พระบัญญัติ บทที่ 14
3. การนำบทบัญญัติและกฎเกณฑ์ทั่วไปมาประกาศซํ้า
14:1—26:19
14:1—26:19
(1) เกี่ยวกับการเป็นทรัพย์ลํ้าค่าของพระยะโฮวาเอง
14:1–2
14:1–2
พบญ.
14:1 1ท่านเป็นกบุตรทั้งหลายของพระยะโฮวาพระเจ้าของท่าน ท่านขอย่าเชือดเนื้อตัวเองหรือโกนหน้าผากให้โล้นเพื่อคนตาย.
พบญ.
14:2 เพราะท่านทั้งหลายเป็นกชนชาติบริสุทธิ์แด่พระยะโฮวาพระเจ้าของท่าน และพระยะโฮวาทรงเลือกสรรท่านจากท่ามกลางชนชาติทั้งหลายที่อยู่บนพื้นแผ่นดินโลกให้เป็นพลไพร่ของพระองค์ เป็น1ขทรัพย์ล้ำค่าของพระองค์เอง.
(2) เกี่ยวกับอาหารที่แยกบริสุทธิ์
14:3–21
14:3–21
พบญ.
14:3 ท่านทั้งหลายอย่า1รับประทานสิ่งที่พึงรังเกียจใดๆ เลย.
พบญ.
14:4 กสัตว์ที่ท่านรับประทานได้มีดังนี้ คือ โค, แกะ, แพะ,
พบญ.
14:5 กวาง, ละมั่ง, อีเก้ง, แพะป่า, สมัน, โคป่า, และแกะภูเขา.
พบญ.
14:6 สัตว์ทุกชนิดที่กีบแยกออกเป็นสองและเคี้ยวเอื้องนั้น ท่านรับประทานได้.
พบญ.
14:7 อย่างไรก็ตามในจำพวกสัตว์ทั้งหลายที่เคี้ยวเอื้องหรือมีกีบแยกออกเป็นสองนั้นท่านอย่ารับประทานสัตว์ต่อไปนี้คือ อูฐ, กระต่าย, กระจงผา เพราะแม้สัตว์เหล่านี้เคี้ยวเอื้อง แต่ไม่มีกีบแยกออกเป็นสอง จึงเป็นสัตว์ไม่สะอาดสำหรับท่าน.
พบญ.
14:8 และหมูด้วยเพราะแม้หมูมีกีบแยกออกเป็นสอง แต่ไม่เคี้ยวเอื้อง จึงเป็นสัตว์ไม่สะอาดสำหรับท่าน ท่านอย่าได้รับประทานเนื้อของมัน หรือถูกต้องซากของมันเลย.
พบญ.
14:9 ในบรรดาสัตว์น้ำที่ท่านรับประทานได้ คือทุกสิ่งที่มีครีบและมีเกล็ด สัตว์เหล่านี้ท่านรับประทานได้.
พบญ.
14:10 แต่สัตว์ใดๆ ที่ไม่มีครีบและเกล็ด ท่านอย่าได้รับประทาน เป็นสัตว์ไม่สะอาดสำหรับท่าน.
พบญ.
14:11 นกที่สะอาดทุกชนิดท่านรับประทานได้.
พบญ.
14:12 แต่นกเหล่านี้ ท่านอย่ารับประทานคือ นกอินทรี, นกแร้ง, นกออก,
พบญ.
14:13 นกเหยี่ยวหางยาว, นกเหยี่ยวดำ, นกเหยี่ยวทั้งหมดตามชนิดของมัน,
พบญ.
14:14 บรรดานกกาทั้งหมดตามชนิดของมัน,
พบญ.
14:15 นกกระจอกเทศ, นกเค้าโมง, นกนางนวล, เหยี่ยวนกเขาตามชนิดของมัน,
พบญ.
14:16 นกเค้าแมวเล็ก, นกทึดทือ, นกอีโก้ง,
พบญ.
14:17 นกกระทุง, แร้งเล็ก, และนกอ้ายงั่ว,
พบญ.
14:18 นกกระสาดำ, นกกระสาตามชนิดของมัน, นกหัวขวาน, และค้างคาว.
พบญ.
14:19 1แมลงมีปีกทุกชนิดเป็นสัตว์ไม่สะอาดสำหรับท่าน ท่านอย่าได้รับประทานเลย.
พบญ.
14:20 สัตว์มีปีกที่สะอาดทุกชนิดท่านรับประทานได้.
พบญ.
14:21 ท่านอย่าได้รับประทานกสัตว์ชนิดใดที่ตายเอง ท่านจะให้แก่ผู้ค้างแรมที่อยู่ภายในประตูเมืองของท่านรับประทานก็ได้ หรือท่านจะขายให้แก่คนต่างแดนก็ได้. เพราะว่าท่านทั้งหลายเป็นพลไพร่บริสุทธิ์แด่พระยะโฮวาพระเจ้าของท่าน. ขท่านอย่า1ต้มลูกแพะด้วยน้ำนมแม่ของมันเลย.
(3) เกี่ยวกับการนมัสการพระเจ้า
14:22–27; 15:19—16:17; 16:21—17:7; 23:21–23; 26:1–11
14:22–27; 15:19—16:17; 16:21—17:7; 23:21–23; 26:1–11
ก. โดยการถวายหนึ่งในสิบของผลิตผลทั้งหมดทั้งจากฝูงสัตว์และพืชผล
14:22–27
14:22–27
พบญ.
14:22 ท่านจงกถวายหนึ่งในสิบจากผลิตผลทั้งหมดที่ได้จากไร่นาของท่านในทุกๆ ปี.
พบญ.
14:23 กท่านจงรับประทานหนึ่งในสิบที่ได้จากธัญพืช, เหล้าองุ่นใหม่, น้ำมันใหม่, ลูกหัวปีจากฝูงโคและฝูงแพะแกะของท่าน 1ต่อเบื้องพระพักตร์พระยะโฮวาพระเจ้าของท่าน ในสถานที่ซึ่งพระองค์จะทรงเลือกไว้ เพื่อให้พระนามของพระองค์ทรงประทับอยู่ที่นั่น เพื่อท่านทั้งหลายจะได้เรียนรู้ที่จะยำเกรงพระยะโฮวาพระเจ้าของท่านทั้งหลายเสมอ.
พบญ.
14:24 แต่ถ้าระยะทางไกลเกินไปจนท่านไม่สามารถนำของถวายหนึ่งในสิบมาได้ เพราะว่าสถานที่ซึ่งพระยะโฮวาพระเจ้าของท่านจะทรงเลือกเพื่อเป็นที่ตั้งพระนามของพระองค์นั้น อยู่ห่างไกลจากท่านเกินไปในขณะที่พระยะโฮวาพระเจ้าของท่านทรงอวยพรแก่ท่าน
พบญ.
14:25 ท่านก็จงกแลกของนั้นเอาเงินมา และห่อเงินถือไว้ในมือ และไปยังสถานที่ซึ่งพระยะโฮวาพระเจ้าของท่านจะทรงเลือกไว้.
พบญ.
14:26 และนำเงินนั้นไปซื้อสิ่งใดๆ ที่1ใจท่านปรารถนา จะเป็นโค, แกะ, เหล้าองุ่น, เหล้าแก่, หรือสิ่งใดๆ ที่ใจท่านปรารถนา และท่านทั้งครอบครัวของท่านจงรับประทานอยู่ที่นั่นต่อเบื้องพระพักตร์พระยะโฮวาพระเจ้าของท่าน และมีความปิติยินดี.
พบญ.
14:27 ท่านทั้งหลายกอย่าทอดทิ้งคนเลวีซึ่งอยู่ภายในประตูเมืองของท่าน เพราะเขาขไม่มีส่วนแบ่งหรือมรดกร่วมกับท่าน.
(4) เกี่ยวกับการช่วยเหลือผู้ที่มีความขัดสน
14:28—15:18; 23:15–16, 19–20; 24:6, 10–15, 17–22; 26:12–15
14:28—15:18; 23:15–16, 19–20; 24:6, 10–15, 17–22; 26:12–15
ก. ช่วยเหลือโดยการมอบหนึ่งในสิบในทุกๆ สิ้นสามปี
14:28–29; 26:12–15
14:28–29; 26:12–15
พบญ.
14:28 ทุกๆ สิ้นกสามปี ท่านทั้งหลายจงนำ1หนึ่งในสิบจากผลิตผลที่ได้ในปีนั้น มาสะสมไว้ภายในประตูเมืองของท่าน
พบญ.
14:29 แล้วคนเลวี (เพราะเขาไม่มีส่วนแบ่งหรือมรดกร่วมกับท่าน), ผู้ค้างแรม, ลูกกำพร้า, และหญิงม่ายซึ่งอยู่ภายในประตูเมืองของท่าน จะได้มารับประทานอย่างอิ่มหนำ เพื่อว่าพระยะโฮวาพระเจ้าของท่านจะทรงอวยพระพรแก่บรรดากิจการซึ่งมือของท่านทั้งหลายได้กระทำนั้น.
คำอธิบาย พระบัญญัติ บทที่ 14
พบญ.
14:1 1 บทบัญญัติและกฎเกณฑ์ (คำตัดสิน) ที่ได้ถูกนำเสนอใน 14:1—26:19 นั้นแสดงให้เห็นว่าพระเจ้าช่างทรงเห็นอกเห็นใจ, ใส่ใจรายละเอียด, น่ารัก, อ่อนโยน, เอ็นดู, เมตตา, กรุณา, เห็นใจ, มีมนุษยธรรม, ชอบธรรม, ถูกต้อง, และยุติธรรมยิ่งนัก. ในฐานะผู้ที่มีชีวิตของพระเจ้าอย่างเรา ซึ่งเป็นผู้เชื่อทั้งหลายในพระคริสต์นั้น เราควรที่จะเรียนรู้จากพระเจ้าเพื่อจะเป็นเหมือนอย่างที่พระองค์ทรงเป็น (อฟ.5:1). เราควรจะดำเนินอยู่ต่อเบื้องพระพักตร์พระเจ้า และดำเนินร่วมกันกับพระเจ้าตามสิ่งที่พระองค์ทรงเป็น. ในขณะที่เรายึดเอาหนทางของพระเจ้าและยึดเอาสิ่งที่พระเจ้าทรงเป็น เราก็จะถูกเปลี่ยนแปลงไปจนเหมือนกับพระฉายาของพระองค์ (เทียบ 2กธ.3:18). ดู 26:16 คำอธิบาย 1.
พบญ.
14:1 ก ยซย.1:2; รม.9:8; เทียบ ยฮ.1:12
พบญ.
14:1 ข ลวต.19:27–28; 21:5
พบญ.
14:2 ก อซด.19:6; 22:31; พบญ.7:6; 26:19
พบญ.
14:2 ข อซด.19:5; เทียบ ตต.2:14; 1ปต.2:9
พบญ.
14:2 1ข ดู อซด.19:5 คำอธิบาย 1.
พบญ.
14:3 1 ในบทนี้ โมเซหันจากเรื่องของการแตกแยกและการทรยศ (บทที่ 12—13) ไปสู่เรื่องของอาหารที่แยกบริสุทธิ์. การกินเป็นเครื่องหมายเล็งถึงการติดต่อผู้คนของเรา (ดู ลวต.11:2 คำอธิบาย 1). ส่วนการแตกแยกและการทรยศมีความเกี่ยวข้องกับการติดต่อกับผู้อื่น. ถ้าจะหลีกเลี่ยงทั้งการแตกแยกและการทรยศ เราก็จำเป็นต้องแยกแยะคนที่เราจะไปติดต่อด้วย ซึ่งมีเครื่องหมายเล็งโดยอาหารที่แยกบริสุทธิ์. เรายังต้องปกป้องลูกๆ ฝ่ายวิญญาณของเราไม่ให้ถูกทำลายโดยผู้ที่ก่อการแตกแยก (ดูข้อ 21 คำอธิบาย 1). สำหรับรายละเอียดเกี่ยวกับอาหารที่แยกบริสุทธิ์ให้ดูในคำอธิบายของ ลวต.11.
พบญ.
14:4 ก ข้อ 4–19: ลวต.11:2–20
พบญ.
14:19 1 แปลตามตรงคือ ฝูงสิ่งมีชีวิตที่มีปีก.
พบญ.
14:21 ก ลวต.7:24
พบญ.
14:21 ข อซด.23:19
พบญ.
14:21 1 ดู อซด.23:19 คำอธิบาย 2.
พบญ.
14:22 ก เทียบ มธ.23:23; ลก.11:42
พบญ.
14:23 ก พบญ.12:5–7
พบญ.
14:23 1 การรับประทานต่อเบื้องพระพักตร์พระยะโฮวาคือการรับประทานร่วมกันกับพระองค์. ชนชาติอิสราเอลได้รับสุขหนึ่งในสิบที่พวกเขานำมาถวายแด่พระเจ้าต่อเบื้องพระพักตร์พระเจ้าและร่วมกันกับพระเจ้า. กรณีนี้บ่งชี้ว่าพระเจ้าทรงประสงค์ให้เรารับสุขพระคริสต์ของพระองค์ด้วยกันกับพระองค์ ณ สถานที่ที่พระองค์ทรงเลือกสรร. ดู 12:5 คำอธิบาย 1.
พบญ.
14:25 ก เทียบ อษร.7:15–17; มธ.21:12; มก.11:15
พบญ.
14:26 1 แปลตามตรงคือ จิต.
พบญ.
14:27 ก พบญ.12:19
พบญ.
14:27 ข อฤธ.18:20
พบญ.
14:28 ก "28ก
พบญ.
14:28 1 พระเจ้าทรงกำชับชนชาติอิสราเอลให้ถวายหนึ่งในสิบแด่พระองค์ทุกปี. นอกจากนี้ ในทุกๆ สามปี พวกเขาจะต้องสะสมหนึ่งในสิบอีกส่วนหนึ่งไว้ภายในประตูเมืองของเขา เป็นส่วนที่เกินออกมาเพื่อแสดงถึงความบริบูรณ์ของผลิตผลที่อุดมสมบูรณ์ของแผ่นดินงาม. หนึ่งในสิบส่วนนี้มีเพื่อคำนึงถึงคนยากจนและคนเลวี ซึ่งก็คือผู้ปรนนิบัติเต็มเวลา (ข้อ 29; 26:12; เทียบ ข้อ 27; ฆต.2:10; 1กธ.9:14; 1ตธ.5:17–18). ข้อพระคำเกี่ยวกับการช่วยเหลือผู้ที่มีความขัดสนเหล่านี้แสดงให้เห็นว่าพระเจ้าทรงดูแลพลไพร่ของพระองค์ทุกคน ซึ่งเป็นผู้ที่มาสำแดงพระองค์. ในทำนองเดียวกัน พระคริสต์ก็ทรงดูแลอวัยวะทุกส่วนในพระกายของพระองค์ด้วย. ดู 26:15 คำอธิบาย 2.
