พระบัญญัติ บทที่ 15

พบญ. 15:1 ทุกๆ สิ้นกเจ็ดปีท่านทั้งหลายต้องมีการปลดปล่อย.

พบญ. 15:2 ให้กระทำการปลดปล่อยดังนี้ เจ้าหนี้ทุกคนจะต้องปลดปล่อยจากมือในสิ่งที่ตนให้เพื่อนบ้านยืมไปนั้นเสีย อย่าทวงสิ่งนั้นคืนจากเพื่อนบ้านหรือพี่น้องของตนเลย เพราะว่าการปลดปล่อยของพระยะโฮวาได้ถูกป่าวประกาศแล้ว.

พบญ. 15:3 ท่านทั้งหลายจะทวงหนี้คืนจากกคนต่างแดนได้ แต่ถ้าพี่น้องของท่านเป็นหนี้ท่านในสิ่งหนึ่งสิ่งใด ก็ให้ปลดปล่อยไปจากมือของท่าน.

พบญ. 15:4 ในท่ามกลางท่านทั้งหลายจะไม่มีคนยากจนเลย (เพราะพระยะโฮวาจะทรงอวยพระพรแก่ท่านอย่างแน่นอน ในดินแดนซึ่งพระยะโฮวาพระเจ้าของท่านได้ประทานให้ท่านยึดครองเป็นมรดกนั้น)

พบญ. 15:5 ขอท่านเพียงแต่เฝ้าระวังเชื่อฟังพระสุรเสียงของพระยะโฮวาพระเจ้าของท่าน ประพฤติตามพระบัญชาทั้งสิ้นซึ่งข้าพเจ้าได้บัญชาท่านในวันนี้.

พบญ. 15:6 เพราะพระยะโฮวาพระเจ้าของท่านจะทรงอวยพระพรท่านดังที่พระองค์ทรงสัญญาต่อท่านนั้น. ท่านทั้งหลายจะให้ชนประเทศทั้งหลายกยืมทรัพย์สินของท่าน แต่ท่านจะไม่ยืมของเขา ท่านทั้งหลายจะครองอำนาจเหนือชนประเทศทั้งหลาย แต่เขาทั้งหลายจะไม่ครองอำนาจเหนือท่าน.

พบญ. 15:7 ถ้าในท่ามกลางพี่น้องของท่านทั้งหลายมี1กคนจนสักคนหนึ่งอยู่ภายในประตูเมืองใดๆ ในดินแดนซึ่งพระยะโฮวาพระเจ้าของท่านได้ประทานแก่ท่าน ท่านอย่ามีใจแข็งกำมือของท่านไว้เสียต่อหน้าพี่น้องของท่านที่ยากจนนั้น

พบญ. 15:8 แต่ท่านทั้งหลายจงกคลายมือของท่านให้เขา และให้เขายืมทรัพย์สินพอแก่ความต้องการที่เขายังขาดอยู่นั้น.

พบญ. 15:9 จงระวังให้ดีเกรงว่าจะมีความคิดต่ำช้าในใจของท่านดังนี้ว่า ปีที่เจ็ดคือปีที่จะต้องปลดปล่อยใกล้มาถึงแล้ว และท่านก็ใช้กตาที่ชั่วร้ายมองพี่น้องของท่านที่มีความต้องการ ท่านไม่ยอมให้อะไรเขาเลย และเขาจะฟ้องร้องท่านต่อพระยะโฮวา ความบาปก็จะตกแก่ท่าน.

พบญ. 15:10 ท่านจงกให้เขา และเมื่อให้เขาแล้วขอย่าให้ท่านต้องลำบากใจ เพราะเหตุนี้พระยะโฮวาพระเจ้าของท่านจะทรงอวยพระพรแก่ท่านในบรรดากิจการทั้งสิ้นของท่าน และทุกสิ่งที่มือของท่านได้กระทำ.

พบญ. 15:11 เพราะว่ากคนยากจนจะไม่หมดไปจากดินแดนนั้น ดังนั้นข้าพเจ้าจึงบัญชาแก่ท่านว่า ท่านต้องคลายมือให้แก่พี่น้องของท่าน คือต่อขคนยากจนและคนที่ขัดสนซึ่งอยู่กับท่านในดินแดนของท่าน.

พบญ. 15:12 ถ้า1พี่น้องของท่านซึ่งเป็นชนชาติกเฮ็บรายไม่ว่าชายหรือหญิงถูกขขายไว้แก่ท่าน เขาจะปรนนิบัติท่านหกปี เมื่อถึงปีที่เจ็ด ท่านจงปล่อยเขาให้2เป็นอิสระ.

พบญ. 15:13 และเมื่อท่านปล่อยเขาเป็นอิสระ ท่านอย่าได้ปล่อยเขาไปมือเปล่า

พบญ. 15:14 ท่านจงมีใจกว้างขวางให้ของแก่เขา จากฝูงแพะแกะของท่าน จากลานนวดข้าว และจากบ่อย่ำองุ่นของท่าน ท่านจงให้แก่เขาดังที่พระยะโฮวาพระเจ้าของท่านทรงอวยพระพรแก่ท่าน

พบญ. 15:15 ท่านจงกจำไว้ว่าท่านเคยเป็นทาสในดินแดนอียิปต์และพระยะโฮวาพระเจ้าของท่านได้ทรงไถ่ท่านไว้ เพราะฉะนั้นข้าพเจ้าจึงบัญชาเรื่องนี้แก่ท่านในวันนี้.

พบญ. 15:16 กแต่ถ้าทาสนั้นจะกล่าวแก่ท่านว่า ‘ข้าพเจ้าจะไม่ไปจากท่าน’ เพราะเขารักท่านและครอบครัวของท่าน เพราะเขาอยู่กับท่านก็ราบรื่นอยู่แล้ว

พบญ. 15:17 จงเอาเหล็กหมาดเจาะหูของเขาให้ทะลุไปที่ประตูเรือน ดังนี้เขาจะเป็นทาสของท่านตลอดไป ท่านจงกระทำเช่นนี้แก่ทาสหญิงของท่านด้วย.

พบญ. 15:18 เมื่อท่านปล่อยเขาให้เป็นอิสระนั้นอย่ารู้สึกหนักใจ เพราะว่าเขาได้รับใช้ท่านมาหกปี เพราะถ้าเป็นค่าแรงงานก็ควรได้ค่าจ้างถึงสองเท่า พระยะโฮวาพระเจ้าของท่านจะทรงอวยพระพรแก่ท่านในการทั้งปวงที่ท่านได้กระทำนั้น.

พบญ. 15:19 สัตว์ตัวผู้กหัวปีซึ่งเกิดในฝูงโคหรือฝูงแพะแกะนั้น ท่านทั้งหลายจงแบ่งแยกบริสุทธิ์ไว้แด่พระยะโฮวาพระเจ้าของท่าน ท่านอย่าใช้โคหัวปีทำงาน หรือตัดขนจากแกะหัวปี.

พบญ. 15:20 ท่านและครอบครัวของท่านจงกรับประทานสัตว์หัวปีนั้นต่อพระพักตร์พระยะโฮวาพระเจ้าของท่านทุกๆ ปี ในสถานที่ซึ่งพระยะโฮวาจะทรงเลือกไว้นั้น.

พบญ. 15:21 แต่ถ้าสัตว์นั้นมีกด่างพร้อยใดๆ คือขาพิการหรือตาบอด หรือมีด่างพร้อยร้ายแรงอย่างใด ท่านอย่าได้ถวายแด่พระยะโฮวาพระเจ้าของท่าน.

พบญ. 15:22 กท่านจงรับประทานสัตว์นั้นภายในประตูเมืองของท่าน ทั้งผู้ที่ไม่สะอาดและผู้ที่สะอาดก็ล้วนรับประทานได้ เหมือนอย่างที่ได้รับประทานเนื้อละมั่งและเนื้อกวาง.

พบญ. 15:23 เพียงแต่ท่านอย่ารับประทานกเลือดของมัน ท่านจงเทเลือดลงบนพื้นดินเหมือนเทน้ำ.