พระบัญญัติ บทที่ 29
IV. การตั้งพันธสัญญา
29:1—30:20
29:1—30:20
1. คำนำ
29:1–17
29:1–17
(1) มีพื้นฐานอยู่บนประสบการณ์ในอดีต
ข้อ 1–8, 16–17
ข้อ 1–8, 16–17
พบญ.
29:1 ต่อไปนี้เป็นถ้อยคำแห่ง1กพันธสัญญา ซึ่งพระยะโฮวาทรงบัญชาให้โมเซตั้งไว้กับชนชาติอิสราเอลในดินแดนโมอาบ นอกเหนือจาก1ขพันธสัญญาซึ่งพระองค์ทรงตั้งไว้กับพวกเขาที่โฮเร็บ.
พบญ.
29:2 โมเซเรียกบรรดาชนชาติอิสราเอลมาและกล่าวแก่พวกเขาว่า ท่านทั้งหลายได้กเห็นทุกสิ่งต่อนัยน์ตาของท่าน ซึ่งพระยะโฮวาทรงทำในดินแดนอียิปต์ ต่อฟาโรห์และต่อข้าราชบริพารของฟาโรห์และดินแดนของฟาโรห์ทั้งสิ้น
พบญ.
29:3 ทั้งการทดลองใหญ่ซึ่งนัยน์ตาของท่านได้เห็น ทั้งเครื่องหมายและการอัศจรรย์ยิ่งใหญ่เหล่านั้น.
พบญ.
29:4 แต่จนถึงวันนี้พระยะโฮวาก็ยังกไม่ได้ประทาน1ใจที่เข้าใจ, ตาที่มองเห็น, และหูที่ได้ยินให้แก่ท่าน.
พบญ.
29:5 เราได้นำพวกเจ้าอยู่ในป่ากันดารกสี่สิบปี ขเสื้อผ้าของเจ้าไม่ได้ขาดวิ่นไปจากเจ้า และรองเท้าก็ไม่ได้ขาดชำรุดจากเท้าของเจ้า
พบญ.
29:6 เจ้าทั้งหลายไม่ได้รับประทานขนมปัง เจ้าไม่ได้ดื่มเหล้าอ่อนหรือเหล้าแก่ เพื่อเจ้าจะได้กรู้ว่าเราคือพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้า.
พบญ.
29:7 และเมื่อท่านมาถึงที่แห่งนี้ กซีโฮนกษัตริย์แห่งเฮ็ศโบน และโอฆกษัตริย์แห่งบาซานออกมาทำสงครามกับพวกเรา แต่เราก็ได้ฆ่าฟันพวกเขาเสีย
พบญ.
29:8 เราได้ริบเอาดินแดนของพวกเขาและมอบให้เป็นมรดกแก่คนรูเบ็น, คนฆาด, และครึ่งเผ่าของคนมะนาเซ.
(2) คู่หมายและวัตถุประสงค์ของการตั้งพันธสัญญา
ข้อ 9–15
ข้อ 9–15
พบญ.
29:9 เพราะฉะนั้นจงถือรักษาและประพฤติตามถ้อยคำแห่งพันธสัญญานี้ เพื่อท่านทั้งหลายจะเจริญรุ่งเรืองในบรรดากิจการซึ่งท่านกระทำ.
พบญ.
29:10 ในวันนี้ท่านทั้งหลายทุกคนยืนอยู่ต่อเบื้องพระพักตร์พระยะโฮวาพระเจ้าของท่าน คือ1บรรดาผู้นำเผ่าของท่าน, พวกผู้อาวุโสและเจ้าหน้าที่ของท่าน, บรรดาผู้ชายของอิสราเอล,
พบญ.
29:11 เด็กเล็กของท่าน, ภรรยาของท่าน, และผู้ค้างแรมที่อยู่ในค่ายของท่าน ทั้งกคนที่ตัดฟืนให้ท่าน และคนที่ตักน้ำให้ท่าน
พบญ.
29:12 เพื่อที่จะได้เข้าสู่พันธสัญญาแห่งพระยะโฮวาพระเจ้าของท่าน คือเข้าสู่กคำปฏิญาณของพระองค์ ซึ่งพระยะโฮวาพระเจ้าของท่านทรงตั้งไว้กับท่านในวันนี้
พบญ.
29:13 เพื่อวันนี้พระองค์จะทรงตั้งท่านทั้งหลายให้เป็นพลไพร่ของพระองค์ และเพื่อพระองค์จะเป็นพระเจ้าของท่าน ดังที่พระองค์ได้ตรัสกับท่านนั้น และดังที่พระองค์ทรงกปฏิญาณกับบรรพบุรุษของท่าน คือกับอับราฮาม, ยิศฮาค, และยาโคบ.
พบญ.
29:14 อย่างไรก็ดีข้าพเจ้าไม่ได้ตั้งกพันธสัญญาและคำปฏิญาณนี้กับท่านเท่านั้น
พบญ.
29:15 แต่ยังตั้งไว้กับผู้ที่ยืนอยู่กับเราทั้งหลายที่นี่ในวันนี้ต่อเบื้องพระพักตร์พระยะโฮวาพระเจ้าของเรา และกับผู้ที่ไม่ได้อยู่ที่นี่กับเราในวันนี้ด้วย.
(1) มีพื้นฐานอยู่บนประสบการณ์ในอดีต (ต่อ)
ข้อ 16–17
ข้อ 16–17
พบญ.
29:16 ท่านทราบอยู่แล้วว่าเราได้อาศัยอยู่ในดินแดนอียิปต์ และเราได้ข้ามผ่านท่ามกลางนานาประเทศต่างๆ
พบญ.
29:17 ท่านได้เห็นสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนของพวกเขาแล้ว คือเห็นรูปเคารพที่ทำด้วยไม้ด้วยหิน และด้วยเงินและทอง ซึ่งอยู่ท่ามกลางพวกเขา.
2. เนื้อหาของพันธสัญญา
29:18—30:10
29:18—30:10
พบญ.
29:18 จงระวังให้ดี เกรงว่าจะมีชายหรือหญิงคนใด หรือครอบครัวใด หรือเผ่าใดในท่ามกลางพวกท่าน ซึ่งใจของเขาหันไปจากพระยะโฮวาพระเจ้าของเราในวันนี้ แล้วไปปรนนิบัติบรรดา1พระของประเทศเหล่านั้น เกรงว่าท่ามกลางท่านจะมี2กรากซึ่งเกิดผลที่เป็นพิษและบอระเพ็ด
พบญ.
29:19 และเมื่อคนนั้นได้ยินถ้อยคำแห่ง1คำปฏิญาณนี้ จะนึก2โอ้อวดตัวเองในใจว่า ข้าก็จะมีสันติสุข แม้ข้าจะดำเนินด้วยความดื้อดึงในใจของข้า 3ไม่ว่าจะเป็นความชุ่มชื่นและความแห้งแล้งล้วนต้องถูกทำลายไป.
พบญ.
29:20 พระยะโฮวาจะไม่ทรงให้อภัยแก่เขา แต่พระพิโรธของพระยะโฮวาและความหวงแหนของพระองค์ดุจควันจะพลุ่งขึ้นต่อคนผู้นั้น และ1คำสาปแช่ง ทั้งสิ้นซึ่งเขียนไว้ในหนังสือนี้จะตกลงบนตัวเขา และพระยะโฮวาจะทรงลบชื่อของเขาเสียจากใต้ฟ้า.
พบญ.
29:21 แล้วพระยะโฮวาจะทรงแยกเขาออกจากเผ่าของอิสราเอลทั้งปวง ให้ประสบกับหายนะตามคำสาปแช่งทั้งสิ้นของพันธสัญญา ซึ่งจารึกไว้ในหนังสือพระบัญญัตินี้.
พบญ.
29:22 และคนชั่วอายุต่อมาคือลูกหลานของพวกท่านซึ่งเกิดมาภายหลังท่าน และคนต่างแดนซึ่งมาจากดินแดนที่อยู่ห่างไกลจะออกปากเมื่อเขาเห็นภัยพิบัติและโรคภัยซึ่งพระยะโฮวาทรงบันดาลให้เกิดแก่ดินแดนนั้น
พบญ.
29:23 และเห็นดินแดนทั้งหมดเป็นกำมะถันและเป็นเกลือ ถูกไฟเผาผลาญ ไม่มีใครปลูกหว่าน และไม่มีอะไรงอกขึ้น เป็นที่ซึ่งหญ้าไม่งอก เป็นเหมือนกับการล้มล้างเมืองกซะโดมและอะโมรา, อัดมาและซะโบอิม ซึ่งพระยะโฮวาทรงล้มล้างด้วยความกริ้วและพระพิโรธอันแรงกล้าของพระองค์
พบญ.
29:24 แล้วชนประเทศทั้งปวงจะกล่าวแน่ว่า กเหตุใดพระยะโฮวาจึงทรงกระทำเช่นนี้ต่อดินแดนนี้ เหตุใดพระองค์จึงทรงพระพิโรธรุนแรงขนาดนี้?
พบญ.
29:25 แล้วคนจะพูดกันว่า เพราะเขาทอดทิ้งพันธสัญญาของพระยะโฮวา พระเจ้าของบรรพบุรุษของเขา ซึ่งพระองค์ทรงตั้งไว้กับเขาเมื่อพระองค์ทรงนำเขาออกจากดินแดนอียิปต์
พบญ.
29:26 แล้วพวกเขาไปปรนนิบัติพระอื่นและก้มกราบพระเหล่านั้น ซึ่งเป็นพระที่เขาไม่เคยรู้จัก และพระองค์ไม่ได้1ประทานแก่เขา.
พบญ.
29:27 เหตุฉะนั้น พระพิโรธของพระยะโฮวาจึงพลุ่งขึ้นต่อดินแดนนี้ และนำเอากคำสาปแช่งซึ่งจารึกไว้ในหนังสือนี้มาถึงดินแดนนี้
พบญ.
29:28 และพระยะโฮวาได้ทรงกถอนพวกเขาเสียจากดินแดนของเขาด้วยความกริ้ว, ด้วยพระพิโรธอันแรงกล้า, และด้วยความเกรี้ยวกราดอันใหญ่หลวง และทรงทิ้งเขาไปในอีกดินแดนหนึ่ง ดังที่เป็นอยู่ในทุกวันนี้.
พบญ.
29:29 สิ่ง1ซ่อนเร้นนั้นเป็นของพระยะโฮวาพระเจ้าของเราทั้งหลาย แต่สิ่งที่ทรง1เปิดเผยนั้นเป็นของเราทั้งหลายและของลูกหลานของเราเป็นนิตย์ เพื่อเราจะประพฤติตามถ้อยคำทั้งสิ้นของกฎบัญญัตินี้.
คำอธิบาย พระบัญญัติ บทที่ 29
พบญ.
29:1 ก พบญ.29:12
พบญ.
29:1 1ก พันธสัญญาที่ถูกตั้งขึ้นในบทที่ 29—30 นั้นเป็นพันธสัญญาที่พระยะโฮวาทรงบัญชาให้โมเซตั้งไว้กับชนชาติอิสราเอลในแผ่นดินโมอาบ หลังจากที่ได้ประกาศซ้ำกฎบัญญัติและถ้อยคำเตือนพร้อมด้วยการอวยพรและคำสาปแช่งแล้ว. นี่เป็นอีกพันธสัญญาหนึ่งที่ถูกตั้งไว้นอกเหนือจากพันธสัญญาที่พระองค์ทรงตั้งกับพวกเขาที่โฮเร็บ นั่นก็คือที่ภูเขาซีนาย. คำเตือนนั้นมีเพื่อเตือนสติพลไพร่ ในขณะที่การตั้งพันธสัญญานั้นมีเพื่อทำให้คำเตือนนี้มั่นคง.
พบญ.
29:1 ข อซด.19:5; 24:7; พบญ.5:2–3
พบญ.
29:2 ก อซด.19:4; ยฮซ.23:3
พบญ.
29:4 ก ยซย.6:9–10; 29:10; ยรม.5:21; มธ.13:13–14; กจ.28:26–27; รม.11:8, 10
พบญ.
29:4 1 เนื่องจากชนชาติอิสราเอลได้กบฏในป่ากันดาร พวกเขาจึงตกอยู่ในความมืด ดังนั้นพวกเขาจึงไม่เข้าใจสิ่งที่พระเจ้าทรงกระทำแก่พวกเขา.
พบญ.
29:5 ก พบญ.1:3; 8:2, 4; อมศ.2:10; กจ.13:18; เทียบ มธ.4:2
พบญ.
29:5 ข พบญ.8:4; นฮย.9:21; มธ.6:30
พบญ.
29:6 ก อซด.6:7
พบญ.
29:7 ก อฤธ.21:21–24, 33–35
พบญ.
29:10 1 ตามฉบับเซ็บทัวจินท์ ในภาษาเฮ็บรายคือ เหล่าผู้นำของท่าน, เผ่าทั้งหลายของท่าน.
พบญ.
29:11 ก ยฮซ.9:21
พบญ.
29:12 ก นฮย.10:29
พบญ.
29:13 ก ยนซ.50:24
พบญ.
29:14 ก รม.9:4
พบญ.
29:18 1 เรื่องเดียวที่พระเจ้าทรงเป็นห่วงอิสราเอลก็คือการที่พวกเขาหันไปจากพระองค์ และไปปรนนิบัติรูปเคารพ (ยรม.21:3; เทียบ 1ยฮ.5:21). นี่เป็นการหมิ่นประมาทพระเจ้า และทำให้พระองค์ต้องลงโทษพวกเขาอย่างเข้มงวด.
พบญ.
29:18 ก ฮร.12:15
พบญ.
29:18 2ก รากในที่นี้ชี้ถึงผู้ที่กบฏซึ่งเกิดขึ้นมาจากท่ามกลางเหล่าพลไพร่ เหมือนกับคนเหล่านั้นที่ถูกกล่าวถึงใน กจ.20:30.
พบญ.
29:19 1 หรือ สาปแช่ง. ในข้อ 20 และ 21 ก็เช่นเดียวกัน.
พบญ.
29:19 2 แปลตามตรงคือ อวยพรตัวเอง.
พบญ.
29:19 3 เป็นสำนวนภาษาเฮ็บรายบ่งชี้ถึงการทำลายทุกสิ่งที่อยู่ในทางของเขา.
พบญ.
29:20 1 หรือ คำปฏิญาณ ข้อต่อไปก็เช่นเดียว กัน.
พบญ.
29:23 ก ยนซ.19:24; ยรม.49:18; 50:40; 2ปต.2:6
พบญ.
29:24 ก เทียบ 1พกษ.9:8–9; ยรม.22:8–9
พบญ.
29:26 1 แปลตามตรงคือ ให้ส่วนแบ่งแก่พวกเขา.
พบญ.
29:27 ก เทียบ ลวต.26:14–39; พบญ.28:15–18; ดนอ.9:11–14
พบญ.
29:28 ก 1พกษ.14:15; 2คนก.7:20; ยรม.12:14
พบญ.
29:29 1 กรณีนี้บ่งชี้ว่าเราควรจะดูแลสิ่งที่ทรงเปิดเผย และไม่แสวงหาสิ่งที่ซ่อนเร้น. สิ่งที่ทรงเปิดเผยสำหรับชนชาติอิสราเอลในที่นี้ก็คือกฎบัญญัติ, พระบัญญัติ, บทบัญญัติ, และกฎเกณฑ์. พวกเขาจะต้องคำนึงถึงสิ่งเหล่านี้เพื่อพวกเขาจะได้ประพฤติตามถ้อยคำทั้งสิ้นของกฎบัญญัติ.
