1 เธซะโลนิเก บทที่ 3

1ธซ. 3:1 ก 1ธซ.3:5

1ธซ. 3:1 ข กจ.17:15-16

1ธซ. 3:1 1ข เป็นเมืองที่สำคัญในมณฑลอะคายะแห่งจักรวรรดิโรมัน อันเป็นที่ซึ่งอัครทูตเปาโลได้ประกาศกิตติคุณให้แก่ชาวกรีกผู้ถือในหลักปรัชญา (กจ.17:15-34).

1ธซ. 3:2 ก 1ธซ.3:6; 1:1; 1กธ.4:17; 16:10; 2กธ.1:1, 19; ฟป.2:19; กซ.1:1; ฟม.1; ฮร.13:23

1ธซ. 3:2 1 มีสำเนาต้นฉบับเก่าแก่บางฉบับเป็นผู้ปฏิบัติของพระเจ้า. ผู้ปฏิบัติของพระเจ้าก็คือผู้ร่วมงานของพระเจ้านั่นเอง (1กธ.3:9; 2กธ.6:1). นี่ช่างเป็นเอกสิทธิ์และพระพรจริงๆ!

1ธซ. 3:2 ข 1ธซ.3:13

1ธซ. 3:2 2 ตักเตือนหรือปลอบโยน.

1ธซ. 3:2 ค 1ธซ.3:5, 7, 10; 1:3

1ธซ. 3:3 1 หากเราได้รับการเสริมกำลังให้มั่นคงในความเชื่อแล้ว (ข้อ 2) ความทุกข์ยากก็ทำให้เราได้รับประโยชน์ (รม.8:28) ตามพระประสงค์ในการกำหนดของพระองค์. มิฉะนั้นเราก็จะหวั่นไหวเพราะความทุกข์ยากจากผู้มาทดลองได้ (ข้อ 5).

1ธซ. 3:3 ก อฟ.3:13

1ธซ. 3:3 ข เทียบ กจ.9:16; 14:22

1ธซ. 3:3 2ข หรือ กำหนดล่วงหน้า, วาง, ตั้งไว้. พระเจ้าทรงได้กำหนดและตั้งเราไว้ล่วงหน้าให้เราผ่านความทุกข์ยาก. เพราะฉะนั้นความทุกข์ยากจึงเป็นส่วนที่พระเจ้าจัดสรรไว้ให้เรา พระองค์ได้ทรงวางเราและตั้งเราไว้ในสถานการณ์ที่ทุกข์ยาก.

1ธซ. 3:4 1 ในภาษากรีกเล็งถึง การบอกซ้ำแล้วซ้ำเล่า.

1ธซ. 3:5 ก 1ธซ.3:1

1ธซ. 3:5 ข 1ธซ.3:2

1ธซ. 3:5 ค มธ.4:3; 1กธ.7:5; 2กธ.11:3

1ธซ. 3:5 1ค คือมารร้ายที่เจ้าเล่ห์ ซึ่งก็คืองูเฒ่าผู้ล่อลวงฮาวานั้น (ยนซ.3:1-6; 1ตธ.2:4).

1ธซ. 3:5 ง 1ธซ.2:1; ฆต.2:2; ฟป.2:16

1ธซ. 3:5 2ง จุดประสงค์ของผู้ล่อลวงที่เจ้าเล่ห์นี้ก็เพื่อทำลายการงานแห่งกิตติคุณที่ผู้ร่วมงานของพระเจ้าจะกระทำให้สำเร็จ เพื่อให้การงานเหล่านี้กลับไร้ประโยชน์ไป.

1ธซ. 3:6 ก 1ธซ.3:2; กจ.18:5

1ธซ. 3:6 1 หลังจากที่อัครทูตได้จากเมืองเอเธนส์ไปแล้ว ก็ไปยังเมืองโกรินโธ (กจ.17:15-16; 18:1, 5). ที่เมืองนี้เองท่านได้เขียนจดหมายที่เต็มด้วยความรักฉบับนี้ ให้แก่วิสุทธิชนอันเป็นที่รักซึ่งอยู่ในเมืองเธซะโลนิเก เพื่อจะหนุนใจพวกเขา.

1ธซ. 3:6 ข 1ธซ.1:3; 3:2, 5, 7, 10

1ธซ. 3:6 ค 1กธ.11:2

1ธซ. 3:6 ง รม.1:11; 2ตธ.1:4

1ธซ. 3:7 ก 2กธ.1:4; 7:6, 7, 13

1ธซ. 3:7 1ก สภาพการณ์ที่แข็งแรงสมบูรณ์ของผู้เชื่อเป็นการปลอบโยนต่อผู้ร่วมงานของพระเจ้า ซึ่งเป็นผู้ทำงานอยู่บนตัวของผู้เชื่อและได้แบกผู้เชื่อเหล่านี้ไว้เป็นภาระของตน.

1ธซ. 3:7 2 หรือ ความยากลำเค็ญ. ดู 1กธ.7:26 คำอธิบาย 2; 2กธ.12:10 คำอธิบาย 3.

1ธซ. 3:7 ข 1ธซ.3:2

1ธซ. 3:8 ก 1กธ.16:13; อฟ.6:13-14; ฟป.1:27; 4:1

1ธซ. 3:8 1ก การยืนหยัดมั่นคงอยู่ในองค์พระผู้เป็นเจ้าตรงข้ามกับการหวั่นไหวในความเชื่อ (ข้อ 3).

1ธซ. 3:8 2 การที่ผู้เชื่อยืนหยัดมั่นคงอยู่ในองค์พระผู้เป็นเจ้าก็เป็นการหล่อเลี้ยงชีวิตให้แก่อัครทูต.

1ธซ. 3:9 ก 1ธซ.1:2

1ธซ. 3:10 ก 1ธซ.2:17; รม.1:11

1ธซ. 3:10 1 หรือ ทำให้ความเชื่อของท่านทั้งหลายครบสมบูรณ์. คำว่า "เพิ่มเติม...ให้สมบูรณ์" ในภาษากรีกถูกใช้ใน 2กธ.13:9 ในรูปของกริยา (ดู 2กธ.13:9 คำอธิบาย 2). ผู้เชื่อในเมืองเธซะโลนิเกที่เยาว์วัยในองค์พระผู้เป็นเจ้าซึ่งยังบกพร่องอยู่ในความเชื่อที่เพิ่งได้รับมานั้น. อัครทูตก็ตระหนักถึงข้อนี้ดีและรู้สึกห่วงใยรักใคร่พวกเขาเป็นอย่างยิ่ง. นี่ก็คือสาเหตุที่ท่านเขียนหนังสือจดหมายฉบับนี้.

1ธซ. 3:10 ข 1ธซ.3:2

1ธซ. 3:11 ก 2ธซ.3:5

1ธซ. 3:11 1ก วลีที่ว่า "กระทำให้...ตรง" ในภาษากรีกเป็นกริยาในรูปเอกพจน์. นี่แสดงว่าอัครทูตถือว่าพระเจ้าพระบิดากับองค์พระเยซูเจ้านั้นทรงเป็นหนึ่งเดียวกัน. โดยพระองค์ผู้นี้ หนทางในการปฏิบัติของเราจึงถูกกระทำให้ตรง. นี่ช่างดีเลิศจริง! รอยเท้าของอัครทูตที่ได้สำเร็จการปฏิบัติของพระองค์เพื่อสำเร็จพระประสงค์ของพระองค์นั้นช่างงดงามเสียจริงๆ.

1ธซ. 3:12 ก 1ธซ.4:1, 10

1ธซ. 3:12 ข 1ธซ.4:9; 2ธซ.1:3; 1ยฮ.4:7-12; 1ธซ.1:3; ฟป.1:9

1ธซ. 3:12 1ข เรื่องแรกที่อัครทูตห่วงใยนั้นเป็นเรื่องเกี่ยวกับความเชื่อของผู้เชื่อที่อ่อนเยาว์ (ข้อ 2-10) จากนั้นก็เกี่ยวกับความรักซึ่งเป็นผลมาจากความเชื่อและร่วมดำเนินการด้วยกันกับความเชื่อ (ฆต.5:6; 1ตธ.1:14 คำอธิบาย 2). ความรักเช่นนี้เป็นเครื่องชี้บ่งถึงการเติบโตในชีวิต (1:3).

1ธซ. 3:12 ค 1ธซ.4:18; 5:11, 15

1ธซ. 3:13 1 การเสริมกำลังให้ใจของผู้เชื่อมั่นคงและปราศจากติเตียนนั้นเป็นผลมาจากความเชื่อกับความรัก ดังที่ได้กล่าวไว้ในข้อก่อนหน้านี้. สิ่งนี้จะก่อให้เกิดความหวังโดยทันทีคือความหวังในการเสด็จกลับมาขององค์พระผู้เป็นเจ้าผู้เป็นที่รักของเรา ซึ่งเป็นผู้ที่เราเชื่อและรัก. ดังนั้นเราจะเห็นได้อีกครั้งหนึ่งว่า ความเชื่อ, ความรัก, และความหวังเป็นปัจจัยที่แฝงไว้ในโครงสร้างของหนังสือจดหมายฉบับนี้.

1ธซ. 3:13 ก 1ธซ.3:2; ยก.5:8; 1ปต.5:10

1ธซ. 3:13 2 ด้านภายในนั้น ใจของเราจะต้องมั่นคงอยู่ในความบริสุทธิ์ ส่วนทางด้านภายนอกนั้น ร่างกายของเราก็จำต้องได้รับการคุ้มครองอยู่ในการแบ่งแยกบริสุทธิ์ (4:4; 5:23). สิ่งเหล่านี้ก็เพื่อให้เราดำเนินชีวิตที่แยกบริสุทธิ์. การดำเนินชีวิตที่แยกบริสุทธิ์นี้ก็เพื่อการดำเนินชีวิตคริสตจักร.

1ธซ. 3:13 ข 1ธซ.5:23; กซ.1:22

1ธซ. 3:13 ค 1ตธ.2:15; ฮร.12:14; เทียบ 1ธซ.4:3, 4, 7; 5:23

1ธซ. 3:13 3ค ดู รม.1:2 คำอธิบาย 3.

1ธซ. 3:13 ง 1ธซ.2:19; 4:15; 2ธซ.2:1

1ธซ. 3:13 4ง ดู 2:19 คำอธิบาย 1.

1ธซ. 3:13 จ 1ธซ.4:14, 17

1ธซ. 3:13 5 เล็งถึงผู้เชื่อที่อยู่ในพระคริสต์ (ดู รม.1:2 คำอธิบาย 3; 1กธ.1:2 คำอธิบาย 6) ซึ่งยังรวมไปถึงวิสุทธิชนในพันธสัญญาเดิมด้วย (ดนอ.7:18; 21-22, 25, 27; ซคย.14:5).

1ธซ. 3:13 6 สำเนาต้นฉบับเก่าแก่บางฉบับเพิ่มคำว่า "เอเมน" ไว้ข้างหลัง.