2 โกรินโธ บทที่ 12

2กธ. 12:1 1 อัครทูตถูกบีบให้ต้องอวด เพราะความเขลาของชาวโกรินโธ. ถึงแม้สิ่งนี้ไ่ม่มีประโยชน์อะไรต่อท่านก็จริง แต่ก็เป็นสิ่งจำเป็นเพื่อให้ชาวโกรินโธได้ประโยชน์. ท่านจำต้องอวดเพื่อนำเขาทั้งหลายกลับคืนมา เพื่อให้เขาถูกก่อสร้างขึ้น และทำให้เขามีการรู้จักที่กระจ่างแจ้งและถูกต้องต่อความสัมพันธ์ระหว่างตัวเขาเองกับอัครทูต.

2กธ. 12:1 ก 2กธ.11:10, 16-18

2กธ. 12:1 ข 1กธ.6:12; 10:23

2กธ. 12:1 2 หมายความว่าตอนนี้เปาโลจะมาอวดเกี่ยวกับนิมิตและการเปิดเผยซึ่งท่านได้รับมาจากองค์พระผู้เป็นเจ้า.

2กธ. 12:1 ค ดนอ.2:19; 7:2; มธ.17:9; ลก.1:22; 24:23; กจ.2:17; 9:10, 12; 10:3; 11:5; 16:9; 18:9; 26:19; วว.9:17

2กธ. 12:1 3ค การเปิดเผยคือการขจัดม่านทิ้งไป เป็นการเผยสิ่งที่ซ่อนเร้นออกมา. ส่วนนิมิตคือภาพหรือทิวทัศน์ที่ได้เห็นหลังจากที่ม่านได้เปิดออกแล้ว. เรื่องราวมากมายที่เกี่ยวกับแผนการบริหารและการปกครองของพระเจ้าในจักรวาลล้วนถูกปิดซ่อนไว้. องค์พระผู้เป็นเจ้าได้เปิดเผยและเผยออกซึ่งสิ่งเหล่านี้แก่อัครทูตแล้ว และท่านก็ได้รับนิมิตของสิ่งที่ปิดซ่อนไว้เหล่านี้.

2กธ. 12:1 ง 2กธ.12:7; ดนอ.2:19; 1ปต.1:12; ลก.2:26; มธ.16:17; รม.16:25; 1กธ.2:10; 14:6, 26; ฆต.1:12, 16; อฟ.3:3; วว.1:1

2กธ. 12:2 1 ในภาษากรีก คำว่า "รู้จัก" เป็นคำเดียวกับคำว่า "ทราบ" ในประโยคต่อมา. ข้อต่อไปก็เหมือนกัน.

2กธ. 12:2 2 ชี้ถึงตัวอัครทูตเอง (ข้อ 7) แต่ไม่ใช่ผู้ที่อยู่ในฐานะสิ่งทรงสร้างเก่า แต่เป็นสิ่งทรงสร้างใหม่ (5:17). ในตอนนี้อัครทูตปรารถนาที่จะอวดถึงสิ่งทรงสร้างใหม่ในพระคริสต์ของท่านโดยการอวดถึงความอ่อนแอในเนื้อหนังของท่าน ซึ่งเป็นสิ่งทรงสร้างเก่า (ข้อ 5, 9).

2กธ. 12:2 ก 2กธ.5:17; ฆต.3:27-28; รม.16:7

2กธ. 12:2 3 ในภาษากรีก คำนี้เป็นคำเดียวกับในข้อ 4, กจ.8:39, และ 1ธซ.4:17.

2กธ. 12:2 4 คือ ไกลไปถึงสวรรค์ชั้นสาม.

2กธ. 12:2 5 ชั้นของเมฆที่มองเห็นได้อาจถือได้ว่าเป็นสวรรค์ชั้นที่หนึ่ง ส่วนท้องฟ้าเป็นสวรรค์ชั้นที่สอง. สวรรค์ชั้นที่สามจะต้องเป็นสวรรค์เหนือสวรรค์ทั้งหลาย โดยเป็นสวรรค์ชั้นสูงสุด (พบญ.10:14; บพส.148:4) อันเป็นที่ซึ่งองค์พระเยซูเจ้าและพระเจ้าของเราทรงสถิตอยู่ในวันนี้ (อฟ.4:10; ฮร.4:14; 1:3).

2กธ. 12:2 ข 2กธ.11:11

2กธ. 12:3 1 คำสันธาน "และ" ในที่นี้เป็นคำที่มีความสำคัญมาก โดยได้แสดงว่า สิ่งที่กล่าวไว้ในข้อ 3-4 กับสิ่งที่กล่าวไว้ในข้อ 2 นั้นเป็นเรื่องสองเรื่องที่ต่างกัน. ข้อ 2 บอกเราว่า อัครทูตเคยถูกรับขึ้นไปยังสวรรค์ชั้นสาม. ตอนนี้ในข้อ 3-4 บอกเราต่อไปอีกว่า อัครทูตยังเคยถูกรับไปยังสถานที่อีกแห่งหนึ่งคือสวนบรมสุขเกษม. กรณีนี้เป็นการบ่งชี้อย่างมีน้ำหนักว่า สวนบรมสุขเกษม นั้นไม่ได้เป็นคำที่มีความหมายเดียวกันกับ สวรรค์ชั้นสาม ในข้อ 2 แต่หมายถึงสถานที่แห่งอื่นนอกเหนือไปจากสวรรค์ชั้นสาม.

2กธ. 12:3 2 สำเนาต้นฉบับเก่าแก่บางเล่มเป็น ออกจากร่างกาย.

2กธ. 12:4 1 ชี้ถึงส่วนที่มีความสุขในแดนมรณา อันเป็นที่อยู่ของวิญญาณของอับราฮามและผู้ชอบธรรมทั้งหมดซึ่งรอคอยการเป็นขึ้น (ลก.16:22- 23, 25-26) และยังเป็นที่ซึ่งพระเยซูเคยเสด็จไปเมื่อพระองค์สิ้นพระชนม์และได้ทรงประทับอยู่ที่นั่นจนกระทั่งทรงเป็นขึ้น (ลก.23:43; กจ.2:24, 27, 31; อฟ.4:9; มธ.12:40). สวนบรมสุขเกษมในที่นี้ต่างกับสวนบรมสุขเกษมใน วว.2:7 ซึ่งจะเป็นกรุงเยรูซาเล็มใหม่ในอาณาจักรพันปี. ในตอนนี้อัครทูตได้บอกเล่าถึงความยิ่งใหญ่ล้ำเลิศแห่งการเปิดเผยที่ท่านได้รับนั้น. ในจักรวาลนั้นประกอบไปด้วยสามส่วนเป็นสำคัญ คือสวรรค์ทั้งหลาย, แผ่นดินโลก, และแดนมรณาซึ่งอยู่เบื้องต่ำของแผ่นดินโลก (อฟ.4:9). อัครทูตเป็นมนุษย์ที่มีชีวิตอยู่บนโลกจึงรู้เรื่องราวที่อยู่บนแผ่นดินโลก. แต่มนุษย์ไม่รู้เรื่องราวทั้งในสวรรค์ทั้งหลายและในแดนมรณา. แต่อย่างไรก็ตามอัครทูตได้ถูกนำไปยังสถานที่ทั้งสองแห่งที่มนุษย์ไม่รู้จักนี้. ท่านจึงได้รับนิมิตและการเปิดเผยเกี่ยวกับขอบเขตที่เร้นลับเหล่านี้. เพราะเหตุนี้ท่านจึงกล่าวถึงส่วนที่สุดยอดในจักรวาลสองส่วนนี้.

2กธ. 12:4 ก เทียบ วว.10:4; ดนอ.8:26; 12:4, 9

2กธ. 12:5 ก 2กธ.5:12; 10:8

2กธ. 12:5 ข 2กธ.12:9; 11:30

2กธ. 12:5 ค 2กธ.12:10; 11:30; 1กธ.2:3

2กธ. 12:6 ก 2กธ.11:16-17

2กธ. 12:6 ข 2กธ.7:14; รม.9:1

2กธ. 12:6 ค ฟป.4:9

2กธ. 12:6 ง 2ตธ.1:13; 2:2

2กธ. 12:7 ก 2กธ.11:20

2กธ. 12:7 1 หรือ อุดมสมบูรณ์อย่างยิ่ง, ยิ่งใหญ่ล้ำเลิศ, มากล้นเหลือ.

2กธ. 12:7 ข เทียบ อฤธ.33:55; ยอค.28:24

2กธ. 12:7 2ข "ในภาษากรีกโบราณมักจะใช้โดยมีความหมายว่า ไม้แหลมหรือเสาหมุด" (Vincent: วินเซนต์) หรือ "ไม้เท้าปลายแหลม" (Alford: อัลฟอร์ด). ในที่นี้อาจหมายถึงการทนทุกข์ทางกายอย่างหนึ่ง เช่นปัญหาเกี่ยวกับนัยน์ตาของเปาโล (ดู ฆต.4:15 คำอธิบาย 2).

2กธ. 12:7 ค โยบ 2:6-7; ลก.13:16; 1กธ.5:5

2กธ. 12:7 3 หมายถึงการทุบตีด้วยกำปั้น ซึ่งต่างกันกับการทุบตีใน 1กธ.9:27 ซึ่งหมายถึงการทุบตีบริเวณที่อยู่ใต้ดวงตา.

2กธ. 12:8 ก มธ.26:44

2กธ. 12:9 ก 2กธ.8:9; 13:14; ยฮ.1:17

2กธ. 12:9 1ก ดู 1กธ.15:10 คำอธิบาย 1. ความทุกข์ยากกับการทดสอบมักจะถูกกำหนดให้เราโดยองค์พระผู้เป็นเจ้า เพื่อเราจะได้ประสบการณ์กับพระคริสต์เป็นพระคุณและฤทธิ์เดช. เพราะฉะนั้นแม้อัครทูตจะวิงวอน แต่องค์พระผู้เป็นเจ้าก็ไม่ทรงให้หนามนี้หลุดออกไปจากอัครทูต.

2กธ. 12:9 ข อฟ.1:19-20; ฟป.3:10; 4:13; ยซย.40:29

2กธ. 12:9 2ข ในการที่จะให้ความพอเพียงแห่งพระคุณขององค์พระผู้เป็นเจ้าได้ปรากฏใหญ่ขึ้นนั้น การทุกข์ลำบากของเราก็เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ และในการที่จะให้ความสมบูรณ์แห่งฤทธิ์เดชขององค์พระผู้เป็นเจ้าได้สำแดงออกนั้น ความอ่อนแอของเราก็เป็นสิ่งที่จำเป็น. เพราะฉะนั้นอัครทูตจึงยินดีเป็นอย่างยิ่งที่จะอวดความอ่อนแอของตัวเอง เพื่อฤทธิ์เดชของพระคริสต์จะได้ปกคลุมเหนือท่าน. พระคุณเป็นการหล่อเลี้ยง ส่วนฤทธิ์เดชก็คือกำลังความสามารถของพระคุณ. ทั้งสองสิ่งนี้ล้วนเป็นพระคริสต์ผู้เป็นขึ้น ผู้ซึ่งบัดนี้ทรงเป็นพระวิญญาณผู้ประทานชีวิตที่อาศัยอยู่ในเรา (1กธ.15:45; ฆต.2:20) เพื่อให้เรารับสุข.

2กธ. 12:9 ค 2กธ.12:5; 11:30

2กธ. 12:9 ง 1กธ.2:4-5

2กธ. 12:9 จ วว.7:15

2กธ. 12:9 3จ วลีที่ว่า "ปกคลุมเหนือ" ในภาษากรีกเป็นคำกริยาผสมที่ประกอบด้วยสองคำ. คำแรกหมายถึง อยู่ข้างบน ส่วนคำที่สองหมายถึง การอาศัยอยู่ในกระโจม ดังที่ใช้ใน ยฮ.1:14 และ วว.21:3. คำกริยาผสมคำนี้หมายถึง การติดตั้งกระโจมหรือที่อยู่อาศัยไว้บนสิ่งใดสิ่งหนึ่งให้แน่น. คำนี้บรรยายรูปภาพในการที่ฤทธิ์เดชของพระคริสต์ ซึ่งก็คือตัวของพระคริสต์เองทรงแผ่คลุมอยู่บนตัวเราดุจกระโจมและได้ปกคลุมความอ่อนแอของเรา.

2กธ. 12:10 1 หรือ พอใจ เหมือนใน มธ.3:17.

2กธ. 12:10 ก 1กธ.2:3; 9:22

2กธ. 12:10 2 หรือ การถูกประทุษร้าย.

2กธ. 12:10 ข 2กธ.6:4

2กธ. 12:10 3ข หรือ การบีบบังคับ คือความต้องการอย่างรีบด่วนที่รัดตัว. ดู 1กธ.7:26 คำอธิบาย 1.

2กธ. 12:10 ค ฆต.5:11; 6:12; 2ตธ.3:11

2กธ. 12:10 ง 2กธ.6:4

2กธ. 12:10 4ง แปลตามตรงคือ สถานที่คับแคบ. ฉะนั้นจึงหมายถึงสภาพที่คับแค้น, ความยุ่งยาก, ความอับจน.

2กธ. 12:10 5 อ่อนแอในคนเก่า แต่มีฤทธิ์เดชในการปกคลุมของพระคริสต์.

2กธ. 12:10 จ 2กธ.13:4

2กธ. 12:11 ก 2กธ.11:1, 16-17

2กธ. 12:11 ข 2กธ.3:1-2

2กธ. 12:11 ค 2กธ.11:5

2กธ. 12:11 1ค ดู 11:5 คำอธิบาย 1.

2กธ. 12:11 ง 1กธ.3:7

2กธ. 12:12 1 ชี้ถึงการอัศจรรย์ที่ใช้ยืนยัน เพื่อเป็นหลักฐานถึงฐานะแห่งการปฏิบัติของอัครทูต.

2กธ. 12:12 ก 1กธ.9:1-2

2กธ. 12:12 2 แปลตามตรงคือ ถูกกระทำออกมา.

2กธ. 12:12 ข 2กธ.6:4

2กธ. 12:12 ค รม.15:18-19; ฮร.2:4

2กธ. 12:12 3ค ในภาษากรีกเป็นคำเดียวกับคำว่า "เครื่องหมาย" ในประโยคที่แล้ว ชี้ถึงการอัศจรรย์ที่ใช้เป็นเครื่องหมายยืนยัน.

2กธ. 12:12 4 การอัศจรรย์ที่น่าตกใจ และทำให้รู้สึกตัวตื่นขึ้น.

2กธ. 12:12 5 การอัศจรรย์ที่แสดงถึงฤทธิ์เดชของพระเจ้า.

2กธ. 12:13 1 หรือ ไม่ทัดเทียม, อ่อนแอกว่า.

2กธ. 12:13 ก 2กธ.11:9

2กธ. 12:13 2 ความไม่ยุติธรรม และประโยคถัดไปล้วนเป็นคำพูดประชดทั้งสิ้น.

2กธ. 12:13 3 หรือ ปฏิบัติต่อข้าพเจ้าด้วยความเอ็นดู.

2กธ. 12:14 ก 2กธ.13:1

2กธ. 12:14 ข 1กธ.10:24, 33

2กธ. 12:14 ค 1กธ.4:14-15

2กธ. 12:14 ง สภษ.19:14

2กธ. 12:15 1 สละสิ่งที่ท่านมีอยู่ หมายถึงทรัพย์สินของท่าน.

2กธ. 12:15 2 สละสิ่งที่ท่านเป็น หมายถึงตัวของท่าน.

2กธ. 12:15 ก เทียบ 1ธซ.2:8

2กธ. 12:15 3 ท่าน แปลตามตรงคือ จิต (พหูพจน์) ของท่านทั้งหลาย (พหูพจน์) ชี้ถึงตัวของท่านทั้งหลาย. (เทียบ รม.2:9 กับคำอธิบาย).

2กธ. 12:15 ข 2กธ.11:11

2กธ. 12:16 1 คือ เรื่องที่แล้วมาก็ให้แล้วไป.

2กธ. 12:16 ก 2กธ.11:9

2กธ. 12:16 2 พวกโกรินโธบางคนกล่าวหาอัครทูตด้วยคำนี้. พวกเขากล่าวว่าท่านอัครทูตหาผลประโยชน์โดยใช้อุบายคือ ท่านได้ส่งติโตไปรับเงินที่เก็บรวบรวมไว้สำหรับวิสุทธิชนที่ขัดสนและยากจนเป็นการบังหน้า.

2กธ. 12:17 ก 2กธ.7:2

2กธ. 12:17 ข 2กธ.9:5

2กธ. 12:18 ก 2กธ.8:6, 16, 23

2กธ. 12:18 ข 2กธ.8:18, 22

2กธ. 12:18 ค รม.1:9; 2กธ.2:13; 1กธ.5:4

2กธ. 12:18 1ค คือวิญญาณที่ได้บังเกิดใหม่ของเราซึ่งมีพระวิญญาณบริสุทธิ์อาศัยอยู่ภายใน. วิญญาณนี้ควบคุม, ปกครอง, ชี้นำ, และนำพาเราในการดำเนินชีวิตแห่งคริสเตียนของเรา (รม.8:4). เหล่าอัครทูตได้ดำเนินชีวิตในวิญญาณเช่นนี้.

2กธ. 12:18 ง เทียบ รม.4:12

2กธ. 12:19 ก รม.9:1

2กธ. 12:19 1ก วลีที่ว่า "ในพระคริสต์" ชี้ถึงชีวิตซึ่งอัครทูตได้พึ่งพิงในการพูดของท่าน และยังชี้ถึงสื่อกลางและเนื้อแท้ในการพูดของพวกเขา. ส่วนคำว่า "ต่อเบื้องพระพักตร์พระเจ้า" ชี้ถึงบรรยากาศซึ่งอัครทูตได้พูด และชี้ถึงขอบเขตในการพูดของพวกเขา.

2กธ. 12:19 ข 2กธ.2:17

2กธ. 12:19 ค 2กธ.10:8; 13:10

2กธ. 12:20 ก 2กธ.2:3

2กธ. 12:20 ข 1กธ.1:11; 3:3; ฆต.5:20

2กธ. 12:20 1ข หรือ การโต้แย้ง, การโต้เถียง, การทะเลาะ.

2กธ. 12:20 ค ฟป.2:3

2กธ. 12:20 2 หรือ ใส่ร้าย, คำพูดที่ไม่ดี.

2กธ. 12:20 3 คือ การใส่ร้ายป้ายสีอย่างลับๆ.

2กธ. 12:20 4 หยิ่งผยองลำพองตัว.

2กธ. 12:20 ง เทียบ 1กธ.14:40

2กธ. 12:21 ก 2กธ.13:2

2กธ. 12:21 ข เทียบ 2กธ.7:9-10

2กธ. 12:21 ค 2กธ.7:1

2กธ. 12:21 ง 1กธ.5:1