ยะโฮซูอะ บทที่ 4
ยฮซ.
4:1 เมื่อชนชาตินั้นได้กข้ามแม่น้ำจอร์แดนหมดแล้ว พระยะโฮวาตรัสแก่ยะโฮซูอะว่า
ยฮซ.
4:2 เจ้าจงเลือกคนกสิบสองคนจากท่ามกลางพลไพร่ เผ่าละหนึ่งคน
ยฮซ.
4:3 และบัญชาเขาว่า จงเอา1กก้อนหินสิบสองก้อนจากที่นี่ คือจากกลางแม่น้ำจอร์แดน ตรงที่เท้าของปุโรหิตยืนมั่นอยู่นั้น และนำมาวางไว้ในที่ซึ่งพวกท่านจะนอนพักในคืนวันนี้.
ยฮซ.
4:4 แล้วยะโฮซูอะจึงเรียกคนสิบสองคน ซึ่งท่านได้แต่งตั้งจากท่ามกลางชนชาติอิสราเอลมาเผ่าละหนึ่งคน.
ยฮซ.
4:5 ยะโฮซูอะกล่าวแก่พวกเขาว่า จงผ่านไปข้างหน้าหีบ[พันธสัญญา]แห่งพระยะโฮวาพระเจ้าของท่านลงไปที่กลางแม่น้ำจอร์แดน แล้วให้แต่ละคนแบกก้อนหินใส่บ่ามาคนละก้อนตามจำนวนเผ่าของชนชาติอิสราเอล.
ยฮซ.
4:6 เพื่อสิ่งนี้จะเป็นเครื่องหมายท่ามกลางพวกท่าน. เมื่อกลูกหลานของท่านจะถามในเวลาต่อมาว่า ก้อนหินเหล่านี้มีความหมายอะไรสำหรับท่าน?
ยฮซ.
4:7 แล้วท่านจงบอกพวกเขาว่า น้ำในแม่น้ำจอร์แดนได้กแยกขาดจากกันต่อหน้าหีบพันธสัญญาแห่งพระยะโฮวา เมื่อหีบนั้นข้ามแม่น้ำจอร์แดน น้ำในแม่น้ำจอร์แดนก็แยกขาดจากกัน. ก้อนหินเหล่านี้จะเป็นขที่ระลึกแก่ชนชาติอิสราเอลเป็นนิตย์.
ยฮซ.
4:8 ชนชาติอิสราเอลก็กระทำตามที่ยะโฮซูอะบัญชา และนำก้อนหินสิบสองก้อนมาจากกลางแม่น้ำจอร์แดน ตามจำนวนเผ่าของชนชาติอิสราเอล ดังที่พระยะโฮวาทรงบัญชาแก่ยะโฮซูอะ. และเขาก็แบกหินเหล่านั้นมายังสถานที่ซึ่งเขาจะนอนพัก แล้ววางไว้ที่นั่น.
ยฮซ.
4:9 และยะโฮซูอะได้ตั้ง1ก้อนหินอีกสิบสองก้อนไว้กลางกแม่น้ำจอร์แดน ตรงที่เท้าของปุโรหิตผู้แบกหีบพันธสัญญายืนอยู่ และก้อนหินเหล่านั้นก็ยังอยู่ที่นั่นจนถึงทุกวันนี้.
ยฮซ.
4:10 และปุโรหิตผู้แบกหีบ[พันธสัญญา]ได้ยืนอยู่ที่กลางแม่น้ำจอร์แดน จนกว่าทุกสิ่งจะสำเร็จครบถ้วนตามซึ่งพระยะโฮวาทรงบัญชายะโฮซูอะให้กล่าวแก่พลไพร่ ตามที่โมเซได้บัญชายะโฮซูอะไว้ทุกประการ. แล้วพลไพร่ก็รีบข้ามไป.
ยฮซ.
4:11 เมื่อพลไพร่ข้ามไปหมดแล้ว หีบ[พันธสัญญา]ของพระยะโฮวาและเหล่าปุโรหิตก็ข้ามไปต่อหน้าพลไพร่.
ยฮซ.
4:12 ลูกหลานของรูเบ็น, ลูกหลานของฆาด, และลูกหลานของมะนาเซครึ่งเผ่าก็กจัดขบวนทัพข้ามไปข้างหน้าชนชาติอิสราเอล ตามที่โมเซได้บอกไว้ให้เขากระทำ.
ยฮซ.
4:13 มีคนถืออาวุธพร้อมที่จะเข้า1สงครามประมาณสี่หมื่นคน ได้ข้ามไปต่อเบื้องพระพักตร์พระยะโฮวาเข้าไปถึงที่ราบเมืองยะริโฮเพื่อสู้รบ.
ยฮซ.
4:14 ในวันนั้นพระยะโฮวาทรงกยกชูยะโฮซูอะให้เป็นใหญ่ต่อสายตาอิสราเอลทั้งหมด เขาทั้งหลายก็ยำเกรงท่าน ดังที่เขาเคยยำเกรงโมเซตลอดชั่วอายุของท่าน.
ยฮซ.
4:15 พระยะโฮวาตรัสแก่ยะโฮซูอะว่า
ยฮซ.
4:16 จงบัญชาเหล่าปุโรหิตผู้แบกหีบแห่งพยานให้ขึ้นมาจากแม่น้ำจอร์แดน.
ยฮซ.
4:17 ยะโฮซูอะจึงบัญชาเหล่าปุโรหิตว่า จงขึ้นมาจากแม่น้ำจอร์แดนเถิด.
ยฮซ.
4:18 แล้วเหล่าปุโรหิตผู้แบกหีบพันธสัญญาของพระยะโฮวาก็ขึ้นมาจากกลางแม่น้ำจอร์แดน เมื่อฝ่าเท้าของปุโรหิตยกขึ้นเหยียบบนดินแห้ง น้ำในแม่น้ำจอร์แดนก็ไหลกลับมาที่เดิมจนกท่วมฝั่งทั้งสองเหมือนแต่ก่อน.
ยฮซ.
4:19 พลไพร่ได้ขึ้นมาจากแม่น้ำจอร์แดนในวันที่สิบเดือนหนึ่ง พวกเขาไปตั้งค่ายอยู่ที่กฆีละฆาลริมเขตเมืองยะริโฮข้างทิศตะวันออก.
ยฮซ.
4:20 และก้อนหินสิบสองก้อนซึ่งเขานำออกมาจากแม่น้ำจอร์แดนนั้น ยะโฮซูอะก็ได้1ตั้งไว้ที่ฆีละฆาล.
ยฮซ.
4:21 ท่านจึงกล่าวแก่ชนชาติอิสราเอลว่า เวลาภายหน้าเมื่อลูกหลานของท่านจะถามบิดาของเขาว่า ก้อนหินเหล่านี้มีความหมายอะไร?
ยฮซ.
4:22 ท่านจงบอกให้ลูกหลานของท่านทราบว่า ชนชาติอิสราเอลได้ข้ามแม่น้ำจอร์แดนนี้บนกดินแห้ง.
ยฮซ.
4:23 เพราะว่าพระยะโฮวาพระเจ้าของพวกท่านทรงทำให้น้ำในแม่น้ำจอร์แดนกแห้งไปต่อหน้าท่านจนท่านข้ามไปได้ ดังที่พระยะโฮวาพระเจ้าของท่านทรงกระทำต่อทะเลแดง ซึ่งพระองค์ทรงทำให้น้ำแห้งไปต่อหน้าพวกเราจนเราได้ข้ามไป.
ยฮซ.
4:24 เพื่อชนชาติทั้งสิ้นทั่วแผ่นดินโลกจะได้ทราบว่า พระหัตถ์ของพระยะโฮวานั้นทรงมหิทธิฤทธิ์ เพื่อพวกท่านจะยำเกรงพระยะโฮวาพระเจ้าของท่านสืบไปเป็นนิตย์.
คำอธิบาย ยะโฮซูอะ บทที่ 4
ยฮซ.
4:1 ก พบญ.27:2; ยฮซ.3:17
ยฮซ.
4:2 ก ยฮซ.3:12
ยฮซ.
4:3 ก ยฮซ.4:8, 20; 1พกษ.18:31
ยฮซ.
4:3 1ก ก้อนหินสิบสองก้อนจากแม่น้ำจอร์แดนเป็นเครื่องหมายเล็งถึงสิบสองเผ่าของอิสราเอลใหม่. ก้อนหินถูกนำขึ้นมาจากน้ำของแม่น้ำจอร์แดนเป็นเครื่องหมายเล็งถึงการเป็นขึ้นจากความตาย. ก้อนหินทั้งสิบสองก้อนนี้เป็นเครื่องหมายที่แสดงว่าชนชาติอิสราเอลใหม่ที่ “เป็นขึ้น” นั้นจะเป็นพยานของการข้ามน้ำแห่งความตาย (ข้อ 6–7, 21–24). กรณีนี้เป็นแบบเล็งถึงประสบการณ์ของผู้เชื่อที่มีต่อการเป็นขึ้นจากการตายร่วมกันกับพระคริสต์ (รม.6:3–4).
ยฮซ.
4:6 ก ยฮซ.4:21; เทียบ อซด.12:26; 13:14
ยฮซ.
4:7 ก ยฮซ.3:13, 16
ยฮซ.
4:7 ข อซด.12:14; อฤธ.16:40
ยฮซ.
4:9 1 นี่เป็นก้อนหินอีกสิบสองก้อน (เทียบ ข้อ 3) ซึ่งเป็นเครื่องหมายเล็งถึงสิบสองเผ่าของอิสราเอลที่อยู่ในชีวิตและนิสัยเก่าของพวกเขา. ยะโฮซูอะได้ตั้งก้อนหินทั้งสิบสองก้อนนี้ไว้กลางแม่น้ำจอร์แดนที่ซึ่งหีบพันธสัญญาอยู่นั้น ซึ่งเป็นเครื่องหมายเล็งว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าประสงค์ให้ชนชาติอิสราเอลที่อยู่ในนิสัยเก่านั้นคงอยู่ภายใต้น้ำแห่งความตายของแม่น้ำจอร์แดน. นี่เป็นแบบเล็งว่าคนเก่าของผู้เชื่อทั้งหลายควรจะคงอยู่ในการตายของพระคริสต์นั่นเอง (รม.6:6; ฆต.2:20; ฟป.3:10).
ก้อนหินสิบสองก้อนทั้งสองกลุ่มนี้เป็นเครื่องหมายเล็งว่าคนเก่าของเราได้ถูกฝังไว้แล้วและคนใหม่ที่เป็นขึ้นของเราก็มีชีวิตชีวาและกระทำการเป็นหนึ่งร่วมกับพระเจ้าตรีเอกภาพ. กรณีนี้สอดคล้องกับการเปิดเผยในเอเฟโซ 2:1, 4–6, 15, 10.
ก้อนหินสิบสองก้อนทั้งสองกลุ่มนี้เป็นเครื่องหมายเล็งว่าคนเก่าของเราได้ถูกฝังไว้แล้วและคนใหม่ที่เป็นขึ้นของเราก็มีชีวิตชีวาและกระทำการเป็นหนึ่งร่วมกับพระเจ้าตรีเอกภาพ. กรณีนี้สอดคล้องกับการเปิดเผยในเอเฟโซ 2:1, 4–6, 15, 10.
ยฮซ.
4:9 ก มธ.3:6
ยฮซ.
4:12 ก อฤธ.32:25–27; ยฮซ.6:7, 9, 13
ยฮซ.
4:13 1 การข้ามแม่น้ำจอร์แดนมีเพื่อไปสู้รบกับเผ่าทั้งเจ็ดที่อยู่ในคะนาอัน (ข้อ 12–13; 3:10ข). พลไพร่อิสราเอลเตรียมพร้อมที่จะเข้าสู่แผ่นดินงามและยึดเอาดินแดนนั้นมาเป็นกรรมสิทธิ์ของตน. อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่สามารถได้รับชัยชนะได้ในคนเก่าของเขา. คนเก่าของเขาจะต้องถูกฝังไว้ เพื่อพวกเขาจะได้กลายเป็นคนใหม่. กรณีนี้สอดคล้องกับแผนการบริหารแห่งพันธสัญญาใหม่ของพระเจ้า. ในด้านแบบเล็ง ชนชาติอิสราเอลถูกฝังไว้ในการตายของพระคริสต์ และจากนั้นก็เป็นขึ้นในการเป็นขึ้นของพระคริสต์เพื่อจะกลายเป็นคนใหม่ในพระคริสต์สำหรับการสู้รบในสงครามฝ่ายวิญญาณ. กรณีนี้บ่งชี้ว่ากระทั่งในพันธสัญญาเดิม ชนชาติอิสราเอลก็ยังได้ประสานเป็นหนึ่งกับพระคริสต์ด้วย.
ยฮซ.
4:14 ก ยฮซ.3:7
ยฮซ.
4:18 ก ยฮซ.3:15
ยฮซ.
4:19 ก ยฮซ.5:9
ยฮซ.
4:20 1 สิ่งนี้มีไว้เพื่อเป็นที่ระลึกถึง คือเป็นพยานว่าอิสราเอลได้ข้ามแม่น้ำจอร์แดนโดยการอัศจรรย์ที่พระยะโฮวาทรงกระทำ (ข้อ 20–24).
ยฮซ.
4:22 ก ยฮซ.3:17
ยฮซ.
4:23 ก เทียบ อซด.14:21; ยฮซ.2:10; นฮย.9:11
