2 โกรินโธ บทที่ 6

2กธ. 6:1 1 คำว่า "และ" ในที่นี้แสดงถึงการต่อเนื่อง. ในตอนสุดท้ายของบทที่ 5 (5:16-21) อัครทูตได้บอกกับเราว่า พวกเขาซึ่งเป็นผู้ปฏิบัติแห่งพันธสัญญาใหม่ได้รับมอบหมายการปฏิบัติแห่งการคืนดีกัน เพื่อสิ่งทรงสร้างใหม่ขององค์พระผู้เป็นเจ้า. ตั้งแต่ข้อนี้จนถึงตอนท้ายของบทที่ 7 เขาก็ได้บอกกับเราต่อไปอีกว่าพวกเขาได้ทำงานอย่างไร. เขาได้ทำงานร่วมกับพระเจ้าโดยชีวิต (ไม่ใช่ของประทานใดๆ) ซึ่งเป็นชีวิตที่บริบูรณ์อย่างเหลือล้นและสุกงอมอย่างเต็มที่, สามารถปรับเข้ากับสถานการณ์ทุกอย่าง นั่นคือสามารถที่จะทนรับการปฏิบัติทุกรูปแบบ, ต้อนรับสิ่งแวดล้อมทุกชนิด, ทำงานในทุกสภาพการณ์, และฉวยโอกาสทุกอย่างเพื่อทำให้การปฏิบัติของเขาทั้งหลายได้บรรลุผลสำเร็จ.

2กธ. 6:1 2 อัครทูตไม่เพียงได้รับการมอบหมายการปฏิบัติของพวกเขาจากพระเจ้าเท่านั้น แต่ยังได้ทำงานร่วมกับพระเจ้าอีกด้วย. เขาเป็นผู้ร่วมงานของพระเจ้า (1กธ.3:9).

2กธ. 6:1 ก ยซย.49:8

2กธ. 6:1 3ก นี่ก็คือการงานแห่งการคืนดีกัน ดังที่ได้กล่าวไว้ใน 5:20 นั่นเอง.

2กธ. 6:1 ข ฮร.12:15

2กธ. 6:1 4ข ดู 1กธ.15:10 คำอธิบาย 1. พระคุณของพระเจ้ามักจะนำเรากลับมาหาพระองค์เสมอ. ถ้าดูตามเนื้อความแล้ว วลีที่ว่า "อย่ารับพระคุณของพระเจ้าอย่างไร้ประโยชน์" ก็คือการไม่ดำรงอยู่ในสภาพการณ์ทุกอย่างที่ได้เบี่ยงเบนจากพระเจ้า แต่จะต้องถูกนำกลับมาหาพระองค์.

2กธ. 6:2 ก ยซย.49:8

2กธ. 6:2 ข ลก.4:19

2กธ. 6:2 1 หมายถึงเวลาที่เราคืนดีกันกับพระเจ้า เมื่อพระองค์ทรงโปรดปรานเราที่สุด.

2กธ. 6:2 ค บพส.69:13

2กธ. 6:2 ง ฮร.3:13

2กธ. 6:2 2 ตามเนื้อความแล้ว นี่เป็นการคืนดีกันซึ่งสืบเนื่องมาจากตอนท้ายของบทที่ 5.

2กธ. 6:3 1 ตั้งแต่ข้อนี้จนถึงตอนท้ายของบทที่ 7 อัครทูตได้บรรยายถึงชีวิตที่ปรับตัวเข้ากับทุกสิ่งเพื่อให้การปฏิบัติของเขาได้บรรลุผลสำเร็จ.

2กธ. 6:3 2 คือการปฏิบัติแห่งพันธสัญญาใหม่ (3:8-9; 4:1).

2กธ. 6:4 ก 2กธ.4:2

2กธ. 6:4 ข เทียบ 1กธ.4:1

2กธ. 6:4 ค 2กธ.12:12; 2ตธ.3:10

2กธ. 6:4 1ค ความอดทน เป็นคุณสมบัติประการแรกสำหรับชีวิตที่ปรับตัวเข้ากับทุกสิ่งของผู้ปฏิบัติทั้งหลายแห่งพันธสัญญาใหม่. นี่ไม่เพียงเล็งถึงความอดกลั้นเท่านั้น แต่ยังเล็งถึงความสามารถในการอดทนต่อความทุกข์ทรมานทุกอย่างในการยากลำบากไม่ว่าจะเป็นการบีบคั้น, การกดขี่, การข่มเหง, ความขัดสน, หรือการทดลองทั้งสิ้น.

2กธ. 6:4 ง 2กธ.2:4; กซ.1:24

2กธ. 6:4 2 ตามภาษากรีกหมายถึงความบีบคั้น, ความต้องการอย่างเร่งด่วนที่บีบบังคับอย่างหนัก, คำนี้จึงชี้บ่งถึงความขัดสนต่อสิ่งที่จำเป็นในชีวิตประจำวันอย่างเช่นอาหาร, เครื่องนุ่งห่ม, หรือที่อยู่อาศัย.

2กธ. 6:4 ฉ 2กธ.12:10

2กธ. 6:5 ก 2กธ.11:23-24; กจ.16:23

2กธ. 6:5 ข 2กธ.11:23

2กธ. 6:5 ค กจ.17:5; 19:23

2กธ. 6:5 ง 2กธ.11:23, 27; 1กธ.4:12

2กธ. 6:5 จ 2กธ.11:27

2กธ. 6:5 1จ ดู กจ.16:25; 20:7-11, 31 และ 2ธซ.3:8.

2กธ. 6:5 2 เพราะการขาดแคลนอาหาร. ดู 11:27 คำอธิบาย 2.

2กธ. 6:6 ก 2กธ.11:6

2กธ. 6:6 1ก ความรู้เป็นเรื่องของความคิด, ความรักเป็นเรื่องของใจ.

2กธ. 6:6 2 หมายถึงวิญญาณที่ได้บังเกิดใหม่ของอัครทูต. ในการถูกเฆี่ยนบนร่างกาย (ข้อ 5) ความรู้ในความคิด ความรักในใจ อัครทูตได้ใช้ทั้งตัวซึ่งประกอบด้วยกาย จิต และวิญญาณของพวกเขาในการดำเนินชีวิตเพื่อให้การปฏิบัติของเขาได้บรรลุผลสำเร็จ.

2กธ. 6:6 ข 2กธ.7:1; 1ธซ.5:23

2กธ. 6:6 ค รม.12:9

2กธ. 6:7 ก 2กธ.4:2; อฟ.1:13; กซ.1:5; 2ตธ.2:15

2กธ. 6:7 ข 1กธ.2:4-5

2กธ. 6:7 ค 2กธ.10:4; รม.13:12; เทียบ อฟ. 6:11-17; 1ธซ.5:8

2กธ. 6:7 1ค นี่แสดงว่า การดำเนินชีวิตของอัครทูตเพื่อการปฏิบัติของพวกเขานั้นเป็นการดำเนินชีวิตอยู่ในการสู้รบเพื่ออาณาจักรของพระเจ้า. อาวุธแห่งความชอบธรรมถูกใช้สำหรับการสู้รบ เพื่อเราจะได้ถูกต้องต่อพระเจ้าและมนุษย์ ตามความชอบธรรมของพระเจ้า (มธ.6:33; 5:6, 10, 20).

2กธ. 6:7 2 อาวุธที่มือขวา เช่นดาบ มีไว้สำหรับการโจมตี ส่วนอาวุธที่มือซ้าย เช่นโล่มีไว้สำหรับการป้องกัน.

2กธ. 6:8 1 สง่าราศีมาจากพระเจ้าและบรรดาคนที่รักพระเจ้า ส่วนความอัปยศมาจากมารและบรรดาคนที่ติดตามมัน.

2กธ. 6:8 ก 1กธ.4:10

2กธ. 6:8 ข 2กธ.12:16; 1กธ.4:13; รม.3:8

2กธ. 6:8 2ข ข่าวลือกันว่าชั่วนั้น มาจากผู้ต่อต้านและผู้ข่มเหง (มธ.5:11) ส่วนข่าวลือกันว่าดีนั้นมาจากผู้เชื่อและบรรดาคนที่ต้อนรับหลักความจริงที่อัครทูตได้ประกาศและสอนไว้.

2กธ. 6:8 ค เทียบ มธ.27:63

2กธ. 6:8 3ค เหมือนกับเป็นคนที่ล่อลวงในสายตาของพวกนับถือศาสนายูดาย, พวกที่นับถือศาสนาอื่น, และพวกถือปรัชญาทั้งหลาย แต่เป็นคนที่สัตย์ซื่อในสายตาของผู้ที่รักหลักความจริงของพระเจ้า.

2กธ. 6:8 ง เทียบ 2กธ.4:2; 1ธซ.2:3

2กธ. 6:9 1 เหมือนกับเป็นคนไม่มีใครรู้จักในด้านที่ไม่แสดงตัวเอง แต่เป็นคนที่เขารู้จักดีในด้านที่เป็นพยานถึงหลักความจริงของพระเจ้า.

2กธ. 6:9 ก 2กธ.1:8-9; 4:10-12; 1กธ.15:31; รม.8:36

2กธ. 6:9 2ก เหมือนกับเป็นคนที่กำลังจะตายในขณะที่ถูกข่มเหง (1:8-10; 4:11; 1กธ.15:31) แต่เป็นอยู่ในการเป็นขึ้นขององค์พระผู้เป็นเจ้า (4:10-11).

2กธ. 6:9 ข 2กธ. 4:10-11; ยฮ.14:19; 2ตธ.2:11

2กธ. 6:9 3 เหมือนกับถูกตีสอนตามการรู้จักอย่างผิวเผินของพวกต่อต้าน แต่ยังไม่ถูกประหารให้ตายตามการดูแลแห่งอำนาจสิทธิ์ขาดของพระเจ้า.

2กธ. 6:9 ค เทียบ บพส.118:18

2กธ. 6:10 ก ยฮ.16:22

2กธ. 6:10 1ก เหมือนกับโศกเศร้าเนื่องมาจากสภาพการณ์ทางด้านลบของคริสตจักร (11:28) แต่ยังมีความยินดีเสมอในพระคุณที่เพียงพอและชีวิตแห่งการเป็นขึ้นของพระคริสต์.

2กธ. 6:10 ข 2กธ.7:7; ฟป.1:18

2กธ. 6:10 2 เหมือนกับยากจนในสิ่งของฝ่ายวัตถุ แต่ยังทำให้คนเป็นอันมากมั่งมีในความอุดมสมบูรณ์ฝ่ายวิญญาณ (อฟ.3:8).

2กธ. 6:10 ค สภษ.13:7; 2กธ.8:9

2กธ. 6:10 ง กจ.3:6

2กธ. 6:10 3ง เหมือนกับไม่มีอะไรเลยในด้านของมนุษย์แต่ยังมีสิ่งสารพัดในแผนการบริหารอันศักดิ์สิทธิ์.

2กธ. 6:10 จ 1กธ.3:21; รม.8:32

2กธ. 6:11 ก อฟ.6:19; ยอค.33:22

2กธ. 6:11 1ก อัครทูตได้สุกงอมเต็มที่และปรับตัวเข้ากับทุกสิ่งดังที่ได้บรรยายไว้ในข้อ 3-10. สำหรับผู้เชื่อแล้ว ปากของพวกเขาก็เปิดออกและใจของพวกเขาก็กว้างขวาง. อัครทูตมีจิตใจที่กว้างใหญ่สามารถที่จะรองรับผู้เชื่อไว้ทั้งหมดไม่ว่าสภาพการณ์ของพวกเขาจะเป็นอย่างไร อัครทูตก็ยังมีปากที่เปิดออกสามารถพูดกับผู้เชื่อทั้งหมดอย่างตรงไปตรงมาถึงสถานการณ์ที่แท้จริงซึ่งพวกเขาได้หลงเดินผิดไป. การเปิดออกและความกว้างใหญ่เช่นนี้เป็นสิ่งที่จำเป็นต่อการนำผู้เชื่อที่หลงเดินทางผิดและเบี่ยงเบนออกไปให้กลับมาคืนดีกันกับพระเจ้า.

2กธ. 6:11 ข 2กธ.7:2; บพส.119:32

2กธ. 6:12 1 ผู้เชื่อชาวโกรินโธเป็นเหมือนกับเด็กเล็กๆ (ข้อ 13). จิตใจของเขาได้ถูกจำกัดและมีความคับแคบต่ออัครทูต. เด็กเล็กๆ ทุกคนล้วนมีอารมณ์ที่คับแคบมากและง่ายที่จะถูกทำให้ขุ่นเคืองจากผู้ที่ทำการแก้ไขพวกเขา.

2กธ. 6:12 ก ฟม.7, 20

2กธ. 6:12 2ก เหมือนกับใน 7:15. ดูฟป.1:8 คำอธิบาย 1.

2กธ. 6:13 1 อัครทูตต้องการให้ผู้เชื่อชาวโกรินโธตอบแทนท่านด้วยจิตใจที่กว้างใหญ่อย่างเดียวกัน เพื่อพวกเขาจะได้ต้อนรับท่านในความรักของเขา.

2กธ. 6:13 ก 1กธ.4:14

2กธ. 6:13 2ก นี่แสดงว่า (1) อัครทูตถือว่าผู้เชื่อชาวโกรินโธเป็นเพียงทารก (2) ในขณะที่อัครทูตกำลังจัดการกับพวกเขานั้นก็เหมือนกับบิดาพูดกับบุตร.

2กธ. 6:13 3 หากจะมีจิตใจที่กว้างใหญ่ก็จำต้องมีการเติบโตและความสุกงอมในชีวิต ซึ่งเป็นสิ่งที่ผู้เชื่อชาวโกรินโธขาดอยู่ (1กธ.3:1, 6; 14:20). อัครทูตได้ตรากตรำบนตัวพวกเขาเพื่อชดเชยความบกพร่องนี้. ถ้าดูตามข้อพระคัมภีร์ที่ต่อจากตอนท้ายของบทที่ 5 แล้ว จิตใจที่กว้างใหญ่เนื่องจากการเติบโตและความสุกงอมในชีวิตนั้นก็เทียบเท่ากับการคืนดีกับพระเจ้าอย่างสมบูรณ์. การที่อัครทูตเขียนอย่างนี้ก็เพื่อต้องการทำให้การปฏิบัติของท่านที่มีเพื่อการคืนดีของผู้เชื่อได้บรรลุผลสำเร็จเพราะการได้คืนดีกับพระเจ้าของเขาทั้งหลายนั้นดำเนินไปได้ครึ่งทางเท่านั้น.

2กธ. 6:14 1 การที่อัครทูตพูดเช่นนี้ ก็ตั้งอยู่บนพื้นฐานที่ว่าปากของท่านเปิดออกและใจของท่านก็กว้างใหญ่ต่อผู้เชื่อซึ่งกล่าวไว้ในข้อ 11.

2กธ. 6:14 ก เทียบ 1กธ.7:39; พบญ.7:3; ยฮซ.23:12; อษร.9:2

2กธ. 6:14 2ก แตกต่างกัน หมายถึงไม่เหมือนกัน ชี้ถึงชนิดที่แตกต่างกัน. สิ่งนี้เล็งถึงคำที่กล่าวไว้ใน พบญ.22:10 ซึ่งได้ห้ามเอาสัตว์สองชนิดที่ไม่เหมือนกันเข้าเทียมแอกด้วยกัน. ผู้เชื่อกับคนที่ไม่เชื่อนั้นเป็นคนที่แตกต่างกัน. เนื่องจากนิสัยอันศักดิ์สิทธิ์และฐานะที่แบ่งแยกบริสุทธิ์ของผู้เชื่อ เขาจึงไม่ควรจะเข้าเทียมแอกด้วยกันกับคนที่ไม่เชื่อ. ประการนี้ไม่เพียงแต่ต้องปรับใช้กับการสมรสและธุรกิจการค้าระหว่างผู้เชื่อกับผู้ที่ไม่เชื่อเท่านั้น แต่ยังต้องปรับใช้กับความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดทุกอย่างด้วย.
ถ้อยคำนี้แสดงว่า มีผู้เชื่อชาวโกรินโธได้ไปเข้าเทียมแอกที่ไม่เหมือนกันกับคนที่ไม่เชื่อ คือไม่ได้แบ่งแยกออกมาจากคนที่อยู่ฝ่ายโลกเพื่อถวายแด่พระเจ้า. นี่ก็หมายความว่าพวกเขาไม่ได้คืนดีกันกับพระเจ้าอย่างสมบูรณ์. ฉะนั้นอัครทูตจึงได้ตักเตือนพวกเขาไม่ให้เข้าเทียมแอกอย่างไม่เข้ากันกับคนที่ไม่เชื่อ แต่ให้แบ่งแยกออกมา เพื่อเขาทั้งหลายจะได้ถูกนำกลับมาและคืนดีกันกับพระเจ้าอย่างสมบูรณ์.

2กธ. 6:14 ข อฟ.5:7, 11

2กธ. 6:14 3ข อัครทูตได้ยกตัวอย่างห้าประการ เพื่ออธิบายถึงความแตกต่างระหว่างผู้เชื่อกับคนที่ไม่เชื่อ: (1) ไม่มีหุ้นส่วน คือไม่มีส่วนแบ่งร่วมกันระหว่างความชอบธรรมกับการล่วงกฎบัญญัติ (2) ไม่มีการสามัคคีธรรม คือไม่มีการติดต่อไปมาระหว่างความสว่างกับความมืด (3) ไม่มีการปรองดอง คือไม่มีการลงรอยกันระหว่างพระคริสต์กับเบลิอาล (4) ไม่มีส่วนร่วม คือไม่มีความเกี่ยวข้องกันระหว่างคนที่เชื่อกับคนที่ไม่เชื่อ (5) ไม่มีข้อตกลง คือไม่มีการคล้อยตามกันระหว่างพระวิหารของพระเจ้ากับรูปเคารพ. ตัวอย่างเหล่านี้ยังได้เปิดเผยข้อเท็จจริงอีกว่าผู้เชื่อนั้นเป็นความชอบธรรม, ความสว่าง, พระคริสต์, และวิหารของพระเจ้า ส่วนคนที่ไม่เชื่อนั้นเป็นการล่วงกฎบัญญัติความมืด เบลิอาล (มาร) และรูปเคารพ.

2กธ. 6:14 ค อฟ.5:8-9; 1ยฮ.1:7

2กธ. 6:14 ง 1ยฮ.1:6

2กธ. 6:14 4 แปลตามตรงคือ ต่อ.

2กธ. 6:14 จ กจ.26:18; กซ.1:13; 1ปต.2:9; 1ยฮ.1:6; รม.13:12

2กธ. 6:15 ก เทียบ 1กธ.10:20-21

2กธ. 6:15 ข 1กธ.6:6

2กธ. 6:16 ก 1กธ.3:16-17; 6:19

2กธ. 6:16 ข ฮร.3:12

2กธ. 6:16 1ข ในเมื่อพระเจ้าทรงเป็นพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่ พระองค์ทรงสถิตและดำเนินอยู่ท่ามกลางพวกเราเพื่อเป็นพระเจ้าของเราอย่างทัศนะภายในเพื่อให้เราได้รับส่วนในพระองค์ (ดู 1ตธ.3:15 คำอธิบาย 3) และเป็นพลไพร่ของพระองค์ที่ประสบการณ์พระองค์อย่างมีชีวิต.

2กธ. 6:16 ค ลวต.26:12; อซด.25:8; 29:45-46

2กธ. 6:16 ง ยอค.37:27; ยรม.31:1

2กธ. 6:17 ก ยซย.52:11; ยอค.20:34, 41; วว.18:4

2กธ. 6:17 1 นี่คือการถูกนำกลับมาและคืนดีกันกับพระเจ้าในความเป็นจริง (5:20). ในการถูกนำกลับมาและคืนดีกันกับพระเจ้าในความเป็นจริงนั้น เราจำเป็นต้องถูกแบ่งแยกออกมาจากมนุษย์, เรื่องราว, และสิ่งของทุกอย่างที่ไม่เป็นของพระเจ้า.

2กธ. 6:17 ข 2กธ.7:1

2กธ. 6:17 2ข หมายถึงสิ่งที่อยู่ฝ่ายการล่วงกฎบัญญัติ, ความมืด, เบลิอาล, และรูปเคารพตามที่กล่าวไว้ในข้อ 14-16.

2กธ. 6:17 3 พระเจ้าทรงชอบพระทัยที่จะรับผู้เชื่อที่ถูกนำกลับมาและคืนดีกันกับพระองค์อย่างสมบูรณ์.

2กธ. 6:18 1 การเป็นบิดาและการเป็นบุตรชายหญิงนั้นล้วนเป็นเรื่องของชีวิต. สิ่งนี้ลึกซึ้งกว่าการที่พระเจ้าทรงเป็นพระเจ้าของเขา และเขาเป็นพลไพร่ของพระเจ้าในข้อ 16.

2กธ. 6:18 ก เทียบ 2ซมอ.7:14

2กธ. 6:18 ข ฮซอ.1:10; ยซย.43:6

2กธ. 6:18 2 นี่เป็นเพียงแห่งเดียวในพันธสัญญาใหม่ที่ชี้ให้เห็นว่าพระเจ้าทรงมีบุตรชายหญิง. เพราะส่วนใหญ่แล้วพันธสัญญาใหม่จะบอกกับเราว่าผู้เชื่อเป็นบุตรชายของพระเจ้า.