ยะโฮซูอะ บทที่ 22
10. เผ่ารูเบ็น, ฆาด, และมะนาเซครึ่งเผ่ากลับไปยังดินแดนของตนทางตะวันออกของแม่นํ้าจอร์แดน — 22:1–34
ยฮซ.
22:1 คราวนั้นยะโฮซูอะได้เรียกคนรูเบ็น, คนฆาด, และคนมะนาเซครึ่งเผ่ามา.
ยฮซ.
22:2 และกล่าวแก่พวกเขาว่า ท่านทั้งหลายได้ถือรักษาทุกสิ่งซึ่งโมเซผู้รับใช้ของพระยะโฮวาได้กบัญชาท่านไว้ และท่านได้ฟังเสียงของข้าพเจ้าในสารพัดซึ่งข้าพเจ้าได้บัญชาท่าน.
ยฮซ.
22:3 พวกท่านไม่ได้ทอดทิ้งพี่น้องของท่านเป็นเวลาอันยาวนานจนถึงบัดนี้ แต่ได้ถือรักษาพระบัญชาของพระยะโฮวาพระเจ้าของท่านที่ทรงกำชับไว้นั้น.
ยฮซ.
22:4 เดี๋ยวนี้พระยะโฮวาพระเจ้าของท่านโปรดให้พี่น้องของท่านได้กพักสงบแล้ว ดังที่พระองค์ทรงสัญญาไว้กับพวกเขา. ส่วนพวกท่านจง1กลับไปยังกระโจมของท่านเถิด ไปยังดินแดนซึ่งท่านถือกรรมสิทธิ์ ซึ่งโมเซผู้รับใช้ของพระยะโฮวาได้ยกให้ท่านที่ขฟากตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดนนั้น.
ยฮซ.
22:5 เพียงแต่จงระวังให้มากที่จะปฏิบัติตามพระบัญญัติ และกฎบัญญัติซึ่งโมเซผู้รับใช้ของพระยะโฮวาบัญชาท่านไว้ คือให้กรักพระยะโฮวาพระเจ้าของท่าน และดำเนินในพระมรรคาทั้งสิ้นของพระองค์ และถือรักษาพระบัญญัติของพระองค์ และยึดติดสนิทอยู่กับพระองค์ และปรนนิบัติพระองค์ด้วยสุดใจและสุดจิตของท่าน.
ยฮซ.
22:6 ยะโฮซูอะจึงได้อวยพรพวกเขาและส่งเขากลับไป พวกเขาก็กลับไปยังกระโจมของตน.
ยฮซ.
22:7 ส่วนคนมะนาเซครึ่งเผ่านั้น โมเซได้มอบบาซานให้เขาเป็นมรดก แต่อีกครึ่งเผ่านั้น ยะโฮซูอะมอบมรดกให้พวกเขาร่วมกับพี่น้องของเขาที่ฟากแม่น้ำจอร์แดนด้านตะวันตก. และเมื่อยะโฮซูอะส่งพวกเขากลับไปยังกระโจมของเขาก็ได้อวยพรเขา
ยฮซ.
22:8 ท่านกล่าวแก่เขาว่า จงกลับไปยังกระโจมของท่านพร้อมกับทรัพย์สมบัติอันมั่งคั่ง และฝูงปศุสัตว์มากมาย ทั้งเงิน ทองคำ ทองเหลืองและเหล็ก และเสื้อผ้าเป็นอันมาก จงกแบ่งของที่ริบมาจากศัตรูของท่านให้แก่พี่น้องของท่านเถิด.
ยฮซ.
22:9 ดังนั้นคนรูเบ็น, คนฆาด, และคนมะนาเซครึ่งเผ่าจึงได้แยกจากท่ามกลางชนชาติอิสราเอลที่กซีโลซึ่งอยู่ในดินแดนคะนาอัน กลับไปยังดินแดนฆีละอาด ไปยังดินแดนในกรรมสิทธิ์ของพวกเขา ซึ่งเขาได้ยึดเป็นกรรมสิทธิ์ตามพระบัญชาของพระยะโฮวาผ่านโมเซ.
ยฮซ.
22:10 และเมื่อพวกเขามาถึงอาณาบริเวณใกล้แม่น้ำจอร์แดนในดินแดนคะนาอัน คนรูเบ็น, คนฆาด, และคนมะนาเซครึ่งเผ่าก็ได้สร้าง 1แท่นบูชาแท่นหนึ่งที่แม่น้ำจอร์แดนได้ปรากฏเป็นแท่นที่มีขนาดใหญ่.
ยฮซ.
22:11 และชนชาติอิสราเอลได้ยินข่าวว่า คนรูเบ็น, คนฆาด, และคนมะนาเซครึ่งเผ่าได้สร้างแท่นบูชาที่ด้านหน้าดินแดนคะนาอัน ในอาณาบริเวณใกล้แม่น้ำจอร์แดน ในด้านที่เป็นของชนชาติอิสราเอล.
ยฮซ.
22:12 และเมื่อชนชาติอิสราเอลได้ยินเช่นนั้น ชุมนุมชนอิสราเอลทั้งหมดก็ไปกชุมนุมกันที่เมืองซีโล เพื่อจะขึ้นไปทำสงครามกับพวกเขา.
ยฮซ.
22:13 แล้วชนชาติอิสราเอลจึงใช้กฟีนะฮาศบุตรเอละอาซารผู้เป็นปุโรหิตไปหาคนรูเบ็น, คนฆาด, และคนมะนาเซครึ่งเผ่าในดินแดนฆีละอาด
ยฮซ.
22:14 พร้อมกับผู้นำสิบคน กผู้นำคนหนึ่งจากแต่ละวงศ์วานของทุกเผ่าในอิสราเอล ทุกคนเป็นหัวหน้าวงศ์วานในท่ามกลางคนอิสราเอลนับพันๆ คน.
ยฮซ.
22:15 เมื่อพวกเขามาถึงคนรูเบ็น, คนฆาด, และคนมะนาเซครึ่งเผ่าในดินแดนฆีละอาด ก็กล่าวแก่คนเหล่านั้นว่า
ยฮซ.
22:16 ชุมนุมชนทั้งสิ้นของพระยะโฮวากล่าวดังนี้ว่า พวกท่านได้ทำการล่วงละเมิดต่อพระเจ้าของอิสราเอลเช่นนี้ได้อย่างไร ในการที่วันนี้ท่านได้หันกลับไปจากการติดตามพระยะโฮวา โดยสร้างกแท่นบูชาสำหรับตัวเองในวันนี้เพื่อกบฏต่อพระยะโฮวา?
ยฮซ.
22:17 การบาปชั่วแห่งการกราบไหว้กพระเปโอร์นั้นยังเล็กน้อยไปสำหรับเราหรือ? แม้ได้เกิดโรคระบาดแก่ชุมนุมชนของพระยะโฮวา แต่เราก็ยังไม่อาจชำระตัวของเราให้บริสุทธิ์ได้จนกระทั่งวันนี้
ยฮซ.
22:18 และพวกท่านจะหันไปเสียจากการติดตามพระยะโฮวาในวันนี้หรือ? ถ้าพวกท่านกบฏต่อพระยะโฮวาในวันนี้ พระองค์จะทรงพิโรธต่อชุมนุมชนอิสราเอลทั้งหมดในวันพรุ่งนี้.
ยฮซ.
22:19 แต่ถ้าดินแดนในกรรมสิทธิ์ของท่านไม่สะอาด จงข้ามไปยังดินแดนในกรรมสิทธิ์ของพระยะโฮวา กอันเป็นที่ประทับแห่งพลับพลาของพระยะโฮวา และมาถือกรรมสิทธิ์อยู่ท่ามกลางพวกเราเถิด. ขอแต่เพียงอย่ากบฏต่อพระยะโฮวาหรือกบฏต่อเรา โดยการที่พวกท่านสร้างแท่นบูชาสำหรับตัวเองนอกเหนือจากแท่นบูชาของพระยะโฮวาพระเจ้าของพวกเรา.
ยฮซ.
22:20 กอาคานบุตรเซราได้กระทำการล่วงละเมิดในเรื่องสิ่งที่ต้องถูกทำลายนั้นไม่ใช่หรือ? แต่พระพิโรธก็ตกอยู่เหนือชุมนุมชนอิสราเอลทั้งหมด เขาไม่ได้พินาศแต่คนเดียวในการบาปชั่วของเขา.
ยฮซ.
22:21 ขณะนั้นคนรูเบ็น, คนฆาด, และคนมะนาเซครึ่งเผ่าได้ตอบหัวหน้าของคนอิสราเอลนับพันๆ คนว่า
ยฮซ.
22:22 พระยะโฮวาพระเจ้าผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ พระยะโฮวาพระเจ้าผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ พระองค์ทรงกทราบ และให้ชนชาติอิสราเอลทราบด้วยเถิด หากเป็นการกบฏหรือการล่วงละเมิดต่อพระยะโฮวา – ก็อย่าไว้ชีวิตพวกเราในวันนี้เลย –
ยฮซ.
22:23 ถ้าเราได้สร้างแท่นบูชาสำหรับตัวเองเพื่อหันไปจากการติดตามพระยะโฮวา หรือเพื่อถวายเครื่องบูชาเผาและเครื่องบูชาธัญญาหาร หรือเพื่อถวายเครื่องบูชาสันติสุขบนแท่นนั้น ก็ขอพระยะโฮวาทรงลงโทษเราเถิด.
ยฮซ.
22:24 แต่แท้จริงแล้วพวกเรามีเหตุผลในการทำเรื่องนี้ เพราะเกรงว่าในเวลาต่อไปภายหน้า กลูกหลานของท่านอาจจะกล่าวต่อลูกหลานของเราว่า พวกเจ้ามีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับพระยะโฮวาพระเจ้าของอิสราเอล?
ยฮซ.
22:25 โอ คนรูเบ็น และคนฆาดเอ๋ย เพราะว่าพระยะโฮวาทรงกำหนดแม่น้ำจอร์แดนเป็นเขตแดนระหว่างพวกเรากับพวกเจ้า พวกเจ้าไม่มีส่วนในพระยะโฮวาแล้ว. และลูกหลานของพวกท่านก็จะทำให้ลูกหลานของพวกเราหยุดเกรงกลัวพระยะโฮวา.
ยฮซ.
22:26 ดังนั้นเราจึงว่า บัดนี้ให้เราสร้างแท่นบูชาขึ้น ไม่ใช่สำหรับถวายเครื่องบูชาเผาหรือสัตวบูชา
ยฮซ.
22:27 แต่เพื่อเป็นกพยานระหว่างพวกเรากับพวกท่าน และระหว่างคนชั่วอายุต่อจากเราว่า เราจะทำการปรนนิบัติพระยะโฮวาขต่อเบื้องพระพักตร์ของพระองค์ด้วยเครื่องบูชาเผาและสัตวบูชา และเครื่องบูชาสันติสุข เพื่อลูกหลานของพวกท่านจะไม่กล่าวแก่ลูกหลานของเราในภายหน้าว่า พวกเจ้าไม่มีส่วนในพระยะโฮวา.
ยฮซ.
22:28 และเราว่าถ้ามีใครพูดเช่นนี้กับเรา หรือกับพงศ์พันธุ์ของเราในเวลาข้างหน้า เราก็จะกล่าวว่า ดูเถิด นั่นเป็นแท่นจำลองของแท่นบูชาของพระยะโฮวาซึ่งบรรพบุรุษของเราได้ก่อขึ้น ไม่ใช่เพื่อถวายเครื่องบูชาเผาหรือสัตวบูชา แต่เพื่อเป็นพยานระหว่างพวกเรากับพวกท่าน.
ยฮซ.
22:29 ขอให้เรื่องนี้ห่างจากเราเถิด คือที่จะกบฏต่อพระยะโฮวา และหันไปจากการติดตามพระยะโฮวาเสียในวันนี้ โดยการสร้างแท่นบูชาสำหรับเครื่องบูชาเผา, เครื่องบูชาธัญญาหาร, หรือสัตวบูชา นอกเหนือจากแท่นบูชาของพระยะโฮวาพระเจ้าของเรา ซึ่งตั้งอยู่เบื้องหน้าพลับพลาของพระองค์!
ยฮซ.
22:30 เมื่อฟีนะฮาศผู้เป็นปุโรหิตและพวกผู้นำของชุมนุมชนและหัวหน้าคนอิสราเอลนับพันๆ คนที่อยู่ด้วยกันได้ยินถ้อยคำที่คนรูเบ็น, คนฆาด, และคนมะนาเซกล่าวก็เห็นดีด้วยในสายตาของพวกเขา.
ยฮซ.
22:31 และฟีนะฮาศบุตรของเอละอาซารปุโรหิตจึงกล่าวแก่คนรูเบ็น, คนฆาด, และคนมะนาเซว่า วันนี้เราทราบแล้วว่าพระยะโฮวาสถิตอยู่กท่ามกลางพวกเรา เพราะพวกท่านไม่ได้ทำการล่วงละเมิดต่อพระยะโฮวา. บัดนี้ท่านได้ช่วยให้ชนชาติอิสราเอลพ้นจากพระหัตถ์ของพระยะโฮวา.
ยฮซ.
22:32 แล้วฟีนะฮาศบุตรเอละอาซารผู้เป็นปุโรหิต และพวกผู้นำก็กลับจากคนรูเบ็นและคนฆาด จากดินแดนฆีละอาดไปยังดินแดนคะนาอัน ไปหาชนชาติอิสราเอลเพื่อแจ้งข่าวให้พวกเขาทราบ.
ยฮซ.
22:33 เรื่องนี้ก็เป็นที่เห็นดีด้วยในสายตาของชนชาติอิสราเอล แล้วชนชาติอิสราเอลก็สรรเสริญพระเจ้า และไม่พูดถึงเรื่องที่จะทำสงครามกับพวกเขา เพื่อทำลายดินแดนซึ่งคนรูเบ็นและคนฆาดได้อาศัยอยู่นั้นอีก.
ยฮซ.
22:34 คนรูเบ็นและคนฆาดได้ตั้งชื่อให้แท่นนั้น เพราะพวกเขากล่าวว่า แท่นนี้เป็นกพยานระหว่างเราว่า พระยะโฮวาทรงเป็นพระเจ้า.
คำอธิบาย ยะโฮซูอะ บทที่ 22
ยฮซ.
22:2 ก อฤธ.32:20–22; พบญ.3:18–20; ยฮซ.1:13
ยฮซ.
22:4 ก ยฮซ.1:13; พบญ.3:20
ยฮซ.
22:4 1 หลังจากที่รูเบ็น, ฆาด, และมะนาเซครึ่งเผ่าได้สู้รบด้วยกันกับพี่น้องของตนแล้ว พวกเขาก็มีคุณสมบัติที่จะกลับไปยังดินแดนของตนเพื่อที่จะรับสุขมรดกของพวกเขา. กรณีนี้บ่งชี้ว่าเราไม่สามารถรับสุขพระคริสต์โดยปราศจากพระกายได้. เราจะต้องเป็นหนึ่งกับพระกายเพื่อที่จะร่วมแบ่งปันมรดกของพระคริสต์ (1กธ.12:13; อฟ.3:6).
ยฮซ.
22:4 ข ยฮซ.1:15; 13:8
ยฮซ.
22:5 ก พบญ.6:5; 10:12; 11:1, 22
ยฮซ.
22:8 ก อฤธ.31:27; 1ซมอ.30:24
ยฮซ.
22:9 ก ยฮซ.18:1
ยฮซ.
22:10 1 ในแผนการบริหารของพระเจ้า ท่ามกลางพลไพร่ของพระเจ้านั้นจะต้องมีแท่นบูชาเพียงแท่นเดียวเท่านั้นในกรุงเยรูซาเล็ม. พลไพร่ของพระเจ้าทุกคนจะต้องไปที่นั่นเพื่อที่จะถวายสัตวบูชาของเขาแด่พระเจ้า เพื่อที่จะนมัสการและสามัคคีธรรมกับพระเจ้า (พบญ.12:5–8). บทบันทึกในช่วงท้ายของบทนี้ ซึ่งเกี่ยวกับการที่สองเผ่ากับอีกครึ่งเผ่าได้สร้างแท่นบูชาอีกแท่นหนึ่งที่แม่น้ำจอร์แดนนั้นบ่งชี้ว่าในการรับสุขพระคริสต์นั้น เราจะต้องหลีกเลี่ยงอย่างถึงที่สุดไม่ให้เกิดการแตกแยก. ถ้าจะรับสุขพระคริสต์ผู้ครอบคลุมสรรพสิ่งเป็นแผ่นดินงาม เราก็จะต้องเป็นพลไพร่เดียว, พระกายเดียว, คริสตจักรจักรวาลเดียว เพื่อที่จะเป็นพยานถึงพระคริสต์. ดู พบญ.12:5 คำอธิบาย 1.
ยฮซ.
22:12 ก เทียบ วนฉ.20:1
ยฮซ.
22:13 ก อซด.6:25; อฤธ.25:7, 11–13; วนฉ.20:28
ยฮซ.
22:14 ก อฤธ.1:4, 16
ยฮซ.
22:16 ก เทียบ ลวต.17:8–9; พบญ.12:13–14
ยฮซ.
22:17 ก เทียบ อฤธ.23:28; 25:3
ยฮซ.
22:19 ก ยฮซ.18:1
ยฮซ.
22:20 ก ยฮซ.7:18–26
ยฮซ.
22:22 ก 1พกษ.8:39; บพส.94:11
ยฮซ.
22:24 ก เทียบ ยฮซ.4:6, 21
ยฮซ.
22:27 ก ยนซ.31:48; ยฮซ.22:34; 24:27
ยฮซ.
22:27 ข พบญ.12:5–7, 17–18
ยฮซ.
22:31 ก ลวต.26:11–12
ยฮซ.
22:34 ก ยฮซ.22:27
