดาวสิบเอ็ดดวง, บวกกับตัวของโยเซฟเองเป็นแบบเล็งถึงการประกอบกันขึ้นของพลไพร่ทั้งหมดของพระเจ้าที่อยู่บนแผ่นดินโลก. เมื่อยึดเอาหลักการแห่งความฝันนี้มาเป็นพื้นฐานแล้ว ดวงอาทิตย์, ดวงจันทร์, และดวงดาวสิบสองดวงในที่นี้ก็ต้องเป็นเครื่องหมายเล็งถึงพลไพร่ทั้งหมดของพระเจ้าที่อยู่บนแผ่นดินโลกอย่างแน่นอน ซึ่งในที่นี้ได้ใช้ผู้หญิงคนหนึ่งมาเป็นสัญลักษณ์. ผู้หญิงคนนี้มีดวงอาทิตย์คลุมตัวไว้เป็นส่วนใหญ่. ดวงอาทิตย์เป็นเครื่องหมายเล็งถึงพลไพร่ของพระเจ้าในยุคพันธสัญญาใหม่. ก่อนที่พระคริสต์จะเสด็จมายังแผ่นดินโลก ในเวลานั้นยังเป็นค่ำคืนที่มืดมิดแห่งยุคพันธสัญญาเดิมอยู่. เมื่อพระคริสต์ผู้เป็นแสงอรุณจากเบื้องสูงได้เสด็จมา (ลก.1:78) ยุคสมัยแห่งดวงอาทิตย์ก็มาถึง. ก่อนหน้านี้ก็เป็นยุคสมัยของดวงจันทร์ซึ่งเป็นสัญลักษณ์เล็งถึงพลไพร่ของพระเจ้าในยุคของพันธสัญญาเดิม. ดวงจันทร์อยู่ใต้เท้าของผู้หญิง เพราะยุคสมัยของดวงจันทร์ก็คือยุคกฎบัญญัติ ซึ่งไม่ควรจะถูกยกชูเหมือนกับดวงดาว. ดวงดาวซึ่งเป็นเครื่องหมายเล็งถึงพวกบรรพบุรุษผู้เป็นพลไพร่ของพระเจ้าในช่วงก่อนที่พระเจ้าจะประทานกฎบัญญัติให้นั้น ถูกสวมไว้เป็นมงกุฎอยู่บนศีรษะของเธอ. พลไพร่ทั้งหมดของพระเจ้าในสามยุคสมัยซึ่งมาก่อรูปขึ้นเป็นผู้หญิงคนนี้ล้วนเป็นดวงสว่างทั้งสิ้น. ดังนั้นหญิงผู้นี้จึงเป็นผู้หญิงที่เจิดจรัสซึ่งส่องสว่างตลอดทุกยุคสมัยที่ผ่านมา.

วว. 12:1 ค ยนซ.37:9

วว. 12:2 1 ผู้ที่อยู่ในครรภ์นี้ก็คือบุตรชาย (ข้อ 5) ซึ่งเป็นเครื่องหมายเล็งถึงพลไพร่ของพระเจ้าในส่วนที่เข้มแข็งกว่า. ในทุกยุคทุกสมัยที่ผ่านมาย่อมมีบางคนในท่ามกลางพลไพร่ของพระเจ้าที่เข้มแข็งกว่า. ในพระคัมภีร์จะพิจารณาว่าพวกเขาเป็นกลุ่มชนที่รวมตัวเป็นหน่วยหนึ่งที่ทำการต่อสู้เพื่อพระเจ้าและนำอาณาจักรของพระเจ้ามาสู่แผ่นดินโลก.

วว. 12:2 ก ฆต.4:19

วว. 12:2 2ก ทนทุกข์ในการให้กำเนิดบุตร เจ็บปวดเพราะจวนจะคลอดแล้ว เป็นเครื่องหมายเล็งว่าพลไพร่ของพระเจ้าในทุกยุคทุกสมัยได้ทนทุกข์ในการให้กำเนิดบุตรกันมาโดยตลอด (ยซย.26:17-18; ยรม.6:24; 13:21; 30:6; มคา.4:9-10; 5: 3; ฆต.4:19) เพื่อจะให้กำเนิดบุตรชายซึ่งจะมาสู้รบเพื่ออาณาจักรของพระเจ้า.

วว. 12:2 3 การร้องในที่นี้ก็คือการอธิษฐาน.

วว. 12:2 ข กซ.1:24

วว. 12:3 1 แปลตามตรงคือ เครื่องหมาย.

วว. 12:3 ก วว.13:2; 16:13; 20:2

วว. 12:3 2ก มังกรเป็นเครื่องหมายเล็งถึงซาตาน (ข้อ 9). ในเยเนซิศบทที่ 3 นั้นซาตานเป็นเพียงงู ซึ่งเป็นสัตว์เล็กๆ แต่เต็มด้วยเล่ห์เหลี่ยม. แต่ในตอนนี้มันได้กลายเป็นมังกรไปแล้ว ซึ่งมีขนาดใหญ่กว่างูมากและเป็นสิ่งที่โหดร้าย. ดังนั้นมันจึงถูกเรียกว่า "มังกรใหญ่สีแดง." สีแดงในที่นี้เป็นเครื่องหมายเล็งถึงการหลั่งเลือดที่เกิดจากการเข่นฆ่าของซาตาน (ยฮ.8:44).

วว. 12:3 ข วว.13:1; 17:3, 7, 9, 12

วว. 12:3 3ข เจ็ดหัวและสิบเขาก็คือเจ็ดหัวและสิบเขาของสัตว์ร้าย (ผู้ต่อต้านพระคริสต์) นั่นเอง (13:1). กรณีนี้ชี้บ่งว่า มังกรกับสัตว์ร้ายนั้นเป็นหนึ่งเดียวกัน และยังแสดงว่าผู้ต่อต้านพระคริสต์ก็คือการแปรสภาพที่เป็นรูปธรรมของซาตาน.

วว. 12:3 ค เทียบ วว.13:1

วว. 12:3 4ค มงกุฎเจ็ดมงกุฎชี้บ่งถึงสง่าราศีแห่งความเป็นกษัตริย์ที่เหนือธรรมดาของซีซาร์ทั้งเจ็ด. เนื่องจากซีซาร์ทั้งเจ็ดองค์นี้ล้วนเป็นหนึ่งกับซาตาน ดังนั้นแต่ละองค์จึงแอบอ้างว่าตนมีฐานะเป็นพระเจ้าเรียกตนเองว่าพระเจ้า และบังคับผู้คนให้มากราบไหว้ตนดังพระเจ้า.

วว. 12:4 ก โยบ 38:7; ยซย.14:2

วว. 12:4 1ก ดวงดาวบนท้องฟ้าในที่นี้เป็นเครื่องหมายเล็งถึงทูตสวรรค์ (โยบ 38:7; ยซย.14:12). หนึ่งในสามส่วนของดวงดาวบนท้องฟ้าจะต้องหมายถึงทูตสวรค์ที่ตกต่ำซึ่งติดตามซาตานในการก่อกบฏต่อพระเจ้าอย่างแน่นอน. ซาตานได้ดึงพวกมันไปทั้งหมด และเมื่อพวกมันเป็นทูตของซาตานพวกมันก็จะถูกเหวี่ยงลงมายังแผ่นดินโลกพร้อมกับซาตานด้วย (ข้อ 9). ด้วยเหตุนี้ ในเวลานั้นแผ่นดินโลกก็จะเต็มไปด้วยทูตสวรรค์ที่ตกต่ำ ซึ่งจะมาทำลายที่อยู่อาศัยของบรรดาผู้คนที่เป็นกบฏต่อพระเจ้า. ดังนั้นแผ่นดินโลกจะกลายเป็นสถานที่ซึ่งน่ากลัวยิ่งนัก.

วว. 12:4 2 การที่มังกรยืนอยู่ต่อหน้าผู้หญิงนั้นเป็นเครื่องหมายเล็งว่า ซาตานนั้นคอยต่อสู้กับพลไพร่ของพระเจ้า และต่อต้านพวกเขาตลอดมา. ตั้งแต่ ยนซ.3:15 จนถึงทุกวันนี้ ซาตาน (งูเฒ่า) คอยโจมตีผู้หญิงนี้อย่างไม่หยุดยั้งเพื่อจะกลืนกินบุตรชายของผู้หญิงนี้เสีย.

วว. 12:4 ข 1ปต.5:8

วว. 12:5 1 การคลอดในที่นี้เป็นเครื่องหมายเล็งถึงการเป็นขึ้น เหมือนใน กจ.13:33-34. บุตรชายประกอบด้วยเหล่าวิสุทธิชนผู้มีชัยชนะที่ได้ตายแล้วเป็นขึ้นใหม่. กรณีนี้ได้รับการยืนยันด้วยคำว่า "แม้ต้องถึงความตาย" ในข้อ 11.

วว. 12:5 2 ในพระคัมภีร์นั้น ผู้หญิงเป็นเครื่องหมายเล็งถึงผู้ที่อ่อนแอกว่า ส่วนผู้ชายเป็นเครื่องหมายเล็งถึงผู้ที่เข้มแข็งกว่า (1ปต.3:7). ดังนั้นบุตรชายในที่นี้จึงเป็นเครื่องหมายเล็งถึงพลไพร่ของพระเจ้าในส่วนที่เข้มแข็งกว่า. การที่บุตรชายนี้จะปกครองประเทศทั้งปวงในอนาคตด้วยคทาเหล็กนั้นก็เป็นเครื่องชี้บ่งว่า บุตรชายประกอบด้วยบรรดาผู้มีชัยชนะดังที่ได้กล่าวไว้ใน วว.2:26-27.

วว. 12:5 ก วว.2:27

วว. 12:5 3ก แปลตามตรงคือ เลี้ยงดู.

วว. 12:5 4 ดู 1ธซ.4:17 คำอธิบาย 1. การถูกรับขึ้นไปของบุตรชายในที่นี้ต่างกับการถูกรับขึ้นไปของผู้เชื่อส่วนใหญ่ที่ได้กล่าวไว้ใน 1ธซ.4:17. ในที่นั้นผู้เชื่อส่วนใหญ่ถูกรับขึ้นไปดังนี้: (1) ถูกรับขึ้นไปในท้องฟ้า; (2) ถูกรับขึ้นไปเมื่อแตรสุดท้ายดังขึ้น (1กธ.15:52; 1ธซ.4:16) ซึ่งก็คือแตรที่เจ็ดนั่นเอง (11:15). แต่การถูกรับขึ้นไปของบุตรชายในที่นี้: (1) ถูกรับขึ้นไปถึงหน้าพระที่นั่งของพระเจ้า; (2) ถูกรับขึ้นไปก่อนที่จะถึงเวลาหนึ่งพันสองร้อยหกสิบวัน ซึ่งเป็นเวลาแห่งภัยพิบัติใหญ่สามปีครึ่งนั้น (สี่สิบสองเดือน — ข้อ 14; 13:15; 11:2) โดยเริ่มจากตราที่หกและก่อนแตรที่ห้านั่นเอง (9:1).

วว. 12:6 1 หลังจากที่บุตรชายถูกรับขึ้นไปแล้ว ผู้หญิงก็ถูกทิ้งไว้บนแผ่นดินโลกให้พบกับการข่มเหง (ข้อ 13). ในระหว่างภัยพิบัติใหญ่นั้น พระเจ้าจะทรงจัดเตรียมสถานที่แห่งหนึ่งไว้เลี้ยงดูผู้หญิงนั้นเป็นเวลาหนึ่งพันสองร้อยหกสิบวัน ก่อนที่พระองค์จะทรงนำพลไพร่ของพระองค์เข้าสู่อาณาจักรพันปี. (กรณีนี้คล้ายกับตอนที่ฟาโรห์ข่มเหงชนชาติอิสราเอล และพระเจ้าได้ทรงนำพลไพร่ของพระองค์ไปที่ป่ากันดารเพื่อเลี้ยงดูพวกเขาที่นั่นก่อนที่จะนำพวกเขาเข้าสู่แผ่นดินงาม). การที่ผู้หญิงนั้น (ผู้เชื่อส่วนใหญ่ที่ยังมีชีวิตและเหลืออยู่บนโลก) จะได้รับการคุ้มครองและการเลี้ยงดูจากพระเจ้าเป็นเวลาหนึ่งพันสองร้อยหกสิบวันในระหว่างภัยพิบัติใหญ่นั้น เป็นข้อพิสูจน์ที่แน่นหนาว่า การถูกรับขึ้นไปของพวกเขาจะเกิดขึ้นในวันสุดท้ายของสามปีครึ่งในระหว่างภัยพิบัติใหญ่นั้น ซึ่งก็คือวันสุดท้ายของหนึ่งพันสองร้อยหกสิบวันนั่นเอง.

วว. 12:6 ก วว.11:3

วว. 12:7 1 หลังจากที่บุตรชายถูกรับขึ้นไปบนสวรรค์แล้ว มิคาเอลและทูตสวรรค์ของท่านก็จะเริ่มต้นทำสงครามกับซาตานทันที. กรณีนี้ชี้บ่งว่า บุตรชายซึ่งก็คือพลไพร่ของพระเจ้าในส่วนที่เข้มแข็งกว่านั้นเป็นผู้ที่สู้รบกับศัตรูของพระเจ้า (ซาตาน) อยู่เสมอ. เมื่ออยู่บนแผ่นดินโลก พวกเขาได้สู้รบกับซาตานอย่างไม่หยุด. บัดนี้สวรรค์ก็กำลังรอคอยให้พวกเขาขึ้นไปถึงที่นั่นเพื่อที่จะไปทำสงครามกับซาตานและเหวี่ยงมันลงมาจากสวรรค์.

วว. 12:7 ก ดนอ. 10:13, 21; 12:1; ยด.9

วว. 12:7 2ก พระคัมภีร์เปิดเผยชื่อของทูตสวรรค์ไว้สององค์คือ มิคาเอลและฆับรีเอล. ฆับรีเอลนั้นเป็นผู้ส่งข่าวซึ่งนำข่าวต่างๆ มาแจ้งพลไพร่ของพระเจ้า (ดนอ.8:16; 9:21-22; ลก.1:19, 26) ส่วนมิคาเอลนั้นเป็นนักรบที่สู้รบเพื่อพลไพร่ของพระเจ้า (ดนอ.10:13, 21; 11:1; 12:1; ยด.9).

วว. 12:7 ข มธ.25:41

วว. 12:7 3ข ทูตสวรรค์ของมันในที่นี้จะต้องเป็นบรรดาทูตสวรรค์ที่ตกต่ำซึ่งได้ติดตามซาตานในการก่อกบฏต่อพระเจ้าอย่างแน่นอน (มธ.25:41). ดูข้อ 4 คำอธิบาย 1.

วว. 12:9 1 ซาตานผู้เป็นศัตรูของพระเจ้านั้น ถูกองค์พระเยซูเจ้าพิพากษาบนกางเขนไปแล้ว (ยฮ.12:31; 16:11). หลังจากนั้นผู้เชื่อที่มีชัยชนะยังต้องมาทำให้การพิพากษานี้สำเร็จ คือต้องมาปฏิบัติให้เป็นไปตามคำตัดสินนั้น. อันที่จริงการที่ผู้เชื่อที่มีชัยชนะทำสงครามกับซาตานนั้นก็คือการปฏิบัติให้เป็นไปตามคำพิพากษาขององค์พระผู้เป็นเจ้าที่มีต่อซาตานนั่นเอง. ในที่สุดโดยการสู้รบของพวกเขานั้น ซาตานจะถูกจับเหวี่ยงลงมาจากสวรรค์. ดู 9:1 คำอธิบาย 1.

วว. 12:9 ก ยนซ.3:1; 2กธ.11:3; วว.20:2

วว. 12:9 2ก พอถึงวิวรณ์บทที่ 12 ซาตานก็แก่ชราไปแล้ว ดังนั้นจึงได้กลายเป็นงูเฒ่า.

วว. 12:9 ข วว.2:10

วว. 12:9 3ข ดู 2:10 คำอธิบาย 1.

วว. 12:9 ค วว.2:9

วว. 12:9 4ค ในภาษากรีกหมายถึง ปรปักษ์. ซาตานไม่เพียงเป็นศัตรูของพระเจ้าที่อยู่นอกอาณาจักรของพระเจ้าเท่านั้น แต่ยังเป็นปรปักษ์ของพระเจ้าที่อยู่ในอาณาจักรของพระเจ้า คือเป็นกบฏต่อพระเจ้าอีกด้วย.

วว. 12:9 ง 2กธ.11:3

วว. 12:9 5 แปลตามตรงคือ ทุกที่ซึ่งมีผู้คนอาศัยอยู่.

วว. 12:9 จ วว.9:1; ลก.10:18

วว. 12:10 ก วว.11:15

วว. 12:10 1ก ผู้เชื่อที่มีชัยชนะนั้นสู้รบกับซาตานเพื่อนำอาณาจักรของพระเจ้าเข้ามา. องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงสอนเราให้อธิษฐานเพื่อการมาถึงของอาณาจักร (มธ.6:10). ขณะที่เราอธิษฐานเพื่อการมาถึงของอาณาจักร เราก็ต้องสู้รบเพื่ออาณาจักรด้วย. การมาถึงของอาณาจักรมีสองด้านคือ ความเที่ยงแท้ของอาณาจักร (มธ.5:3) ซึ่งอยู่ในชีวิตคริสตจักรที่ถูกต้องในวันนี้ (รม.14:17) และการมาปรากฏของอาณาจักรที่อยู่ในอาณาจักรพันปี ซึ่งจะถูกนำเข้ามาโดยผู้เชื่อที่มีชัยชนะ.
เมื่อการมาปรากฏของอาณาจักรมาถึง ความรอดของพระเจ้าพร้อมด้วยอาณาจักรก็จะมาถึงอย่างครบบริบูรณ์. ทุกวันนี้ ความรอดของพระเจ้าได้เป็นที่ประจักษ์แก่เราแล้ว แต่ความรอดนี้จะมาถึงอย่างครบบริบูรณ์ในยุคอาณาจักร. สำหรับฤทธิ์เดชของพระเจ้าและอำนาจของพระคริสต์ก็เช่นเดียวกัน. วันนี้เรามีส่วนในฤทธิ์เดชของพระเจ้าและอำนาจของพระคริสต์แล้ว แต่เราจะรับสุขสองสิ่งได้อย่างสมบูรณ์ในยุคอาณาจักรที่จะมาถึง.

วว. 12:10 2 ผู้ฟ้องร้องก็คือมาร ที่เคยฟ้องร้องโยบ (โยบ 1:9; 2:4-5) และยะโฮซูอะ (ซคย.3:1-2) และบัดนี้มันก็ยังคอยกล่าวโทษผู้เชื่ออยู่ต่อเบื้องพระพักตร์พระเจ้าอยู่ทั้งกลางวันและกลางคืน.

วว. 12:10 ข โยบ1:9-10; 2:4; ซคย.3:1

วว. 12:11 1 ชี้ถึงผู้เชื่อที่มีชัยชนะซึ่งได้ก่อรูปเป็นบุตรชายในข้อ 5. พวกเขาก็คือผู้ที่ถูกต่อต้านและใส่ร้ายโดยศัตรูของพระเจ้าคือซาตาน และพวกเขาได้มีชัยชนะแก่มัน.

วว. 12:11 ก 1ยฮ.2:13

วว. 12:11 ข วว.1:5; 5:9; 7:14

วว. 12:11 2ข พระโลหิตของพระเมษโปดกที่มีเพื่อการไถ่ของเรานั้น ทรงตอบคำฟ้องร้องของมารที่มีต่อเราต่อพระพักตร์ของพระเจ้า และให้เรามีชัยชนะต่อมัน. เมื่อไรก็ตามที่เรารู้สึกถึงการฟ้องร้องของมาร เราก็จำเป็นต้องปรับใช้พระโลหิตนี้.

วว. 12:11 ค วว.5:6

วว. 12:11 3 ถ้อยคำที่เขาได้เป็นพยานนั้น ก็คือได้เป็นพยานว่ามารได้ถูกองค์พระผู้เป็นเจ้าพิพากษาแล้ว. เมื่อไรก็ตามที่เรารู้สึกถึงการฟ้องร้องของมาร เราจำเป็นต้องเปิดปากเป็นพยานว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงจัดการกับมันไปเรียบร้อยแล้ว.” เราจำต้องเปล่งเสียงประกาศถึงชัยชนะที่องค์พระผู้เป็นเจ้ามีต่อซาตาน.

วว. 12:11 4 เนื่องจากการตกต่ำของอาดาม ซาตานจึงได้เข้าสนิทกับชีวิตฝ่ายจิตของมนุษย์ ซึ่งคือตัวเองของมนุษย์ (มธ.16:23-24). ดังนั้นถ้าเราต้องการมีชัยชนะเหนือซาตาน เราต้องไม่รักชีวิตฝ่ายจิตของตัวเอง แต่ต้องเกลียดชังและปฏิเสธมันเสีย (ลก.14:26; 9:23).

วว. 12:11 ง ลก.14:26

วว. 12:11 จ วว.2:10

วว. 12:11 5จ วลีที่ว่า "ถึงความตาย" หมายถึงการพลีชีพ. ผู้เชื่อที่มีชัยชนะซึ่งได้ก่อรูปขึ้นเป็นบุตรชายนั้นไม่รักชีวิตฝ่ายจิตของตน แม้ต้องถึงความตาย.

วว. 12:12 ก วว.13:6

วว. 12:12 1 แปลตามตรงคือ ตั้งพลับพลา.

วว. 12:12 ข วว.8:13

วว. 12:12 2 มังกรมีความโกรธยิ่งนัก เพราะมันถูกจับเหวี่ยงลงมาและถูกจำกัดอยู่บนแผ่นดินโลก จึงได้สูญเสียอาณาเขตของมันไปทั้งในสวรรค์และในท้องฟ้า.

วว. 12:12 3 เวลาที่มีน้อยในที่นี้ก็คือสามปีครึ่งของภัยพิบัติใหญ่นั่นเอง (ข้อ 14; 13:5; 11:2).

วว. 12:13 1 ซาตานซึ่งก็คือมังกรที่โกรธแค้น จะรวบรวมความเกลียดชังของมันลงบนตัวพลไพร่ของพระเจ้า.

วว. 12:14 ก อซด.19:4; พบญ.32:11

วว. 12:14 1ก นกอินทรีใหญ่เป็นเครื่องหมายเล็งถึงพระเจ้า ส่วนปีกสองปีกเป็นเครื่องหมายเล็งถึงกำลังในการช่วยของพระเจ้า (อซด.19:4; พบญ.32:11-12). พระเจ้าทรงนำพาพลไพร่ชาวอิสราเอลให้พ้นจากการข่มเหงของฟาโรห์ฉันใด พระองค์ก็จะทรงนำพาพลไพร่ของพระองค์ให้พ้นจากการข่มเหงของซาตานในช่วงภัยพิบัติใหญ่ด้วยฉันนั้น.

วว. 12:14 ข ยซย.40:31

วว. 12:14 2 แปลตามตรงคือ หน้าของงู.

วว. 12:14 ค ดนอ.7:25; 12:7; วว.11:2-3; 13:5

วว. 12:14 3ค แปลตามตรงคือ วาระหนึ่ง, สองวาระ, และครึ่งวาระ เล็งถึงสามปีครึ่ง คือหนึ่งพันสองร้อยหกสิบวัน (ข้อ 6).

วว. 12:15 ก ยซย.8:7-8; 17:12-13; ยรม.46:7-9; 47:2-3

วว. 12:15 1ก น้ำในที่นี้เป็นเครื่องหมายเล็งถึงเหล่ากองทัพที่ซาตานส่งมาทำลายพลไพร่ของพระเจ้า (ดู ข้อพระคัมภีร์อ้างอิง).

วว. 12:16 1 แปลตามตรงคือ เปิดปากออก. แผ่นดินจะแยกออกเหมือนใน อฤธ.16:31-33 และกลืนกินกองทัพทั้งปวงที่ซาตานส่งมา.

วว. 12:17 ก เทียบ วว.13:7

วว. 12:17 1 เชื้อสายที่เหลืออยู่ของเธอ เป็นเครื่องหมายเล็งถึงพลไพร่ของพระเจ้านอกเหนือจากบุตรชายซึ่งพลไพร่ส่วนนี้ก็คือส่วนของผู้หญิงนั้นที่อ่อนแอกว่า. บางคนในพวกเขาเป็นชาวยูดายที่ประพฤติตามพระบัญญัติของพระเจ้า บางคนเป็นผู้เชื่อซึ่งยึดถือพยานของพระเยซู. ทั้งสองพวกจะต้องผ่านภัยพิบัติใหญ่และต้องรับการข่มเหงกับการโจมตีจากมังกรนั้น.

วว. 12:17 ข วว.14:12

วว. 12:17 ค วว.1:9

วว. 12:18 1 แปลตามตรงคือ มัน.

วว. 12:18 ก วว.13:1

วว. 12:18 2ก คำว่า "ทะเล" เล็งถึงทะเลเมดิเตอร์เรเนียนซึ่งใน 13:1 ก็เช่นเดียวกัน. ชายทะเลในที่นี้ควรจะเป็นชายทะเลแห่งแผ่นดินบริสุทธิ์ อันเป็นที่ตั้งของประเทศอิสราเอล. การที่มังกรยืนอยู่ที่หาดทรายชายทะเล และการที่กรุงเยรูซาเล็ม ซึ่งก็คือเมืองบริสุทธิ์จะถูกเหยียบย่ำสี่สิบสองเดือนนั้น (11:2) ล้วนชี้บ่งว่า การข่มเหงของซาตานในระหว่างภัยพิบัติใหญ่นั้นจะดำเนินการในแผ่นดินอิสราเอลเป็นหลัก.