พระบัญญัติ บทที่ 8
(9) ระลึกว่าเหตุใดพระยะโฮวาจึงทรงทำให้พวกเขายากลำบากและทดสอบพวกเขาในป่ากันดาร
8:1–5
8:1–5
พบญ.
8:1 พระบัญญัติทั้งสิ้นซึ่งข้าพเจ้าได้บัญชาท่านในวันนี้ ท่านทั้งหลายจงถือรักษาและประพฤติตาม เพื่อท่านทั้งหลายจะกมีชีวิตและทวีมากขึ้น และเข้าไปยึดครองดินแดนซึ่งพระยะโฮวาทรงปฏิญาณกับบรรพบุรุษของท่าน.
พบญ.
8:2 ท่านทั้งหลายจงระลึกถึงหนทางซึ่งพระยะโฮวาพระเจ้าของท่านทรงนำท่านอยู่ในป่ากันดารถึงกสี่สิบปี เพื่อจะทรงกระทำให้ท่าน1ยากลำบากและขทดสอบท่านเพื่อจะรู้ว่าใจของท่านเป็นอย่างไร ท่านจะถือรักษาพระบัญญัติของพระองค์หรือไม่.
พบญ.
8:3 พระองค์ทรงกระทำให้ท่านยากลำบาก และปล่อยท่านให้หิวโหย และป้อนเลี้ยงท่านด้วยกมานา ซึ่งท่านเองหรือบรรพบุรุษของท่านไม่เคยรู้จัก เพื่อพระองค์จะทรงกระทำให้ท่านรู้ว่า ขมนุษย์จะมีชีวิตเป็นอยู่ด้วยอาหารสิ่งเดียวก็หามิได้ แต่มนุษย์จะมีชีวิตเป็นอยู่ได้ด้วย1บรรดาสิ่งซึ่งออกมาจากพระโอษฐ์ของพระยะโฮวา.
พบญ.
8:4 ในเวลาสี่สิบปีนั้น กเสื้อผ้าของท่านก็ไม่ขาดชำรุดไป และเท้าของท่านก็ไม่บวม.
พบญ.
8:5 ท่านทั้งหลายจงพิจารณาในใจว่า พระยะโฮวาพระเจ้าของท่านทั้งหลายทรงกตีสอนท่าน เหมือนกับมนุษย์ตีสอนบุตรของตน
(10) ถือรักษาพระบัญญัติของพระยะโฮวาพระเจ้าของพวกเขาเพื่อจะถูกนำเข้าสู่แผ่นดินงาม
8:6–10
8:6–10
พบญ.
8:6 เหตุฉะนั้นจงถือรักษาพระบัญญัติของพระยะโฮวาพระเจ้าของท่าน ดำเนินตามพระมรรคาของพระองค์และยำเกรงพระองค์.
พบญ.
8:7 เพราะพระยะโฮวาพระเจ้าของท่านจะทรงนำท่านเข้าไปใน1แผ่นดินงาม ซึ่งเป็นกดินแดนที่มีลำธาร, น้ำพุ, และ2ต้นน้ำไหลออกมาจากหุบเขาและภูเขา
พบญ.
8:8 กดินแดนที่มีขข้าวสาลี, ข้าวบาร์เลย์, คเถาองุ่น, งต้นมะเดื่อเทศ, และจต้นทับทิม เป็นดินแดนที่มีฉต้นมะกอกเทศที่ผลิตน้ำมันและชน้ำผึ้ง
พบญ.
8:9 ดินแดนที่ท่านจะรับประทานอาหารอย่างไม่ขัดสน ซึ่งท่านจะไม่ขาดสิ่งใดเลย เป็นดินแดนที่มีศิลาเป็นเหล็ก และท่านจะขุด1ทองเหลืองได้จากภูเขา.
พบญ.
8:10 เมื่อท่านได้รับประทานจนอิ่มหนำแล้ว ท่านจงสรรเสริญพระยะโฮวาพระเจ้าของพวกท่านเพราะแผ่นดินงามนั้น ซึ่งพระองค์ได้ประทานแก่ท่าน.
(11) อย่าลืมพระยะโฮวาพระเจ้าของพวกเขา
8:11–20
8:11–20
พบญ.
8:11 ท่านทั้งหลายจง1ระวังตัว เกรงว่าท่านจะลืมพระยะโฮวาพระเจ้าของท่าน โดยไม่ถือรักษาพระบัญญัติ, กฎเกณฑ์, และบทบัญญัติของพระองค์ ซึ่งข้าพเจ้าได้บัญชาแก่ท่านในวันนี้
พบญ.
8:12 เกรงว่าเมื่อท่านได้รับประทานจนกอิ่มหนำ, ได้สร้างบ้านเรือนดีๆ และได้อาศัยอยู่ในนั้น,
พบญ.
8:13 และเมื่อฝูงโคและฝูงแพะแกะของท่านทวีขึ้น, เงินและทองของท่านมีมากขึ้น, และบรรดาสิ่งซึ่งท่านมีอยู่ก็ทวีขึ้นแล้ว
พบญ.
8:14 ใจของท่านทั้งหลายจะผยองขึ้น และท่านทั้งหลายก็ลืมพระยะโฮวาพระเจ้าของท่านทั้งหลาย ผู้ทรงนำท่านทั้งหลายออกจากดินแดนอียิปต์ ออกจากครอบครัวของทาส
พบญ.
8:15 พระองค์ผู้ทรงนำท่านผ่านกป่ากันดารอันกว้างใหญ่และน่าสะพรึงกลัว ซึ่งมีขงูไฟและแมงป่อง และมีดินที่แห้งแล้งและไม่มีน้ำ ผู้ทรงประทานน้ำจากคศิลาแข็งให้แก่ท่าน
พบญ.
8:16 ผู้ทรงป้อนเลี้ยงท่านทั้งหลายด้วยกมานาในป่ากันดาร ซึ่งบรรพบุรุษของท่านไม่รู้จัก เพื่อพระองค์จะทรงกระทำให้ท่านยากลำบากและทดสอบท่าน เพื่อจะเป็นผลดีแก่ท่านในบั้นปลาย
พบญ.
8:17 เกรงว่าท่านจะนึกในใจว่า เรามั่งมีขึ้นมาด้วยกำลังและฤทธิ์เดชของเราเอง
พบญ.
8:18 แต่ท่านทั้งหลายจงระลึกถึงพระยะโฮวาพระเจ้าของท่านทั้งหลาย เพราะว่าพระองค์ทรงเป็นผู้ให้กำลังแก่ท่านทำให้ท่านมั่งมี เพื่อว่าพระองค์จะทรงตั้งกพันธสัญญาของพระองค์ ซึ่งพระองค์ทรงปฏิญาณต่อบรรพบุรุษของท่าน เหมือนดังวันนี้.
พบญ.
8:19 และถ้าท่านลืมพระยะโฮวาพระเจ้าของท่าน ไปติดตามพระอื่นและปรนนิบัติก้มกราบพระเหล่านั้น กข้าพเจ้าขอเป็นพยานต่อท่านในขวันนี้ว่าท่านจะต้องพินาศเป็นแน่.
พบญ.
8:20 เหมือนอย่างชนนานาประเทศซึ่งพระยะโฮวาจะทรงทำให้พินาศไปต่อหน้าท่าน ท่านทั้งหลายจะพินาศอย่างนั้นแหละ เพราะท่านไม่เชื่อฟังพระสุรเสียงของพระยะโฮวาพระเจ้าของท่านทั้งหลาย.
คำอธิบาย พระบัญญัติ บทที่ 8
พบญ.
8:1 ก พบญ.4:1; 5:32–33
พบญ.
8:2 ก พบญ.1:3; 2:7; 29:5; อมศ.2:10; เทียบ อซด.34:28; มธ.4:2
พบญ.
8:2 1 แปลตามตรงคือ ถ่อมใจ. ข้ออื่นๆ ก็เช่นเดียวกัน.
พบญ.
8:2 ข อซด.15:25; 16:4; พบญ.8:16; 13:3; 2คนก.32:31
พบญ.
8:3 ก อซด.16:31, 35; อฤธ.11:7–8; พบญ.8:16; ยฮ.6:49
พบญ.
8:3 ข มธ.4:4; ลก.4:4
พบญ.
8:3 1 บรรดาสิ่ง ในข้อนี้ถูกแทนที่ด้วย บรรดาพระคำ ใน มธ.4:4 นั้นชี้ถึงกฎบัญญัติ, พระบัญญัติ, บทบัญญัติ, และกฎเกณฑ์ ซึ่งเป็นพระคำที่ออกมาจากพระโอษฐ์ของพระเจ้า. ถ้อยคำทุกคำในหนังสือเล่มนี้ล้วนเป็นลมปราณของพระเจ้า (1ตธ.3:16) และล้วนชี้ถึงพระคริสต์ผู้ทรงเป็นการสรุปรวมแห่งพระคำของพระเจ้า (ยฮ.1:1; วว.19:13) เพื่อจะกลายเป็นชีวิตและการหล่อเลี้ยงแห่งชีวิตสำหรับพลไพร่ของพระเจ้า. ดังนั้นการมีชีวิตเป็นอยู่ด้วยบรรดาพระคำที่ออกมาจากพระโอษฐ์ของพระเจ้าก็คือการดำเนินชีวิตโดยพระคริสต์ผู้เป็นการแปรสภาพเป็นรูปธรรมของลมปราณอันศักดิ์สิทธิ์ (ยฮ.6:57, 63). พระเจ้าทรงนำพาพลไพร่ของพระองค์เข้าสู่แผ่นดินงาม ซึ่งเป็นแบบเล็งถึงพระคริสต์นั้นโดยพระคริสต์ และพระองค์ทรงค้ำชูพวกเขาระหว่างทางที่ไปยังแผ่นดินงามโดยพระคริสต์เช่นเดียวกัน พระองค์ทรงเป็นทุกสิ่งที่ออกมาจากพระโอษฐ์ของพระเจ้า. ดู 6:1 คำอธิบาย 1 และ 30:12 คำอธิบาย 1.
พระเจ้าทรงต้องการให้เรามาสนองข้อเรียกร้องแห่งความชอบธรรมของพระองค์ เพื่อทำให้แผนการบริหารอันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์สำเร็จครบถ้วน แต่พระองค์ไม่ได้ทรงต้องการให้เรากระทำสิ่งนี้ด้วยตัวของเราเอง. ในทางกลับกัน พระองค์ทรงต้องการให้เรามีชีวิตเป็นอยู่, ดำเนินชีวิต, และให้ทั้งตัวของเราอยู่ในพระคริสต์, โดยพระคริสต์, ด้วยพระคริสต์, ผ่านพระคริสต์, และเป็นหนึ่งกับพระคริสต์ (ฆต.2:20). ความปรารถนาของพระเจ้าคือการให้เราทิ้งตัวของเราไว้ข้างหนึ่ง, ลืมไปซึ่งตัวของเราเอง, และทำให้แผนการบริหารของพระองค์สำเร็จเป็นจริงโดยพระวิญญาณนั้น ซึ่งเป็นการแปรสภาพเป็นจริงของพระบุตรผู้เป็นการแปรสภาพเป็นรูปธรรมของพระบิดา (ยฮ.14:17–18, 10). พระคัมภีร์ ซึ่งเป็นลมปราณ, การระบายออกของพระเจ้านั้นเป็นการแปรสภาพเป็นรูปธรรมของพระคริสต์ผู้ทรงเป็นพระวิญญาณผู้ประทานชีวิต (ยฮ.6:63; อฟ.6:17). โดยการสูดรับพระคำในพระคัมภีร์เข้ามา เราก็ได้ต้อนรับพระวิญญาณนั้น (อฟ.6:17–18ก; ฆต.3:5) และได้รับสุขความอุดมสมบูรณ์ของพระคริสต์ที่ทำให้เราสามารถตอบสนองข้อเรียกร้องของพระเจ้าได้.
พระเจ้าทรงต้องการให้เรามาสนองข้อเรียกร้องแห่งความชอบธรรมของพระองค์ เพื่อทำให้แผนการบริหารอันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์สำเร็จครบถ้วน แต่พระองค์ไม่ได้ทรงต้องการให้เรากระทำสิ่งนี้ด้วยตัวของเราเอง. ในทางกลับกัน พระองค์ทรงต้องการให้เรามีชีวิตเป็นอยู่, ดำเนินชีวิต, และให้ทั้งตัวของเราอยู่ในพระคริสต์, โดยพระคริสต์, ด้วยพระคริสต์, ผ่านพระคริสต์, และเป็นหนึ่งกับพระคริสต์ (ฆต.2:20). ความปรารถนาของพระเจ้าคือการให้เราทิ้งตัวของเราไว้ข้างหนึ่ง, ลืมไปซึ่งตัวของเราเอง, และทำให้แผนการบริหารของพระองค์สำเร็จเป็นจริงโดยพระวิญญาณนั้น ซึ่งเป็นการแปรสภาพเป็นจริงของพระบุตรผู้เป็นการแปรสภาพเป็นรูปธรรมของพระบิดา (ยฮ.14:17–18, 10). พระคัมภีร์ ซึ่งเป็นลมปราณ, การระบายออกของพระเจ้านั้นเป็นการแปรสภาพเป็นรูปธรรมของพระคริสต์ผู้ทรงเป็นพระวิญญาณผู้ประทานชีวิต (ยฮ.6:63; อฟ.6:17). โดยการสูดรับพระคำในพระคัมภีร์เข้ามา เราก็ได้ต้อนรับพระวิญญาณนั้น (อฟ.6:17–18ก; ฆต.3:5) และได้รับสุขความอุดมสมบูรณ์ของพระคริสต์ที่ทำให้เราสามารถตอบสนองข้อเรียกร้องของพระเจ้าได้.
พบญ.
8:4 ก พบญ.29:5; นฮย.9:21; มธ.6:30
พบญ.
8:5 ก สภษ.3:11–12; ฮร.12:7
พบญ.
8:7 1 แผ่นดินงาม ซึ่งก็คือดินแดนคะนาอันนั้นเป็นแบบเล็งที่ครบบริบูรณ์, ครบถ้วน, และสำเร็จสุดยอดของพระคริสต์ผู้ครอบคลุมสรรพสิ่งผู้เป็นการแปรสภาพเป็นรูปธรรมของพระเจ้าตรีเอกภาพ (กซ.2:9) ที่ได้แปรสภาพเป็นจริงเป็นพระวิญญาณผู้ประทานชีวิตที่ครอบคลุมสรรพสิ่ง (1กธ.15:45; 2กธ.3:17) พระองค์ทรงเป็นมรดกที่ถูกแบ่งให้กับพลไพร่ของพระเจ้าเพื่อให้พวกเขาได้รับสุข (กซ.1:12 และคำอธิบาย 2; 2:6–7 และข้อ 6 คำอธิบาย 2; ฆต.3:14 และคำอธิบาย 3). ความอุดมสมบูรณ์ของแผ่นดินงามในข้อ 7–9 นั้นเป็นแบบเล็งถึงความอุดมสมบูรณ์อันหาที่สุดไม่ได้ของพระคริสต์ในด้านต่างๆ (อฟ.3:8) ซึ่งเป็นการหล่อเลี้ยงที่ครบสมบูรณ์ให้แก่ผู้เชื่อทั้งหลายในพระวิญญาณของพระองค์ (ฟป.1:19). ลำธาร, น้ำพุ, และต้นน้ำนั้นเป็นเครื่องหมายเล็งถึงพระคริสต์ผู้ทรงเป็นพระวิญญาณที่หลั่งไหล (ยฮ.4:14; 7:37–39; วว.22:1), หุบเขาและภูเขาเป็นเครื่องหมายเล็งถึงสภาพแวดล้อมประเภทต่างๆ ที่เราสามารถประสบการณ์พระคริสต์ผู้เป็นพระวิญญาณที่หลั่งไหล (เทียบ 2กธ.6:8–10). ข้าวสาลีเป็นแบบเล็งถึงพระคริสต์ผู้กลายเป็นเนื้อหนังที่ได้ถูกตรึงตายและฝังเพื่อที่จะทำให้พระองค์เองเพิ่มทวีขึ้น (ยฮ.12:24), ข้าวบาร์เลย์ ซึ่งเป็นธัญพืชที่สุกงอมเป็นอย่างแรก (รุ่นแรก) นั้น (2ซมอ.21:9) ชี้ถึงพระคริสต์ผู้เป็นขึ้นในฐานะที่เป็นผลสุกงอมรุ่นแรก (1กธ.15:20). องุ่นเป็นแบบเล็งถึงพระคริสต์ผู้ทรงถวายพระองค์เองเป็นเครื่องบูชาเพื่อผลิตเหล้าองุ่นที่ทำให้พระเจ้าและมนุษย์มีความยินดี (วนฉ.9:13; มธ.9:17). ต้นมะเดื่อเทศได้กล่าวถึงความหวานชื่นและความอิ่มหนำของพระคริสต์ผู้เป็น การหล่อเลี้ยงแห่งชีวิต (วนฉ.9:11); ผลทับทิมเป็นเครื่องหมายเล็งถึงความบริบูรณ์, เปี่ยมล้น, ความงดงาม, และการสำแดงออกแห่งความอุดมสมบูรณ์ของพระคริสต์ผู้เป็นชีวิต (อซด.28:33–34; 1พกษ.7:18–20; พพร.4:3ข, 13); อาหารเป็นเครื่องหมายเล็งถึงพระคริสต์ผู้ทรงเป็นอาหารแห่งชีวิต (ยฮ.6:35, 48); ต้นมะกอกเทศเป็นแบบเล็งถึงพระคริสต์ (รม.11:7) ผู้ถูกเติมเต็มด้วยพระวิญญาณนั้นและถูกชโลมด้วยพระวิญญาณนั้น (ลก.4:1, 18; ฮร.1:9); น้ำมันมะกอกเทศเป็นแบบเล็งถึงพระวิญญาณบริสุทธิ์ เราดำเนินชีวิตโดยพระวิญญาณนี้เพื่อให้เกียรติพระเจ้า และเราก็หล่อเลี้ยงผู้คนด้วยพระวิญญาณนี้เพื่อให้เกียรติมนุษย์(ฆต.5:16, 25; 2กธ.3:6, 8; วนฉ.9:9); น้ำนมและน้ำผึ้ง (6:3) กล่าวถึงความดีเลิศและความหวานชื่นของพระคริสต์ (ดู อซด.3:8 คำอธิบาย 2). ศิลาเป็นเครื่องหมายเล็งถึงพระคริสต์ผู้เป็นวัสดุสำหรับการก่อสร้างที่ประทับของพระเจ้า (ยซย.28:16; ซคย.4:7; 1ปต.2:4). เหล็กและทองเหลืองมีไว้สำหรับการประดิษฐ์อาวุธ (ยนซ.4:22; 1ซมอ.17:5–7) และเป็นแบบเล็งถึงการสู้รบฝ่ายวิญญาณของเราและการที่เราต่อสู้กับศัตรู (2กธ.10:4; อฟ.6:10–20). เหล็กเป็นเครื่องหมายเล็งถึงอำนาจแห่งการปกครองของพระคริสต์ (มธ.28:18; วว.19:15) ส่วนทองเหลืองเป็นเครื่องหมายเล็งถึงฤทธิ์เดชแห่งการพิพากษาของพระคริสต์ (วว.1:15 และคำอธิบาย 1). ภูเขาที่มีการขุดทองเหลืองนั้นเป็นเครื่องหมายเล็งถึงการเป็นขึ้นและการเสด็จสู่สวรรค์ของพระคริสต์ (อฟ.4:8 และคำอธิบาย 1).
เป้าหมายของพระเจ้าในแผนการบริหารของพระองค์นั้นไม่เพียงเพื่อไถ่พลไพร่ของพระองค์และช่วยพวกเขาให้รอดจากโลกซึ่งมีอียิปต์เป็นแบบเล็งเท่านั้น แต่ยังต้องนำพวกเขาเข้าสู่พระคริสต์ ซึ่งมีแบบเล็งโดยแผ่นดินงาม เพื่อพวกเขาจะสามารถยึดครองพระองค์และรับสุขความอุดมสมบูรณ์อันหาที่สุดไม่ได้ของพระองค์. เมื่อชนชาติอิสราเอลได้รับสุขความอุดมสมบูรณ์ของพระคริสต์ พวกเขาก็สามารถก่อสร้างพระวิหารของพระเจ้า เพื่อกลายเป็นที่ประทับของพระเจ้าบนแผ่นดินโลก และก่อสร้างกรุงเยรูซาเล็ม เพื่อจะก่อตั้งอาณาจักรของพระเจ้าบนแผ่นดินโลก. ทำนองเดียวกัน เมื่อผู้เชื่อในพระคริสต์ได้รับสุขความอุดมสมบูรณ์อันหาที่สุดไม่ได้ของพระคริสต์ พวกเขาก็จะสามารถถูกก่อสร้างขึ้นกลายเป็นพระกายของพระคริสต์ ซึ่งก็คือคริสตจักรอันเป็นความบริบูรณ์ของพระคริสต์ เป็นการสำแดงออกของพระองค์ (อฟ.1:22–23) และยังเป็นที่ประทับของพระเจ้า (อฟ.2:21–22; 1ตธ.3:15) และอาณาจักรของพระเจ้า (มธ.16:18–19; รม.14:17). ท้ายที่สุด ที่ประทับของพระเจ้าและอาณาจักรของพระองค์ก็จะสำเร็จสุดยอดเป็นกรุงเยรูซาเล็มใหม่ในนิรันดร์กาล เพื่อที่จะทำให้แผนการบริหารที่นิรันดร์ ของพระเจ้าสำเร็จเป็นจริง (วว.21:1–3, 22; 22:1, 3).
เป้าหมายของพระเจ้าในแผนการบริหารของพระองค์นั้นไม่เพียงเพื่อไถ่พลไพร่ของพระองค์และช่วยพวกเขาให้รอดจากโลกซึ่งมีอียิปต์เป็นแบบเล็งเท่านั้น แต่ยังต้องนำพวกเขาเข้าสู่พระคริสต์ ซึ่งมีแบบเล็งโดยแผ่นดินงาม เพื่อพวกเขาจะสามารถยึดครองพระองค์และรับสุขความอุดมสมบูรณ์อันหาที่สุดไม่ได้ของพระองค์. เมื่อชนชาติอิสราเอลได้รับสุขความอุดมสมบูรณ์ของพระคริสต์ พวกเขาก็สามารถก่อสร้างพระวิหารของพระเจ้า เพื่อกลายเป็นที่ประทับของพระเจ้าบนแผ่นดินโลก และก่อสร้างกรุงเยรูซาเล็ม เพื่อจะก่อตั้งอาณาจักรของพระเจ้าบนแผ่นดินโลก. ทำนองเดียวกัน เมื่อผู้เชื่อในพระคริสต์ได้รับสุขความอุดมสมบูรณ์อันหาที่สุดไม่ได้ของพระคริสต์ พวกเขาก็จะสามารถถูกก่อสร้างขึ้นกลายเป็นพระกายของพระคริสต์ ซึ่งก็คือคริสตจักรอันเป็นความบริบูรณ์ของพระคริสต์ เป็นการสำแดงออกของพระองค์ (อฟ.1:22–23) และยังเป็นที่ประทับของพระเจ้า (อฟ.2:21–22; 1ตธ.3:15) และอาณาจักรของพระเจ้า (มธ.16:18–19; รม.14:17). ท้ายที่สุด ที่ประทับของพระเจ้าและอาณาจักรของพระองค์ก็จะสำเร็จสุดยอดเป็นกรุงเยรูซาเล็มใหม่ในนิรันดร์กาล เพื่อที่จะทำให้แผนการบริหารที่นิรันดร์ ของพระเจ้าสำเร็จเป็นจริง (วว.21:1–3, 22; 22:1, 3).
พบญ.
8:7 ก พบญ.11:11–12
พบญ.
8:7 2 หรือ น้ำลึก. เกี่ยวกับน้ำที่อยู่ในแผ่นดินงามนั้น ต้นน้ำเป็นแหล่งกำเนิด ส่วนน้ำพุกับลำธารเป็นการไหลออก. ดู ยซย.12:3 คำอธิบาย 2 ย่อหน้า 1.
พบญ.
8:8 ก นฮย.9:25; เทียบ 2พกษ.18:32
พบญ.
8:8 ข พบญ.32:14; บพส.81:16; 147:14; ยอค.27:17; 2คนก.2:15
พบญ.
8:8 ค 1พกษ.4:25; มคา.4:4; ซคย.3:10; ฮาฆ.2:19; พพร.6:11; เทียบ วนฉ.9:8–13
พบญ.
8:8 ง พพร.2:13; เทียบ ยรม.24:2, 5, 8; มธ.21:19; 24:32
พบญ.
8:8 จ พพร.4:13
พบญ.
8:8 ฉ ยรม.11:16; ฮซอ.14:6; รม.11:17, 24
พบญ.
8:8 ช อซด.3:8
พบญ.
8:9 1 หรือ ทองแดง
พบญ.
8:11 1 วันนี้เราควรระมัดระวัง เกรงว่าหากเราไม่ถือรักษาไว้ซึ่งพระคริสต์แห่งพระเจ้า เราก็จะลืมพระเจ้าไปเสีย (เทียบ ฆต.5:2, 4).
พบญ.
8:12 ก สภษ.30:9
พบญ.
8:15 ก พบญ.1:19; ยรม.2:6
พบญ.
8:15 ข อฤธ.21:6
พบญ.
8:15 ค อซด.17:6; อฤธ.20:11; บพส.78:15–16; 114:8
พบญ.
8:16 ก
พบญ.
8:18 ก พบญ.7:9, 12
พบญ.
8:19 ก ดนอ.9:12
พบญ.
8:19 ข กจ.20:26