ยาโกโบ บทที่ 5

ยก. 5:1 ก ยก.2:6; ลก.6:24; 1ตธ.6:9

ยก. 5:1 1ก ข้อ 1-6 อาจถือได้ว่าเป็นข้อความที่แทรกเข้ามา. หากพิจารณาตามเนื้อหาในช่วงนี้ก็จะเห็นได้ว่าข้อความเหล่านี้เขียนให้แก่คนทั่วไปซึ่งอยู่ในชนชั้นที่ร่ำรวยในท่ามกลางพวกยูดาย เนื่องจากยาโกโบถือว่าผู้ที่รับจดหมายฉบับนี้คือชาวยูดายทั้งสิบสองเผ่านั้น (1:1). ดู 1:1 คำอธิบาย 3 และ 2:2 คำอธิบาย 1.

ยก. 5:1 ข ยก.4:9

ยก. 5:1 ค ยซย.13:6

ยก. 5:2 ก สภษ.11:28

ยก. 5:2 ข โยบ 13:28; ยซย.50:9

ยก. 5:3 ก มธ.6:19-20

ยก. 5:3 ข ลก.12:21

ยก. 5:4 ก ลวต.19:13; พบญ.24:15; ยรม.22:13; มลค.3:5

ยก. 5:4 1 หรือ อ้อนวอน.

ยก. 5:4 2 คำนี้เหมือนคำที่ใช้ใน รม.9:29 และเหมือนคำว่า "Jehovah-Sabaoth" (พระยะโฮวาจอมพลโยธา—1ซมอ.1:3) ในภาษาเฮ็บรายซึ่งเป็นชื่อเรียกที่ศักดิ์สิทธิ์. ชื่อเรียกนี้มีลักษณะพิเศษของความเป็นยูดายอยู่.

ยก. 5:5 ก ลก.16:19; 2ปต.2:13

ยก. 5:5 ข 1ตธ.5:6

ยก. 5:5 1 ก็คือแม้จะถึงวันประหาร (ยรม.12:3) ซึ่งก็คือวันแห่งการพิพากษาที่พระเจ้าจะทรงพิพากษาพวกเขาและจะฆ่าพวกเขาเหมือนฆ่าสัตว์แล้วก็ตาม เขาเหล่านั้นก็ยังคงเลี้ยงความปรารถนาอันตะกละของตนให้อิ่มหนำในการปล่อยตัวไปตามตัณหาอยู่ดี. สิ่งนี้มีความหมายเป็นนัยว่าพวกเขาชาด้านไปแล้ว ไม่รู้ถึงความทุกขเวทนาที่จะมาถึงตัวเขา ไม่รู้ชะตากรรมที่น่าเวทนาของเขา (ข้อ 1).

ยก. 5:6 1 คำว่า "ผู้ชอบธรรม" ในที่นี้เป็นคำนามโดยรวมที่เป็นเอกพจน์ โดยมีคำนำหน้านามที่ชี้ถึงคนทั่วๆ ไป ไม่ได้เจาะจงถึงผู้ใดโดยเฉพาะ แต่ในที่นี้ได้บรรยายถึงการตายของพระเยซูผู้ชอบธรรม (กจ.7:52; 3:14).

ยก. 5:6 ก มธ.5:39

ยก. 5:7 ก ยก.1:2

ยก. 5:7 1 ดูข้อ 10 คำอธิบาย 2.

ยก. 5:7 ข ยฮ.21:22; 1กธ.11:26; 1ธซ.2:19

ยก. 5:7 2ข ศัพท์ในภาษากรีกหมายถึง การสถิตอยู่ (ดู มธ.24:3 คำอธิบาย 3).

ยก. 5:7 ค เทียบ ตต.2:13

ยก. 5:7 ง พบญ.11:14; ยรม.5:24; ยอล.2:23; ซคย.10:1

ยก. 5:8 1 ดูข้อ 10 คำอธิบาย 2. ขณะที่เราเฝ้าคอยการเสด็จมาขององค์พระผู้เป็นเจ้าด้วยความอดทนนาน พระองค์ผู้เป็นชาวนาแท้ (มธ.13:3) ก็ทรงอดทนในการรอคอยให้ชีวิตของเราสุกงอมกลายเป็นผลสุกงอมรุ่นแรก และเป็นรวงข้าวที่จะเก็บเกี่ยวได้ในนาของพระองค์ (วว.14:4, 14-15). การที่เราสุกงอมในชีวิตจะย่นระยะเวลาในการอดทนนานของเราและการอดทนขององค์พระผู้เป็นเจ้า.

ยก. 5:8 ก 1ธซ.3:13

ยก. 5:8 ข วว.22:12, 20

ยก. 5:8 2ข ดูข้อ 7 คำอธิบาย 2.

ยก. 5:8 ค รม.13:11; ฮร.10:25; 1ปต.4:7

ยก. 5:9 1 แปลตามตรงคือ คร่ำครวญ.

ยก. 5:9 ก ยก.4:11

ยก. 5:9 ข ยก.5:12; 3:1

ยก. 5:9 ค ยฮ.5:22; กจ.10:42; 17:31; 2ตธ.4:1; 1ปต.4:5

ยก. 5:9 2ค องค์พระผู้เป็นเจ้าไม่เพียงกลับมาในฐานะที่ทรงเป็นเจ้าบ่าวซึ่งจะมาพบกับเจ้าสาวเท่านั้น (มธ.25:1, 6; วว.19:7-8) แต่พระองค์ยังทรงเป็นองค์ผู้พิพากษาที่จะมาพิพากษาคนทั้งหลาย โดยจะทรงพิพากษาบรรดาผู้เชื่อของพระองค์ที่หน้าบัลลังก์แห่งการพิพากษาของพระองค์ก่อน (1กธ.4:4-5; 2กธ.5:10). เราจำต้องแสวงหาเพื่อจะให้ชีวิตของเราได้สุกงอม เพื่อจะพบกับองค์พระผู้เป็นเจ้าและพร้อมที่จะรับการพิพากษาจากพระองค์.

ยก. 5:9 ง มธ.24:33; มก.13:29

ยก. 5:10 1 นี่เป็นการขยายความในข้อ 7-8 ที่กล่าวถึงการทนทุกข์และการอดทนนานของผู้เชื่อที่สัตย์ซื่อ.

ยก. 5:10 2 ในภาษากรีก ศัพท์คำนี้ (ในข้อนี้และใน ฮร.6:12; รม.2:4; 2ตธ.4:2; 1ปต.3:20 อยู่ในรูปคำนาม ส่วนในข้อ 7-8 อยู่ในรูปคำกริยา) แสดงถึงความอดทนต่อผู้คน ดังเช่นความอดทนที่พวกผู้เผยพระวจนะมีต่อผู้ที่ข่มเหงเขา.

ยก. 5:10 ก มธ.5:12; 23:34; กจ.7:52

ยก. 5:10 3 การกล่าวถ้อยคำในพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้าแสดงว่าพวกผู้เผยพระวจนะเป็นหนึ่งกับองค์พระผู้เป็นเจ้า. ดังนั้นการทนทุกข์และการอดทนนานของพวกเขาจึงเป็นสิ่งที่กระทำร่วมกับองค์พระผู้เป็นเจ้าและเพื่อองค์พระผู้เป็นเจ้า. การทนทุกข์และการอดทนนานของผู้เชื่อที่สัตย์ซื่อก็ต้องเป็นเช่นนี้.

ยก. 5:10 ข ยรม.11:21; 14:15; 26:9, 20; 44:16

ยก. 5:11 ก ยก.1:12

ยก. 5:11 1 ในภาษากรีก ศัพท์คำนี้ (ในข้อนี้อยู่ในรูปคำกริยา ส่วนใน รม.5:3 และ 2กธ.1:6 อยู่ในรูปคำนาม) แสดงถึงความอดทนต่อเรื่องราวต่างๆ ดังเช่นความอดทนที่โยบมีต่อเรื่องราวที่ทำให้เขาต้องทนทุกข์.

ยก. 5:11 ข โยบ 1:20-22; 2:10

ยก. 5:11 ค โยบ 42:10, 12

ยก. 5:11 ง อซด.34:6; บพส.103:8

ยก. 5:12 1 แปลตามตรงคือ ก่อนสิ่งอื่นใด.

ยก. 5:12 2 เราไม่ควรสาบาน เพราะเราไม่เป็นอะไรเลยและไม่มีสิ่งใดที่อยู่ภายใต้การควบคุมของเราหรือขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของเรา (มธ.5:34-36). การสาบานแสดงถึงการที่เรากระทำตามความประสงค์ของเราเองและลืมพระเจ้า. แต่ถ้อยคำของเราถ้าใช่ก็ว่าใช่ ถ้าไม่ก็ว่าไม่ เช่นนี้เราก็ได้กระทำตามนิสัยอันศักดิ์สิทธิ์ของเราในความรู้สึกถึงการสถิตอยู่ของพระเจ้าโดยปฏิเสธความประสงค์ของตนเองและปฏิเสธนิสัยแห่งความบาปของเราเอง.

ยก. 5:12 3 ดู มธ.5:37 คำอธิบาย 1.

ยก. 5:12 4 การที่เราเป็นผู้ที่พูดด้วยความสัตย์ซื่อที่แท้จริงและด้วยความจริงใจตามพระนิสัยอันศักดิ์สิทธิ์ที่เรารับส่วนนั้น จะเป็นสิ่งที่คุ้มครองเราให้พ้นจากการพิพากษาของพระเจ้า (เทียบ มธ.12:36).

ยก. 5:12 ก ยก.5:9

ยก. 5:13 1 การอธิษฐานนำกำลังขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาให้เราเพื่อให้เราสามารถทนรับความทุกข์ได้ ส่วนการร้องเพลงสรรเสริญจะคุ้มครองเราไว้ในความยินดีขององค์พระผู้เป็นเจ้า.

ยก. 5:13 ก 1กธ.14:15, 26; อฟ.5:19; กซ.3:16

ยก. 5:13 2ก ศัพท์ในภาษากรีกหมายถึง การเล่นเครื่องสาย และมีความหมายแผลงไปเป็น การร้องเป็นทำนอง. ดังนั้นจึงหมายถึง การร้องเพลง, การร้องสรรเสริญ. เมื่อไรก็ตามที่เราอธิษฐานหรือร้องเพลงสรรเสริญ เราก็ได้ติดต่อกับพระเจ้า. ไม่ว่าเราจะอยู่ในสภาพแวดล้อมหรือสภาพการณ์อย่างไร ไม่ว่าจะต่ำต้อยหรือถูกเชิดชู เศร้าใจหรือดีใจ เราก็ล้วนต้องติดต่อกับองค์พระผู้เป็นเจ้าทั้งสิ้น.

ยก. 5:14 1 ชี้ถึงการเจ็บป่วยเพราะเหตุความอ่อนแอ. ความอ่อนแอจะนำไปสู่การเจ็บป่วย (1กธ.11:30) และการเจ็บป่วยก็จะทำให้เขายิ่งอ่อนแอลงไปอีก.

ยก. 5:14 2 การเชิญผู้อาวุโสในคริสตจักรมาอธิษฐานเผื่อผู้ที่เจ็บป่วย มีความหมายเป็นนัยว่า (ก) ต้องไม่มีปัญหากันระหว่างผู้ที่ไปเชิญผู้อาวุโสกับคริสตจักร ซึ่งมีผู้อาวุโสเป็นตัวแทน; (ข) หากการเจ็บป่วยนั้นเกิดจากผู้ที่ไปเชิญได้ผิดต่อคริสตจักรนั่นก็ย่อมหมายความว่า (เทียบ 1กธ.11:29-32) เวลานั้นผู้ที่ไปเชิญได้ฟื้นฟูความสัมพันธ์ที่ปกติกับคริสตจักรแล้ว; และ (ค) ทั้งผู้ป่วยและผู้อาวุโสได้สารภาพบาปต่อกันและกันอย่างถี่ถ้วนแล้ว (ข้อ 16). สิ่งกีดขวางที่อยู่ในคริสตจักรนั้นจะต้องถูกขจัดไปให้เรียบร้อยก่อนที่ผู้อาวุโสจะสามารถเป็นตัวแทนของคริสตจักรในการอธิษฐานเผื่อผู้ป่วยได้ (ข้อ 16).

ยก. 5:14 ก กจ.14:23; 15:2, 6, 22; 20:17, 28; 1ตธ.5:17; ตต.1:5; 1ปต.5:1-2

ยก. 5:14 ข มธ.18:17; กจ.8:1; 13:1; รม.16:1, 4, 5; 1กธ.14:34; 1ตธ.3:15; วว.1:11, 20

ยก. 5:14 ค มก.6:13; เทียบ อซด.30:25-26, 30; 1ยฮ.2:20, 27

ยก. 5:14 3ค ในภาษากรีกมีอยู่สองคำที่แปลเป็น ชโลมคือ aleipho ซึ่งเป็นคำที่ใช้ในที่นี้และใน ยฮ.12:3 และเป็นคำศัพท์ที่ใช้กับการทาน้ำมันโดยทั่วไปและ chrio ซึ่งหมายถึงการชโลมน้ำมันเพื่อแต่งตั้งให้เข้ารับตำแหน่งอย่างเป็นทางการ เช่นปุโรหิต (กจ.10:38), กษัตริย์ (ฮร.1:9), หรือผู้เผยพระวจนะ (ลก.4:18). คำว่า "chrio" ซึ่งมีความเกี่ยวข้องกับคำว่า "Christos" (พระคริสต์) นั้นเป็นคำที่ใช้กับ การที่พระบุตรถูกชโลมโดยพระบิดา (กจ.10:38). การชโลมผู้ป่วยด้วยน้ำมันนั้นเป็นเครื่องหมายเล็งถึงการที่ผู้อาวุโสซึ่งเป็นตัวแทนของคริสตจักรได้นำพระวิญญาณแห่งชีวิตอันเป็นน้ำมันที่ได้ชโลมลงบนพระกายของพระคริสต์แล้ว (บพส.133:2) ไปแจกจ่ายให้แก่อวัยวะที่เจ็บป่วยอยู่ของพระกายเพื่อเขาจะได้รับการรักษาให้หาย (เทียบ 1ยฮ.5:16 และ คำอธิบาย 3, 4).

ยก. 5:14 4 วลีที่ว่า "ในพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้า" เป็นเครื่องหมายเล็งถึงการเป็นหนึ่งกับองค์พระผู้เป็นเจ้า. ผู้อาวุโสไม่ได้ชโลมน้ำมันโดยเอกเทศแต่ต้องเป็นหนึ่งกับองค์พระผู้เป็นเจ้าด้วย คือเป็นตัวแทนของทั้งพระกายและศีรษะมาทำการชโลม.

ยก. 5:14 ง ยฮ.14:13-14; 15:16; 16:23-24, 26; มก.16:17; ลก.10:17; กจ.16:18

ยก. 5:15 1 คำว่า "อธิษฐาน" ในที่นี้ไม่เหมือนกับศัพท์คำว่าอธิษฐานโดยทั่วไป. ใน กจ.18:18 และ 21:23 ได้แปลเป็น ปฏิญาณ.

ยก. 5:15 ก ยก.1:6; ลก.5:20

ยก. 5:15 ข มก.16:18

ยก. 5:15 2ข หรือ ผู้ที่อ่อนล้า.

ยก. 5:15 3 การทำบาปมักเป็นสาเหตุของความเจ็บป่วยอยู่เสมอ (ยฮ.5:14). ในกรณีนี้ การอภัยบาปก็เป็นสาเหตุที่ทำให้ได้รับการรักษา (มธ.9:2, 5-7; มก.2:5).

ยก. 5:15 4 ภาษากรีก เป็นพหูพจน์.

ยก. 5:15 ค ยซย.33:24

ยก. 5:16 ก 1ยฮ.1:9; เทียบ มธ.3:6; กจ.19:18

ยก. 5:16 ข 1กธ.12:9

ยก. 5:16 ค ยนซ.20:17; 1พกษ.13:6; 2พกษ.20:2-5; โยบ 42:8; สภษ.15:29

ยก. 5:16 1 หรือ มีประสิทธิภาพมาก.

ยก. 5:17 ก 1พกษ.17:1; ลก.4:25

ยก. 5:17 ข กจ.14:15

ยก. 5:17 1 แปลตามตรงคือ อธิษฐานอยู่ในคำอธิษฐาน. กรณีนี้ชี้บ่งว่ามีคำอธิษฐานที่มาจากองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงประทานให้เอลียา และท่านได้อธิษฐานอยู่ในคำอธิษฐานนี้. ท่านไม่ได้อธิษฐานในความรู้สึก, ความคิด, ความตั้งใจ, หรืออารมณ์ของท่าน และไม่ได้อธิษฐานอยู่ในแรงกระตุ้นที่มาจากสภาพการณ์หรือสถานการณ์ใดๆ เพื่อสำเร็จเป้าหมายของตัวเอง. แต่ท่านได้อธิษฐานอยู่ในคำอธิษฐานที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงประทานให้ เพื่อสำเร็จน้ำพระทัยของพระองค์.

ยก. 5:18 ก 1พกษ.18:42-45

ยก. 5:19 ก ยก.5:12; 1:2

ยก. 5:19 ข มก.13:5

ยก. 5:19 1ข ในที่นี้อาจมีความหมายเป็นนัยว่า ผู้ป่วยในข้อ 14 เคยถูกล่อลวงให้หลงไปจากหลักความจริงจึงต้องการที่จะถูกทำให้หันกลับ.

ยก. 5:19 ค ยก.1:18; 3:14

ยก. 5:19 ง ฆต.6:1; เทียบ มลค.2:6; ลก.1:16

ยก. 5:20 1 ตามเนื้อความในสองข้อนี้ ผู้ที่ถูกล่อลวงให้หลงไปจากหลักความจริงและถูกทำให้หันกลับจากความผิดของตนมาสู่หลักความจริงนั้นไม่ใช่คนบาปที่ยังไม่ได้เชื่อแต่เป็นพี่น้องที่เชื่อแล้ว. ดังนั้นการช่วยจิตของเขาให้รอดจึงไม่ได้เล็งถึงความรอดที่นิรันดร์ของเขา แต่หมายถึงการช่วยจิตของเขาให้ได้รับความรอดแห่งยุคสมัย พ้นจากการทนทุกข์แห่งความตายทางร่างกายภายใต้การตีสอนของพระเจ้า. ยาโกโบอาจเห็นว่าคุณธรรมทั้งหลายที่ได้กล่าวไว้ในข้อ 7-20 ก็คือด้านต่างๆ แห่งความครบสมบูรณ์ของคริสเตียนในภาคปฏิบัติ.

ยก. 5:20 ก 1ตธ.4:16

ยก. 5:20 2ก ดู 1:21 คำอธิบาย 2; 1ปต.1:5 คำอธิบาย 5; ฮร.10:39 คำอธิบาย 3.

ยก. 5:20 3 ไม่ใช่การพินาศนิรันดร์แต่เป็นการตีสอนแห่งยุคสมัยโดยให้ร่างกายตายเสีย (ดู 1ยฮ.5:16 คำอธิบาย 5). วลีที่ว่า "รอดพ้นจากความตาย" ในที่นี้น่าจะมีความหมายเหมือนวลีที่ว่า "โปรดให้หาย" ในข้อ 15.

ยก. 5:20 ข 1ปต.4:8

ยก. 5:20 4ข นี่เป็นวิธีการพูดในพันธสัญญาเดิม (บพส.32:1; 85:2; สภษ.10:12) ที่ยาโกโบใช้ชี้บ่งว่าการทำให้พี่น้องที่ทำผิดได้หันกลับนั้นก็คือการปกปิดความบาปของเขาไว้ เพื่อเขาจะได้ไม่ต้องถูกปรับโทษ. วลีที่ว่า "ปกปิดความบาป" น่าจะมีความหมายเหมือนวลีที่ว่า "ความบาปนั้นก็จะได้รับการอภัย" ในข้อ 15 ซึ่งเหมือนกับ บพส.32:1 และ 85:2.

ยก. 5:20 5 ภาษาเดิมเล็งถึงความบาปที่เป็นพหูพจน์ ซึ่งพี่น้องที่กระทำบาปได้กระทำ จึงได้นำความตายมาสู่ตัวเขา (1:15).