วิวรณ์ บทที่ 10

วว. 10:1 1 ข้อความใน 10:1-11:13 เป็นถ้อยคำที่แทรกเข้ามาระหว่างแตรที่หกกับแตรที่เจ็ด.

วว. 10:1 ก วว.7:2

วว. 10:1 2ก วลีที่ว่า "ทูตสวรรค์ที่มีกำลังมากอีกองค์หนึ่ง" ก็คือพระคริสต์ เหมือนใน 7:2; 8:3; และ 18:1. ในขณะนี้พระองค์กำลังเสด็จลงมาจากสวรรค์. นิมิตซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของถ้อยคำที่แทรกเข้ามาระหว่างแตรที่หกกับแตรที่เจ็ดนั้นเปิดเผยเป็นนัยว่าก่อนที่จะเป่าแตรที่เจ็ดนั้น พระคริสต์ทรงกำลังอยู่ในระหว่างทางที่เสด็จมายังแผ่นดินโลก. ในเวลานี้พระองค์มีเมฆคลุมกายไว้ ยังไม่ได้นั่งบนเมฆดังที่ได้กล่าวไว้ใน 14:14; มธ.24:30; 26:64. การนั่งมาบนเมฆนั้นเป็นการเสด็จมาอย่างเปิดเผย ส่วนการมีเมฆคลุมกายนั้นเป็นการเสด็จมาอย่างซ่อนเร้น. กรณีนี้ชี้ให้เห็นว่า แม้แตรที่หกจะผ่านพ้นไปแล้ว พระคริสต์ก็ยังคงอยู่ในการเสด็จมาอย่างซ่อนเร้น. พระองค์จะเสด็จมาอย่างซ่อนเร้นเช่นนี้จนกว่าจะถึงเวลาที่คนทุกตระกูลบนแผ่นดินโลกจะได้เห็นพระองค์ ดังที่กล่าวไว้ใน 1:7 และ มธ.24:30 ในเวลานั้นพระองค์จึงจะเสด็จมาอย่างเปิดเผย.

วว. 10:1 ข วว.18:1; 1ธซ.4:16

วว. 10:1 ค วว.1:7; 14:14; มธ.24:30; 26:64; กจ.1:9; 1ธซ.4:17

วว. 10:1 ง วว.4:3

วว. 10:1 3ง รุ้งกินน้ำในที่นี้ชี้บ่งว่า ในขณะที่พระคริสต์กำลังพิพากษาแผ่นดินโลกนั้น พระองค์จะทรงยึดมั่นในพันธสัญญาที่พระเจ้าได้ทรงตั้งไว้กับโนฮาเกี่ยวกับแผ่นดินโลก (ยนซ.9:8-17). กรณีนี้ยังได้ชี้บ่งว่า พระคริสต์จะทรงปฏิบัติการพิพากษาตามพระเจ้าผู้ทรงนั่งอยู่บนพระที่นั่งซึ่งล้อมรอบด้วยรุ้งกินน้ำ (4:2-3) ซึ่งก็คือพระเจ้าผู้สัตย์ซื่อและยึดมั่นในพันธสัญญานั่นเอง.

วว. 10:1 จ วว.1:16; มธ.17:2

วว. 10:1 4 เมื่อใกล้เวลาที่พระคริสต์จะเสด็จมาหาผู้คนที่อยู่บนแผ่นดินโลกอย่างเปิดเผยนั้น พระองค์จะทรงเป็นเหมือนดวงอาทิตย์ ไม่เหมือนดาวประจำรุ่งซึ่งจะปรากฏแก่บรรดาผู้ที่รักและรอคอยพระองค์ในเวลาที่มืดมิดที่สุดก่อนจะถึงรุ่งสาง (ดู 2:28 กับคำอธิบาย 1 และ 2ปต.1:19 กับคำอธิบาย 4).

วว. 10:1 ฉ วว.1:15

วว. 10:1 5 เสาในที่นี้ชี้บ่งถึงความมั่นคงไม่หวั่นไหว (ยรม.1:18; ฆต.2:9).

วว. 10:1 6 ไฟในที่นี้เป็นเครื่องหมายเล็งถึงการแบ่งแยกบริสุทธิ์ของพระเจ้า (อซด.19:18; ฮร.12:29). พระคริสต์จะทรงปฏิบัติการพิพากษาต่อแผ่นดินโลกตามการแบ่งแยกบริสุทธิ์ของพระเจ้า.

วว. 10:2 ก วว.10:8-10; 5:1

วว. 10:2 1ก หนังสือเล็กๆ ที่เปิดอยู่นี้ก็คือหนังสือที่อยู่ใน 5:1 ซึ่งมีเพียงพระคริสต์เท่านั้นที่คู่ควรจะรับมาจากพระหัตถ์ของพระเจ้าและคลี่ออกได้ (5:5, 7). บัดนี้หนังสือม้วนนี้ก็อยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์แล้ว. ใน 5:1 หนังสือม้วนนี้ถูกปิดผนึกไว้ แต่ในที่นี้ได้เปิดออก. เนื่องจากเป็นเพียงส่วนหนึ่งของหนังสือม้วนนั้น ในที่นี้จึงเรียกว่า "หนังสือม้วนเล็กๆ." ส่วนที่สำคัญของหนังสือม้วนนั้นถูกเปิดออกเรียบร้อยแล้ว.

วว. 10:2 2 การที่พระบาทของพระคริสต์ได้เหยียบลงบนทะเลกับบนแผ่นดินนั้นก็คือการที่พระองค์ทรงครอบครองทั้งทะเลและแผ่นดินโลกนั่นเอง (พบญ.11:24; ยฮซ.1:3; บพส.8:6-8). กรณีนี้ชี้บ่งว่าพระคริสต์เสด็จลงมาเพื่อครอบครองแผ่นดินโลก. มีเพียงพระองค์เท่านั้นที่คู่ควรจะคลี่ออกซึ่งม้วนหนังสือแห่งแผนการบริหารของพระเจ้า และมีพระองค์เท่านั้นที่มีคุณสมบัติเพียงพอที่จะครอบครองแผ่นดินโลกได้.

วว. 10:3 1 เสียงร้องของสิงโตถูกเปรียบเหมือนพระพิโรธของกษัตริย์ (สภษ.19:12; 20:2). กรณีนี้ชี้บ่งว่า พระคริสต์ผู้เป็นกษัตริย์แห่งแผ่นดินโลกนั้นทรงถูกยั่วให้พิโรธแล้ว.

วว. 10:3 ก วว.5:5

วว. 10:3 2 เสียงฟ้าร้องทั้งเจ็ดเสียงนั้นจะต้องเป็นการแสดงออกในที่สุดถึงพระพิโรธทั้งสิ้นของพระเจ้า.

วว. 10:3 ค วว.4:5; บพส.29:3- 9

วว. 10:3 ข ยซย.31:4; ฮซอ.11:10

วว. 10:4 ก วว.10:8

วว. 10:4 ข เทียบ วว.22:10; ดนอ.8:26; 12:4, 9

วว. 10:5 ก วว.10:2, 8

วว. 10:5 ข ยนซ.14:22; อซด.6:8; อฤธ.14:30; พบญ.32:40; ยอค.20:5; ดนอ.12:7

วว. 10:6 1 การสาบานนั้นเป็นวิธีปฏิบัติของพันธสัญญาเดิม ไม่ใช่วิธีปฏิบัติของพันธสัญญาใหม่ (มธ.5:34-36).

วว. 10:6 ก วว.4:9

วว. 10:6 ข วว.4:11

วว. 10:6 2 สรรพสิ่งที่อยู่ในสวรรค์นั้น ประการที่สำคัญก็คือทูตสวรรค์.

วว. 10:6 3 สรรพสิ่งที่อยู่บนแผ่นดินโลกนั้นประการที่สำคัญก็คือมนุษย์.

วว. 10:6 4 สรรพสิ่งที่อยู่ในทะเลนั้น ประการที่สำคัญก็คือพวกผี.

วว. 10:6 5 แปลตามตรงคือ ไม่มีเวลาอีกแล้ว. เมื่อได้ผ่านแตรที่หกไปแล้วก็จะไม่มีเวลาที่พระเจ้าจะทรงอดกลั้นในการที่จะพิพากษาแผ่นดินโลกอีก ต่อไป. ดังนั้นแตรที่เจ็ดจึงเป็นการพิพากษาที่รุนแรงที่สุดของพระเจ้า โดยจะเป็นการตอบคำอธิษฐานของวิสุทธิชนผู้พลีชีพใน 6:10 อย่างครบบริบูรณ์.

วว. 10:6 ค วว.6:10-11

วว. 10:7 1 เสียงของแตรที่เจ็ดจะดังต่อเนื่องเป็นเวลาหลายวัน.

วว. 10:7 ก วว.11:15

วว. 10:7 2 ในยุคสมัยที่เริ่มตั้งแต่อาดามถึงโมเซ และตั้งแต่โมเซถึงพระคริสต์นั้น ทุกสิ่งล้วนถูกเปิดเผยออกมาให้ปรากฏแจ้ง ไม่มีข้อลับลึกใดๆ อีก. ในยุคอาณาจักรพันปีและในฟ้าสวรรค์ใหม่และแผ่นดินโลกใหม่ในอนาคตก็เป็นเช่นนี้เหมือนกัน คือทุกสิ่งจะได้รับการเปิดเผยและไม่มีข้อลับลึกใดๆ อีกต่อไป. แต่ในยุคสมัยที่เริ่มตั้งแต่พระคริสต์จนถึงอาณาจักรพันปีนั้น ทุกสิ่งล้วนเป็นข้อลับลึก. การกลายเป็นเนื้อหนังของพระคริสต์ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของยุคสมัยแห่งข้อลับลึกนั้นเป็นข้อลับลึก (1ตธ.3:16). ตัวพระคริสต์เอง (กซ.2:2), คริสตจักร (อฟ.3:4-6), อาณาจักรแห่งสวรรค์ทั้งหลาย (มธ.13:11), กิตติคุณ (อฟ.6:19), การอาศัยอยู่ภายในของพระคริสต์ (กซ.1:26-27), และการเป็นขึ้นและการเปลี่ยนรูปลักษณะของเหล่าวิสุทธิชนที่จะเกิดขึ้นในอนาคตเมื่อสิ้นสุดยุคสมัยนี้ (1กธ.15:51-52) ทั้งหมดนี้ล้วนแต่เป็นข้อลับลึกที่ปิดซ่อนไว้ในทุกยุคทุกสมัยทั้งสิ้น (รม.16:25; อฟ.3:5; กซ.1:26). เมื่อเสียงแตรที่เจ็ดถูกเป่าดังขึ้นข้อลับลึกทั้งหมดนี้จะสำเร็จครบถ้วน, จบสิ้น, และจะผ่านพ้นไป.

วว. 10:7 3 เมื่อเป่าแตรที่เจ็ดขึ้นนั้น ไม่เพียงมีแต่การพิพากษาแห่งพระพิโรธของพระเจ้าที่จะมาถึงแผ่นดินโลกเท่านั้น ข้อลับลึกของพระเจ้าก็จะถึงที่สำเร็จด้วย.

วว. 10:7 4 หรือ ครบสมบูรณ์.

วว. 10:7 ข กจ.3:21; ยซย.2:2-4; 11:1-10; 65:17-20; 66:22

วว. 10:7 5 ในแตรที่เจ็ดนั้น ข่าวประเสริฐที่พระเจ้าได้ทรงประกาศไว้แก่บรรดาผู้เผยพระวจนะซึ่งเป็นผู้ทาสของพระองค์ เหมือนกับที่กล่าวไว้ใน ยซย.2:2-4; 11:1-10; 65:17-20; 66:22 ก็จะสำเร็จเป็นจริง กล่าวคือการปรากฏเป็นจริงของอาณาจักรนั้นจะมาถึง (11:15) และฟ้าสวรรค์ใหม่และแผ่นดินโลกใหม่รวมทั้งกรุงเยรูซาเล็มใหม่ก็จะตามมา (21:1-3).

วว. 10:8 ก วว.10:4

วว. 10:8 ข วว.10:2

วว. 10:8 ค วว.10:2, 5

วว. 10:9 ก ยอค.2:8-9 3:1-3; ยรม.15:16

วว. 10:9 ข ยอค.3:3; บพส. 119:103

วว. 10:10 1 ผู้เขียนหนังสือเล่มนี้ไม่เพียงไปรับหนังสือม้วนเล็กๆ นั้นมาเท่านั้น แต่ยังได้กินจนหมดด้วย. การกินสิ่งใดก็คือการต้อนรับสิ่งนั้นเข้าสู่ภายในตัวเรา. เราต้องต้อนรับการเปิดเผยอันศักดิ์สิทธิ์ด้วยวิธีนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหนังสือวิวรณ์. ทั้งยิระมะยากับยะเอศเคลก็ล้วนเคยทำเช่นนี้มาก่อนทั้งสิ้น (ยรม.15:16; ยอค.2:8; 3:1-3).

วว. 10:10 2 เมื่อเราต้อนรับการเปิดเผยอันศักดิ์สิทธิ์โดยการกินนั้น ขณะที่กินก็จะรู้สึกหวาน แต่ในขณะที่ย่อย ซึ่งก็คือขณะที่กำลังประสบการณ์อยู่นั้นก็จะมีรสขม.

วว. 10:11 1 หมายถึงทูตสวรรค์ทั้งหลาย.

วว. 10:11 2 คำพยากรณ์ในหนังสือเล่มนี้ประกอบด้วยสองส่วน. ตั้งแต่ตราที่หนึ่งถึงแตรที่หก (บทที่ 6—10) เป็นส่วนที่หนึ่ง ซึ่งเป็นส่วนที่ซ่อนเร้น. ตั้งแต่แตรที่เจ็ดถึงฟ้าสวรรค์ใหม่และแผ่นดินโลกใหม่ (บทที่ 11—22) เป็นส่วนที่สอง ซึ่งเป็นส่วนที่ปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจน. โยฮันได้กล่าวคำพยากรณ์ในส่วนที่หนึ่งไปแล้ว. บัดนี้ท่านยังต้องกล่าวคำพยากรณ์อีกคือคำพยากรณ์ในส่วนที่สองของหนังสือเล่มนี้ ซึ่งเป็นส่วนที่ว่าด้วยการที่พระคริสต์เสด็จมาครอบครองแผ่นดินโลกเพื่อเป็นอาณาจักรของพระองค์ (11:15). นี่เป็นเนื้อหาสาระของหนังสือม้วนเล็กๆ นี้ ซึ่งเป็นส่วนสุดท้ายแห่งแผนการบริหารของพระเจ้า.

วว. 10:11 ก วว.11:9; 17:15