พระบัญญัติ บทที่ 25

พบญ. 25:1 ก ข้อ 1–2: พบญ.17:9; 19:17; เทียบ กจ.23:3

พบญ. 25:1 ข ลวต.19:35

พบญ. 25:2 ก ลก.12:47

พบญ. 25:3 ก เทียบ 2กธ.11:24

พบญ. 25:3 1 ถ้าเราจะต้องพูดถึงความผิดของพี่น้อง เราก็ควรจะบังคับตนและระมัดระวังไม่ให้พูดเกินเลยไป. เนื่องจากองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงให้ความล้ำค่ากับพี่น้องทุกคน และพวกเขาล้วนเป็นทรัพย์ล้ำค่าของพระองค์ ซึ่งพระองค์ทรงซื้อไว้ด้วยราคาอันสูงยิ่ง นั่นก็คือด้วยพระโลหิตของพระองค์ (1ปต.1:18–19) ดังนั้นการทำให้พี่น้องเป็นที่ดูถูกโดยการวิพากษ์วิจารณ์พี่น้องหรือพูดถึงความผิดของเขาจนเกินเลยไปนั้นจึงเป็นความบาป.

พบญ. 25:4 ก 1กธ.9:9; 1ตธ.5:18

พบญ. 25:5 ก มธ.22:24; มก.12:19; ลก.20:28

พบญ. 25:5 ข ยนซ.38:8–9; เทียบ นรธ.1:12–13

พบญ. 25:6 1 การตัดสินเช่นนี้เปิดเผยถึงความรักของพระเจ้า เนื่องด้วยความรักของพระองค์ที่มีต่อผู้ตายนั้น พระเจ้าประสงค์ให้ชื่อของคนนั้นถูกรักษาไว้ในท่ามกลางพลไพร่. ในด้านการปรับใช้ฝ่ายวิญญาณนั้น การตัดสินนี้ยังเปิดเผยว่าพระเจ้าทรงประสงค์ให้เรามีการกำเนิดฝ่ายวิญญาณ. ด้านหนึ่ง เราทุกคนต้องมีลูกฝ่ายวิญญาณมาเป็นผู้สืบทอดของเรา ในอีกด้านหนึ่ง เรายังต้องช่วยเหลือพี่น้องในองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราให้มีลูกฝ่ายวิญญาณด้วย.

พบญ. 25:6 ก นรธ.4:10

พบญ. 25:7 ก นรธ.4:1–2

พบญ. 25:8 ก นรธ.4:6

พบญ. 25:9 ก นรธ.4:7–8

พบญ. 25:13 ก ลวต.19:35–36; สภษ.16:11; 20:10; มคา.6:11

พบญ. 25:13 1ก การใช้ลูกตุ้มและเครื่องตวงที่ต่างกัน ซึ่งเป็นวิธีการที่ไม่ซื่อตรงนั้นก็คือการหลอกลวง และเป็นสิ่งที่มาจากซาตานอย่างแน่นอน (ยฮ.8:44). ในด้านการปรับใช้ฝ่ายวิญญาณ ในบางเรื่องนั้นเราปรับโทษคนอื่น แต่กลับถือว่าเป็นสิ่งที่ชอบธรรมสำหรับตัวเอง ซึ่งบ่งชี้ว่าเรามีลูกตุ้มและเครื่องตวงที่ต่างกัน คือมาตรวัดหนึ่งใช้วัดผู้อื่น และอีกมาตรวัดหนึ่งใช้วัดตัวเอง. ในบ้านของพระเจ้า ซึ่งก็คือคริสตจักรนั้น (1ตธ.3:15) ควรจะใช้มาตรวัดเดียวเท่านั้นมาวัดทุกคน. หากเรามีเพียงมาตรวัดเดียว เราก็จะเที่ยงตรง, ชอบธรรม, และยุติธรรมเหมือนอย่างพระเจ้า และเราก็จะรักษาความเป็นหนึ่งและความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันได้ในคริสตจักร. เทียบ มธ.7:1–5 และคำอธิบาย.

พบญ. 25:14 ก อมศ.8:5; มคา.6:10

พบญ. 25:15 ก พบญ.4:40

พบญ. 25:17 ก อซด.17:8

พบญ. 25:19 ก อซด.17:14; 1ซมอ.15:3