2 เธซะโลนิเก บทที่ 1

2ธซ. 1:1 ก 1ธซ.1:1

2ธซ. 1:1 1 ดู 1ธซ.1:1 คำอธิบาย 1.

2ธซ. 1:1 2 ดู 1ธซ.1:1 คำอธิบาย 2.

2ธซ. 1:3 ก 1ธซ.1:2; 2ธซ.2:13

2ธซ. 1:3 ข 1ธซ.1:3; 3:6; 5:8

2ธซ. 1:3 1ข ดู 1ธซ.1:3 คำอธิบาย 2. ใน 1 เธซะโลนิเกนั้น ถือว่าความเชื่อและความรักเป็นองค์ประกอบที่มาก่อรูปการดำเนินชีวิตเพื่อคริสตจักรของผู้เชื่อ. เมื่อมาถึงหนังสือ 2 เธซะโลนิเก ความเชื่อและความรักนี้ก็ได้จำเริญและเพิ่มทวีขึ้นอย่างต่อเนื่องในการดำเนินชีวิตคริสเตียนของชาวเธซะโลนิเก.

2ธซ. 1:4 ก 2กธ.7:4, 14; 9:2-3

2ธซ. 1:4 1 ความอดทนได้เกิดขึ้นและได้ถูกค้ำจุนไว้โดยความหวังในการเสด็จกลับมาขององค์พระผู้เป็นเจ้า (1ธซ.1:3). ความอดทนที่เกิดจากความหวังเช่นนี้ มักจะติดตามมาด้วยความเชื่อ. ดังนั้นในที่นี้จึงกล่าวว่า "ความอดทนและความเชื่อ." ทั้งความอดทนและความเชื่อล้วนเป็นสิ่งที่จำเป็นในขณะที่ประสบกับการข่มเหงและการทุกข์ยาก.

2ธซ. 1:4 ข มก.10:30; 2กธ.12:10

2ธซ. 1:5 ก ฟป.1:28

2ธซ. 1:5 1 การพิพากษาของพระเจ้าที่อยู่บนตัวของคนทั้งปวงนั้นชอบธรรมและยุติธรรม. การพิพากษานี้จะสำเร็จในอนาคต (รม.2:5-9; วว.20:11-15). วิธีที่พระเจ้าทรงปฏิบัติต่อมนุษย์ที่แตกต่างกันในยุคปัจจุบันนี้เป็นเครื่องชี้บ่ง, สัญลักษณ์, และเครื่องยืนยันถึงการดำเนินการพิพากษาอันชอบธรรมของพระองค์ในอนาคต.

2ธซ. 1:5 ข 2ธซ.1:11; ลก.20:35; วว.3:4

2ธซ. 1:5 ค 1กธ.6:9, 10; ยก.2:5

2ธซ. 1:5 2ค ผู้เชื่อได้ถูกเรียกให้เข้าสู่อาณาจักรและสง่าราศีของพระเจ้าแล้ว (1ธซ.2:12). ถ้าต้องการเข้าสู่อาณาจักรนี้ เราจะต้องประสบกับความทุกข์ยาก (กจ.14:22). เพราะฉะนั้นการถูกข่มเหงและความทุกข์ยากก็เป็นเครื่องยืนยันที่ชัดแจ้งถึงการพิพากษาอันยุติธรรมของพระเจ้าเพื่อแสดงว่าเราถูกนับว่าเป็นผู้คู่ควรกับอาณาจักรของพระเจ้า.

2ธซ. 1:7 1 หรือ การปลดปล่อย, ความสบาย, การพักสงบอยู่, อิสรภาพ. ในยุคนี้ผู้เชื่อถูกข่มเหงและถูกก่อกวนเพื่อองค์พระผู้เป็นเจ้า. แต่ขณะที่องค์พระผู้เป็นเจ้าเสด็จกลับมา พวกเขาจะได้รับการปลดปล่อยจากการทนทุกข์เข้าสู่การพักสงบขององค์พระผู้เป็นเจ้าและรับสุขอิสรภาพแห่งการพักสงบ.

2ธซ. 1:7 ก 1ธซ.4:16; กจ.1:11

2ธซ. 1:7 ข ลก.17:30; 1ปต.1:7

2ธซ. 1:7 ค ยซย.66:15; มลค.4:1; วว.10:1; 1กธ.3:13; ฮร.10:27; 12:29

2ธซ. 1:7 ง มธ.16:27

2ธซ. 1:8 ก 1ธซ.4:5

2ธซ. 1:8 ข รม.16:26

2ธซ. 1:8 1 สำเนาต้นฉบับบางฉบับไม่มีคำว่า "คริสต์."

2ธซ. 1:9 ก ฟป.3:19; 2ปต.3:7

2ธซ. 1:9 ข มธ.25:31

2ธซ. 1:10 ก 2ตธ.1:12, 18; 1กธ.3:13

2ธซ. 1:10 ข 1ธซ.1:10

2ธซ. 1:10 ค ยฮ.17:10

2ธซ. 1:10 1ค องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าแห่งสง่าราศี (1กธ.2:8). พระองค์ได้รับสง่าราศีในการเป็นขึ้นและการเสด็จสู่สวรรค์ของพระองค์ (ยฮ.17:1; ลก.24:26; ฮร.2:9). บัดนี้พระองค์ทรงเป็นความหวังแห่งสง่าราศีที่อยู่ภายในเรา (กซ.1:27) เพื่อจะนำเราเข้าสู่สง่าราศี (ฮร.2:10). ขณะที่พระองค์เสด็จกลับมานั้น ด้านหนึ่งพระองค์จะเสด็จมาจากสวรรค์ทั้งหลายพร้อมกับสง่าราศี (วว.10:1; มธ.25:31) อีกด้านหนึ่งพระองค์ก็จะได้รับสง่าราศีในตัววิสุทธิชนของพระองค์ด้วย คือสง่าราศีของพระองค์จะสำแดงออกจากภายในอวัยวะของพระองค์ ทำให้กายอันต่ำต้อยของพวกเขาเปลี่ยนรูปลักษณะเข้าสู่สง่าราศีของพระองค์ คือถอดแบบเป็นเหมือนอย่างกายอันสง่าราศีของพระองค์ (ฟป.3:21). ดังนั้นพระองค์ที่อยู่บนตัวเราที่เป็นผู้เชื่อนั้น จะเป็นที่อัศจรรย์ใจ, ชื่นชม, และประหลาดใจของผู้ที่ไม่เชื่อ.

2ธซ. 1:10 ง 1กธ.1:6

2ธซ. 1:11 ก กซ.1:9

2ธซ. 1:11 ข 2ธซ.1:5

2ธซ. 1:11 ค กซ.1:29

2ธซ. 1:11 1 หรือ ความชอบ. อัครทูตอธิษฐานขอให้พระเจ้าทรงทำให้ความดีงามที่ชาวเธซะโลนิเกชื่นชอบและประสงค์นั้นได้สำเร็จ.

2ธซ. 1:11 ง 1ธซ.1:3

2ธซ. 1:12 ก 2ธซ.3:6

2ธซ. 1:12 1 พระคุณแห่งพระเจ้าของเราและแห่งองค์พระเยซูคริสต์เจ้าก็คือตัวขององค์พระผู้เป็นเจ้าเองซึ่งเป็นชีวิตและการหล่อเลี้ยงแห่งชีวิตที่อยู่ภายในเรา เพื่อให้เราดำเนินชีวิตที่ให้องค์พระผู้เป็นเจ้าได้รับสง่าราศีและให้เราได้รับสง่าราศีในพระองค์ด้วย. ดู ยฮ.1:17 คำอธิบาย 1, 1กธ.15:10 คำอธิบาย 1, 2กธ.13:14 คำอธิบาย 1.