ยะโฮซูอะ บทที่ 17
(3) ดินแดนที่แบ่งสันปันส่วนให้แก่มะนาเซบุตรคนแรกของโยเซฟ — 17:1–18
ยฮซ.
17:1 นี่คือดินแดนตามฉลากสำหรับเผ่ามะนาเซ เพราะเขาเป็นกบุตรหัวปีของโยเซฟ. ฝ่ายขมาคีรบุตรหัวปีของมะนาเซผู้เป็นบิดาของฆีละอาดนั้นได้เมืองฆีละอาดและบาซาน เพราะว่าเขาเป็นนักรบ.
ยฮซ.
17:2 ดังนั้นดินแดนตามฉลากจึงมีไว้สำหรับลูกหลานเผ่ามะนาเซที่เหลืออยู่ตามกตระกูลของเขา คือลูกหลานของอะบีเอเซร, ลูกหลานของเฮเล็ค, ลูกหลานของ อัศรีเอล, ลูกหลานของเซเค็ม, ลูกหลานของเฮเฟอร์, และลูกหลานของซะมีดา บุคคลเหล่านี้เป็นหลานชายของมะนาเซ ผู้เป็นบุตรของโยเซฟ ตามตระกูลของเขา.
ยฮซ.
17:3 ฝ่ายกเซโลเฟหัดบุตรของเฮเฟอร์ ผู้เป็นบุตรของฆีละอาด ผู้เป็นบุตรของมาคีร ผู้เป็นบุตรของมะนาเซ ไม่มีบุตรชาย มีแต่1บุตรี. และต่อไปนี้เป็นชื่อบุตรีของเขาคือ มาฮะลา, โนอา, ฮัฆลา, มิลคา, และธิระซา.
ยฮซ.
17:4 พวกเขาเข้ามาหากเอละอาซารผู้เป็นปุโรหิตและยะโฮซูอะบุตรนูนและพวกผู้นำกล่าวว่า พระยะโฮวาได้ทรงบัญชาโมเซให้ยกขมรดกให้เราในท่ามกลางพี่น้องของเรา. ดังนั้นท่านจึงให้มรดกแก่คนเหล่านี้ในท่ามกลางพี่น้องแห่งบิดาของเขาตามพระบัญชาของพระยะโฮวา.
ยฮซ.
17:5 ดังนั้นส่วนที่ตกแก่มะนาเซจึงมีสิบส่วน นอกเหนือจากกดินแดนฆีละอาดและบาซานซึ่งอยู่ฟากตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน
ยฮซ.
17:6 เพราะว่าบรรดาหลานสาวของมะนาเซก็ได้รับมรดกในท่ามกลางหลานชายของท่านด้วย. ดินแดนฆีละอาดนั้นได้ตกเป็นส่วนของลูกหลานมะนาเซที่เหลืออยู่.
ยฮซ.
17:7 กและเขตแดนของมะนาเซตั้งต้นจากอาเซ็รจนถึงมิคมะธาธ ซึ่งอยู่ตรงข้ามเมืองเซเค็ม แล้วเขตแดนก็ยื่นไปทางทิศใต้ไปถึงเขตผู้ที่อาศัยอยู่ในเมืองเอนธาปูอา.
ยฮซ.
17:8 ดินแดนเมืองธาปูอาเป็นของมะนาเซ แต่ตัวเมืองธาปูอาซึ่งอยู่ในเขตแดนของมะนาเซนั้นเป็นของลูกหลานเอ็ฟรายิม.
ยฮซ.
17:9 แล้วเขตแดนก็ลงไปถึงลำธารคานา. เมืองเหล่านี้ซึ่งอยู่ทางทิศใต้ลำธารท่ามกลางเมืองต่างๆ ของมะนาเซนั้นเป็นของเอ็ฟรายิม แล้วเขตแดนของมะนาเซก็ขึ้นไปทางด้านเหนือของลำธารไปสิ้นสุดลงที่ทะเล.
ยฮซ.
17:10 ดินแดนทางด้านใต้เป็นของเอ็ฟรายิม และดินแดนทางด้านเหนือเป็นของมะนาเซ มีทะเลเป็นเขตแดน. ทางเหนือจรดอาเซ็ร และทางทิศตะวันออกจรดยิศซาคาร.
ยฮซ.
17:11 ในเขตยิศซาคารและในอาเซ็รนั้น มะนาเซยังมีเมืองเบธซานกับตำบลรอบเมืองนั้น และเมืองยิบลามกับตำบลรอบเมืองนั้น และผู้ที่อาศัยในเมืองโดระกับตำบลรอบเมืองนั้น และผู้ที่อาศัยในเมืองเอนโดระกับตำบลรอบเมืองนั้น และผู้ที่อาศัยในเมืองธานาคกับตำบลรอบเมืองนั้น และผู้ที่อาศัยในเมืองมะฆีโดกับตำบลรอบเมืองนั้น (เมืองที่สามคือ นาฟาธ).
ยฮซ.
17:12 กแต่ลูกหลานของมะนาเซไม่สามารถขับไล่[ผู้ที่อาศัยใน]เมืองเหล่านั้นได้ และชนชาติคะนาอันยังขัดขืนที่จะอาศัยอยู่ในดินแดนนี้.
ยฮซ.
17:13 เมื่อชนชาติอิสราเอลเข้มแข็งขึ้นแล้ว ก็ได้เกณฑ์ชนชาติคะนาอันให้เป็นกแรงงาน แต่ไม่ได้ขับไล่พวกเขาออกไปให้หมด.
ยฮซ.
17:14 ลูกหลานของโยเซฟได้กล่าวแก่ยะโฮซูอะว่า เหตุใดท่านจึงแบ่งมรดกให้เราเพียงฉลากเดียวและเพียงกส่วนเดียว ในเมื่อเรามีคนมากมายเพราะว่าพระยะโฮวาได้ทรงอวยพรเรามาจนถึงบัดนี้?
ยฮซ.
17:15 ฝ่ายยะโฮซูอะตอบพวกเขาว่า ถ้าท่านมีคนมากมาย และเขตเทือกเขาของเอ็ฟรายิมก็คับแคบไปสำหรับท่าน จงเข้าไปในป่าดงและแผ้วถางดินแดนสำหรับตนเองในดินแดนของชนชาติฟะริซีและชนชาติระฟาอิม.
ยฮซ.
17:16 ลูกหลานของโยเซฟกล่าวว่า เขตเทือกเขานี้ไม่พอสำหรับพวกเรา แต่ชนชาติคะนาอันทุกคนซึ่งอาศัยอยู่ที่หุบเขามีกรถรบทำด้วยเหล็ก ทั้งพวกที่อยู่ในเบธซานกับตำบลรอบเมืองนั้น และพวกที่อยู่ในหุบเขายิศเรเอล.
ยฮซ.
17:17 แล้วยะโฮซูอะจึงกล่าวแก่วงศ์วานของโยเซฟ คือเอ็ฟรายิมและมะนาเซว่า ท่านมีจำนวนคนมากและมีกำลังมหาศาล ท่านจะมีส่วนแบ่งตามฉลากเพียงส่วนเดียวไม่ได้.
ยฮซ.
17:18 แต่เขตเทือกเขาจะเป็นของท่าน. ถึงแม้ว่าจะเป็นป่าดง แต่ท่านจงแผ้วถางและยึดครองไปจนสุดเขตเถิด แม้ว่าชนชาติคะนาอันจะมีรถรบทำด้วยเหล็กและเป็นคนเข้มแข็ง แต่ท่านก็จะขับไล่เขาออกไปได้.
คำอธิบาย ยะโฮซูอะ บทที่ 17
ยฮซ.
17:1 ก ยนซ.41:51; 48:14
ยฮซ.
17:1 ข ยนซ.50:23; อฤธ.26:29; 32:39, 40; 1คนก.7:14
ยฮซ.
17:2 ก เทียบ อฤธ.26:29–32
ยฮซ.
17:3 ก อฤธ.26:33; 27:1; 36:2, 10–11
ยฮซ.
17:3 1 สำหรับข้อ 3–4 ดูคำอธิบายใน อฤธ.27:1–11.
ยฮซ.
17:4 ก อฤธ.34:17; ยฮซ.14:1; 21:1
ยฮซ.
17:4 ข อฤธ.27:6–8; 36:2
ยฮซ.
17:5 ก ยฮซ.13:30–31
ยฮซ.
17:7 ก ข้อ 7–9: ยฮซ.16:6–8
ยฮซ.
17:12 ก ข้อ 12–13: วนฉ.1:27–28; เทียบ ยฮซ.15:63
ยฮซ.
17:13 ก ยฮซ.16:10
ยฮซ.
17:14 ก เทียบ ยนซ.48:22; ยฮซ.17:17
ยฮซ.
17:16 ก ยฮซ.11:6