พระบัญญัติ บทที่ 17
จ. โดยการไม่ถวายสิ่งที่ด่างพร้อยแด่พระยะโฮวา
17:1
17:1
พบญ.
17:1 ท่านทั้งหลายอย่านำโคตัวผู้หรือแกะที่กด่างพร้อยหรือมีความพิการร้ายแรงใดๆ มาถวายแด่พระยะโฮวาพระเจ้าของท่าน เพราะเป็นสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนต่อพระยะโฮวาพระเจ้าของท่าน.
ฉ. โดยการเอาหินขว้างผู้ที่ละเมิดต่อพันธสัญญาของพระยะโฮวาและปรนนิบัติพระอื่นให้ตาย
17:2–7
17:2–7
พบญ.
17:2 ภายในประตูเมืองใดๆ ของท่านทั้งหลายซึ่งพระยะโฮวาพระเจ้าของท่านประทานแก่ท่านนั้น ถ้าพบว่าในท่ามกลางพวกท่านมีชายหรือหญิงคนใดกระทำความชั่วในสายพระเนตรของพระยะโฮวาพระเจ้าของท่าน โดยล่วงละเมิดพันธสัญญาของพระองค์
พบญ.
17:3 และไปปรนนิบัติพระอื่น และก้มกราบพระเหล่านั้น คือกดวงอาทิตย์, ดวงจันทร์, หรือบริวารใดๆ ของท้องฟ้า ซึ่งข้าพเจ้าไม่เคยบัญชาไว้
พบญ.
17:4 เมื่อมีคนมาบอกท่านและท่านก็ได้ยินแล้ว ท่านจงกสืบสวนอย่างถี่ถ้วน และถ้าเป็นความจริงและแน่นอนแล้วว่า สิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนนั้นได้ถูกกระทำกันในพวกอิสราเอล
พบญ.
17:5 ท่านจงนำชายหรือหญิงผู้กระทำสิ่งที่ชั่วร้ายนั้นมาที่ประตูเมือง และท่านจงเอากหินขว้างชายหรือหญิงนั้นเสียให้ตาย.
พบญ.
17:6 ผู้ที่ถูกกล่าวโทษถึงตายนั้น ให้มีกพยานสองหรือสามปากจึงให้ปรับโทษถึงตายได้ อย่าลงโทษผู้ใดถึงตายด้วยพยานเพียงปากเดียว.
พบญ.
17:7 ผู้ที่เป็นพยานต้องกลงมือในการทำโทษเขาถึงตายเป็นคนแรก ต่อไปก็ให้คนทั้งปวงลงมือด้วย ทั้งนี้เพื่อท่านทั้งหลายจะขขจัดความชั่วเสียให้หมดสิ้นจากท่ามกลางท่านทั้งหลาย.
(5) เกี่ยวกับการปกครองท่ามกลางพลไพร่ (ต่อ)
ข. กฎเกณฑ์เกี่ยวกับคดีฟ้องร้องที่ตัดสินได้ยาก
17:8–13
17:8–13
พบญ.
17:8 ถ้าคดีใดยุ่งยากเกินกว่าที่ท่านจะตัดสิน ไม่ว่าเป็นคดีฆ่าคนตาย, คดีฟ้องร้องกัน, คดีทำร้ายร่างกาย, หรือคดีใดๆ ซึ่งโต้แย้งกันภายในประตูเมืองของท่าน ท่านจงลุกขึ้นพากันไปยังกสถานที่ซึ่งพระยะโฮวาพระเจ้าของท่านจะทรงเลือกไว้
พบญ.
17:9 จงไปหา1ปุโรหิตซึ่งเป็นคนเลวี และไปหากผู้พิพากษาประจำการในสมัยนั้น สืบสวนหาความจริงกับเขา และเขาจะชี้แจงให้ท่านทราบถึงคำตัดสิน.
พบญ.
17:10 แล้วท่านจงกกระทำตามคำตัดสินซึ่งเขาชี้แจงแก่ท่าน จากสถานที่ซึ่งพระยะโฮวาจะทรงเลือกนั้น และท่านจงระวังที่จะกระทำตามทุกสิ่งซึ่งเขาชี้แนะแก่ท่าน.
พบญ.
17:11 ท่านจงกระทำตามคำชี้แนะซึ่งเขาได้ชี้แนะแก่ท่าน และกระทำตามคำตัดสินซึ่งเขาได้กล่าวแก่ท่าน ท่านทั้งหลายอย่าหันเหไปจากคำตัดสินซึ่งเขาได้ชี้แจงแก่ท่าน ไม่ว่าทางขวาหรือทางซ้าย.
พบญ.
17:12 ผู้ใดที่กระทำกตามอำเภอใจ คือไม่ได้เชื่อฟังปุโรหิตผู้ที่ยืนปรนนิบัติต่อเบื้องพระพักตร์พระยะโฮวาพระเจ้าของท่านในที่นั่น หรือไม่ได้เชื่อฟังผู้พิพากษา ผู้นั้นจะต้องตาย. ทั้งนี้เพื่อท่านทั้งหลายจะขขจัดความชั่วเสียจากอิสราเอลจนหมดสิ้น.
พบญ.
17:13 และพลไพร่ทั้งหลายจะได้ยินและยำเกรง และพวกเขาจะไม่กระทำตามอำเภอใจอีกต่อไป.
ค. การตั้งกษัตริย์ขึ้นเหนือเหล่าพลไพร่
17:14–20
17:14–20
พบญ.
17:14 เมื่อท่านเข้ามายังดินแดนที่พระยะโฮวาพระเจ้าของท่านประทานแก่ท่าน และท่านได้ยึดครองและอาศัยอยู่ในดินแดนนั้น แล้วท่านกล่าวว่า เราจะตั้ง1กกษัตริย์ไว้เหนือเราเหมือนนานาประเทศอื่นที่อยู่ล้อมรอบเรา
พบญ.
17:15 ท่านก็จงตั้งผู้ซึ่งพระยะโฮวาพระเจ้าของท่านจะทรงกเลือกไว้ให้เป็นกษัตริย์เหนือท่าน ท่านจงตั้งกษัตริย์ไว้เหนือท่านจากท่ามกลางพวกพี่น้องของท่าน ท่านอย่าได้ตั้งคนต่างแดน ซึ่งมิใช่พี่น้องของท่านให้อยู่เหนือท่าน.
พบญ.
17:16 แต่ว่าอย่าให้กษัตริย์นั้นรวบรวม1ม้าสำหรับตนเองมากเกินไป หรือทำให้พลไพร่หันกลับไปยัง1กอียิปต์เพื่อจะได้รวบรวมม้าเป็นจำนวนมาก เพราะพระยะโฮวาได้ตรัสกับท่านทั้งหลายแล้วว่า เจ้าทั้งหลายจะไม่ได้กลับไปทางนั้นอีกเลย.
พบญ.
17:17 และอย่าให้ผู้นั้นมีกภรรยาสำหรับตนเองหลายคน เกรงว่าใจของเขาจะหันเหไปเสีย หรืออย่าให้รวบรวมเงินและทองสำหรับตนเองเป็นจำนวนมาก.
พบญ.
17:18 เมื่อผู้นั้นนั่งบนบัลลังก์ในราชอาณาจักร ก็ให้ผู้นั้นคัดลอกหนังสือ1กกฎบัญญัติ ซึ่งอยู่ตรงหน้าพวกปุโรหิตที่เป็นคนเลวีนี้ ไว้ในหนังสือสำหรับตนเอง.
พบญ.
17:19 ให้หนังสือกฎบัญญัติอยู่กับผู้นั้น และให้เขาอ่านไปตลอดชั่วอายุของตน เพื่อเขาจะได้เรียนรู้ที่จะยำเกรงพระยะโฮวาพระเจ้าของเขา โดยถือรักษาบรรดาถ้อยคำในกฎบัญญัติและบทบัญญัติเหล่านี้และประพฤติตาม
พบญ.
17:20 เพื่อว่าใจของเขาจะมิได้ยกขึ้นสูงกว่าพี่น้องของตน และเพื่อเขาเองจะมิได้หันเหจากพระบัญญัติไปทางขวาหรือทางซ้าย เพื่อเขาและบุตรชายทั้งหลายของเขาจะได้ปกครองอาณาจักรของเขาท่ามกลางอิสราเอลไปเป็นกเวลานาน.
คำอธิบาย พระบัญญัติ บทที่ 17
พบญ.
17:1 ก ลวต.22:20; พบญ.15:21
พบญ.
17:3 ก พบญ.4:19
พบญ.
17:4 ก พบญ.13:14;
พบญ.
17:5 ก พบญ.13:10
พบญ.
17:6 ก อฤธ.35:30; พบญ.19:15; มธ.18:16; ยฮ.8:17; 2กธ.13:1; 1ตธ.5:19; ฮร.10:28
พบญ.
17:7 ก พบญ.13:9; ยฮ.8:7; เทียบ ลวต.24:14
พบญ.
17:7 ข พบญ.13:5
พบญ.
17:8 ก พบญ.12:5
พบญ.
17:9 1 แปลตามตรงคือ ปุโรหิตคนเลวี. เหมือนกันตลอดหนังสือเล่มนี้. การสืบสวนนั้นจะถูกกระทำโดยปุโรหิตเป็นหลัก. ประการแรก ปุโรหิตจะเข้าเฝ้าพระเจ้าและคงอยู่ต่อเบื้องพระพักตร์พระเจ้า. ประการที่สอง ปุโรหิตจะทำการพิจารณาถึงพระคำอันบริสุทธิ์ของพระเจ้าในท่ามกลางการสถิตอยู่ของพระเจ้า. ประการที่สาม ปุโรหิตซึ่งเป็นคนเลวีนั้นมีทับทรวง พร้อมกับอูริมกับทูมิม (33:8) ซึ่งสามารถให้การฉายส่องในยามฉับพลันได้ (อซด.28:30 และคำอธิบาย). ในที่สุด โดยอาศัยการสถิตอยู่ของพระเจ้า, พระคำของพระเจ้า, และอูริมกับทูมิม ปุโรหิตก็จะได้รับความเข้าใจที่ชัดเจนถึงคำตัดสินอันศักดิ์สิทธิ์ จากนั้นก็ส่งต่อคำตัดสินนี้ให้แก่ผู้พิพากษาที่ประจำการอยู่. แล้วผู้พิพากษาก็จะทำการตัดสินตามสิ่งที่ปุโรหิตได้รับจากพระเจ้าและถ่ายทอดให้แก่เขา. ดังนั้นการตัดสินคดีความแม้จะกระทำผ่านมนุษย์ แต่เป็นการตัดสินจากพระเจ้าและตามพระเจ้า เป็นเรื่องของพระเจ้าเป็นผู้ปกครองสูงสุด. ดู 16:18 คำอธิบาย 1.
พบญ.
17:9 ก พบญ.19:17
พบญ.
17:10 ก มธ.23:3
พบญ.
17:12 ก เทียบ พบญ.18:20, 22
พบญ.
17:12 ข เทียบ 1กธ.5:13
พบญ.
17:14 ก เทียบ 1ซมอ.8:5, 19–20
พบญ.
17:14 1ก การที่พลไพร่ปรารถนาที่จะมีกษัตริย์นั้นเป็นการละเมิดต่อพระเจ้า เพราะว่าได้มาแทนที่พระเจ้าผู้เป็นกษัตริย์ของพวกเขา.
พบญ.
17:15 ก 1ซมอ.10:24; 1ซมอ.16:12; 1คนก.28:5
พบญ.
17:16 1 อียิปต์เป็นเครื่องหมายเล็งถึงโลก ส่วนม้าเป็นเครื่องหมายเล็งถึงสื่อกลางฝ่ายโลก. หากพลไพร่ของพระเจ้าใช้สื่อกลางฝ่ายโลกหรือวิธีการฝ่ายโลก พวกเขาก็จะต้องหันกลับไปยังโลกอย่างแน่นอน.
พบญ.
17:16 ก พบญ.28:68; ฮซอ.11:5; เทียบ อซด.13:17; อฤธ.14:3–4; ยรม.42:15–19
พบญ.
17:17 ก เทียบ 1พกษ.11:3–4
พบญ.
17:18 ก เทียบ พบญ.31:26; ยฮซ.1:8; 2พกษ.11:12; 22:8; 2คนก.34:14
พบญ.
17:18 1ก กฎบัญญัติในที่นี้ชี้ถึงหนังสือเบญจบรรณ ซึ่งเป็นหนังสือห้าเล่มแรกของพันธสัญญาเดิมที่โมเซได้เขียนขึ้น. ในการครองอำนาจเหนือเหล่าพลไพร่นั้น ก่อนอื่นกษัตริย์จะต้องได้รับการชี้แนะ, ปกครอง, ครองอำนาจ, และควบคุมโดยพระคำของพระเจ้า. ผู้อาวุโสในคริสตจักรทั้งหลายก็ควรมีหลักการเดียวกันนี้. ในการบริหารปกครอง, การจัดแจงเกี่ยวกับคริสตจักร ผู้อาวุโสจะต้องถูกก่อรูปขึ้นใหม่ด้วยพระคำอันบริสุทธิ์ของพระเจ้า (1ตธ.3:2; 5:17). ผลลัพธ์ก็จะทำให้พวกเขาอยู่ภายใต้การปกครองของพระเจ้า คืออยู่ภายใต้การครองอำนาจและการควบคุมของพระเจ้า. จากนั้นพระเจ้าก็จะอยู่ในการตัดสินใจของเขาโดยอัตโนมัติ และเหล่าผู้อาวุโสก็จะเป็นตัวแทนของพระเจ้าในการจัดแจงธุรการต่างๆ ของคริสตจักร. การบริหารจัดแจงประเภทนี้ก็คือการให้พระเจ้าเป็นผู้ปกครองสูงสุด (ดู 16:18 คำอธิบาย 1).
พบญ.
17:20 ก พบญ.4:40
