1 เธซะโลนิเก บทที่ 4

1ธซ. 4:1 ก 1ธซ.4:10; 2:3, 11; 5:14; 2ธซ.3:12

1ธซ. 4:1 ข กซ.1:10

1ธซ. 4:1 ค 1ธซ.4:10; 3:12

1ธซ. 4:2 ก 1ธซ.4:11

1ธซ. 4:3 ก 1ธซ.5:18; รม.12:2; อฟ.5:17

1ธซ. 4:3 ข 1ธซ.4:4, 7; 5:23; 2ธซ.2:13; 1กธ.1:30; เทียบ 1ธซ.3:13

1ธซ. 4:3 1ข ดู รม.6:19 คำอธิบาย 2. น้ำพระทัยของพระเจ้าต้องการให้พลไพร่ที่พระองค์ทรงไถ่ไว้ ซึ่งก็คือผู้เชื่อที่อยู่ในพระคริสต์ได้ดำเนินชีวิตที่แบ่งแยกบริสุทธิ์ตามพระนิสัยที่แยกบริสุทธิ์ของพระองค์ อันเป็นชีวิตที่แบ่งแยกออกมาจากสิ่งที่อยู่นอกเหนือพระเจ้าแล้วถวายให้แก่พระเจ้าอย่างสิ้นเชิง. ด้วยเหตุนี้พระเจ้าจึงทรงกำลังแบ่งแยกเราทั้งหลายให้บริสุทธิ์อย่างครบถ้วน (5:23).

1ธซ. 4:3 ค 1ธซ.5:22

1ธซ. 4:3 ง 1กธ.6:18; ฮร.13:4

1ธซ. 4:3 2ง ในสมัยของเปาโลนั้น ทั้งในเมืองโกรินโธและในเมืองเธซะโลนิเก ก็ล้วนมีการเสเพลและการล่วงประเวณีกันอยู่ทั่วไปในท่ามกลางพวกศาสนาต่างชาติและยังได้รับการสนับสนุนไว้โดยการนมัสการของศาสนาต่างชาติ. แต่มนุษย์ถูกเนรมิตสร้างขึ้นเพื่อสำแดงพระเจ้า (ยนซ.1:26). หากพิจารณาดูตามพระประสงค์นี้แล้ว ไม่มีเรื่องใดที่จะทำลายมนุษย์ยิ่งไปกว่าการล่วงประเวณีอีก. สิ่งนี้ทำให้มนุษย์ไม่สามารถแบ่งแยกบริสุทธิ์ ไม่อาจแบ่งแยกไว้ถวายแด่พระเจ้า และทำให้มนุษย์ถูกแปดเปื้อนด้วยความมลทินจนถึงที่สุด จนทำให้มนุษย์ไม่อาจสำเร็จพระประสงค์ของพระเจ้าในการแบ่งแยกบริสุทธิ์ได้. ดังนั้นอัครทูตจึงได้กำชับผู้แรกเชื่อที่เป็นชาวต่างชาติอย่างแข็งแรงให้เขาแบ่งแยกบริสุทธิ์ถวายแด่พระเจ้า ให้งดเว้นจากการล่วงประเวณีอันเป็นความบาปที่หยาบช้าที่สุดในสายพระเนตรของพระเจ้า เพื่อพวกเขาจะพ้นจากการถูกทำลายและการแปดเปื้อนของสิ่งนี้ได้.

1ธซ. 4:4 1 มีความหมายเป็นนัยถึง การคุ้มครอง, การปกปัก.

1ธซ. 4:4 2 คำว่า "ภาชนะ" ในที่นี้ได้รับการตีความแตกต่างกันโดยกลุ่มบุคคลสองกลุ่ม กลุ่มแรกกล่าวว่าภาชนะในที่นี้ก็คือร่างกายของมนุษย์ ดังที่กล่าวไว้ใน 2กธ.4:7 ส่วนอีกกลุ่มหนึ่งกล่าวว่าภาชนะนี้ก็คือภรรยาของมนุษย์ ดังที่กล่าวไว้ใน 1ปต.3:7. เนื้อความในข้อนี้และข้อต่อไป มีวลีที่กล่าวว่า "แต่ละคนในพวกท่าน", "ในทางที่แบ่งแยกบริสุทธิ์และมีเกียรติยศ", และโดยเฉพาะวลีที่ว่า "ไม่ใช่ด้วยการปล่อยตัวตามราคะตัณหา" วลีเหล่านี้ล้วนได้แสดงว่าคำอธิบายของกลุ่มที่สองไม่ถูกต้องแต่กลุ่มที่หนึ่งถูกต้อง. ในที่นี้อัครทูตถือว่าร่างกายของมนุษย์เป็นภาชนะของเขา ดังที่ดาวิดได้เห็นอย่างนั้นใน 1ซมอ.21:5. ในเรื่องของการใช้ร่างกายนั้น ทั้งเปาโลและดาวิดล้วนได้ถือว่าร่างกายของมนุษย์เป็นภาชนะทั้งนั้น. การคุ้มครอง, การรักษาภาชนะของมนุษย์ให้อยู่ในทางที่แบ่งแยกบริสุทธิ์และมีเกียรติยศ โดยไม่ปล่อยตัวตามราคะตัณหานั้นเป็นการป้องกันการล่วงประเวณี.

1ธซ. 4:4 ก เทียบ 1กธ.6:18

1ธซ. 4:4 3 แปลตามตรงคือ ในการแบ่งแยกบริสุทธิ์และในเกียรติยศ. การแบ่งแยกบริสุทธิ์เน้นถึงสภาพการณ์ที่แบ่งแยกบริสุทธิ์ต่อเบื้องพระพักตร์พระเจ้า ส่วนเกียรติยศเน้นถึงฐานะที่น่านับถือต่อหน้ามนุษย์. มนุษย์ถูกเนรมิตสร้างขึ้นเพื่อพระประสงค์ของพระเจ้าโดยมีฐานะที่สูงส่ง และการสมรสเป็นสิ่งที่พระเจ้าทรงกำหนดไว้เพื่อการแพร่พันธุ์ของมนุษย์ เพื่อสำเร็จพระประสงค์ของพระเจ้า. ดังนั้นการสมรสจึงควรเป็นที่นับถือ (ฮร.13:4). การเว้นจากการล่วงประเวณีจึงไม่ได้เป็นเพียงการอยู่ในสภาพการณ์ที่แบ่งแยกบริสุทธิ์ต่อเบื้องพระพักตร์พระเจ้าเท่านั้น ยังต้องยึดถือและรักษาฐานะที่มีเกียรติยศต่อหน้ามนุษย์อีกด้วย.

1ธซ. 4:4 ข ฮร.13:4; เทียบ รม.1:24

1ธซ. 4:5 ก รม.1:24, 26; กซ.3:5

1ธซ. 4:5 ข อฟ.4:17

1ธซ. 4:5 ค 2ธซ.1:8; บพส.79:6; ยรม.9:3; 10:25; ฆต.4:8

1ธซ. 4:5 1ค การไม่รู้จักพระเจ้าเป็นสาเหตุพื้นฐานของการปล่อยตัวตามราคะตัณหาของมนุษย์.

1ธซ. 4:6 1 คือ เกินเลย (ขอบเขต), เกินไป, ละเมิด, ล่วงล้ำ. การล่วงเกินและเอาเปรียบพี่น้อง ในที่นี้หมายถึงการคบชู้กับภรรยาของพี่น้อง.

1ธซ. 4:6 2 หรือ ได้ประโยชน์จากพี่น้อง เพราะฉะนั้นจึงเป็น การโกงพี่น้อง.

1ธซ. 4:6 3 ชี้ถึงเรื่องการล่วงประเวณีที่ได้กล่าวไว้ในข้อ 3.

1ธซ. 4:6 4 องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเป็นผู้สนองโทษ ซึ่งก็คือผู้ลงโทษที่จะมาพิพากษาผู้ล่วงประเวณี, ผู้ที่เป็นชู้กันและกำหนดโทษแก่เขา.

1ธซ. 4:6 ก เทียบ ฮร.13:4

1ธซ. 4:6 5 คือเรื่องการล่วงเกินและการเอาเปรียบผู้อื่น.

1ธซ. 4:7 ก 1ธซ.2:12; 2ธซ.2:14

1ธซ. 4:7 1 แปลตามตรงคือ โดยมีความมลทินเป็นพื้นฐาน.

1ธซ. 4:7 ข 1ธซ.2:3; รม.1:24; 6:19; 2กธ.12:21; ฆต.5:19; อฟ.4:19; 5:3; กซ.3:5

1ธซ. 4:7 2ข ชี้ถึงความมลทินในเรื่องการล่วงประเวณีและการคบชู้เป็นต้น. มีบางคนสอนกันว่า ความมลทิน ในที่นี้หมายถึงผลประโยชน์ที่ไม่ชอบธรรมในธุรกิจการค้า และสอนว่าข้อ 6 พูดถึงการเอาเปรียบพี่น้องในธุรกิจการค้า. แต่ตามเนื้อความในตอนนี้ การสอนเช่นนี้ไม่เป็นที่ยอมรับ ข้อความในตอนนี้ได้เริ่มตั้งแต่ข้อ 3 โดยกำชับให้เว้นจากการล่วงประเวณี และข้อนี้ก็เป็นบทสรุปของคำกำชับนี้.

1ธซ. 4:7 3 คือ ในองค์ประกอบของการแบ่งแยกบริสุทธิ์, ในขอบเขตแห่งพระนิสัยที่แยกบริสุทธิ์ของพระเจ้า.

1ธซ. 4:7 ค 1ธซ.4:3; ลวต.11:44; เทียบ 1ปต.1:15

1ธซ. 4:7 4ค คำกำชับของอัครทูตให้เว้นจากการล่วงประเวณี ได้ตั้งอยู่บนพื้นฐานของการแบ่งแยกบริสุทธิ์ (ข้อ 3), ได้รับการเพิ่มกำลังโดยการแบ่งแยกบริสุทธิ์ (ข้อ 4), และได้สรุปลง ณ ที่นี้ด้วยการแบ่งแยกบริสุทธิ์ เพราะว่าการล่วงประเวณีซึ่งเป็นเรื่องที่มลทินที่สุดนั้นได้ทำลายฐานะและอุปนิสัยที่แบ่งแยกบริสุทธิ์ของวิสุทธิชนที่พระเจ้าทรงเรียก.

1ธซ. 4:8 1 ข้อนี้เป็นคำสรุปของข้อความในตอนนี้ ซึ่งได้เริ่มต้นจากข้อ 3.

1ธซ. 4:8 2 คือปฏิเสธคำกำชับที่อยู่ในข้อข้างต้น.

1ธซ. 4:8 ก 1ธซ.1:6; 1ยฮ.4:13

1ธซ. 4:8 3ก พระวิญญาณบริสุทธิ์ที่พระเจ้าทรงโปรดประทานแก่เรานั้น คือองค์ผู้บริสุทธิ์ที่ได้แบ่งแยกเราให้บริสุทธิ์ คือทำให้เรากลายเป็นผู้ที่แบ่งแยกบริสุทธิ์ต่อเบื้องพระพักตร์พระเจ้า (รม.15:16; 1ปต.1:2; 1กธ.6:11). ทั้งน้ำพระทัยของพระเจ้า (ข้อ 3), การทรงเรียกของพระเจ้า (ข้อ 7), และพระวิญญาณของพระเจ้าล้วนมีเพื่อการแบ่งแยกเราให้บริสุทธิ์. ก่อนอื่นพระเจ้าทรงมีน้ำพระทัย จากนั้นก็ทรงเรียกเรา หลังจากนั้นก็ยังทรงประทานพระวิญญาณบริสุทธิ์ของพระองค์แก่เรา. โดยพระวิญญาณของพระเจ้า เราจึงได้รับการแบ่งแยกบริสุทธิ์เพื่อตอบรับการทรงเรียกของพระองค์และสำเร็จน้ำพระทัยของพระองค์.

1ธซ. 4:9 ก 1ธซ.3:12; ฮร.13:1

1ธซ. 4:9 1ก ภาษากรีกคือ philadelphia (ฟิลาเดลเฟีย) ซึ่งประกอบขึ้นจากคำว่า "phileo (ฟิเลโอ)" คือรัก (เล็งถึงความรักโดยทั่วไปเช่น ที่รัก) และคำว่า "adelphos (อะเดลฟอส)" คือพี่น้อง.

1ธซ. 4:9 ข 1ธซ.5:1

1ธซ. 4:9 ค ยซย.54:13; ยฮ.6:45

1ธซ. 4:9 ง ยฮ.13:34; 15:12, 17; 1ยฮ.3:11, 23

1ธซ. 4:9 2ง ภาษากรีกคือคำว่า "agapao (อากาเพโอ)" เล็งถึงความรักที่สูงส่ง.

1ธซ. 4:10 ก 1ธซ.1:7

1ธซ. 4:10 ข 1ธซ.4:1

1ธซ. 4:10 ค 1ธซ.4:1

1ธซ. 4:11 ก 2ธซ.3:12

1ธซ. 4:11 ข กจ.20:34; อฟ.4:28

1ธซ. 4:11 ค 1ธซ.4:2

1ธซ. 4:12 ก รม.13:13

1ธซ. 4:12 ข กซ.4:5

1ธซ. 4:12 ค ตต.3:14

1ธซ. 4:13 ก รม.1:13; 6:3

1ธซ. 4:13 1 คือคนที่ตายแล้ว (ข้อ 16; ยฮ.11:11-14; 1กธ.11:30). องค์พระผู้เป็นเจ้าและอัครทูตล้วนถือว่าการตายของผู้เชื่อเป็นการหลับอยู่.

1ธซ. 4:13 ข อฟ.2:12

1ธซ. 4:14 ก 1กธ.15:13; รม.10:9

1ธซ. 4:14 ข 1กธ.15:18, 23

1ธซ. 4:14 1 คำว่า "ใน" แปลตามตรงคือ โดย.

1ธซ. 4:14 ค 1ธซ.3:13

1ธซ. 4:15 ก 1ธซ.2:19; 3:13; 2ธซ.2:1

1ธซ. 4:15 1ก ภาษากรีกคือคำว่า "parousia (พารุสเซีย)" หมายถึงการสถิตอยู่. ดู มธ.24:3 คำอธิบาย 3.

1ธซ. 4:16 ก 1ธซ.1:10

1ธซ. 4:16 ข มธ.25:6

1ธซ. 4:16 1ข เป็นสัญญาณให้มารวมตัวกัน.

1ธซ. 4:16 ค ยด.9

1ธซ. 4:16 ง เทียบ มธ.24:31

1ธซ. 4:16 2ง เล็งถึงเสียงแตรครั้งสุดท้าย (1กธ.15:52) เพื่อเรียกบรรดาพลไพร่ที่พระเจ้าทรงไถ่ไว้ให้มาชุมนุมกัน (เทียบ อฤธ.10:2).

1ธซ. 4:16 จ วว.14:13

1ธซ. 4:16 ฉ ยฮ.5:28-29ก; 1กธ.15:23; วว.20:4, 6

1ธซ. 4:17 ก 2ธซ.2:1; เทียบ วว.12:5; มธ.24:40-41

1ธซ. 4:17 1ก คือถูกฉวยขึ้นไปอย่างรวดเร็วและไม่สามารถต้านทานได้. กจ.8:39; 2กธ.12:2, 4 ก็เป็นศัพท์ในภาษากรีกคำเดียวกัน. ในที่นี้เป็นถ้อยคำแห่งการปลอบโยนซึ่งได้กล่าวโดยรวมๆ ถึงการรับผู้เชื่อขึ้นไปในขณะที่องค์พระผู้เป็นเจ้าจะเสด็จมา. ส่วนรายละเอียดเกี่ยวกับเรื่องนี้ได้ถูกเปิดเผยไว้ในหนังสือเล่มอื่นในพันธสัญญาใหม่ด้วยเช่นมัดธายและวิวรณ์.

1ธซ. 4:17 ข กจ.1:9, 11; วว.10:1; เทียบ มธ.24:30; 26:64; วว.14:14

1ธซ. 4:17 ค 1ธซ.4:14; 3:13

1ธซ. 4:17 2 ในวิวรณ์บทที่ 12 บุตรชายซึ่งก็คือผู้มีชัยชนะจะถูกรับขึ้นไปยังพระที่นั่งของพระเจ้าที่อยู่ในสวรรค์ชั้นสามก่อนภัยพิบัติใหญ่ที่อยู่ในสามปีครึ่งสุดท้ายของยุคนี้ (วว.12:5-6, 14). ในที่นี้ผู้เชื่อส่วนใหญ่ รวมถึงผู้เชื่อที่เป็นขึ้นจากท่ามกลางคนตายและผู้เชื่อที่ยังมีชีวิตอยู่จนถึงเวลานั้นจะถูกรับขึ้นไปยังท้องฟ้าในช่วงปลายของภัยพิบัติใหญ่ในเวลาที่องค์พระผู้เป็นเจ้าเสด็จมา (พารุสเซีย).

1ธซ. 4:18 ก 1ธซ.3:12