1 ติโมเธียว บทที่ 6

1ตธ. 6:1 ก ตต.2:9; 1ปต.2:18; อฟ.6:5

1ตธ. 6:1 ข ยซย.52:5; รม.2:24

1ตธ. 6:1 ค ตต.2:5

1ตธ. 6:1 1ค แปลตามตรงคือ คำสอนนั้น ซึ่งหมายถึงคำสอนของอัครทูต (กจ.2:42).

1ตธ. 6:1 2 คือ พูดใส่ร้าย, ด่าว่า.

1ตธ. 6:2 ก ฟม.16; มธ.23:8

1ตธ. 6:2 1 แปลตามตรงคือ เป็นทาสรับใช้.

1ตธ. 6:2 ข 1ตธ.4:11, 13

1ตธ. 6:2 ค 2ตธ.4:2

1ตธ. 6:3 ก 1ตธ.1:3

1ตธ. 6:3 1ก ดู 1:3 คำอธิบาย 3.

1ตธ. 6:3 ข 2ตธ.1:13; 1ตธ.1:10

1ตธ. 6:3 2ข ดู 1:10 คำอธิบาย 1. ถ้อยคำขององค์พระเยซูคริสต์เจ้าของเราเป็นคำแห่งชีวิต (ยฮ.6:63) ดังนั้นจึงเป็นถ้อยคำที่มีพลานามัย.

1ตธ. 6:3 ค 1ตธ.2:2

1ตธ. 6:3 3ค ดู 2:2 คำอธิบาย 2; 3:16 คำอธิบาย 1, 3; 4:7 คำอธิบาย 4. คำที่มีพลานามัยขององค์พระผู้เป็นเจ้านั้นเป็นแหล่งกำเนิดแห่งคำสอนที่สอดคล้องกับธรรม. เมื่อถ้อยคำแห่งชีวิตขององค์พระผู้เป็นเจ้าถูกสอนในด้านใดด้านหนึ่งเป็นพิเศษ ถ้อยคำเหล่านี้ก็จะกลายเป็นคำสอนที่สอดคล้องกับธรรม. คำที่มีชีวิตขององค์พระผู้เป็นเจ้าจะก่อให้เกิดธรรมซึ่งก็คือการดำเนินชีวิตพระคริสต์และสำแดงพระเจ้าในพระคริสต์อยู่เสมอ.

1ตธ. 6:4 ก 1ตธ.3:6; 2ตธ.3:4

1ตธ. 6:4 1ก ดู 3:6 คำอธิบาย 2. คำสอนใดที่แตกต่างออกไปจากถ้อยคำที่มีพลานามัยขององค์พระผู้เป็นเจ้าย่อมมาจากความหยิ่งยโสและความทะนงตัว ซึ่งได้บดบังตนให้ตาบอดไป.

1ตธ. 6:4 ข 1กธ.8:2

1ตธ. 6:4 2 แปลตามตรงคือ ติดโรคชอบซักไซ้และทุ่มเถียงกันในเรื่องถ้อยคำ. การซักไซ้และทุ่มเถียงกันในเรื่องถ้อยคำนั้นเป็นโรคชนิดหนึ่ง. คำว่า "ติดโรค" นี้ตรงข้ามกับ "มีพลานามัย" ในข้อ 3.

1ตธ. 6:4 ค 1ตธ.1:4; 2ตธ.2:23; ตต.3:9

1ตธ. 6:4 ง 2ตธ.2:14, 23, ตต.3:9

1ตธ. 6:4 จ ตต.3:3; ฆต.5:21

1ตธ. 6:4 ฉ ตต.3:9; 2กธ.12:20; ฆต.5:20

1ตธ. 6:4 3 แปลตามตรงคือ การหมิ่นประมาท. ในที่นี้หมายถึง การกล่าวร้ายและแช่งด่ามนุษย์ ไม่ได้หมายถึงการกล่าวหมิ่นประมาทพระเจ้า ซึ่งใน กซ.3:8 ก็เช่นเดียวกัน.

1ตธ. 6:5 1 หรือ การทะเลาะวิวาทกันอย่างไม่หยุด.

1ตธ. 6:5 ก 2ตธ.3:8; อฟ.4:22

1ตธ. 6:5 2 หรือ ถูกพรากไป, ปราศจาก. ศัพท์ภาษากรีกในที่นี้เปิดเผยเป็นนัยว่า เมื่อก่อนพวกเขาเคยมีหลักความจริง แต่เดี๋ยวนี้หลักความจริงได้ถูกเอาไปจากเขาแล้ว ดังนั้นพวกเขาจึงปราศจากหลักความจริง.

1ตธ. 6:5 3 ดู 3:15 คำอธิบาย 5.

1ตธ. 6:5 4 คือใช้ธรรมมาเป็นหนทางที่จะหาผลประโยชน์ (ทางฝ่ายวัตถุ) และเป็นอาชีพทำกำไร (เงินทอง).

1ตธ. 6:5 ข 1ตธ.2:2

1ตธ. 6:5 ค ตต.1:11; 2ปต.2:3

1ตธ. 6:6 ก 1ตธ.2:2

1ตธ. 6:6 ข ฟป.4:11; ฮร.13:5

1ตธ. 6:6 1ข "ความพอใจในสิ่งที่ตนมี (สันโดษ) ที่อยู่ภายใน ซึ่งตรงข้ามกับความขัดสน, หรือความอยากได้สิ่งของทางภายนอก. นี่เป็นคำพูดที่พวกซะโตอิก (Stoics) ชอบใช้กัน" (Vincent).

1ตธ. 6:6 ค 1ตธ.4:8

1ตธ. 6:6 2ค คือหนทางที่ดีที่สุดในการได้ประโยชน์. คำว่า "ได้ประโยชน์" ในที่นี้ประการสำคัญนั้นหมายถึงพระพรในยุคนี้ ซึ่งได้แก่ธรรม ประกอบกับความพอใจในสิ่งที่ตนมีอยู่และความสามารถที่จะพ้นจากความโลภและความกังวลใจในชีวิตปัจจุบันด้วย.

1ตธ. 6:7 1 พระเจ้าได้ทรงกำหนดสิ่งนี้ไว้ด้วยพระปัญญา เพื่อให้เราเชื่อและพึ่งพิงพระองค์ในด้านความต้องการของเราเอง อีกทั้งให้เรามีชีวิตเป็นอยู่โดยพระองค์เพื่อสำแดงพระองค์โดยปราศจากเรื่องราวที่มาครอบงำหรือเบี่ยงเบนใจเราออกไป.

1ตธ. 6:7 ก โยบ 1:21; ผปก.5:15

1ตธ. 6:7 ข บพส.49:17

1ตธ. 6:8 ก ยนซ.28:20; สภษ.30:8

1ตธ. 6:8 1 แม้จะหมายถึงเสื้อผ้า แต่ก็อาจจะรวมที่อยู่อาศัยด้วย.

1ตธ. 6:8 ข 1ตธ.6:6; ฮร.13:5

1ตธ. 6:8 2ข เล็งถึงการได้รับการจุนเจือที่พอเพียง.

1ตธ. 6:9 1 เล็งถึงความปรารถนาที่จะมั่งมีอย่างแรงกล้า. ผู้ที่โลภในทรัพย์ก็ตกอยู่ในการล่อลวง ไม่ใช่เพราะมีเงินทอง แต่เป็นเพราะรักในเงินทอง. มีบางคนที่มั่งมีจริงๆ แต่มีบางคนปรารถนาจะมั่งมี. ความปรารถนาอันชั่วร้ายนี้เองที่ได้ทำลายมนุษย์ให้เสื่อมเสียไป.

1ตธ. 6:9 ก สภษ.15:27; 28:20; มธ.13:22; ยก.5:1-3

1ตธ. 6:9 ข 1ตธ.3:7; 2ตธ.2:26

1ตธ. 6:9 2 ราคะตัณหา, ตัณหา.

1ตธ. 6:9 3 หรือ ท่วมมิด, จมดิ่งลงไป.

1ตธ. 6:9 4 ความเสื่อมเสียมีนัยถึงความหายนะ; ส่วนความหายนะก็มีนัยถึงความพินาศทั้งชั่วคราวและนิรันดร์.

1ตธ. 6:10 ก 1ตธ.3:3; กซ.3:5

1ตธ. 6:10 1 แต่ไม่ได้เป็นรากที่มีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น.

1ตธ. 6:10 2 คือ เฝ้าปรารถนา, ปรารถนาอย่างยิ่ง.

1ตธ. 6:10 3 หรือ ถูกนำให้หลงทางไป.

1ตธ. 6:10 ข 1ตธ.4:1

1ตธ. 6:10 ค 1ตธ.1:4

1ตธ. 6:10 4ค ดู 3:9 คำอธิบาย 1. ข้อ 12, 21 ก็เช่นเดียวกัน.

1ตธ. 6:11 ก 2ตธ.3:17

1ตธ. 6:11 1ก ชี้ถึงคนของพระเจ้าก็คือผู้ที่รับส่วนในชีวิตและพระนิสัยของพระเจ้า (ยฮ.1:13; 2ปต.1:4) ฉะนั้นจึงเป็นหนึ่งกับพระเจ้าในด้านชีวิตและพระนิสัยของพระองค์ (1กธ.6:17) และได้สำแดงพระเจ้า. สิ่งนี้สอดคล้องกับข้อลับลึกแห่งธรรม ซึ่งก็คือพระเจ้าทรงปรากฏเป็นที่ประจักษ์ในเนื้อหนังนั่นเอง (3:16).

1ตธ. 6:11 ข 2ตธ.2:22; เทียบ 2ตธ.2:16; ตต.3:9; 1ตธ.6:20; 2ตธ.3:5

1ตธ. 6:11 ค 2ตธ.2:22; รม.14:19; ฮร.12:14; ฟป.3:12, 14

1ตธ. 6:11 ง สภษ.15:9

1ตธ. 6:11 2ง ชี้ถึงความถูกต้องต่อผู้คนต่อพระพักตร์พระเจ้าตามข้อเรียกร้องที่ชอบธรรมและเข้มงวดของพระเจ้า.

1ตธ. 6:11 จ 1ตธ.2:2

1ตธ. 6:11 3จ ชี้ถึงการดำเนินชีวิตประจำวันที่ทำให้พระเจ้าปรากฏเป็นที่ประจักษ์. ดู 3:16 คำอธิบาย 1.

1ตธ. 6:11 ฉ 2ตธ.3:10

1ตธ. 6:11 4ฉ ชี้ถึงการเชื่อในพระเจ้าและพระคำของพระองค์อีกทั้งพึ่งพิงในพระเจ้าและพระคำของพระองค์.

1ตธ. 6:11 5 ชี้ถึงการรักผู้อื่นโดยความรักของพระเจ้า (1ยฮ.4:7-8, 19-21).

1ตธ. 6:11 6 ชี้ถึงเพียรทนต่อความทุกข์ยากลำบากและการข่มเหง.

1ตธ. 6:11 7 ชี้ถึงท่าทีที่ถูกต้องในการเผชิญหน้ากับการต่อต้าน. ดู มธ 5:5 คำอธิบาย 1.

1ตธ. 6:12 ก 1ตธ.1:18; 2ตธ.4:7

1ตธ. 6:12 1ก แปลตามตรงคือ จงปล้ำสู้ในการปล้ำสู้ที่ดีเลิศเพื่อหลักความเชื่อนั้น.

1ตธ. 6:12 ข 1ตธ.1:4

1ตธ. 6:12 ค 1ตธ.6:19; 1:19

1ตธ. 6:12 2 คือชีวิตที่ศักดิ์สิทธิ์, ชีวิตที่ไม่ได้ถูกเนรมิตสร้างของพระเจ้า ซึ่งเป็นนิรันดร์. คำว่า "นิรันดร์" มีนัยถึงธาตุแท้มากกว่าองค์ประกอบแห่งเวลาของชีวิตอันศักดิ์สิทธิ์นั้น. หากเราต้องการเข้าสู่การสู้รบที่ดีเลิศในการดำเนินชีวิตคริสเตียนของเราและโดยเฉพาะในการงานของคริสเตียนแล้ว เราจำต้องยึดฉวยชีวิตของพระเจ้าให้มั่น และไม่พึ่งวางใจในชีวิตแห่งมนุษย์ของเรา. ดังนั้นในหนังสือ 1, 2 ติโมเธียว, และติโตนี้ได้เน้นย้ำถึงชีวิตที่นิรันดร์ครั้งแล้วครั้งเล่า (1:16; 6:19; 2ตธ.1:1, 10; ตต.1:2; 3:7). เพี่อการสำเร็จแผนการบริหารของพระเจ้าซึ่งเกี่ยวกับคริสตจักรดังที่ได้กล่าวไว้ในหนังสือ 1ติโมเธียว และการต่อต้านแนวโน้มในการเสื่อมถอยของคริสตจักรดังที่กล่าวไว้ในหนังสือ 2ติโมเธียว และการรักษาแบบแผนอันดีงามในคริสตจักรไว้ ดังที่กล่าวไว้ในติโตนั้นชีวิตนี้ก็เป็นเงื่อนไขพื้นฐานที่จำเป็นต้องมี.

1ตธ. 6:12 ง 2ตธ.1:9; รม.8:30; อฟ.1:18; 1กธ.1:9; กซ.3:15; 1ปต.5:10

1ตธ. 6:12 3 คือ มีส่วน, รับสุข. เราได้ถูกเรียกเข้าสู่ชีวิตนิรันดร์ของพระเจ้าแล้ว. เดิมทีเราได้เกิดมาจากชีวิตธรรมชาติของมนุษย์ แต่เมื่อเราถูกพระเจ้าเรียกในพระคริสต์แล้ว เราก็ได้รับการบังเกิดใหม่โดยชีวิตนิรันดร์อันศักดิ์สิทธิ์ของพระเจ้า.

1ตธ. 6:12 จ 2กธ.9:13

1ตธ. 6:12 4จ แปลตามตรงคือ ยอมรับในการยอมรับอันดี. การยอมรับอันดีนั้น เล็งถึงหลักความเชื่ออันดี หรือกิตติคุณทั้งหมดที่คริสเตียนเชื่อ. อาจเป็นไปได้ว่า ขณะที่ติโมเธียวรับบัพติศมานั้น เขาคงได้ยอมรับถึงชีวิตนิรันดร์เป็นอย่างดีต่อหน้าพยานหลายคน คือได้เชื่อและมั่นใจว่าตนได้รับชีวิตของพระเจ้าแล้ว. นี่เป็นการกระทำที่เราทุกคนควรต้องทำ.

1ตธ. 6:12 ฉ 2ตธ.2:2

1ตธ. 6:13 ก 1ตธ.1:18

1ตธ. 6:13 1 ในภาษากรีกมีความหมายว่า รักษาชีวิตของสิ่งทั้งปวง, คงไว้ซึ่งชีวิตของสิ่งทั้งปวง.

1ตธ. 6:13 ข วว.1:5; 3:14

1ตธ. 6:13 ค ลก.3:1; กจ.4:27

1ตธ. 6:14 1 คำบัญชานี้น่าจะหมายถึงคำกำชับในข้อ 11-12.

1ตธ. 6:14 ก กซ.1:22

1ตธ. 6:14 ข 2ตธ.4:1, 8; ตต.2:13; 2ธซ.2:8; ฮร.9:28; เทียบ 2ตธ.1:10

1ตธ. 6:14 2ข คือการเสด็จมาครั้งที่สองขององค์พระผู้เป็นเจ้า.

1ตธ. 6:15 1 แปลตามตรงคือ เมื่อถึงเวลาของมันเอง.

1ตธ. 6:15 ก 1ตธ.2:6; ตต.1:3

1ตธ. 6:15 2 หมายถึง พระบิดา ตาม กจ.1:7.

1ตธ. 6:15 ข 1ตธ.1:11

1ตธ. 6:15 ค 1ตธ.1:17

1ตธ. 6:15 ง วว.17:14; 19:16

1ตธ. 6:15 จ พบญ.10:17; บพส.136:3

1ตธ. 6:16 ก 1กธ.15:53-54

1ตธ. 6:16 ข บพส.104:2; ยก.1:17; 1ยฮ.1:5

1ตธ. 6:16 ค อซด.33:20; ยฮ.1:18

1ตธ. 6:16 1 เล็งถึงการมาปรากฏในข้อ 14.

1ตธ. 6:16 ง 1ตธ.1:17

1ตธ. 6:16 จ 1ปต.4:11; 5:11; วว.1:6

1ตธ. 6:17 ก 1ตธ.4:11

1ตธ. 6:17 ข 2ตธ.4:10; ตต.2:12; มธ.12:32

1ตธ. 6:17 ค รม.11:20; 12:16

1ตธ. 6:17 ง โยบ 31:24; บพส.52:7; มก.10:24; เทียบ 1ตธ.4:10

1ตธ. 6:17 จ สภษ.23:5; มธ.13:22

1ตธ. 6:17 ฉ ผปก.5:18-19; กจ.17:25

1ตธ. 6:17 ช ตต.3:6

1ตธ. 6:18 ก 1ตธ.5:10; ฮร.13:16

1ตธ. 6:18 1ก หมายถึงการเต็มใจที่จะแบ่งปันทรัพย์สินให้กับผู้ที่มีความต้องการ และยินดีร่วมรับสุขทรัพย์สินเหล่านี้กับผู้อื่น.

1ตธ. 6:18 ข ลก.12:21; ยก.2:5

1ตธ. 6:18 2ข ไม่เพียงมั่งมีในด้านทรัพย์สินเท่านั้น ยังต้องมั่งมีในการดีตามความชอบพระทัยของพระเจ้าอีกด้วย (อฟ.2:10).

1ตธ. 6:18 ค รม.12:8

1ตธ. 6:19 ก ลก.6:48

1ตธ. 6:19 ข มธ.6:19-20; ลก.16:9

1ตธ. 6:19 ค มธ.19:21

1ตธ. 6:19 1 คำว่า "อนาคต" ในที่นี้ก็หมายถึงยุคหน้า (เพื่อเปรียบกับยุคนี้ในข้อ 17) ซึ่งก็คือ ยุคของอาณาจักรนั่นเอง ในเวลานั้นวิสุทธิชนที่มีชัยชนะจะได้รับสุขบำเหน็จขององค์พระผู้เป็นเจ้า. เพื่อสิ่งนี้แล้วเราจึงต้องวางฐานรากอันดีไว้ในยุคนี้ เพื่อเป็นทรัพย์ล้ำค่าให้เรารับสุขในยุคหน้า.

1ตธ. 6:19 ง 1ตธ.6:12

1ตธ. 6:19 2 ก็คือชีวิตนิรันดร์ที่ข้อ 12 ได้อ้างถึง. ความมั่งมีฝ่ายวัตถุนั้นมีไว้สำหรับชีวิตธรรมชาติของมนุษย์ในยุคนี้ ชีวิตนี้เป็นสิ่งชั่วคราว ฉะนั้นจึงไม่ใช่ชีวิตอันแท้จริง. หากเราใช้ทรัพย์สินมากระทำการดี เราก็จะกระทำสำเร็จบางสิ่งเพื่อชีวิตอันแท้จริง คือได้สะสมทรัพย์ล้ำค่าเพื่อการรับสุขชีวิตนิรันดร์ในยุคหน้า. และสิ่งนี้เรียกร้องให้เรายึดฉวยชีวิตนิรันดร์ซึ่งก็คือชีวิตอันแท้จริงนั้นไว้. มิฉะนั้นเราก็จะยึดฉวยชีวิตธรรมชาติของมนุษย์เรา แล้วไปส่ำสมความมั่งมีฝ่ายวัตถุไว้ในยุคนี้เพื่อชีวิตที่ไม่จริงแท้. เราควรจะคำนึงถึงชีวิตนิรันดร์ให้มากกว่าชีวิตธรรมชาติ. ทั้งข้อ 12 และข้อนี้ล้วนได้เน้นย้ำชีวิตนิรันดร์ของพระเจ้า. สิ่งนี้ชี้บ่งว่าชีวิตอันศักดิ์สิทธิ์เป็นปัจจัยที่สำคัญยิ่งและขาดเสียไม่ได้สำหรับชีวิตคริสเตียนของเรา.

1ตธ. 6:20 ก 2ตธ.1:14, เทียบ 2ตธ.1:12

1ตธ. 6:20 1 เล็งถึงสิ่งที่ได้ฝากและมอบความไว้วางใจแก่ติโมเธียว ซึ่งก็คือถ้อยคำที่มีพลานามัยที่ติโมเธียวได้รับมาจากเปาโล. คำเหล่านี้ไม่ได้มีไว้สำหรับตัวเขาเองเท่านั้น แต่ยังมีไว้สำหรับผู้อื่นด้วย. ดู 2ตธ.1:14 คำอธิบาย 1.

1ตธ. 6:20 ข 2ตธ.3:5; รม.16:17

1ตธ. 6:20 ค 1ตธ.4:7

1ตธ. 6:20 ง 2ตธ.2:16; 1ตธ.1:6; ตต.1:10; กซ.2:8

1ตธ. 6:20 2 เล็งถึงคำสอนของอาจารย์เทียมเท็จซึ่งเขาเรียกว่าเป็นความรู้ (อาจจะเกี่ยวข้องกับความรู้ของพวกนอสติก: Gnostics). คำสอนเหล่านี้กลับมาแทนที่ความรู้อันแท้จริงแห่งถ้อยคำที่มีพลานามัยของพระเจ้าซึ่งได้มอบหมายไว้แก่ติโมเธียว.

1ตธ. 6:21 ก 1ตธ.1:6; 2ตธ.2:18

1ตธ. 6:21 1ก เหมือนกับยิงไม่ถูกเป้า.

1ตธ. 6:21 ข 1ตธ.1:4

1ตธ. 6:21 ค 2ตธ.4:22