2 ติโมเธียว บทที่ 3

2ตธ. 3:1 1 ตรงกันข้ามกับความหวังที่ได้แสดงไว้ในตอนท้ายของบทที่แล้ว.

2ตธ. 3:1 2 เล็งถึงยุคสมัยในปัจจุบันนี้ (2ปต.3:3; ยด.18) ซึ่งเริ่มต้นด้วยการเสด็จมาครั้งแรกของพระคริสต์ (1ปต.1:20) ต่อเนื่องไปจนถึงการมาปรากฏครั้งที่สองของพระคริสต์. บรรดาอัครทูตทั้งหลายไม่ได้รับการเปิดเผยให้เห็นว่าช่วงเวลานี้จะเป็นระยะเวลาที่ยาวนาน (มธ.24:36) พวกเขาจึงเฝ้าหวังว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าจะเสด็จกลับมาในชั่วอายุของพวกเขา.

2ตธ. 3:1 ก 2ตธ.4:3

2ตธ. 3:1 3 หรือ ช่วงเวลาอันยากเข็ญ, ช่วงเวลาอันทุกข์ทรมาน, ช่วงเวลาที่อันตราย.

2ตธ. 3:2 1 รูปภาพพยากรณ์ซึ่งกล่าวไว้ในข้อ 2-5 ไม่ได้บรรยายถึงสภาพการณ์ที่ชั่วร้ายของสังคมที่ไม่ได้เป็นคริสเตียน แต่เป็นการบรรยายถึงสถานการณ์ที่เสื่อมเสียของบ้านหลังใหญ่ที่อยู่ใน 2:20 ซึ่งก็คือศาสนาคริสต์ที่เสื่อมถอยนั่นเอง. วลีที่ว่า "อยู่ในธรรมแต่เปลือกนอก" ในข้อ 5 ได้ยืนยันถึงสิ่งนี้. พวกที่ไม่ใช่คริสเตียนไม่มีแม้แต่เปลือกนอกที่อยู่ในธรรม.

2ตธ. 3:2 2 ในหนังสือ 1 และ 2 ติโมเธียวและติโตได้กล่าวถึงคนที่รักสิ่งของเจ็ดประการ คือ (1) คนรักตัวเอง, (2) คนรักเงินทอง (ข้อ 2; 1ตธ.6:10), (3) คนรักความสนุกสนาน, (4) คนรักพระเจัา (ข้อ 4), (5) คนรักความดี (ตต.1:8), (6) คนรักสามี, และ (7) คนที่รักบุตรของตน (ตต.2:4) และยังได้กล่าวถึงคนที่ไม่รักอีกสองประเภทคือ (1) คนที่ไม่รักความดี, และ (2) คนที่ไม่รักพระเจ้า (ข้อ 3-4). ไม่ว่าคนใดจะรักสิ่งของชนิดใด จิตใจทั้งหมดและทั้งตัวของเขาก็จะทุ่มเทอยู่บนสิ่งที่เขารักนั้นจนกระทั่งถูกครอบงำและยึดครองไป. นี่เป็นสิ่งที่สำคัญมาก! คริสตจักรจะมีวันแห่งสง่าราศีที่มีชัยชนะหรือเป็นวันแห่งความทุกข์ทรมานที่มีความเสื่อมถอยนั้นล้วนขึ้นอยู่กับว่าเรารักสิ่งใด. ประวัติศาสตร์บอกกับเราว่า รากเหง้าแห่งความเสื่อมถอยของคริสตจักร ก็คือการสูญเสียความรักดั้งเดิมที่มีต่อองค์พระผู้เป็นเจ้า (วว.2:4). ถ้าเราต้องการรักษามาตรฐานแห่งชัยชนะของคริสตจักรเอาไว้ เราก็ต้องเป็นคนที่รักพระเจ้าและรักความดีซึ่งมีความเกี่ยวข้องกับแผนการบริหารของพระเจ้า.

2ตธ. 3:2 ก 1ตธ.6:10; ฮร.13:5

2ตธ. 3:2 ข รม.1:30

2ตธ. 3:2 3 หรือ หยิ่งยะโส.

2ตธ. 3:2 ค 2ปต.2:10-12

2ตธ. 3:2 4ค แปลตามตรงคือ หมิ่นประมาท, เหมือนใน 1ตธ.1:13. แต่ในที่นี้ไม่ได้เล็งถึงผู้ที่หมิ่นประมาทพระเจ้า แต่เล็งถึงผู้ที่พูดกล่าวร้ายหรือด่าว่าผู้อื่นเป็นผู้ที่พูดจาว่าร้ายผู้อื่นและทำให้ผู้อื่นได้รับบาดเจ็บ.

2ตธ. 3:2 ข รม.1:30

2ตธ. 3:2 5 หรือ ไม่สำนึกบุญคุณ.

2ตธ. 3:2 ง 1ตธ.1:9

2ตธ. 3:3 ก รม.1:31

2ตธ. 3:3 1 หรือ ไม่ยอมคืนดีกัน.

2ตธ. 3:3 ข 1ตธ.3:11; ตต.2:3

2ตธ. 3:3 ค เทียบ ตต.1:8

2ตธ. 3:3 ค เทียบ ตต.1:8

2ตธ. 3:4 ก ยฮ.6:71; กจ.7:52

2ตธ. 3:4 1ก หรือ ขายนาย ขายเพื่อน.

2ตธ. 3:4 2 หรือ หัวแข็ง.

2ตธ. 3:4 3 ดู 1ตธ.3:6 คำอธิบาย 2.

2ตธ. 3:4 ข 1ตธ.3:6; 6:4

2ตธ. 3:4 4 ในรูปภาพรูปนี้มีคนรักของสามประการคือคนรักตัวเอง, คนรักเงินทอง, และคนรักการสนุกสนาน ยังมีคนที่ไม่รักอยู่อีกสองประเภท คือคนที่ไม่รักความดี, คนที่ไม่รักพระเจ้า.

2ตธ. 3:4 ค ตต.3:3; ยก.5:5; 2ปต.2:13

2ตธ. 3:4 ง มก.12:30; 1ยฮ.4:21

2ตธ. 3:5 ก 1ตธ.2:2

2ตธ. 3:5 ข รม.2:20; เทียบ มธ.7:15

2ตธ. 3:5 1ข มีแต่ลักษณะทางภายนอกที่คล้ายกัน ไม่มีความเที่ยงแท้ในด้านธาตุแท้.

2ตธ. 3:5 ค 1ตธ.5:8; ตต.1:16

2ตธ. 3:5 2 ประสิทธิภาพแห่งความเที่ยงแท้และภาคปฏิบัติอันประกอบไปด้วยผลสะท้อนที่มีชีวิตในการสำแดงพระเจ้า.

2ตธ. 3:5 ง 1ตธ.6:20 เทียบ 1ตธ.6:11; 2ตธ.2:22, 16; ตต.3:9

2ตธ. 3:6 ก ยด.4

2ตธ. 3:6 ข ตต.1:11

2ตธ. 3:6 1 ภาษากรีกเป็นพหูพจน์.

2ตธ. 3:6 ค ตต.3:3

2ตธ. 3:7 ก 2ตธ.2:25; 1ตธ.2:4

2ตธ. 3:7 1ก ดู 1ตธ.2:4 คำอธิบาย 2.

2ตธ. 3:8 1 ตามคำบอกเล่าของชาวยูดายนั้น เขาทั้งสองก็คือนักแสดงกลชาวอียิปต์ที่ต่อสู้กับโมเซดังที่ได้กล่าวไว้ใน อซด.7:11, 22 นั่นเอง.

2ตธ. 3:8 ก 2ตธ.2:25

2ตธ. 3:8 ข 1ตธ.2:4

2ตธ. 3:8 2ข ดู 1ตธ.3:15 คำอธิบาย 5. ในเวลาที่คริสตจักรเสื่อมถอยนั้น หลักความจริงก็คือเป้าหมายที่ศัตรูโจมตี. ดังนั้นหลักความจริงจึงเป็นการรักษาและการช่วยให้พ้นจากการเจ็บป่วยและสถานการณ์ที่เสื่อมโทรม.

2ตธ. 3:8 ค 1ตธ.6:5

2ตธ. 3:8 ง ตต.1:16; เทียบ 1กธ.9:27; 2กธ.13:5

2ตธ. 3:8 3ง หรือ เป็นที่ปฏิเสธ.

2ตธ. 3:8 จ 1ตธ.1:4

2ตธ. 3:8 4จ ดู 1ตธ.4:1 คำอธิบาย 4.

2ตธ. 3:9 ก เทียบ 2ตธ.2:16

2ตธ. 3:9 1 ไร้ความฉลาด, ไร้เชาว์ปัญญาในการกระทำของพวกเขา.

2ตธ. 3:9 2 เล็งถึง ยานเนกับยามเบรผู้ที่ถูกทำให้พ่ายแพ้ และถูกทำลายไป (อซด.8:18; 9:11).

2ตธ. 3:10 ก 1ตธ.4:6

2ตธ. 3:10 1 คือ ประพฤติปฏิบัติตน.

2ตธ. 3:10 ข กจ.11:23

2ตธ. 3:10 2ข ในหนังสือจดหมายของเปาโลใช้ศัพท์ภาษากรีกคำนี้ ในเรื่องที่เกี่ยวข้องกับพระประสงค์ของพระเจ้า (รม.9:11).

2ตธ. 3:11 ก กจ.13:50; 14:2, 5; 2กธ.12:10

2ตธ. 3:11 ข กจ.13:14

2ตธ. 3:11 ค กจ.14:1-2

2ตธ. 3:11 ง กจ.14:6

2ตธ. 3:11 1ง เป็นเมืองที่ติโมเธียวเคยอยู่มาตั้งแต่แรก (กจ.16:1-2) ใกล้กับเมืองอิโกนิอันและเมืองอันติโอเกียในมณฑลปิซิเดีย.

2ตธ. 3:11 จ 2ตธ.4:17-18

2ตธ. 3:12 1 หรือ ยินยอม.

2ตธ. 3:12 2 ดู 1ตธ.2:2 คำอธิบาย 2; 3:16 คำอธิบาย 1 และ 3.

2ตธ. 3:12 ก ตต.2:12; 1ตธ.2:10

2ตธ. 3:12 ข ยฮ.15:20; 1กธ.4:12

2ตธ. 3:13 1 คือ คนหลอกลวงโดยการตบตา. ในข้อนี้แสดงให้เห็นว่าความเสื่อมถอยของคริสตจักรจะกำเริบชั่วร้ายมากยิ่งขึ้น.

2ตธ. 3:13 ก ตต.1:10; 3:3

2ตธ. 3:14 1 คำว่า "เป็นอยู่" แปลตามตรงคือ อาศัยอยู่ หรือคงอยู่.

2ตธ. 3:14 2 สิ่งที่ติโมเธียวได้เรียนรู้จากอัครทูตและได้เชื่ออย่างมั่นคงนั้น คือส่วนที่สำคัญของเนื้อหาสาระในพันธสัญญาใหม่ อันเป็นส่วนที่ทำให้การเปิดเผยอันศักดิ์สิทธิ์สำเร็จสมบูรณ์ (กซ1:25). ดังนั้นเขาจึงมีความเข้าใจอย่างถ่องแท้ต่อเนื้อหาส่วนใหญ่ของพันธสัญญาใหม่.

2ตธ. 3:15 1 นอกจากความรู้ในพันธสัญญาใหม่แล้ว ติโมเธียวยังมีรากฐานที่ดีต่อความรู้ในพันธสัญญาเดิมมาตั้งแต่ยังเป็นเด็กอีกด้วย. ท่านได้รับการสำเร็จและตกแต่งอย่างเต็มที่เพื่อมาทำการหล่อเลี้ยงด้วยพระคำของพระเจ้า ไม่เพียงเพื่อการดูแลคริสตจักรท้องถิ่นเท่านั้น แต่เพื่อเผชิญหน้ากับความเสื่อมถอยที่เลวร้ายลงของคริสตจักรอีกด้วย.

2ตธ. 3:15 ก 2ตธ.1:5

2ตธ. 3:15 2 แปลตามตรงคือ เป็นทารก.

2ตธ. 3:15 ข รม.15:4; 1กธ.10:11; ยฮ.5:39, 47

2ตธ. 3:15 ค บพส.19:7; 119:98

2ตธ. 3:15 ง 1กธ.1:21; กจ.16:31

2ตธ. 3:15 3 แปลตามตรงคือ ความเชื่อที่อยู่ในพระคริสต์เยซู. อ่านประกอบ รม.3:22 คำอธิบาย 1.

2ตธ. 3:16 ก 2ปต.1:20-21

2ตธ. 3:16 1ก หรือ พระคัมภีร์ทุกข้อที่พระเจ้าได้ระบายออกนั้นก็เป็นประโยชน์. ในการจะเผชิญหน้ากับความตาย, ความเสื่อมเสีย, และความสับสนวุ่นวายในท่ามกลางความเสื่อมถอยของคริสตจักรนั้นชีวิตที่นิรันดร์อันเป็นพื้นฐานของบทที่ 1 (1:1, 10), หลักความจริงอันศักดิ์สิทธิ์ที่เน้นยํ้าไว้ในบทที่ 2 (2:15, 18, 25), และพระคัมภีร์อันเป็นที่เคารพในบทที่ 3 (3:14-17) ล้วนเป็นสิ่งที่จำเป็นทั้งสิ้น. ชีวิตนิรันดร์ไม่เพียงกลืนกินความตายเท่านั้น แต่ก็ยังให้การหล่อเลี้ยงแห่งชีวิตด้วย; หลักความจริงอันศักดิ์สิทธิ์ได้แทนที่ความว่างเปล่าของความเสื่อมเสียด้วยความเที่ยงแท้แห่งความอุดมสมบูรณ์อันศักดิ์สิทธิ์ทุกอย่าง; และพระคัมภีร์ไม่เพียงขจัดไปซึ่งความสับสนวุ่นวายเท่านั้น แต่ยังให้ความสว่างและการเปิดเผยอันศักดิ์สิทธิ์แก่มนุษย์อีกด้วย. อัครทูตจึงได้เน้นยํ้าถึงสิ่งของสามอย่างนี้ในหนังสือเล่มนี้.

2ตธ. 3:16 2 สิ่งนี้แสดงว่าพระคัมภีร์ ซึ่งเป็นพระคำของพระเจ้าคือการระบายออกของพระเจ้า. การตรัสของพระเจ้าก็คือการระบายออกของพระเจ้านั่นเอง. ดังนั้นพระคำของพระองค์จึงเป็นวิญญาณ (ยฮ.6:63) หรือลมปราณ. ฉะนั้นพระคัมภีร์จึงเป็นการแปรสภาพที่เป็นรูปธรรมของพระเจ้าผู้เป็นพระวิญญาณองค์นี้. พระวิญญาณนั้นก็คือแก่นแท้และธาตุแท้ของพระคัมภีร์ เหมือนการที่ฟอสฟอรัสคือธาตุแท้พื้นฐานของไม้ขีดไฟ. เราต้องใช้วิญญาณของเรามาจุดพระวิญญาณในพระคัมภีร์เพื่อทำให้ไฟอันศักดิ์สิทธิ์นี้ติดขึ้นมา.
ในฐานะที่เป็นการแปรสภาพที่เป็นรูปธรรมของพระเจ้าผู้เป็นพระวิญญาณนั้น (พระคำของพระเจ้า) ก็เป็นการแปรสภาพที่เป็นรูปธรรมของพระคริสต์ด้วย. พระคริสต์ทรงเป็นพระคำที่มีชีวิตของพระเจ้า (วว.19:13) ส่วนพระคัมภีร์นั้นเป็นพระคำที่ได้เขียนโดยพระเจ้า (มธ.4:4).

2ตธ. 3:16 ข รม.15:4; อฟ.6:4

2ตธ. 3:16 3 ปรับโทษ, โต้แย้งจนจำนน.

2ตธ. 3:16 4 แก้ไขข้อผิดพลาดให้ถูกต้อง, ทำให้มนุษย์หันสู่ทางตรง, ฟื้นฟูกลับสู่สภาพที่เที่ยงตรง.

2ตธ. 3:16 5 การตีสอนหรือลงโทษตามความชอบธรรม, ตีสอนหรือลงโทษโดยองค์ประกอบและสภาพการณ์แห่งความชอบธรรม.

2ตธ. 3:17 ก 1ตธ.6:11

2ตธ. 3:17 1ก ดู 1ตธ.6:11 คำอธิบาย 1.

2ตธ. 3:17 2 ครบถ้วนและสมบูรณ์ในด้านคุณสมบัติ.

2ตธ. 3:17 ข ฮร.13:21; 2ตธ.2:2

2ตธ. 3:17 3ข หรือ ตกแต่ง, แต่งให้เหมาะ, ตระเตรียม.