การงานบรรณกิจของห้องสมุดกิตติคุณแห่งประเทศไทย
หากท่านต้องการมีส่วนในการงานบรรณกิจของห้องสมุดกิตติคุณแห่งประเทศไทย
ท่านสามารถมอบถวายทรัพย์โดยโอนเงินเข้าบัญชีของห้องสมุด:
ธนาคารกสิกรไทย สาขาพาราไดซ์ พาร์ค
ชื่อบัญชี: นายปิยะ ตั้งเสรีมั่นคง และ
นางสุมิตรา อดุลประวิตรชัย และ
นางสาวทานาธิบดี ชูมณี
เลขที่บัญชี: 218-3-99941-1

รบกวนส่งสลิปการโอนมาที่ Line ID: @gospelbookroom

พระบัญญัติ บทที่ 20

(12) เกี่ยวกับการที่ชนชาติอิสราเอลยกไปทำสงครามกับศัตรูของเขา
20:1–20
พบญ. 20:1 เมื่อท่านทั้งหลายจะยกไปทำ1สงครามกับพวกศัตรูของท่าน และท่านเห็นม้า, กรถรบ, และประชาชนจำนวนมากกว่าของท่าน ท่านอย่ากลัวเขาเลย เพราะว่าพระยะโฮวาพระเจ้าของท่านผู้ทรงนำท่านขึ้นมาจากดินแดนอียิปต์ทรงสถิตอยู่ขกับท่าน.
พบญ. 20:2 และเมื่อใกล้จะรบกัน ปุโรหิตจะออกมาอยู่ข้างหน้าและกล่าวแก่พลไพร่
พบญ. 20:3 และจะกล่าวว่า โอ อิสราเอล จงฟังเถิด! วันนี้ท่านเข้ามาใกล้เพื่อจะสู้รบกับศัตรูของท่าน. อย่าให้ใจของท่านทั้งหลายวิตก อย่ากลัวหรือหวาดหวั่น หรือครั่นคร้ามต่อพวกเขาเลย.
พบญ. 20:4 เพราะว่าพระยะโฮวาพระเจ้าของท่านเสด็จไปกับท่าน พระองค์ทรงกสู้รบกับศัตรูของท่านเพื่อท่าน และทรงช่วยท่านให้รอด.
พบญ. 20:5 แล้วให้นายทหารกล่าวแก่พลไพร่ว่า ใครที่สร้างบ้านใหม่ แล้วยังไม่ได้ถวายบ้านนั้น ให้ผู้นั้นกลับไปยังบ้านของตน เกรงว่าเขาจะตายเสียในสงคราม แล้วคนอื่นจะไปถวายบ้านนั้น.
พบญ. 20:6 ใครที่ปลูกสวนองุ่น แล้วยังมิได้1รับประทานผลจากกสวนองุ่นนั้น ให้ผู้นั้นกลับไปยังบ้านของตน เกรงว่าเขาจะตายเสียในสงคราม แล้วคนอื่นจะรับประทานผลองุ่นนั้น
พบญ. 20:7 ผู้ใดที่หมั้นกหญิงไว้เป็นภรรยาแล้ว แต่ยังไม่ได้แต่งงานกัน ให้ผู้นั้นกลับไปยังบ้านของตน เกรงว่าเขาจะตายเสียในสงคราม และชายอื่นจะได้นางไปเสีย.
พบญ. 20:8 และนายทหารจะกล่าวแก่พลไพร่ต่อไปอีกว่า ผู้ใด1กลัวและมีใจวิตก ให้ผู้นั้นกลับไปยังบ้านของตนเสีย เกรงว่าใจพี่น้องของเขาจะหลอมละลายไปเหมือนกับใจของเขา.
พบญ. 20:9 เมื่อนายทหารกล่าวแก่พลไพร่จบแล้ว ก็ให้แต่งตั้งผู้บังคับบัญชากองต่างๆ ให้เป็นหัวหน้าของพลไพร่.
พบญ. 20:10 เมื่อพวกท่านเข้าไปใกล้เมืองซึ่งท่านจะไปสู้รบนั้น จงป่าวประกาศกสันติแก่เมืองนั้น.
พบญ. 20:11 ถ้าเขาตอบรับท่านอย่างสันติและเปิดประตูเมืองให้แก่ท่าน ก็ให้พลไพร่ทั้งปวงที่ถูกพบในเมืองนั้นกลายเป็นแรงงานของท่านและปรนนิบัติท่าน.
พบญ. 20:12 แต่ถ้าเมืองนั้นไม่ทำสันติภาพกับท่าน แต่กลับออกมารบรากับท่าน ก็ให้ท่านเข้าล้อมตีเมืองนั้นได้.
พบญ. 20:13 เมื่อพระยะโฮวาพระเจ้าประทานเมืองนั้นไว้ในมือท่านแล้ว ท่านจงกฆ่าชายทุกคนที่อยู่ในเมืองเสียด้วยคมดาบ.
พบญ. 20:14 แต่กผู้หญิง, เด็กเล็ก, สัตว์, และทุกสิ่งในเมืองนั้น คือของที่ริบไว้ทั้งหมด ท่านจงยึดเอาเป็นของตัวเอง ท่านจงรับสุขของที่ริบมาจากศัตรูของท่าน ซึ่งพระยะโฮวาพระเจ้าของท่านประทานแก่ท่าน.
พบญ. 20:15 ท่านทั้งหลายจงกระทำเช่นนี้แก่ทุกเมืองที่อยู่ห่างไกลจากท่าน ซึ่งไม่ใช่เมืองที่อยู่ท่ามกลางชนประเทศเหล่านี้.
พบญ. 20:16 แต่ในเมืองของชนชาติเหล่านี้ ซึ่งพระยะโฮวาพระเจ้าของท่านประทานแก่ท่านเป็นมรดกนั้น ท่านอย่าไว้ชีวิตสิ่งใดๆ ที่มีลมหายใจเลย
พบญ. 20:17 แต่จง1กทำลายเขาเสียจนหมดสิ้น คือขชนชาติเฮธ, ชนชาติอะโมรี, ชนชาติคะนาอัน, ชนชาติฟะริซี, ชนชาติฮีวี, และชนชาติยะบูศ ดังที่พระยะโฮวาพระเจ้าของท่านได้ทรงบัญชาไว้
พบญ. 20:18 เพื่อว่าเขาจะมิได้สอนท่านให้กระทำสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนทั้งสิ้นของเขาซึ่งเขาได้กระทำต่อพวกพระของเขา และทำให้ท่านกกระทำบาปต่อพระยะโฮวาพระเจ้าของท่าน.
พบญ. 20:19 เมื่อท่านล้อมเมืองหนึ่งอยู่ช้านาน เพื่อจะสู้รบยึดเอาเมืองนั้น ท่านอย่าใช้ขวานฟันทำลายต้นไม้ของเมืองนั้นเสีย เพราะท่านทั้งหลายจะรับประทานผลจากต้นไม้นั้น จงอย่าโค่นลงเลย. เพราะต้นไม้ในทุ่งนาเป็นมนุษย์ที่ท่านจะต้องไปล้อมโจมตีหรือ?
พบญ. 20:20 เฉพาะต้นไม้ที่ท่านทราบว่าไม่1เกิดผล ท่านจะทำลายและโค่นลงได้ เพื่อจะใช้สร้างเครื่องล้อมเมืองนั้นซึ่งสู้รบกับท่าน จนกว่าเมืองนั้นจะแตก.

คำอธิบาย พระบัญญัติ บทที่ 20

พบญ. 20:1 1 แผ่นดินงามเป็นแบบเล็งถึงพระคริสต์ (ดู 8:7 คำอธิบาย 1). แม้พระคริสต์ทรงเป็นส่วนแบ่งที่พระเจ้าได้ทรงแบ่งให้แก่เราแล้ว (กซ.1:12) แต่ถ้าเราจะยึดครองพระคริสต์และดำเนินชีวิตอยู่ในพระคริสต์ผู้เป็นดินแดนของเรา เราก็ยังต้องสู้รบกับศัตรูฝ่ายวิญญาณด้วย (ดู อฤธ.21:1 คำอธิบาย 1). เราไม่ควรแต่อธิษฐานเท่านั้น แต่ยังต้องสู้รบด้วย. แท้จริงแล้วไม่ใช่ตัวเราที่ทำการสู้รบ แต่เป็นพระเจ้าที่เสด็จไปกับเราและสู้รบเพื่อเรา. เรามีหน้าที่ต้องสู้รบ แต่เรากลับไม่สามารถทำให้หน้าที่นี้สำเร็จได้โดยตัวของเราเอง แต่โดยความเชื่อในองค์พระผู้เป็นเจ้าเท่านั้น ซึ่งก็คือโดยตัวขององค์พระผู้เป็นเจ้าเอง ผู้ทรงเป็นชีวิตและการหล่อเลี้ยงแห่งชีวิตของเรา. มีเพียงชีวิตอันศักดิ์สิทธิ์, ชีวิตนิรันดร์ ซึ่งก็คือพระเจ้าตรีเอกภาพที่ได้แปรสภาพเป็นรูปธรรมอยู่ในพระคริสต์ (ยฮ.14:6; 1ยฮ.5:11–12) และแปรสภาพเป็นจริงเป็นพระวิญญาณผู้ประทานชีวิต (ยฮ.14:16–20; 1กธ.15:45) เท่านั้นที่ทำให้เราสามารถตอบสนองต่อข้อเรียกร้องขององค์พระผู้เป็นเจ้าได้. ดู 8:3 คำอธิบาย 1 ย่อหน้า 2.
พบญ. 20:1 ก ยฮซ.17:18; บพส.20:7; ยซย.31:1
พบญ. 20:1 ข พบญ.31:8;
พบญ. 20:4 ก อซด.14:14; พบญ.1:30; 3:22; ยฮซ.23:10
พบญ. 20:6 1 แปลตามตรงคือ นำไปใช้ธรรมดาทั่วไป (เทียบ ลวต.19:23–25).
พบญ. 20:6 ก พพร.8:11–12; 1กธ.9:7
พบญ. 20:7 ก พบญ.24:5; เทียบ พบญ.28:30; ลก.14:18–20
พบญ. 20:8 1 หากผู้ที่กลัวยังคงอยู่ พวกเขาก็จะส่งผลกระทบต่อคนอื่น ทำให้คนอื่นพลอยกลัวไปด้วย. การจัดตั้งกองทัพของฆิดโอนก็ได้แสดงให้เห็นถึงประเด็นนี้ (วนฉ.7:3).
พบญ. 20:10 ก พบญ.2:26; วนฉ.21:13; เทียบ ซคย.9:10; ลก.10:5–6;
พบญ. 20:13 ก อฤธ.31:7
พบญ. 20:14 ก อฤธ.31:9
พบญ. 20:17 ก พบญ.7:2; ยฮซ.10:1, 37, 39; 11:11–12
พบญ. 20:17 1ก ดู 7:2 คำอธิบาย 1.
พบญ. 20:17 ข พบญ.7:1; ยฮซ.9:1; 12:8
พบญ. 20:18 ก อซด.23:33
พบญ. 20:20 1 แปลตามตรงคือ ใช้เป็นอาหาร.
สารบัญ