พระบัญญัติ บทที่ 13

พบญ. 13:1 ก 2ปต.2:1

พบญ. 13:1 ข ยรม.23:25, 32; 29:8; ซคย.10:2

พบญ. 13:2 1 ถ้อยคำของโมเซในบทที่ 12—13 ได้กำชับพลไพร่ของพระเจ้าให้หลีกเลี่ยงจากการแตกแยกและให้ปฏิเสธละทิ้งการทรยศ. ในพันธสัญญาเดิม การทรยศชี้ถึงการละทิ้งพระเจ้าและหันจากพระเจ้าไปสู่รูปเคารพ. ในพันธสัญญาใหม่ การทรยศก็คือมิจฉาลัทธิ ซึ่งชี้ถึงผู้ที่ปฏิเสธสภาพพระเจ้าของพระคริสต์ คือผู้ที่ไม่เชื่อว่าพระเยซูคริสต์ทรงเป็นพระเจ้าที่ได้กลายมาเป็นมนุษย์ (ยฮ.1:1, 14; 1ยฮ.2:18, 22; 4:2–3). การทรยศหรือมิจฉาลัทธินั้นได้หมิ่นประมาทพระเจ้าและทำลายฐานันดรของพระคริสต์ ส่วนการแตกแยกได้ทำลายพระกายของพระคริสต์ ซึ่งเป็นการสำแดงแห่งกลุ่มชนของพระคริสต์. ดังนั้นการทรยศและการแตกแยกจึงทำลายแผนการบริหารทั้งหมดของพระเจ้า. ด้วยเหตุนี้ อัครทูตเปาโลจึงได้กำชับเราให้หันไปจากคนเหล่านั้นที่ก่อการแตกแยก (รม.16:17) และอัครทูตโยฮันก็ได้กำชับเราให้ปฏิเสธละทิ้งผู้ที่เป็นมิจฉาลัทธิ (2ยฮ.9–11). เราต้องจัดการกับการแตกแยกและการทรยศอย่างเคร่งครัด เหมือนกับโมเซในหนังสือเล่มนี้และเหล่าอัครทูตในพันธสัญญาใหม่. เราจะต้องรักษาไว้ซึ่งความเป็นหนึ่งท่ามกลางพลไพร่ของพระเจ้า และหลักความเชื่อหนึ่งเดียวในฐานันดรและการงานแห่งการไถ่ของพระคริสต์ (อฟ.4:3, 13 และข้อ 3 คำอธิบาย 1 กับข้อ 13 คำอธิบาย 2).

พบญ. 13:3 ก พบญ.6:5

พบญ. 13:4 ก พบญ.10:20; 11:22; 30:20

พบญ. 13:5 ก พบญ.17:7; 19:19; 21:21; 22:21; 24:7; เทียบ 1กธ.5:13

พบญ. 13:5 1 แปลตามตรงคือ เผาผลาญ, ล้างผลาญ. เหมือนกันตลอดทั้งเล่ม.

พบญ. 13:9 ก เทียบ พบญ.17:7

พบญ. 13:10 ก พบญ.17:5; 21:21; 22:24; ลวต.20:2; อฤธ.15:35; ยฮซ.7:25; ยฮ.8:59; 10:31–33; กจ.7:58–59

พบญ. 13:11 ก พบญ.19:20; 17:13; 21:21

พบญ. 13:13 ก 1ยฮ.2:19

พบญ. 13:14 ก พบญ.17:4

พบญ. 13:16 ก ยฮซ.6:24

พบญ. 13:16 ข ยฮซ.8:28; ยรม.49:2; ยซย.17:1

พบญ. 13:17 ก ยฮซ.6:18