1 ติโมเธียว บทที่ 5

1ตธ. 5:1 1 หมายถึงการติเตียนอย่างรุนแรง.

1ตธ. 5:1 ก ตต.2:2; ลวต.19:32

1ตธ. 5:1 ข ตต.2:6

1ตธ. 5:2 ก ตต.2:3

1ตธ. 5:3 1 คำนี้เน้นถึงการจุนเจือทางด้านทรัพย์สินเงินทอง.

1ตธ. 5:3 ก 1ตธ.5:5, 9, 16; กจ.6:1

1ตธ. 5:4 ก 1ตธ.2:2

1ตธ. 5:4 1ก ศัพท์คำนี้ในภาษากรีกเป็นรูปกริยาของคำว่า "ธรรม." ดู 3:16 คำอธิบาย 1.

1ตธ. 5:4 2 การตอบสนอง, การตอบแทนเพื่อแสดงการขอบพระคุณต่อบรรพบุรุษ.

1ตธ. 5:4 ข อฟ.6:1-3

1ตธ. 5:4 ค 1ตธ.2:3

1ตธ. 5:5 ก 1ตธ.4:10

1ตธ. 5:5 ข ลก.2:37

1ตธ. 5:6 ก ยก.5:5

1ตธ. 5:6 ข วว.3:1

1ตธ. 5:7 ก 1ตธ.4:11

1ตธ. 5:8 1 คำสอนทั้งหมดในบทนี้ล้วนเต็มไปด้วยสภาพมนุษย์ เป็นเรื่องธรรมดาสามัญ ไม่มีอะไรพิเศษที่อัศจรรย์เหนือธรรมชาติ แม้แต่เรื่องการรักษาโรคก็เป็นเช่นนี้ด้วย. หนังสือทั้งเล่มล้วนได้เขียนขึ้นโดยใช้หลักการเดียวกันนี้. นี่เป็นสิ่งที่จำเป็นในการดำเนินชีวิตคริสตจักร.

1ตธ. 5:8 ก ตต.1:16; 2ปต.2:1; ยด.4

1ตธ. 5:8 2 ดู 1:19 คำอธิบาย 3 กับ 3:9 คำอธิบาย 1.

1ตธ. 5:9 ก 1ตธ.3:2, 12

1ตธ. 5:10 1 ดู 3:7 คำอธิบาย 1.

1ตธ. 5:10 ก 1ตธ.3:2; ตต.1:8

1ตธ. 5:10 ข ยนซ.18:4; 19:2; ลก.7:44; ยฮ.13:14

1ตธ. 5:10 ค 1ตธ.5:16

1ตธ. 5:10 2 พยายามกระทำ แปลตามตรงคือ ติดตามอย่างกระชั้นชิด.

1ตธ. 5:10 ง 1ตธ.6:18

1ตธ. 5:12 1 แปลตามตรงคือ ความเชื่อ โดยมีนัยถึง คำสาบาน, คำสัญญา. สิ่งนี้บ่งบอกถึงคำสัญญาหรือคำสาบานบางอย่างเช่นว่าจะครองตัวเป็นม่ายเพื่อถวายตัวเอง ตั้งใจทำการปรนนิบัติบางอย่างในคริสตจักร.

1ตธ. 5:13 1 แปลตามตรงคือ เรียนรู้.

1ตธ. 5:13 ก 2ธซ.3:11; 1ปต.4:15

1ตธ. 5:13 ข ตต.1:11

1ตธ. 5:14 1 ถ้อยคำใน 1กธ.7:8 นั้นเป็นความปรารถนาของอัครทูตในการปฏิบัติช่วงต้นๆ ของเขา. ในข้อนี้เป็นคำชี้แนะของอัครทูตในการปฏิบัติช่วงท้ายของเขา ซึ่งได้ให้ไว้ตามการสังเกตและประสบการณ์ของเขาที่เกี่ยวกับแม่ม่ายที่ยังสาวอยู่.

1ตธ. 5:14 ก 1กธ.7:9

1ตธ. 5:14 2 การมีบุตรและดูแลบ้านเรือนเป็นการช่วยและการป้องกันสำหรับพวกที่เกียจคร้านและเที่ยวยุ่งกับธุระของผู้อื่น (ข้อ 13). นี่เป็นการกำหนดของพระเจ้า เพื่อจะจำกัดและป้องกันผู้หญิงที่ตกต่ำ (ยนซ.3:16).

1ตธ. 5:14 ข ตต.2:5

1ตธ. 5:15 ก 1ตธ.1:20

1ตธ. 5:16 ก 1ตธ.5:3, 5

1ตธ. 5:17 ก กจ.11:30

1ตธ. 5:17 ข รม.12:8; 1ธซ.5:12; ฮร.13:7

1ตธ. 5:17 1 ผู้อาวุโสทุกคนล้วนต้องสามารถนำพาคริสตจักรท้องถิ่นได้ แต่มีผู้อาวุโสบางคน (ไม่ใช่ทุกคน) จะมีความสามารถในการสอนเป็นพิเศษ.

1ตธ. 5:17 2 คำว่า "พระคำ" ในที่นี้เล็งถึงการพูดถึงหลักธรรมโดยทั่วไป ส่วนคำว่า "การสอน" เล็งถึงการชี้แนะเรื่องบางเรื่องเป็นพิเศษ.

1ตธ. 5:17 3 เป็นคำนามของคำว่า "ให้เกียรติ" ในข้อ 3. หากพิจารณาตามข้อ 18 จุดเน้นในข้อนี้คือการจุนเจือของฝ่ายวัตถุ.

1ตธ. 5:18 ก พบญ.25:4; 1กธ.9:9

1ตธ. 5:18 ข ลวต.19:13; มธ.10:10; ลก.10:7

1ตธ. 5:19 1 ติโมเธียวถูกอัครทูตเปาโลกำชับเกี่ยวกับการรับคำฟ้องกล่าวหาผู้อาวุโส. นี่เป็นการชี้บ่งว่าหลังจากที่อัครทูตได้ตั้งผู้ใดให้เป็นผู้อาวุโสแล้วอัครทูตก็ยังคงมีอำนาจในการจัดการผู้อาวุโสอยู่.

1ตธ. 5:19 ก พบญ.19:15; มธ.18:16

1ตธ. 5:20 ก ตต.2:15

1ตธ. 5:20 1ก นี่ก็เป็นการชี้บ่งถึงอำนาจที่อัครทูตมีต่อผู้อาวุโสเช่นกัน.

1ตธ. 5:20 ข ฆต.2:14

1ตธ. 5:20 2 หมายถึงทั้งคริสตจักร ผู้อาวุโสที่กระทำผิดก็ควรจะรับการติเตียนอย่างเปิดเผย เนื่องจากฐานะอันเปิดเผยของผู้อาวุโส.

1ตธ. 5:21 ก 1ตธ.1:18

1ตธ. 5:21 1 ผู้อาวุโสในคริสตจักรท้องถิ่นเป็นตัวแทนอำนาจของพระเจ้า. การจัดการกับผู้อาวุโสจึงเป็นเรื่องที่เคร่งเครียดต่อเบื้องพระพักตร์พระเจ้า. ดังนั้นอัครทูตจึงกำชับติโมเธียวอย่างจริงจังต่อพระพักตร์พระเจ้า, พระคริสต์, และทูตสวรรค์เพื่อให้ทูตสวรรค์ที่ทรงเลือกไว้ ซึ่งก็คือทูตสวรรค์ที่ดีซึ่งมีอำนาจของพระเจ้านั้นจะได้เห็นว่า อำนาจของพระองค์ได้ถูกก่อตั้งและรักษาไว้ในท่ามกลาง ผู้ที่พระองค์ทรงไถ่บนแผ่นดินโลก.

1ตธ. 5:21 2 หมายถึง การตัดสิน, ปรับโทษไปก่อนที่จะได้ฟังรูปคดี.

1ตธ. 5:21 3 คือ เอนเอียง, เลือกที่รักมักที่ชัง, โอนเอียง. การไม่มีอคติ มีนัยว่าไม่มีการตัดสินอะไรล่วงหน้าเพื่อผลประโยชน์ของผู้มาฟ้องร้อง ส่วน การไม่กระทำการใดๆ ด้วยใจลำเอียง มีนัยว่าไม่มีใจลำเอียงช่วยเหลือผู้ที่ถูกฟ้องร้อง (ผู้อาวุโส).

1ตธ. 5:22 1 หรือ ผลีผลาม.

1ตธ. 5:22 ก 1ตธ.4:14

1ตธ. 5:22 2ก ดู 4:14 คำอธิบาย 5. จากเนื้อความในข้อก่อนหน้านี้ การวางมือตรงนี้เล็งถึงการวางมือให้แก่ผู้อาวุโส.

1ตธ. 5:22 ข 2ยฮ.11

1ตธ. 5:22 3 ภาษากรีกเป็นพหูพจน์.

1ตธ. 5:22 ค ยก.1:27, 1ยฮ.5:18

1ตธ. 5:23 1 ตามเนื้อความในช่วงนี้ ข้อนี้เปิดเผยเป็นนัยว่า สุขภาพร่างกายของมนุษย์อาจจะมีผลกระทบต่อการที่เขาปฏิบัติต่อผู้อื่นในด้านฝ่ายวิญญาณ.

1ตธ. 5:23 2 หรือ ความอ่อนแอ.

1ตธ. 5:24 1 ภาษากรีกเป็นพหูพจน์. การบาปในที่นี้ชี้บ่งว่า ข้อนี้ต่อเนื่องมาจากข้อ 22. ในที่นี้ได้อธิบายว่า การบาปของบางคนจะปรากฏชัดขึ้นมาก่อน ส่วนการบาปของคนอื่นๆ จะปรากฏชัดขึ้นในภายหลัง. ฉะนั้นเราจึงไม่ควรรีบร้อนวางมือให้แก่ผู้ใด.

1ตธ. 5:24 2 การพิพากษาต่อการกระทำบาปที่กล่าวไว้ในที่นี้เป็นหลักการอย่างหนึ่ง ซึ่งใช้ได้กับการพิพากษาของมนุษย์และการพิพากษาของพระเจ้าด้วย.

1ตธ. 5:24 3 การบาปของคนอื่นๆ ก็ต้องปรากฏชัดขึ้นด้วยและจะต้องไปรับการพิพากษาในภายหลัง.

1ตธ. 5:25 1 ถ้อยคำที่อัครทูตกำชับติโมเธียวในสองข้อนี้ได้เปิดเผยเป็นนัยว่า เราไม่ควรรีบร้อนไปยกย่องผู้ใด เพราะว่าการบาปของผู้นั้นยังไม่ปรากฏชัดและก็ไม่ควรรีบร้อนไปปรับโทษผู้ใด เพราะว่าการดีของผู้นั้นก็ยังไม่ปรากฏชัด.

1ตธ. 5:25 ก มธ.10:26