เฮ็บราย บทที่ 3

ฮร. 3:1 1 แยกบริสุทธิ์หมายถึงการแบ่งแยกไว้แด่พระเจ้าเพื่อจุดประสงค์ที่แน่นอน (ดู รม.1:2 คำอธิบาย 3). ในที่นี่ผู้เขียนได้เรียกผู้รับจดหมายนี้ว่า พี่น้องที่แยกบริสุทธิ์ทั้งหลาย โดยมีจุดมุ่งหมายที่จะเตือนสติพวกเขาว่า พวกเขาไม่ควรคงอยู่ในสภาพธรรมดา (ไม่แยกบริสุทธิ์) ในศาสนายูดาย แต่ต้องแยกบริสุทธิ์ไว้แด่พระเจ้าเพื่อพระประสงค์ของพระองค์.

ฮร. 3:1 ก ฮร.6:4; 12:8

ฮร. 3:1 2ก ดูข้อ 14 คำอธิบาย 1.

ฮร. 3:1 ข 1กธ.1:9; ฟป.3:14; อฟ.1:18; 4:1

ฮร. 3:1 3 ทัศนะในหนังสือเล่มนี้ถูกรวมไว้ที่ลักษณะฝ่ายสวรรค์ของสิ่งที่อยู่ในด้านบวก. ก่อนอื่นหนังสือเล่มนี้ได้ชี้ให้เห็นว่า ในวันนี้พระคริสต์ทรงนั่งอยู่ในสวรรค์ทั้งหลาย (1:3). พระองค์ได้เสด็จเข้าสู่สวรรค์ทั้งหลายแล้ว (9:24) ทรงผ่านสวรรค์ทั้งหลาย (4:14) และทรงสูงส่งกว่าสวรรค์ทั้งหลาย (7:26). จากนั้นได้เปิดเผยแก่เราถึงการทรงเรียกฝ่ายสวรรค์ (ข้อ 1), ของประทานฝ่ายสวรรค์ (6:4), สิ่งที่อยู่ในสวรรค์ (8:5), เมืองฝ่ายสวรรค์ (11:16), และเยรูซาเล็มฝ่ายสวรรค์ (12:22). หนังสือเล่มนี้ยังได้บอกแก่เราอีกว่า ชื่อของเราถูกจารึกไว้ในสวรรค์ทั้งหลายแล้ว (12:23) และในวันนี้พระเจ้าได้ทรงเตือนเราจากสวรรค์ทั้งหลาย (12:25). ทุกสิ่งที่อยู่ในพันธสัญญาเดิมที่ศาสนายูดายได้ยึดถือปฏิบัติอยู่นั้นล้วนมีลักษณะเป็นเรื่องฝ่ายแผ่นดินโลก. ผู้เขียนหนังสือเล่มนี้ตั้งใจจะเปิดเผยแก่คริสเตียนชาวเฮ็บรายถึงความตรงข้ามกันระหว่างลักษณะที่เป็นเรื่องฝ่ายสวรรค์ของพันธสัญญาใหม่กับลักษณะที่เป็นเรื่องฝ่ายแผ่นดินโลกของพันธสัญญาเดิมเพื่อให้พวกเขาละทิ้งสิ่งที่เป็นเรื่องฝ่ายแผ่นดินโลกเพื่อจะได้ติดสนิทกับสิ่งที่เป็นเรื่องฝ่ายสวรรค์.

ฮร. 3:1 ค กจ.3:26

ฮร. 3:1 4ค อัครทูตคือผู้ที่ถูกใช้มาหาเรา โดยได้มาจากพระเจ้าและมาพร้อมกับพระเจ้า (ยฮ.6:46; 8:16, 29). มหาปุโรหิตคือผู้ที่กลับไปสู่พระเจ้าโดยไปจากพวกเราและไปพร้อมกับพวกเรา (อฟ.2:6). ในฐานะที่เป็นอัครทูต พระคริสต์เสด็จมาพร้อมกับพระเจ้ามาหาพวกเราและแบ่งปันพระเจ้าให้กับเรา เพื่อให้เรารับส่วนในชีวิต, นิสัย, และความบริบูรณ์ที่ศักดิ์สิทธิ์ของพระเจ้า. ในฐานะที่เป็นมหาปุโรหิต พระคริสต์ได้เสด็จกลับสู่พระเจ้าพร้อมกับพวกเราและถวายเราให้แก่พระเจ้า เพื่อให้ทั้งตัวเรากับเรื่องราวทั้งหมดของเราล้วนได้รับการดูแลจากพระองค์อย่างสิ้นเชิง. พระคริสต์ผู้เป็นอัครทูตทรงมีแบบเล็งโดยโมเซผู้มาจากพระเจ้าเพื่อปรนนิบัติบ้านของพระเจ้า (ข้อ 2-6) ส่วนพระคริสต์ผู้เป็นมหาปุโรหิตทรงมีแบบเล็งโดยอาโรน ผู้นำครอบครัวอิสราเอลและเรื่องราวของพวกเขาไปสู่พระเจ้า (4:14—7:28).

ฮร. 3:1 ง ฮร.2:17; 4:14; 7:26

ฮร. 3:2 ก อฤธ.12:7; ฮร.3:5

ฮร. 3:2 ข ลวต.22:18

ฮร. 3:3 ก ฮร.2:9

ฮร. 3:3 1ก ดู 2:9 คำอธิบาย 1.

ฮร. 3:3 ข ซคย.6:12-13; มธ.16:18

ฮร. 3:3 2ข โมเซมีสภาพมนุษย์ที่เหมาะสมกับสิ่งก่อสร้างของพระเจ้า แต่โมเซไม่มีสภาพพระเจ้า ซึ่งเป็นสิ่งที่เหมาะสมกับการเป็นผู้สร้าง. ไม่เหมือนกับพระคริสต์ซึ่งสภาพมนุษย์ของพระองค์เป็นวัสดุที่ดีสำหรับสิ่งก่อสร้างของพระเจ้า (ศิลาราก—ยซย.28:16; ศิลาหัวมุม—มธ.21:42; กจ.4:11; ศิลายอด—ซคย.4:7; และศิลาที่มีชีวิตซึ่งจะมาก่อกำเนิดเราทั้งหลายเป็นหินที่มีชีวิต—1ปต.2:4-5). นอกจากนี้ในสภาพพระเจ้าของพระองค์ก็ทรงเป็นผู้สร้าง.

ฮร. 3:5 ก ฮร.3:2

ฮร. 3:5 1 คำว่า "คนรับใช้" ในที่นี้เป็นชื่อเรียกที่มีเกียรติและมีอิสระ.

ฮร. 3:5 2 หรือ แบบเล็ง คือเป็นแบบเล็งถึงอัครทูตที่พระเจ้าทรงใช้มา ซึ่งมีความเที่ยงแท้, เป็นแบบฉบับ, และมีความจริงแท้.

ฮร. 3:6 ก ฮร.3:14

ฮร. 3:6 ข ฮร.6:11

ฮร. 3:6 ค 1ตธ.3:15; 1ปต.4:17

ฮร. 3:6 1ค ในยุคพันธสัญญาเดิม บ้านของพระเจ้าก็คือครอบครัวของอิสราเอล (ลวต.22:18; อฤธ.12:7) ซึ่งมีพลับพลาหรือพระวิหารที่อยู่ท่ามกลางพวกเขาเป็นสัญลักษณ์ (อซด.25:8; ยอค.37:26-27). ในวันนี้แท้จริงแล้วบ้านของพระเจ้าก็คือคริสตจักร (1ตธ.3:15; 1ปต.4:17). พลไพร่ชาวอิสราเอลซึ่งเป็นพลไพร่ของพระเจ้านั้นเป็นแบบเล็งของพวกเราซึ่งเป็นผู้เชื่อในพันธสัญญาใหม่ (1กธ.9:24—10:11). ประวัติศาสตร์ทั้งหมดของพวกเขาก็คือแบบเล็งของคริสตจักร.

ฮร. 3:7 1 คำนี้ได้เชื่อมต่อบ้านของพระเจ้าในข้อ 6 กับการพักสงบแห่งซะบาโตเข้าด้วยกัน (4:9) ซึ่งแสดงว่าทั้งสองสิ่งนี้เหมือนกัน. บ้านของพระเจ้าก็คือการดำเนินชีวิตคริสตจักรของเราในวันนี้ ซึ่งก็คือการพักสงบแห่งซะบาโตของเรานั่นเอง.

ฮร. 3:7 ก วว.2:7, 11, 17, 29; 3:6, 13, 22

ฮร. 3:7 ข ข้อ 7-11: บพส.95:7-11

ฮร. 3:9 ก อซด.17:2, 7; พบญ.6:16; บพส.78:18, 41

ฮร. 3:10 ก ฮร.3:17

ฮร. 3:10 ข เทียบ กจ.2:40

ฮร. 3:10 1 หรือ ทำผิด, ถูกล่อลวง.

ฮร. 3:10 2 หลักเกณฑ์ของพระเจ้าต่างกับพระราชกิจของพระเจ้า. พระราชกิจของพระเจ้าคือการเคลื่อนไหวของพระองค์ ส่วนหลักเกณฑ์ของพระเจ้าคือหลักการแห่งพระราชกิจของพระองค์. ชาวอิสราเอลรู้จักเพียงพระราชกิจของพระเจ้าเพียงเท่านั้น แต่โมเซนั้นรู้จักหลักเกณฑ์ทั้งหลายของพระเจ้า (บพส.103:7).

ฮร. 3:11 ก ฮร.4:3, 5

ฮร. 3:11 1ก ในภาษาเฮ็บรายเป็นสำนวนที่สื่อถึงการปฏิเสธอย่างรุนแรง. ใน 4:3, 5 ก็เช่นเดียวกัน.

ฮร. 3:12 1 หรือ หันไปจาก, ทอดทิ้ง, จากไป, ห่างเหินไปจากพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่.

ฮร. 3:12 ก ฮร.9:14; 10:31; 12:22; 1ตธ.3:15

ฮร. 3:13 ก ฮร.10:25

ฮร. 3:13 ข รม.7:11

ฮร. 3:14 ก ฮร.3:6

ฮร. 3:14 ข ฮร.1:9

ฮร. 3:14 1ข ในภาษากรีกเป็นศัพท์คำเดียวกันกับคำว่า "ผู้รับส่วน" ใน 3:1; 6:4 และ "ร่วมรับ" ใน 12:8. ทั้งสามแห่งดังกล่าวมีความหมายว่าเราทั้งหลายล้วนร่วมรับส่วนในการทรงเรียกฝ่ายสวรรค์, พระวิญญาณบริสุทธิ์, และการตีสอน ดังนั้นจึงแปลคำนี้เป็น "ผู้รับส่วน" และ "ร่วมรับ." ในที่นี้และ ใน 1:9 มีความหมายว่าเราได้ร่วมรับสุขด้วยกันกับพระคริสต์ ดังนั้นจึงแปลคำนี้เป็น "หุ้นส่วน." เราเป็นผู้รับส่วนในสิ่งที่อยู่ฝ่ายสวรรค์, แยกบริสุทธิ์, และอยู่ฝ่ายวิญญาณ โดยมีส่วนร่วมในการทรงเรียกฝ่ายสวรรค์, พระวิญญาณบริสุทธิ์, และการตีสอนฝ่ายวิญญาณ. เราเป็นหุ้นส่วนของพระคริสต์ซึ่งได้ร่วมรับสุขการชโลมฝ่ายวิญญาณด้วยกันกับพระองค์ (1:9) เหมือนอย่างที่เหล่าอวัยวะได้ร่วมรับสุขพระวิญญาณนั้นกับศีรษะ และยังร่วมรับสุขการพักสงบฝ่ายสวรรค์ด้วยกันกับพระองค์ เหมือนอย่างที่คาเล็บได้ร่วมรับสุขการพักสงบแห่งแผ่นดินงามกับยะโฮซูอะ (อฤธ.14:30).

ฮร. 3:15 ก บพส.95:7, 8

ฮร. 3:16 ก พบญ.9:7

ฮร. 3:16 ข อฤธ. 26:64, 65; 1กธ.10:5

ฮร. 3:16 1 โมเซได้นำพลไพร่ชาวอิสราเอลออกมาจากประเทศอียิปต์ แต่ไม่ได้พาพวกเขาเข้าสู่แผ่นดินคะนาอันซึ่งเป็นแผ่นดินงาม. ยะโฮซูอะซึ่งเป็นผู้ที่สืบทอดจากโมเซเป็นผู้กระทำสิ่งนี้ (4:8).

ฮร. 3:17 ก ฮร.3:10

ฮร. 3:17 ข อฤธ.14:29, 32; 1กธ.10:8

ฮร. 3:18 ก อฤธ.14:30

ฮร. 3:18 ข ฮร.4:6, 11

ฮร. 3:18 1ข หรือ ไม่อาจโน้มน้าวได้, ดื้อด้าน, ไม่เชื่อ.