พระบัญญัติ บทที่ 10

พบญ. 10:1 ก อซด.34:1

พบญ. 10:1 ข 2กธ.3:7

พบญ. 10:1 ค อซด.25:10

พบญ. 10:2 ก อซด.25:16, 21

พบญ. 10:3 ก อซด.34:4

พบญ. 10:4 ก อซด.34:28

พบญ. 10:4 1 แปลตามตรงคือ ถ้อยคำ.

พบญ. 10:5 ก อซด.34:29

พบญ. 10:5 ข 1พกษ.8:9; อซด.40:20; ฮร.9:4

พบญ. 10:6 ก เทียบ อฤธ.33:30–32

พบญ. 10:6 1ก หรือ บ่อน้ำของชนชาติยาคาน.

พบญ. 10:6 ข อฤธ.20:28; 33:38–39

พบญ. 10:8 ก อฤธ.8:14; 16:9

พบญ. 10:8 ข พบญ.18:5

พบญ. 10:9 1 ดู อฤธ.18:20 คำอธิบาย 1.

พบญ. 10:9 ก อฤธ.18:20; พบญ.12:12; 14:27; 18:1–2

พบญ. 10:10 ก พบญ.9:9, 18, 25

พบญ. 10:11 ก เทียบ อซด.32:34

พบญ. 10:12 ก พบญ.6:2, 13

พบญ. 10:12 ข พบญ.5:32–33

พบญ. 10:12 1 อันที่จริงแล้วพระมรรคาของพระเจ้าก็คือสิ่งที่พระเจ้าทรงเป็น. ทุกสิ่งที่พระเจ้าทรงเป็นนั้นเป็นหนทางให้แก่เรา. ดังนั้นการยึดเอาสิ่งที่พระเจ้าทรงเป็นมาเป็นหนทางของเรา และดำเนินอยู่ในหนทางเหล่านี้ก็คือการดำเนินชีวิตพระเจ้านั่นเอง. พระเจ้าผู้ทรงเป็นหนทางของเรานั้นก็คือพระคริสต์ (ยฮ.14:6). การยึดพระคริสต์เป็นหนทางของเราก็คือการดำเนินชีวิตพระองค์, และการดำเนินชีวิตพระองค์ก็คือการสำแดงออกซึ่งพระองค์, ทำให้พระองค์เป็นที่ประจักษ์, และกระทั่งสำแดงพระองค์ใหญ่ขึ้นนั่นเอง (ฟป.1:20–21ก). ในกรุงเยรูซาเล็มใหม่นั้น แม่น้ำแห่งชีวิตไหลออกมาจากพระที่นั่งของพระเจ้าและของพระเมษโปดก และไหลลงมากลางถนนทองคำ (วว.22:1) กรณีนี้บ่งชี้ว่าพระเจ้าทรงเป็นทั้งชีวิตและหนทางของเรา. เรายึดพระเจ้าเป็นชีวิตของเรา แล้วจากนั้นชีวิตพร้อมทั้งพระนิสัยของพระองค์ก็จะกลายมาเป็นหนทางให้เราดำเนินชีวิต. ดู วว.22:1 คำอธิบาย 5.

พบญ. 10:12 ค พบญ.6:5; 30:6, 16; มธ.22:37

พบญ. 10:12 2ค พระเจ้าเองได้ทรงตั้งแบบอย่างในการรักไว้โดยการที่พระองค์ทรงรักใคร่พลไพร่ของพระองค์ (ข้อ 14–15; 7:7–8). ในหนังสือพระบัญญัตินั้น อันที่จริงแล้วพระเจ้าทรงกำลัง “เกี้ยว” พลไพร่ของพระองค์ ทรงรัก, รักใคร่พวกเขา (เทียบ อซด.20:6 คำอธิบาย 1). พลไพร่ของพระองค์ควรจะตอบรักพระองค์โดยการมารักใคร่พระองค์. ดู 1กธ.2:9 คำอธิบาย 3.

พบญ. 10:12 3 ใจนั้นเชื่อมต่อกับวิญญาณ เนื่องจากมโนธรรม ซึ่งเป็นการใช้งานส่วนหนึ่งในวิญญาณนั้น (รม.9:1) ก็เป็นการใช้งานส่วนหนึ่งในใจด้วย(ฮร.10:22). ดังนั้นการรักและปรนนิบัติพระเจ้าด้วยสุดใจและด้วยสุดจิตนั้นจึงบ่งชี้ว่าเรายังต้องรักและปรนนิบัติพระองค์ด้วยวิญญาณของเราเช่นเดียวกัน (รม.1:9). ยิ่งไปกว่านั้น ตาม 6:5 เรายังต้องรักพระองค์ด้วยสุดกำลังของเราด้วย นั่นก็คือด้วยกำลังทางกายภาพของเรา. ดู มก.12:28–30 และข้อ 30 คำอธิบาย 1.

พบญ. 10:14 ก นฮย.9:6; 1พกษ.8:27; 2คนก.2:6; 6:18

พบญ. 10:14 ข อซด.19:5; บพส.24:1; 1กธ.10:26

พบญ. 10:15 ก พบญ.4:37; 7:7; รม.11:28

พบญ. 10:16 ก รม.2:29

พบญ. 10:16 ข อซด.32:9; 33:3; พบญ.9:6; กจ.7:51

พบญ. 10:17 ก บพส.136:2; ดนอ.2:47; 11:36

พบญ. 10:17 ข บพส.136:3; 1ตธ.6:15; วว.17:14; 19:16

พบญ. 10:17 ค พบญ.7:21; นฮย.1:5; 9:32; 1กธ.10:22

พบญ. 10:17 ง 2คนก.19:7; ฆต.2:6

พบญ. 10:18 ก พบญ.24:17; บพส.10:14, 18; 68:5; 146:9; ฮซอ.14:3

พบญ. 10:19 ก ลวต.19:34; อซด.22:21; 23:9

พบญ. 10:20 ก พบญ.6:13

พบญ. 10:20 ข พบญ.11:22; 13:4; 30:20

พบญ. 10:21 ก ยรม.17:14

พบญ. 10:22 ก ยนซ.46:27; อซด.1:5

พบญ. 10:22 1 แปลตามตรงคือ จิต.

พบญ. 10:22 ข ยนซ.15:5; พบญ.1:10; 28:62; นฮย.9:23