2 โกรินโธ บทที่ 5

2กธ. 5:1 1 คำว่า "เพราะ" แสดงว่าสิ่งที่จะพูดถึงนี้ เป็นคำชี้แจงของสิ่งที่กล่าวไว้ใน 4:13-18. ในบทนี้อัครทูตบอกกับเราถึงความมุ่งมาดปรารถนาของพวกเขาในการให้ร่างกายได้รับการไถ่ (ข้อ 1-8; รม.8:23); ความมุ่งมั่นของพวกเขาและความตั้งใจของพวกเขา ที่ต้องการให้องค์พระผู้เป็นเจ้าพอพระทัย (ข้อ 9-15); และการมอบหมายที่เขาทั้งหลายได้รับมาจากองค์พระผู้เป็นเจ้านั้นเพื่อสิ่งทรงสร้างใหม่ของพระองค์ (ข้อ 16-21).

2กธ. 5:1 ก ยซย.38:12; 2ปต. 1:13-14

2กธ. 5:1 2ก คือร่างกายฝ่ายวัตถุของเรา ที่ซึ่งตัวตนของเราอาศัยอยู่ภายใน และไม่ได้มีเพื่อการมีชีวิตอยู่ของเราเท่านั้น แต่ยังเพื่อการนมัสการพระเจ้าของเราด้วย (เทียบ 1กธ.6:19).

2กธ. 5:1 3 ไม่ใช่สร้างด้วยดิน แต่หมายถึง อยู่บนแผ่นดินโลก.

2กธ. 5:1 4 สิ่งก่อสร้างนั้นมีฐานราก ต่างกับพลับพลาซึ่งไม่มีฐานราก. สิ่งก่อสร้างนี้ก็คือร่างกายที่ได้เป็นขึ้นและได้รับการเปลี่ยนรูปลักษณะแล้วของเราซึ่งเป็นกายฝ่ายวิญญาณที่ได้พูดไว้ใน 1 โกรินโธบทที่ 15 และอยู่ตรงกันข้ามกับร่างกายที่กำลังจะต้องตาย, เป็นฝ่ายวัตถุ, และเป็นฝ่ายธรรมชาติซึ่งเรามีอยู่ในวันนี้.

2กธ. 5:1 5 แปลตามตรงคือ ออกมาจากพระเจ้า.

2กธ. 5:1 6 หมายถึงร่างกายฝ่ายวิญญาณของเรา (1กธ.15:44).

2กธ. 5:1 ข มก.14:58

2กธ. 5:1 ค 2กธ.4:18

2กธ. 5:1 ง 1ปต.1:4

2กธ. 5:1 7ง ตรงกันข้ามกับ บนแผ่นดินโลก.

2กธ. 5:2 ก รม.8:23

2กธ. 5:2 1 คือร่างกายที่ได้เปลี่ยนรูปลักษณะและได้ถอดแบบตามพระกายแห่งสง่าราศีของพระคริสต์. อัครทูตปรารถนาสิ่งนี้.

2กธ. 5:2 2 หมายถึงที่อาศัยในสวรรค์ทั้งหลายในข้อที่แล้ว.

2กธ. 5:2 3 แปลตามตรงคือ ออกมาจากสวรรค์.

2กธ. 5:3 ก เทียบ ยนซ.3:7, 10; วว.3:18; 16:15

2กธ. 5:3 1ก คือปราศจากร่างกาย. คนที่ตายแล้วซึ่งได้หลุดพ้นจากร่างกายไปแล้วก็คือ คนที่เปลือยกาย, ปราศจากร่างกายเป็นเครื่องปกปิดต่อเบื้องพระพักตร์พระเจ้า. อัครทูตได้เฝ้าหวังที่จะทำให้ร่างกายของพวกเขาได้รับการเปลี่ยนรูปลักษณะ เพื่อจะได้สวมใส่ด้วยกายฝ่ายวิญญาณไปเฝ้าองค์พระผู้เป็นเจ้าก่อนที่พวกเขาจะตายไปและพ้นจากร่างกาย เพื่อให้เขาจะมิได้เปลือยกาย.

2กธ. 5:4 ก 2กธ.1:8

2กธ. 5:4 1ก หมายถึงถูกกดให้ล้มลง, ถูกกดดัน, ถูกบีบบังคับ.

2กธ. 5:4 2 อัครทูตคร่ำครวญ เนื่องจากไม่ปรารถนาที่จะพ้นจากร่างกายคือตายไป แต่ปรารถนาที่จะสวมกายฝ่ายวิญญาณ คือกายของเราได้รับการเปลี่ยนรูปลักษณะ (ฟป.3:21) ซึ่งก็คือให้กายของเราได้รับการไถ่ (รม.8:23).

2กธ. 5:4 3 หมายถึงกายที่ต้องตายของเรา (4:11; รม.8:11; 1กธ.15:53).

2กธ. 5:4 ข 2กธ.4:11

2กธ. 5:4 ค ยซย.25:8; 1กธ.15:53-54

2กธ. 5:4 4ค ความตายในร่างกายที่ต้องตายของเราต้องถูกชีวิตแห่งการเป็นขึ้นกลืนกินเสีย จึงทำให้ร่างกายของเราได้เปลี่ยนรูปลักษณะ (1กธ.15:54).

2กธ. 5:5 1 หรือ ทำ, ก่อให้เป็นรูปเป็นร่าง, ตระเตรียมไว้พร้อม, ทำให้เหมาะสม. พระเจ้าได้ทรงเสริมสร้าง, ตกแต่ง, ก่อขึ้นเป็นรูปเป็นร่าง, และตระเตรียมเราไว้พร้อมเพื่อจุดมุ่งหมายนี้ คือเพื่อให้กายที่ต้องตายของเราจะได้ถูกชีวิตแห่งการเป็นขึ้นของพระองค์กลืนเสียหมด. ด้วยเหตุนี้ ทั่วทั้งตัวของเราก็จะถูกซาบซ่านไปด้วยพระคริสต์. พระเจ้าได้ทรงประทานพระวิญญาณนั้นแก่เราไว้ให้เป็นมัดจำ, การรับรอง, การลิ้มรสล่วงหน้า, และการค้ำประกันของส่วนที่พิเศษและอัศจรรย์ในความรอดที่ครบสมบูรณ์ของพระองค์ ซึ่งพระองค์ได้ทรงประทานแก่เราในพระคริสต์.

2กธ. 5:5 ก 2กธ.1:22; อฟ.1:14

2กธ. 5:5 2ก ดู 1:22 คำอธิบาย 3.

2กธ. 5:6 1 ร่างกายของเราอยู่ในขอบเขตฝ่ายวัตถุ ส่วนองค์พระผู้เป็นเจ้าอยู่ในขอบเขตฝ่ายวิญญาณ. ถ้ามองดูในด้านนี้ เราก็อยู่ห่างจากองค์พระผู้เป็นเจ้า เมื่อเราอยู่ในบ้านที่อยู่ในกายของเรานั่นเอง.

2กธ. 5:7 1 อัครทูตได้ควบคุมการดำเนินชีวิตของพวกเขาและได้ประพฤติตัวโดยความเชื่อ เหมือนกับที่ได้กล่าวไว้ในเฮ็บรายบทที่ 11 แต่ไม่ใช่ตามที่ตามองเห็น. ด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงรู้แล้วว่าเขาได้อยู่ห่างจากองค์พระผู้เป็นเจ้าขณะเมื่อเขาได้อยู่ในร่างกายฝ่ายวัตถุ. สิ่งนี้สอดคล้องกับถ้อยคำใน 4:18.

2กธ. 5:7 ก 2กธ.4:13; ยฮ.20:29; 1ปต.1:8

2กธ. 5:7 ข 2กธ.4:18

2กธ. 5:7 2ข คือสิ่งที่มองเห็นได้ เพราะฉะนั้นจึงเป็นสิ่งที่ตาเห็นได้.

2กธ. 5:8 ก ฟป.1:23

2กธ. 5:8 1ก คือตายไป จึงได้หลุดพ้นจากขอบเขตฝ่ายวัตถุเพื่ออยู่กับองค์พระผู้เป็นเจ้าในขอบเขตฝ่ายวิญญาณ. เหล่าอัครทูตที่พบกับการข่มเหงอยู่เสมอจนถูกมอบไว้แก่ความตายนั้น (1:8-9; 4:11; 11:23; 1กธ.15:31) ปรารถนาจะตายไปมากกว่าเพื่อเขาจะได้ถูกปลดปล่อยให้หลุดพ้นจากร่างกายที่จำกัดเขาไว้และไปอยู่ร่วมบ้านกับองค์พระผู้เป็นเจ้าในขอบเขตที่ดีกว่า (ฟป.1:23).

2กธ. 5:9 1 ร้อนรนด้วยเป้าหมายอันยิ่งใหญ่, พยายามอย่างสุดกำลังเพื่อจะทำตัวให้เป็นที่พอพระทัยขององค์พระผู้เป็นเจ้า.

2กธ. 5:9 2 คือ มีชีวิตและดำรงอยู่ในร่างกายก็ดี หรือว่าตายไปและอยู่กับองค์พระผู้เป็นเจ้าก็ดี.

2กธ. 5:9 ก กซ.1:10; 1ธซ.4:1; รม.12:1-2

2กธ. 5:10 1 คำว่า "เพราะว่า" ชี้แจงถึงเหตุผลสำหรับความมุ่งมั่นตั้งใจตามที่กล่าวไว้ในข้อ 9.

2กธ. 5:10 ก 1กธ.3:13; เทียบ 2กธ.5:11

2กธ. 5:10 2 คือสถานที่ซึ่งพระคริสต์จะพิพากษาผู้เชื่อของพระองค์เมื่อพระคริสต์เสด็จกลับมา. การพิพากษานี้ไม่เกี่ยวกับความรอดอันนิรันดร์ของเขาทั้งหลาย แต่เกี่ยวกับบำเหน็จแห่งยุคสมัยของเขาทั้งหลาย (1กธ.4:4-5; 3:3-15). ดู รม.14:10 คำอธิบาย 1.

2กธ. 5:10 ข รม.14:10

2กธ. 5:10 3 แปลตามตรงคือ ได้รับสิ่ง (ที่ได้กระทำ)โดยกายนั้นกลับคืนมาตามการที่เขาได้ประพฤติแล้วแต่จะดีหรือชั่ว. (ได้กลับคืนมาเป็นศัพท์เทคนิคของการได้ค่าจ้าง—Alford: อัลฟอร์ด).

2กธ. 5:10 ค มธ.16:27; วว.22:12

2กธ. 5:10 4 ขณะที่เรายังคงอยู่ในบ้านที่อยู่ในกายนี้ เราควรจะต้องทำตัวให้เป็นที่พอพระทัยขององค์พระผู้เป็นเจ้าโดยร่างกายนี้ เพื่อเราจะสามารถได้รับบำเหน็จจากพระองค์เมื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าเสด็จมา.

2กธ. 5:10 5 หรือ ไม่มีค่า.

2กธ. 5:11 1 คือความรู้สึกยำเกรงต่อองค์พระผู้เป็นเจ้า. คำว่า "เหตุฉะนั้น" แสดงว่าความรู้สึกนี้สืบเนื่องมาจากบัลลังก์แห่งการพิพากษาของพระคริสต์ในข้อ 10.

2กธ. 5:11 ก บพส.2:11; กจ.9:31; ฮร.12:28; ฟป.2:12

2กธ. 5:11 2ก ไม่ใช่ความน่ากลัวขององค์พระผู้เป็นเจ้าแต่คือความยำเกรงของเราที่มีต่อองค์พระผู้เป็นเจ้า.

2กธ. 5:11 3 อัครทูตรู้สึกยำเกรงต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าจึงได้เกลี้ยกล่อมคนทั้งหลายเกี่ยวกับความซื่อตรงของพวกเขา. ว่าพวกเขาเป็นบุคคลอย่างไรต่อพระเจ้าและต่อมนุษย์. แต่เขาทั้งหลายไม่จำเป็นต้องเกลี้ยกล่อมพระเจ้า เพราะสิ่งที่เขาเป็นอยู่ได้ปรากฏแก่พระเจ้าชัดแจ้งแล้ว. ถึงกระนั้นก็ดี เหล่าอัครทูตยังหวังว่าเขาจะได้ปรากฏแจ้งชัดในมโนธรรมของผู้เชื่ออีกด้วย.

2กธ. 5:11 ข 2กธ.4:2

2กธ. 5:12 ก 2กธ.3:1; 4:2

2กธ. 5:12 ข 2กธ.1:14

2กธ. 5:12 1 คือมีคำพูดเพื่อโต้ตอบคนที่ชอบโอ้อวด.

2กธ. 5:12 ค 2กธ.11:18

2กธ. 5:12 ง ฆต.6:12

2กธ. 5:12 2ง แปลตามตรงคือ ใบหน้า คือลักษณะที่ปรากฏทางภายนอกของพวกที่ร้อนรนในศาสนายูดาย.

2กธ. 5:12 จ รม.2:29

2กธ. 5:12 3จ ที่ตั้งของความบริสุทธิ์ใจและความเที่ยงแท้ของคุณธรรมทั้งปวง.

2กธ. 5:13 ก มก.3:21; กจ.26:24-25

2กธ. 5:13 1ก คือเสียสติเหมือนคนโง่เขลาเบาปัญญาเพื่อสง่าราศีของพระเจ้า (กจ.26:24-25). ความดีใจอย่างเหลือล้นของอัครทูตไม่ใช่ความตื่นเต้นที่มาจากความโง่เขลา แต่เป็นความดีใจอย่างเหลือล้นต่อพระเจ้าและด้วยกันกับพระเจ้า เพื่อสง่าราศีของพระเจ้า.

2กธ. 5:13 ข 1ตธ.3:2; 2ตธ.1:7

2กธ. 5:13 2ข การบังคับตัวเองในความรักเพื่อผลประโยชน์ของผู้อื่น.

2กธ. 5:13 ค 2กธ.4:15

2กธ. 5:14 ก รม.8:35

2กธ. 5:14 1ก หมายถึงความรักของพระคริสต์ที่มีต่อเราซึ่งได้ปรากฏอย่างชัดแจ้งบนกางเขนโดยการที่พระองค์ทรงตายเพื่อเรา (ฆต.2:20).

2กธ. 5:14 2 ตามภาษากรีกหมายถึง การบีบบังคับจากทุกด้าน, การบีบบังคับให้จนมุม, จำกัดด้วยการบังคับ, จำกัดให้มีเป้าหมายเดียวภายในขอบเขตที่แน่นอน, จำกัดให้มีแนวเดียวและเป้าหมายเดียว (เหมือนกับอยู่บนถนนแคบที่มีกำแพงขนาบอยู่). (ศัพท์ในภาษากรีกคำเดียวกันนี้ถูกใช้ใน ลก.4:38; 12:50; กจ.18:5; ฟป.1:23). อัครทูตถูกบังคับจากความรักของพระคริสต์อย่างนี้เพื่อจะมีชีวิตอยู่ต่อพระองค์.

2กธ. 5:14 3 คือได้สรุป (น่าจะเกิดขึ้นในขณะที่กลับใจเชื่อ).

2กธ. 5:14 ข รม.5:19

2กธ. 5:14 4ข การตายแห่งความรักของพระคริสต์เป็นแรงผลักดันในการทำให้อัครทูตถูกบังคับให้ดำเนินชีวิตแห่งความรักเพื่อพระคริสต์.

2กธ. 5:14 5 เนื่องจากพระคริสต์ทรงตายแทนเรา, คือได้รับการลงโทษจนตายเพื่อเราทั้งปวงแล้ว ในสายพระเนตรของพระเจ้า เราทุกคนจึงตายเสียแล้ว. เพราะฉะนั้นเราจึงไม่จำเป็นต้องตายตามที่ได้กำหนดไว้ (ฮร.9:27).

2กธ. 5:14 ค กซ.2:20-21; 3:3; ฆต.2:20

2กธ. 5:15 ก 1ธซ.5:10

2กธ. 5:15 ข ยฮ.14:19; 6:57; ฆต.2:20; ฟป.1:21

2กธ. 5:15 1 การตายของพระคริสต์ไม่เพียงแต่ช่วยเราให้พ้นจากความตาย เพื่อเราจะไม่ต้องตาย แต่ยังทำให้เราไม่เป็นอยู่ต่อตัวเองต่อไป แต่จะเป็นอยู่ต่อพระองค์โดยการเป็นขึ้นของพระองค์อีกด้วย.

2กธ. 5:15 ค รม.14:7-8; ฆต.2:19

2กธ. 5:15 2ค การมีชีวิตเป็นอยู่ต่อองค์พระผู้เป็นเจ้ามีความหมายลึกซึ้งกว่าการมีชีวิตเป็นอยู่เพื่อองค์พระผู้เป็นเจ้า. การมีชีวิตเป็นอยู่เพื่อองค์พระผู้เป็นเจ้ามีความหมายว่า ข้าพเจ้ากับองค์พระผู้เป็นเจ้ายังคงเป็นสองฝ่าย. การมีชีวิตเป็นอยู่ต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าแสดงว่าข้าพเจ้าเป็นหนึ่งกับองค์พระผู้เป็นเจ้า เหมือนกับภรรยาเป็นหนึ่งกับสามีในชีวิตคู่ครอง.

2กธ. 5:16 1 เมื่อเหล่าอัครทูตได้ตัดสินแล้วว่าการตายของพระคริสต์ทำให้เราทุกคนกลายเป็นคนใหม่ คือเป็นคนที่ไม่ตามเนื้อหนัง โดยการเป็นขึ้นของพระองค์ ตั้งแต่นี้ไปเหล่าอัครทูตจะไม่รู้จักคนใดตามเนื้อหนัง. แม้ว่าเมื่อก่อนพวกเขาได้รู้จักพระคริสต์ตามเนื้อหนัง แต่เดี๋ยวนี้เขาจะไม่รู้จักพระองค์เช่นนั้นอีก.

2กธ. 5:16 2 คำว่า "รู้จัก" คำแรก หมายถึงความรู้สึกทางภายในแห่งทัศนะภายใน ส่วนคำว่า "รู้จัก" คำที่สองและสามนั้นหมายถึงความรู้ทางภายนอกแห่งทัศนะภายนอก. ดู รม.6:6 คำอธิบาย 1.

2กธ. 5:16 ก กซ.2:11; ฟป.3:3; รม.8:4-8

2กธ. 5:16 ข รม.1:3; ยฮ.1:14; มธ.13:54-57; ยฮ.1:45-46; 6:42; 7:41, 52

2กธ. 5:17 1 สิ่งนี้ยืนยันถึงสิ่งที่กล่าวไว้ในข้อที่แล้ว. อัครทูตจะไม่รู้จักคนใดตามเนื้อหนังอีก เพราะถ้าผู้ใดอยู่ในพระคริสต์ ผู้นั้นก็เป็นสิ่งทรงสร้างใหม่แล้ว. สิ่งสารพัดที่เก่าๆ ของเนื้อหนังก็ได้ล่วงไปแล้วโดยการตายของพระคริสต์และทุกสิ่งล้วนได้กลายเป็นสิ่งใหม่ในการเป็นขึ้นของพระคริสต์.

2กธ. 5:17 ก 1กธ.1:30; รม.6:3; ฆต.3:27-28; 2กธ.12:2

2กธ. 5:17 2ก การอยู่ในพระคริสต์ก็คือการเป็นหนึ่งกับพระคริสต์ในชีวิตและนิสัย. นี่เป็นสิ่งที่มาจากพระเจ้า โดยความเชื่อของเราในพระคริสต์ (1กธ.1:30; ฆต.3:26-28).

2กธ. 5:17 ข ฆต.6:15; อฟ.2:15; 4:24; กซ.3:10

2กธ. 5:17 3ข สิ่งทรงสร้างเก่าไม่มีชีวิตและนิสัยของพระเจ้า แต่สิ่งทรงสร้างใหม่ซึ่งก่อรูปด้วยผู้เชื่อที่ได้บังเกิดใหม่จากพระเจ้านั้นมีชีวิตและนิสัยนี้ (ยฮ.1:13; 3:15; 2ปต.1:4). เพราะฉะนั้นผู้เชื่อทั้งหลายจึงเป็นสิ่งทรงสร้างใหม่ (ฆต.6:15) ไม่ใช่ตามนิสัยเก่าของเนื้อหนัง แต่ตามนิสัยใหม่ของชีวิตอันศักดิ์สิทธิ์.

2กธ. 5:17 ค เทียบ รม.6:6; อฟ.4:22; กซ.3:9; 2กธ.3:14; ฮร.8:13; มธ. 9:16-17; 1กธ.5:7-8; 2ปต.1:9; ฮร.1:11

2กธ. 5:17 4 หรือ โบราณ.

2กธ. 5:17 ง 2กธ.3:11, 13, 14; มธ.5:18; วว.21:1

2กธ. 5:17 5 เป็นการเรียกให้มาดูการเปลี่ยนแปลงอันมหัศจรรย์ของสิ่งทรงสร้างใหม่.

2กธ. 5:17 จ ตต.3:5; รม.6:4; เทียบ ยอค.36:26; 2กธ.3:6; ยฮ.13:34;

2กธ. 5:18 1 หมายถึงทุกสิ่งที่อยู่ในด้านบวกซึ่งได้กล่าวไว้ในข้อ 14-21 ซึ่งพระเจ้าทรงเป็นผู้ริเริ่มและเป็นผู้เริ่มต้นของสิ่งเหล่านี้. การที่พระคริสต์ทรงตายเพื่อช่วยเราให้พ้นจากความตายเพื่อเราจะได้มีชีวิตเป็นอยู่ต่อพระองค์นั้นเป็นมาจากพระเจ้า. การที่เราได้กลายเป็นสิ่งทรงสร้างใหม่ในพระคริสต์นั้นเป็นมาจากพระเจ้า. การที่พระคริสต์ถูกทำให้กลายเป็นความบาปแทนเราเพื่อเราจะได้กลายเป็นความชอบธรรมของพระเจ้าในพระองค์นั้นเป็นมาจากพระเจ้า. การที่พระองค์กระทำให้มนุษย์โลกได้คืนดีกันกับพระองค์เองนั้นเป็นมาจากพระเจ้า. การที่อัครทูตถูกทำให้กลายเป็นราชทูตของพระคริสต์ ซึ่งรับการมอบหมายให้เป็นตัวแทนของพระองค์มาทำให้มนุษย์คืนดีกับพระเจ้า เพื่อให้มนุษย์สามารถกลายเป็นความชอบธรรมของพระเจ้า อีกทั้งเป็นสิ่งทรงสร้างใหม่ เพื่อการสำเร็จพระประสงค์ที่นิรันดร์ของพระเจ้านั้นก็เป็นมาจากพระเจ้าด้วย.

2กธ. 5:18 ก รม.5:10-11; กซ.1:20

2กธ. 5:18 ข 2กธ.3:8; 4:1

2กธ. 5:19 ก กซ.2:9

2กธ. 5:19 ข ยฮ.3:16; 1:29

2กธ. 5:19 ค รม.4:8

2กธ. 5:19 1 แปลตามตรงคือ ใส่ไว้ในเรา.

2กธ. 5:19 2 พระคำมีไว้เพื่อการปฏิบัติ (ข้อ 18).

2กธ. 5:20 1 หมายความว่าอัครทูตได้รับการมอบหมายเกี่ยวกับการปฏิบัติที่แน่นอน เพื่อเป็นตัวแทนของพระคริสต์มาสำเร็จพระประสงค์ของพระเจ้า.

2กธ. 5:20 ก อฟ.6:20; ฆต.4:14

2กธ. 5:20 ข 2กธ.6:1

2กธ. 5:20 2 ในข้อที่แล้วเป็นการทำให้มนุษย์โลกได้คืนดีกันกับพระเจ้า ในข้อนี้เป็นการทำให้ผู้เชื่อที่ได้คืนดีกันกับพระเจ้าแล้วมาคืนดีกันกับพระเจ้ามากขึ้นอีกขั้นหนึ่ง. กรณีนี้บ่งชี้อย่างชัดเจนว่าการที่มนุษย์ได้คืนดีกันกับพระเจ้าอย่างสมบูรณ์นั้นมีสองขั้น. ขั้นแรกเป็นการทำให้คนบาปหลุดพ้นจากความบาปเพื่อคืนดีกันกับพระเจ้า. เพื่อจุดประสงค์นี้แล้ว พระคริสต์ได้ทรงตายเพราะความบาปของเราแล้ว (1กธ.15:3) ทำให้เราได้รับการอภัยบาปจากพระเจ้า. นี่คือด้านทัศนะภายนอกแห่งการตายของพระคริสต์. ในด้านนี้พระองค์ทรงแบกบาปของเราไว้บนกางเขน จนกระทั่งถูกพิพากษาจากพระเจ้าเพื่อเรา. ขั้นที่สองเป็นการทำให้ผู้เชื่อที่เป็นอยู่ในชีวิตธรรมชาติหลุดพ้นจากเนื้อหนังเพื่อคืนดีกันกับพระเจ้า. เพื่อจุดประสงค์นี้แล้วพระคริสต์ได้ทรงตายเพื่อ "ตัวตน" นี้ของเรา เพื่อให้เราสามารถมีชีวิตเป็นอยู่ต่อพระองค์ในชีวิตแห่งการเป็นขึ้น (ข้อ 14-15). นี่เป็นด้านทัศนะภายในแห่งการตายของพระคริสต์. ในด้านนี้พระองค์ถูกทำให้กลายเป็นความบาปเพื่อเรา จนถูกพิพากษาและถูกตัดจากพระเจ้าเพื่อให้เราสามารถกลายเป็นความชอบธรรมของพระเจ้าในพระองค์. โดยการตายทั้งสองด้านของพระองค์ พระองค์จึงทำให้ผู้ที่พระเจ้าเลือกสรรไว้ได้คืนดีกันกับพระเจ้าอย่างสมบูรณ์. การคืนดีทั้งสองขั้นนี้ได้ถูกบรรยายไว้อย่างชัดเจนโดยม่านทั้งสองชั้นของพลับพลา. ม่านชั้นที่หนึ่งเรียกว่า "ม่านกั้น" (อซด.26:37). คนบาปที่ถูกนำมาหาพระเจ้าโดยการคืนดีกันด้วยเลือดแห่งการไถ่บาปได้เข้าไปในที่บริสุทธิ์โดยผ่านม่านกั้นนี้เอง. นี่เป็นแบบเล็งถึงขั้นที่หนึ่งของการคืนดีกัน. แต่ยังมีม่านชั้นที่สองอีก (อซด.26:31-35; ฮร.9:3) ซึ่งได้แยกเขาออกจากพระเจ้าผู้สถิตอยู่ในที่บริสุทธิ์สุด. ม่านชั้นนี้จำเป็นต้องแยกออกเพื่อคนบาปจะได้ถูกนำมาหาพระเจ้าในที่บริสุทธิ์สุด. นี่คือขั้นที่สองของการคืนดีกัน. ผู้เชื่อชาวโกรินโธได้คืนดีกันกับพระเจ้าแล้ว และได้ผ่านม่านชั้นแรกเข้าไปในที่บริสุทธิ์แล้ว แต่พวกเขายังมีชีวิตอยู่ในเนื้อหนัง. พวกเขายังจำเป็นต้องผ่านม่านชั้นที่สองซึ่งได้แยกออกเรียบร้อยแล้ว (มธ.27:51; ฮร.10:20) เพื่อเข้าไปในที่บริสุทธิ์สุด และดำเนินชีวิตร่วมกับพระเจ้าในวิญญาณของเขา (1กธ.6:17). เป้าหมายของหนังสือจดหมายฉบับนี้ต้องการนำพวกเขามาที่นี่ เพื่อเขาจะได้กลายเป็นบุคคลที่อยู่ในวิญญาณ (1กธ.2:15) ซึ่งก็คืออยู่ในที่บริสุทธิ์สุด. นี่ก็คือความหมายของวลีที่ว่า "อ้อนวอนท่านให้คืนดีกันกับพระเจ้า" ที่อัครทูตได้กล่าวไว้. นี่ก็คือการถวายพวกเขาให้เป็นผู้ที่สุกงอมแล้วในพระคริสต์ (กซ.1:28).

2กธ. 5:21 1 พระคริสต์ไม่ได้ติดต่อกับความบาปหรือประสบการณ์กับความบาปด้วยพระองค์เอง ดังนั้นในด้านประสบการณ์แล้วพระองค์จึงไม่รู้จักความบาป (เทียบ ยฮ.8:46; 1ปต.2:22; ฮร.4:15; 7:26).

2กธ. 5:21 ก รม.8:3; ยซย.53:10; ยฮ.1:29; ฮร.9:26

2กธ. 5:21 2ก ความบาปมาจากซาตานผู้เป็นกบฏต่อพระเจ้า (ยซย.14:12-14) ความบาปนี้ซึ่งมาจากผู้ชั่วร้ายได้เข้าไปในมนุษย์ (รม.5:12) และทำให้มนุษย์ไม่เพียงแต่กลายเป็นคนบาป แต่ยังได้กลายเป็นความบาปอยู่ภายใต้การพิพากษาของพระเจ้า. เพราะฉะนั้นเมื่อพระคริสต์ได้กลายเป็นมนุษย์ในเนื้อหนัง (ยฮ.1:14) พระองค์จึงถูกทำให้เป็นความบาป (ไม่ใช่เป็นผู้ที่มีบาป) เพราะเห็นแก่เราจนถูกพิพากษาจากพระเจ้า (รม.8:3) เพื่อเราจะได้กลายเป็นความชอบธรรมของพระเจ้าในพระองค์.

2กธ. 5:21 ข รม.1:17; 3:21; 10:3-4; ฟป.3:9; รม.4:25

2กธ. 5:21 3ข ความชอบธรรมเป็นผลที่มาจากพระเจ้าเพื่อการบริหารของพระองค์ (บพส.89:14; 97:2; ยซย.32:1). ความชอบธรรมนี้ก็คือพระคริสต์กลายเป็นความชอบธรรมของเรา (1กธ.1:30) เพื่อทำให้เรากลายเป็นความชอบธรรมของพระเจ้าในพระองค์ (ไม่ใช่ทำให้เรากลายเป็นผู้ชอบธรรมต่อเบื้องพระพักตร์ของพระเจ้า). โดยการไถ่ของพระคริสต์ มนุษย์ผู้ซึ่งเป็นคนบาป กระทั่งเป็นความบาป ก็ได้ถูกทำให้กลายเป็นความชอบธรรมของพระเจ้า, ได้คืนดีกันกับพระเจ้าผู้ชอบธรรม, และได้ถูกทำให้กลายเป็นสิ่งทรงสร้างใหม่ที่มีชีวิตอยู่ต่อพระเจ้าเพื่อพระประสงค์ที่นิรันดร์ของพระองค์. อัครทูตได้ถูกมอบหมายให้นำพระคริสต์ผู้นี้พร้อมด้วยผลลัพธ์ที่สง่าราศีทั้งหมดในความสำเร็จอันอัศจรรย์ของพระองค์ไปหล่อเลี้ยงให้แก่ผู้เชื่อของพระองค์ผู้เป็นอวัยวะทั้งหลายที่ก่อรูปเป็นพระกายของพระองค์. ขอให้คำสรรเสริญขอบพระคุณ และสง่าราศีจงมีแด่พระองค์สืบๆ ไปเป็นนิตย์เถิด!

2กธ. 5:21 4 คือในการเข้าสนิทกับพระองค์ ไม่เพียงแต่ในด้านฐานะเท่านั้น แต่ยังมีในด้านอินทรียภาพในการเป็นขึ้นด้วย. เมื่อก่อนนี้เราเป็นศัตรูกันกับพระเจ้า (กซ.1:21) เนื่องจากการกลายเป็นความบาป (ซึ่งมาจากซาตานผู้เป็นกบฏต่อพระเจ้า). พระคริสต์ได้ถูกทำให้เป็นความบาปเพราะเห็นแก่เรา โดยการกลายเป็นหนึ่งกับเราในเนื้อหนัง ด้วยการกลายเป็นเนื้อหนัง. โดยการตายของพระคริสต์ พระองค์จึงถูกพระเจ้าปรับโทษในเนื้อหนังและทรงเป็นความบาปเพราะเรา เพื่อเราจะได้เป็นหนึ่งกับพระองค์ในการเป็นขึ้นของพระองค์จนได้กลายเป็นความชอบธรรมของพระเจ้า. โดยความชอบธรรมนี้ เราผู้เป็นศัตรูของพระเจ้าก็สามารถและได้คืนดีกันกับพระเจ้าแล้ว (ข้อ 18-20; รม.5:10).