พระบัญญัติ บทที่ 22
(15) เกี่ยวกับการดูแลสิทธิประโยชน์ของผู้อื่น
22:1–4, 8
22:1–4, 8
พบญ.
22:1 เมื่อท่านเห็นโคหรือแกะของพี่น้องของท่านหลงมาก็อย่านิ่งเฉยเสีย จงนำสัตว์เหล่านั้นกกลับไปให้พี่น้องของท่าน.
พบญ.
22:2 ถ้าพี่น้องของท่านไม่ได้อยู่ใกล้กับท่าน หรือท่านไม่รู้จักเขา ก็จงนำสัตว์นั้นมาไว้ที่บ้านของท่าน. และให้อยู่กับท่านจนพี่น้องของท่านมาเสาะหา แล้วท่านจงมอบคืนให้เขาไป.
พบญ.
22:3 ท่านก็จงกระทำเหมือนกันต่อลาของเขา ต่อเสื้อผ้าของเขา หรือสิ่งที่พี่น้องของท่านทำหาย และท่านพบเห็น ท่านอย่าได้นิ่งเฉยเสีย.
พบญ.
22:4 ถ้าท่านเห็นลาหรือโคของพี่น้องของท่านล้มอยู่ตามทาง ท่านอย่านิ่งเฉยเสีย ท่านจงช่วยเขากพยุงสัตว์เหล่านั้นขึ้นมา.
(16) เกี่ยวกับการปะปนทุกประเภท
22:5, 9–12
22:5, 9–12
พบญ.
22:5 อย่าให้ผู้หญิงสวมใส่เครื่องแต่งกายของผู้ชาย และอย่าให้ผู้ชายสวมใส่เสื้อผ้าของผู้หญิง เพราะทุกคนที่กระทำเช่นนั้นก็เป็นที่สะอิดสะเอียนต่อพระยะโฮวาพระเจ้าของท่าน.
(17) เกี่ยวกับการไว้ชีวิตสัตว์ที่ให้กำเนิด
22:6–7; 25:4
22:6–7; 25:4
พบญ.
22:6 ถ้าท่านเผอิญไปพบรังนกอยู่ตามทาง บนต้นไม้หรือบนพื้นดิน ในรังมีลูกนกหรือไข่และแม่นกกำลังกกอยู่บนลูกนกหรือไข่นั้น ท่านอย่าเอากแม่นกไปพร้อมกับลูกนก.
พบญ.
22:7 ท่านจงปล่อยแม่นกไปเสีย แต่ลูกนกนั้นท่านจะเอาไปเป็นของท่านก็ได้ เพื่อท่านจะมีความราบรื่น และอายุของท่านจะยืนยาว.
(15) เกี่ยวกับการดูแลสิทธิประโยชน์ของผู้อื่น (ต่อ)
22:8
22:8
พบญ.
22:8 เมื่อท่านสร้างบ้านใหม่ จงก่อขอบขึ้นรอบดาดฟ้าหลังคา เพื่อท่านจะไม่ทำให้ความผิดเนื่องด้วยโลหิตนั้นตกบนบ้านของท่าน หากมีคนพลัดตกลงมาจากหลังคา.
(16) เกี่ยวกับการปะปนทุกประเภท (ต่อ)
22:9–12
22:9–12
พบญ.
22:9 อย่าหว่านเมล็ดพืช1กสองชนิดลงในสวนองุ่นของท่าน เกรงว่าทั้งผลเก็บเกี่ยวทั้งหมดที่ท่านหว่านและผลเพิ่มพูนของสวนองุ่นนั้นจะไม่ได้คืนสู่สถานที่บริสุทธิ์.
พบญ.
22:10 ท่านอย่าเอาโคและลา1เข้าเทียมไถกด้วยกัน.
พบญ.
22:11 ท่านอย่าสวมเสื้อผ้าที่ทอด้วยขนสัตว์กปนด้วยป่าน.
พบญ.
22:12 ท่านจงทำ1พู่ห้อยไว้ที่กมุมทั้งสี่ของชายเสื้อ ซึ่งท่านใช้คลุมตัวนั้น.
(5) เกี่ยวกับการปกครองท่ามกลางพลไพร่ (ต่อ)
ซ. กฎเกณฑ์ที่เกี่ยวข้องสัมพันธ์กับเรื่องการสมรส
22:13–30
22:13–30
พบญ.
22:13 ถ้าชายคนใดได้ภรรยา และได้เข้าหานาง แล้วต่อมาเกิด1ชังนาง
พบญ.
22:14 และกล่าวหาว่าหญิงนั้นประพฤติสิ่งที่น่าอาย และกระทำให้ชื่อเสียงของนางเสียหาย โดยกล่าวว่า ข้าพเจ้ารับหญิงคนนี้มาเป็นภรรยา ครั้นข้าพเจ้าเข้าไปหานางก็พบว่านางมิได้เป็นพรหมจารี
พบญ.
22:15 ให้บิดาของหญิงสาวคนนั้นและมารดาของนางนำหลักฐานที่แสดงว่า หญิงนั้นเป็นพรหมจารีมาให้พวกผู้อาวุโสของเมืองนั้นที่ประตูเมือง.
พบญ.
22:16 และบิดาของหญิงสาวนั้นจะกล่าวแก่พวกผู้อาวุโสว่า ข้าพเจ้าได้ยกลูกสาวของข้าพเจ้าให้เป็นภรรยาของชายคนนี้ แต่เขากลับชังนาง
พบญ.
22:17 ชายผู้นี้กล่าวหาว่านางนั้นประพฤติสิ่งที่น่าอาย โดยกล่าวว่า ข้าพเจ้าพบว่าบุตรสาวของท่านมิได้เป็นพรหมจารี. แต่นี่เป็นหลักฐานแสดงว่าลูกสาวของข้าพเจ้าเป็นหญิงพรหมจารี. แล้วเขาจะคลี่ผ้านั้นออกต่อหน้าพวกผู้อาวุโสของเมืองนั้น.
พบญ.
22:18 ให้พวกผู้อาวุโสของเมืองนั้นจับชายคนนั้นมาลงโทษ
พบญ.
22:19 และปรับเขาเป็นเงินหนึ่งร้อยเชกไกละ และมอบเงินนั้นให้แก่บิดาของหญิงสาว เพราะเขาทำให้หญิงพรหมจารีอิสราเอลคนหนึ่งเสียชื่อเสียง. หญิงนั้นจะเป็นภรรยาของเขาต่อไป เขาจะกหย่าร้างนางไม่ได้ตลอดชีวิตของเขา.
พบญ.
22:20 แต่ถ้าเรื่องนั้นเป็นความจริง หญิงนั้นไม่ได้ถูกพบว่าเป็นพรหมจารี
พบญ.
22:21 เขาจะพาหญิงสาวนั้นออกมานอกประตูเรือนบิดาของนาง แล้วพวกผู้ชายในเมืองของนางจะเอาหินขว้างนางให้ตาย เพราะนางได้กกระทำสิ่งที่โง่เขลาในอิสราเอล คือได้ล่วงประเวณีในเรือนของบิดา. ดังนี้แหละท่านจะขขจัดความชั่วออกจากท่ามกลางท่านจนหมดสิ้น.
พบญ.
22:22 ถ้าพบชายคนหนึ่งไปนอนกับหญิงที่มีสามีแล้ว ทั้งสองคน คือชายที่ไปนอนกับหญิงและหญิงคนนั้นจะต้องถูกลงโทษถึงตาย. ดังนี้แหละท่านจะขจัดความชั่วจากอิสราเอลจนหมดสิ้น.
พบญ.
22:23 ถ้าหญิงสาวพรหมจารีคนหนึ่งหมั้นไว้กับชายแล้ว และมีชายคนหนึ่งไปพบนางในเมือง และได้นอนกับนาง
พบญ.
22:24 ท่านจงพาเขาทั้งสองออกไปยังประตูเมืองนั้น และจงเอากหินขว้างเขาทั้งสองให้ตาย เพราะว่าหญิงสาวคนนั้นมิได้ร้องขอความช่วยเหลือแม้ว่าจะอยู่ในเมือง และเพราะชายคนนั้นได้หยามเกียรติภรรยาของเพื่อนบ้าน. ดังนี้แหละท่านทั้งหลายจะขจัดความชั่วเสียจากท่ามกลางท่านจนหมดสิ้น.
พบญ.
22:25 แต่ถ้าชายคนหนึ่งไปพบหญิงสาวที่หมั้นแล้วในทุ่งนา และใช้กำลังจับตัวหญิงนั้นและได้นอนกับนาง เฉพาะผู้ชายคนที่นอนกับนางเท่านั้นจะต้องถูกลงโทษถึงตาย.
พบญ.
22:26 แต่ท่านอย่าทำการใดต่อหญิงสาวนั้นเลย ฝ่ายหญิงสาวนั้นไม่มีความบาปใดที่จะต้องถูกลงโทษถึงตาย เพราะเรื่องนี้ก็เหมือนกับที่ชายคนหนึ่งลุกขึ้นต่อสู้และ1ฆ่าเพื่อนบ้านของตน.
พบญ.
22:27 เพราะชายนั้นพบนางในทุ่งนาหญิงสาวที่หมั้นแล้วนั้นได้ร้องขอความช่วยเหลือ แต่ไม่มีผู้ใดมาช่วย.
พบญ.
22:28 ถ้าชายคนหนึ่งพบหญิงพรหมจารีที่ยังไม่ได้หมั้น และเขาจับตัวนางและได้นอนกับนาง แล้วมีผู้พบเห็น
พบญ.
22:29 ชายผู้ที่ได้นอนกับนางนั้นจะต้องมอบเงินห้าสิบเชกไกละให้แก่บิดาของหญิงสาวคนนั้น. และนางจะตกเป็นภรรยาของเขา เพราะเขาได้หยามเกียรติของนาง เขาจะหย่าร้างนางไม่ได้ตลอดชีวิตของเขา.
พบญ.
22:30 ห้ามมิให้ชายคนใดเอากภรรยาของบิดามาเป็นภรรยาของตน เพื่อเขาจะไม่ได้เปิดชายเสื้อบิดาของตน.
คำอธิบาย พระบัญญัติ บทที่ 22
พบญ.
22:1 ก อซด.23:4
พบญ.
22:4 ก อซด.23:5; มธ.12:11
พบญ.
22:6 ก เทียบ ลวต.22:28
พบญ.
22:9 ก ลวต.19:19
พบญ.
22:9 1ก การห้ามไม่ให้หว่านเมล็ดพืชสองชนิดลงในสวนองุ่นอาจเป็นแบบเล็งถึงการห้ามไม่ให้สอนในเรื่องที่แตกต่างกันในคริสตจักร (1ตธ.1:3–4; 6:3; เทียบ ลก.8:11). คริสตจักรเป็นสวนองุ่นของพระเจ้า (เทียบ 1กธ.3:9ข) และในสวนองุ่นนี้ก็ต้องหว่านเมล็ดพันธุ์เพียงชนิดเดียวเท่านั้น ซึ่งก็คือคำสอนประเภทเดียว (กจ.2:42 และคำอธิบาย). หากเราสอนในสิ่งที่แตกต่างออกไป คือการหว่านเมล็ดพันธุ์มากกว่าหนึ่งชนิด “ผลผลิต” ในคริสตจักรก็จะถูกทำให้เสียหายไป.
พบญ.
22:10 1 การห้ามไม่ให้เอาโคและลาเข้าเทียมไถด้วยกันเป็นแบบเล็งถึงการห้ามไม่ให้เข้าเทียมแอกที่แตกต่างกันกับคนที่ไม่เชื่อ (2กธ.6:14ก และคำอธิบาย 2). ในข้อนี้ โคซึ่งเป็นสัตว์สะอาดเป็นแบบเล็งถึงผู้เชื่อ และลาซึ่งเป็นสัตว์ไม่สะอาดเป็นแบบเล็งถึงผู้ที่ไม่เชื่อ (ลวต.11:3–4ก).
พบญ.
22:10 ก เทียบ 2กธ.6:14
พบญ.
22:11 ก ลวต.19:19
พบญ.
22:12 1 ข้อเรียกร้องในที่นี้อาจจะชี้ถึงสิ่งที่ได้กล่าวไว้ใน อฤธ.15:38 (ดูคำอธิบายในข้อนั้น)
พบญ.
22:12 ก อฤธ.15:38–39; มธ.23:5; เทียบ มธ.9:20; ลก.8:44
พบญ.
22:13 1 หรือ ดูหมิ่น ข้อ 16 ก็เช่นเดียวกัน.
พบญ.
22:19 ก เทียบ มธ.19:8–9; มก.10:11; ลก.16:18
พบญ.
22:21 ก ยนซ.34:7
พบญ.
22:21 ข พบญ.13:5; เทียบ 1กธ.5:13
พบญ.
22:24 ก ลวต.20:10; ยฮ.8:5; พบญ.13:10; 17:5; 21:21
พบญ.
22:26 1 แปลตามตรงคือ ฆ่าจิตของเขา.
พบญ.
22:30 ก ลวต.18:8; 1กธ.5:1
