ยะโฮซูอะ บทที่ 13
III. การแบ่งสันปันส่วนแผ่นดินงาม — 13:1—22:34
1. ดินแดนที่เหลืออยู่ซึ่งจะต้องยึดครอง — 13:1–7
ยฮซ.
13:1 เมื่อยะโฮซูอะกชราลงและมีอายุมากแล้ว พระยะโฮวาตรัสแก่ท่านว่า เจ้าชราลงและมีอายุมากแล้ว แต่ดินแดนที่เหลืออยู่ซึ่งจะต้องยึดครองนั้นยังมีอีกมาก.
ยฮซ.
13:2 ต่อไปนี้เป็นดินแดนที่ยังเหลืออยู่ คืออาณาบริเวณทั้งหมดของชนชาติฟะลิศตีม และดินแดนทั้งหมดของชนชาติฆะซูร
ยฮซ.
13:3 ตั้งแต่ลำน้ำซีโฮรซึ่งอยู่ทางด้านหน้าของอียิปต์เหนือขึ้นไปถึงเขตแดนเอคโรน (นับกันว่าเป็นของชนชาติคะนาอัน) ซึ่งมีกเจ้านายของชนชาติฟะลิศตีมห้าคนคือเจ้านายของชนชาติฆาซา, ชนชาติอัศโดด, ชนชาติอัศคะโลน, ชนชาติฆัธ, และชนชาติเอคโรน รวมทั้งดินแดนของชนชาติอาวิมด้วย
ยฮซ.
13:4 ทางทิศใต้คือดินแดนทั้งหมดของชนชาติคะนาอัน และเมืองมะอารา ซึ่งเป็นของชนชาติซีโดนไปจนถึงเมืองอะเฟกที่เขตแดนของชนชาติกอะโมรี
ยฮซ.
13:5 และดินแดนของชนชาติฆะบาลและเลบานอนทั้งหมด ไปทางด้านดวงตะวันขึ้นจากบาละฆัคที่อยู่เชิงภูเขาเฮระโมนไปจนถึงทางเข้าเมืองกฮามัธ
ยฮซ.
13:6 บรรดาคนที่อาศัยอยู่ในเขตเทือกเขาทั้งหมดจากเลบานอนไปจนถึงมิศราโฟธมายิม คือชนชาติซีโดนทั้งหมด เราเองจะกขับไล่พวกเขาออกไปให้พ้นหน้าชนชาติอิสราเอล เพียงแต่เจ้าจง1ขแบ่งสันปันส่วนดินแดนนั้นให้อิสราเอลเป็นมรดกดังที่เราได้บัญชาเจ้าไว้.
ยฮซ.
13:7 บัดนี้จง1แบ่งดินแดนนี้ให้เป็นมรดกแก่กเก้าเผ่ารวมกับมะนาเซครึ่งเผ่าด้วย.
2. ดินแดนทางด้านตะวันออกของแม่นํ้าจอร์แดนที่โมเซแบ่งสันปันส่วนให้กับสองเผ่าครึ่ง — 13:8—14:3ก
ยฮซ.
13:8 ส่วน1มะนาเซอีกครึ่งเผ่า, กคนรูเบ็น, และคนฆาดได้รับส่วนมรดกของพวกเขา ซึ่งโมเซได้มอบให้ทางฟากตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน ส่วนที่โมเซผู้รับใช้ของพระยะโฮวามอบให้เขาคือ
ยฮซ.
13:9 จากกอะโรเอล ซึ่งอยู่ริมแม่น้ำอะระโนน และจากเมืองที่อยู่กลางหุบเขาของแม่น้ำ และที่ราบสูงเมดะบาทั้งหมดจนถึงดีโบน
ยฮซ.
13:10 และเมืองทั้งสิ้นของซีโฮนกษัตริย์ชนชาติอะโมรี ผู้ซึ่งปกครองอยู่ในเฮ็ศโบน ไกลออกไปจนถึงเขตแดนชนชาติอำโมน
ยฮซ.
13:11 และดินแดนฆีละอาด และอาณาเขตของชนชาติฆะซูรกับชนชาติมาอะคา และภูเขาเฮระโมนทั้งหมด และทั่วทั้งบาซานจนถึงซะละคา
ยฮซ.
13:12 ตลอดจนอาณาจักรทั้งสิ้นของโอฆในบาซาน ผู้ครอบครองอยู่ในอัศธาโรธและในเอ็ดระอี (ท่านเป็นพวกระฟาอิมที่ยังเหลืออยู่) โมเซกรบชนะพวกเขาและได้ขับไล่พวกเขาออกไป.
ยฮซ.
13:13 แต่ชนชาติอิสราเอลไม่ได้ขับไล่ชนชาติฆะซูรหรือชนชาติมาอะคาออกไป ชนชาติฆะซูรกับชนชาติมาอะคาจึงยังอาศัยอยู่ท่ามกลางอิสราเอลจนทุกวันนี้.
ยฮซ.
13:14 เฉพาะเผ่าเลวีที่โมเซไม่ได้มอบกมรดกให้ 1เครื่องบูชากระทำด้วยไฟที่ถวายแด่พระยะโฮวาพระเจ้าของอิสราเอลเป็นมรดกของเขาดังที่พระองค์ตรัสไว้แก่เขาแล้ว.
ยฮซ.
13:15 และโมเซได้มอบมรดกให้แก่ลูกหลานเผ่ารูเบ็นตามตระกูลของพวกเขา.
ยฮซ.
13:16 เขตแดนของพวกเขาคือตั้งแต่กอะโรเอล ซึ่งอยู่ริมแม่น้ำอะระโนน และเมืองซึ่งอยู่กลางหุบเขาของแม่น้ำนั้นและที่ราบสูงทั้งหมดข้างเมดะบา
ยฮซ.
13:17 รวมทั้งเมืองเฮ็ศโบน กับเมืองทั้งหมดซึ่งอยู่บนที่ราบสูงนั้น คือดีโบน, บาโมธบาละ, เบธบาละมะโอน,
ยฮซ.
13:18 ยาฮาศ, คะเดโมธ, เมฟาอัธ,
ยฮซ.
13:19 คีระอาธาอีม, ซิบมา, และเซเร็ธซาฮาร์ ซึ่งอยู่บนเนินเขาแห่งหุบเขานั้น
ยฮซ.
13:20 และเบ็ธฟะโอร และที่ลาดภูเขาพิศฆาและเบธยะซีโมธ
ยฮซ.
13:21 คือเมืองทั้งหมดซึ่งอยู่บนที่ราบสูง และอาณาจักรทั้งหมดของซีโฮนกษัตริย์ชนชาติอะโมรี ผู้ครอบครองอยู่ในเฮ็ศโบน ซึ่งโมเซได้กทำให้พ่ายแพ้ พร้อมกับพวกผู้นำของชนชาติมิดยานคือ อะวี, เรเค็ม, ซูอาร, ฮูระ, และเรบาเจ้าชายทั้งหลายของซีโฮนที่อาศัยอยู่ในดินแดนนั้น.
ยฮซ.
13:22 ในคราวนั้นชนชาติอิสราเอลได้ฆ่าบีละอามบุตรบะโอระผู้เป็นคนทำนายเสียด้วยดาบพร้อมกับคนอื่นที่พวกเขาได้ฆ่านั้น.
ยฮซ.
13:23 เขตแดนของคนรูเบ็นมีแม่น้ำจอร์แดนเป็นเขตแดน. นี่เป็นมรดกของลูกหลานคนรูเบ็นตามตระกูลของเขา คือเมืองต่างๆ กับหมู่บ้านรอบเมืองนั้นๆ ด้วย.
ยฮซ.
13:24 โมเซได้มอบมรดกให้แก่ลูกหลานเผ่าฆาดตามตระกูลของเขา.
ยฮซ.
13:25 เขตแดนของเขาคือยาเซรและเมืองทั้งหมดของฆีละอาด และดินแดนครึ่งหนึ่งของชนชาติอำโมนจนถึงอะโรเอล ซึ่งอยู่ด้านหน้าของเมืองรับบา
ยฮซ.
13:26 ตั้งแต่เมืองเฮ็ศโบนจนถึงเมืองรามัธมิศเพและบะโตนิม และตั้งแต่กมาฮะนายิมจนถึงเขตแดนดะเบียร์
ยฮซ.
13:27 และในหุบเขา มีเมืองเบธฮาราม, เบธนิมรา, ซุโคธ, และซาโฟน ซึ่งเป็นอาณาจักรส่วนที่เหลือของซีโฮนกษัตริย์แห่งเฮ็ศโบน มีแม่น้ำจอร์แดนเป็นเขตแดนจนจรดตอนปลายของทะเลคะเนเร็ธ ด้านตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน.
ยฮซ.
13:28 นี่เป็นมรดกของลูกหลานเผ่าฆาดตามตระกูลของเขา คือเมืองต่างๆ กับหมู่บ้านรอบเมืองนั้นๆ ด้วย.
ยฮซ.
13:29 โมเซได้มอบมรดกให้แก่มะนาเซครึ่งเผ่า เป็นมรดกแก่ลูกหลานคนมะนาเซครึ่งเผ่าตามตระกูลของเขา.
ยฮซ.
13:30 เขตแดนของเขาทั้งหลายคือตั้งแต่มาฮะนายิมและทั่วทั้งบาซาน คืออาณาจักรทั้งสิ้นของโอฆกษัตริย์แห่งบาซาน และ1กหมู่บ้านที่เป็นกระโจมทั้งหมดของยาอีร ซึ่งอยู่ในบาซานทั้งหมดหกสิบเมือง
ยฮซ.
13:31 และครึ่งหนึ่งของฆีละอาด และเมืองอัศธาโรธกับเมืองเอ็ดระอี คือเมืองต่างๆ ของอาณาจักรโอฆในบาซาน เมืองเหล่านี้ให้แก่ลูกหลานมาคีรบุตรมะนาเซ ซึ่งก็คือครึ่งหนึ่งของลูกหลานมาคีรตามตระกูลของเขา.
ยฮซ.
13:32 นี่คือส่วนมรดกซึ่งโมเซได้แบ่งให้ ณ ที่ราบโมอาบฟากแม่น้ำจอร์แดนข้างโน้นทางทิศตะวันออกของเมืองยะริโฮ.
ยฮซ.
13:33 แต่โมเซไม่ได้มอบกมรดกให้แก่เผ่าเลวี 1พระยะโฮวาพระเจ้าของอิสราเอลทรงเป็นมรดกของพวกเขา ดังที่พระองค์ตรัสไว้แก่เขาแล้วนั้น.
คำอธิบาย ยะโฮซูอะ บทที่ 13
ยฮซ.
13:1 ก ยฮซ.23:1; เทียบ ยฮซ.14:10
ยฮซ.
13:3 ก วนฉ.3:3
ยฮซ.
13:4 ก วนฉ.1:34–36
ยฮซ.
13:5 ก อฤธ.34:8
ยฮซ.
13:6 ก อซด.23:30–31; เทียบ ยฮซ.23:13; วนฉ.2:21–23
ยฮซ.
13:6 ข ยฮซ.23:4
ยฮซ.
13:6 1ข พระเจ้าทรงบัญชายะโฮซูอะให้แบ่งสันปันส่วนกระทั่งดินแดนที่ยังไม่ได้ยึดครองมา เพราะว่าในสายพระเนตรของพระเจ้า ดินแดนทั้งหมดล้วนมีเพื่อชนชาติอิสราเอล.
ยฮซ.
13:7 1 บทที่ 13—22 ได้ให้รายละเอียดในการยึดครองและรับสุขดินแดน ซึ่งเป็นแบบเล็งถึงพระคริสต์ผู้ครอบคลุมสรรพสิ่ง (ดู พบญ.8:7 คำอธิบาย 1). ความหมายทางภายในของการแบ่งสันปันส่วนดินแดนก็คือผู้ที่ครอบครองดินแดนนั้นล้วนไม่เหมือนกัน. กรณีนี้บ่งชี้ว่าการประสบการณ์พระคริสต์ผู้เป็นความเที่ยงแท้ของแผ่นดินงาม (กซ.1:12) ในท่ามกลางพลไพร่ของพระเจ้านั้นล้วนไม่เหมือนกัน. เนื่องจากเผ่าต่างๆ ล้วนไม่เหมือนกัน ดังนั้นพระเจ้าจึงใช้สติปัญญาของพระองค์ในการแบ่งสันปันส่วนดินแดนที่เฉพาะเจาะจงให้กับเผ่าต่างๆ ตามสิ่งที่พวกเขาเป็น (ยนซ.49:3–28 และคำอธิบาย). การสำเร็จเป็นจริงของแบบเล็งในการแบ่งสันปันส่วนดินแดนนั้นก็พบเห็นได้จากข้อเท็จจริงที่ผู้เชื่อในพระคริสต์ทุกคนล้วนได้ครอบครองพระคริสต์องค์เดียวกัน แต่พวกเขากลับประสบการณ์พระคริสต์ผู้เดียวกันนี้ในรูปแบบที่แตกต่างกันตามสิ่งที่พวกเขาเป็น (รม.12:3–4; อฟ.4:7). เทียบ ลวต.1:14 คำอธิบาย 1 และ ลวต.3:1 คำอธิบาย 2.
ยฮซ.
13:7 ก ยฮซ.14:1–2
ยฮซ.
13:8 1 แปลตามตรงคือ เขา.
ยฮซ.
13:8 ก อฤธ.32:33; พบญ.3:12; ยฮซ.12:6
ยฮซ.
13:9 ก พบญ.2:36; ยฮซ.13:16
ยฮซ.
13:12 ก อฤธ.21:24, 35
ยฮซ.
13:14 ก อฤธ.18:20–24; ยฮซ.13:33; 14:3–4
ยฮซ.
13:14 1 ดู อาฤธโมบทที่ 18 ข้อ 9 คำอธิบาย 1, ข้อ 21 คำอธิบาย 1, และข้อ 28 คำอธิบาย 1.
ยฮซ.
13:16 ก ยฮซ.13:9; พบญ.2:36
ยฮซ.
13:21 ก อฤธ.31:8
ยฮซ.
13:26 ก ยนซ.32:2; 2ซมอ.2:8, 12; 17:24
ยฮซ.
13:30 ก เทียบ อฤธ.32:41; พบญ.3:14; 1คนก.2:23
ยฮซ.
13:30 1ก หรือ ฮาโวธยาอีร (เทียบ อฤธ.32:41).
ยฮซ.
13:33 ก อฤธ.18:20–24; พบญ.10:9; 18:1–2; ยฮซ.13:14; 14:3–4; 18:7
ยฮซ.
13:33 1 ดู อฤธ.18:20 คำอธิบาย 1.
