2 โกรินโธ บทที่ 10

2กธ. 10:1 1 คำว่า "แต่" ในที่นี้แสดงถึงการเปรียบเทียบให้เห็นความแตกต่าง. ในบทที่ 8 และ 9 นั้นอัครทูตได้พูดคุยกับวิสุทธิชนที่รักในเมืองโกรินโธอย่างเป็นกันเองเพื่อหนุนใจให้เขาทั้งหลายมีการสามัคคีธรรมในการจุนเจือวิสุทธิชนที่ขัดสนในมณฑลยูดาย. ต่อจากนั้นท่านก็เปลี่ยนไปใช้คำพูดที่เคร่งขรึมและไม่รื่นหูขึ้นมาในทันทีเพื่อที่จะแก้ต่างถึงฐานะแห่งการปฏิบัติในการเป็นอัครทูตของท่าน และยังแก้ต่างถึงอำนาจแห่งอัครทูตของท่านโดยหวังที่จะทำให้พวกเขาเกิดความชัดเจนต่อตัวท่านมากขึ้น. นี่เป็นสิ่งที่จำเป็นในสถานการณ์ที่คลุมเครือซึ่งอัครทูตปลอมที่ร้อนรนอยู่ในศาสนายูดาย (11:11-15) ได้ก่อให้เกิดขึ้น. คำสอนและการแอบอ้างตัวของคนเหล่านี้ทำให้ผู้เชื่อในเมืองโกรินโธเบี่ยงเบนไปจากคำสอนขั้นมูลฐานของอัครทูตแท้ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งเบี่ยงเบนไปจากการรู้จักที่ถูกต้องเกี่ยวกับฐานะแห่งการปฏิบัติในการเป็นอัครทูตของเปาโล.

2กธ. 10:1 ก 2กธ.8:6; 9:5; รม.12:1

2กธ. 10:1 ข มธ.11:29; 21:5; 1กธ.4:21

2กธ. 10:1 2ข หมายถึงอ่อนน้อมต่อมนุษย์ โดยไม่ต่อต้านหรือโต้แย้ง. นี่แสดงว่าในเมื่ออัครทูตเป็นผู้ที่ติดสนิทกับพระคริสต์อย่างมั่นคง (1:21) และเป็นหนึ่งกับพระองค์ ท่านจึงดำเนินชีวิตโดยพระองค์ และประพฤติในคุณธรรมของพระองค์.

2กธ. 10:1 3 หมายถึงโอนอ่อน, น่าใกล้ชิด, น่าสนิทสนม. ดู ฟป.4:5 คำอธิบาย 2; 1ตธ.3:3 คำอธิบาย 3.

2กธ. 10:1 ค มธ.11:29; ซคย.9:9

2กธ. 10:1 4ค เป็นคำพูดที่พวกต่างศาสนาใช้กันในสมัยนั้น เพื่อแสดงถึงการดูถูกคุณธรรมแห่งการถ่อมตัวของพวกคริสเตียน.

2กธ. 10:1 ง 2กธ.10:10

2กธ. 10:1 จ 2กธ.7:16; เทียบ 2กธ.11:21

2กธ. 10:1 5จ อัครทูตเป็นผู้ที่กล้าหาญคือมีใจกล้าที่จะพูดถึงสถานการณ์ที่แท้จริงออกมาให้หมดในหนังสือจดหมายของท่าน.

2กธ. 10:2 ก 2กธ.13:2, 10

2กธ. 10:2 ข 2กธ.10:12; 11:21

2กธ. 10:2 ค รม.8:4

2กธ. 10:3 1 อัครทูตเป็นมนุษย์ ท่านจึงยังคงอยู่ในเนื้อหนัง เพราะฉะนั้นพวกท่านจึงยังคงดำเนินชีวิตอยู่ในเนื้อหนัง ทว่าพวกเขาไม่ได้ดำเนินการตามเนื้อหนัง แต่ดำเนินชีวิตตามวิญญาณ (รม.8:4) โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการสู้รบฝ่ายวิญญาณ.

2กธ. 10:3 ก 1ตธ.1:18; อฟ.6:12

2กธ. 10:4 ก 2กธ.6:7; รม.13:12; เทียบ อฟ.6:11-17; 1ธซ.5:8

2กธ. 10:4 ข 1ตธ.1:18; 2ตธ.4:7

2กธ. 10:4 1 การสู้รบฝ่ายวิญญาณนั้นไม่ได้เป็นการสู้รบกับเนื้อหนัง แต่เป็นการสู้รบกับอำนาจฝ่ายวิญญาณ (อฟ.6:12) ดังนั้นอาวุธที่ใช้จึงไม่ควรจะเป็นฝ่ายเนื้อหนัง แต่ต้องเป็นฝ่ายวิญญาณ. อาวุธฝ่ายวิญญาณเหล่านี้มีฤทธิ์เดชอาจทลายป้อมอันแข็งแรงได้.

2กธ. 10:4 ค 2กธ.4:7; 13:3-4; 1กธ.2:5; รม.15:19

2กธ. 10:4 2ค คือ มีฤทธิ์เดชในสายพระเนตรของพระเจ้า, มีฤทธิ์เดชอันศักดิ์สิทธิ์ ดังนั้นจึงมีกำลังเป็นอย่างยิ่ง.

2กธ. 10:4 ง ยรม.1:10; เทียบ 2กธ.10:8; 13:10

2กธ. 10:5 1 หลักเหตุผลและความนึกคิดนั้นอยู่ในความคิดและเป็นของความคิด. สิ่งเหล่านี้คือป้อมอันแข็งแรงของซาตานผู้เป็นปรปักษ์ต่อพระเจ้าที่อยู่ในความคิดของมนุษย์ที่ไม่เชื่อฟังพระเจ้า. หลักเหตุผลเหล่านี้จำต้องถูกทลายลงโดยการสู้รบฝ่ายวิญญาณ และความนึกคิดทุกประการจำต้องถูกจับกุมไว้เป็นเชลยเพื่อทำให้น้อมฟังพระคริสต์.

2กธ. 10:5 ก ฟป.2:14

2กธ. 10:5 ข ยซย. 2:11-12

2กธ. 10:5 2ข ชี้ถึงสิ่งที่ยโสซึ่งอยู่ในสมองที่ตกต่ำไปแล้วซึ่งคอยขัดขวางความรู้ของพระเจ้า. สิ่งเหล่านี้ก็จำต้องถูกทลายลงไปด้วยอาวุธฝ่ายวิญญาณ เพื่อมันจะไม่ตั้งตัวขึ้นขัดขวางความรู้ของพระเจ้าอีก.

2กธ. 10:5 ค 2กธ.11:3

2กธ. 10:5 ง เทียบ อฟ.4:8

2กธ. 10:5 จ 2 กธ.9:13

2กธ. 10:6 ก 2กธ.7:11

2กธ. 10:6 1ก นี่เป็นคำพูดที่กล้าหาญและเคร่งขรึม ทั้งยังเป็นการติเตียนอีกด้วย.

2กธ. 10:6 ข 2กธ.2:9; 7:15

2กธ. 10:6 2ข การน้อมฟังของเราทำให้องค์พระผู้เป็นเจ้ามีฐานที่มั่นที่จะจัดการกับการไม่น้อมฟังของผู้อื่น.

2กธ. 10:7 ก เทียบ 2กธ.5:16

2กธ. 10:7 1 นี่แสดงว่าการเป็นของพระคริสต์นั้นเป็นเรื่องที่สำคัญ คือมีความสำคัญต่อชีวิตและการงานของคริสเตียนเป็นอย่างยิ่ง.

2กธ. 10:7 ข 1กธ.1:12

2กธ. 10:7 ค 2กธ.11:23

2กธ. 10:7 ง 1กธ.3:23

2กธ. 10:8 ก 2กธ.10:13, 15; 11:16-18; 12:1

2กธ. 10:8 ข 2กธ.13:10

2กธ. 10:8 1ข อำนาจของอัครทูตนั้นไม่ได้มีไว้ควบคุมบังคับผู้เชื่อตามที่ทัศนะธรรมชาติของมนุษย์คิดกัน แต่มีไว้เพื่อก่อสร้างเขาเหล่านั้นขึ้น.

2กธ. 10:8 2 แปลตามตรงคือ ล้มล้าง.

2กธ. 10:8 ค 2กธ.12:19

2กธ. 10:10 ก 2กธ.10:1

2กธ. 10:10 ข 2กธ.13:4

2กธ. 10:10 1ข ดู 1กธ.2:3 คำอธิบาย 1.

2กธ. 10:10 ค 2กธ.11:6; 1กธ.1:17; 2:1, 4

2กธ. 10:10 2 หรือ ไม่นับเป็นอะไร. แปลตามตรงคือถือว่าไม่มีอะไรเลย.

2กธ. 10:12 ก 2กธ.10:2

2กธ. 10:12 ข 2กธ.10:18; 3:1; 5:12

2กธ. 10:13 1 อัครทูตนั้นมีใจกล้า แต่ไม่ใช่จะไม่มีขอบเขต. นี่แสดงให้เห็นว่าท่านอยู่ภายใต้การจำกัดขององค์พระผู้เป็นเจ้า. การโอ้อวดของท่านเป็นไปตามขนาดแห่งการวัด ซึ่งพระเจ้าแห่งขนาด ผู้ทรงเป็นพระเจ้าแห่งการปกครองได้แบ่งส่วนให้แก่ท่าน.

2กธ. 10:13 ก 2กธ.10:8, 15

2กธ. 10:13 2 การปฏิบัติของท่านเปาโลต่อโลกของพวกต่างชาติ (รวมถึงเมืองโกรินโธ) เป็นไปตามขนาดของพระเจ้า (อฟ.3:1-2, 8; ฆต.2:8). เหตุฉะนั้นการโอ้อวดของท่านก็อยู่ในขอบเขตนี้ มิได้เป็นการโอ้อวดเกินขนาด ต่างกับการโอ้อวดของพวกที่ร้อนรนในศาสนายูดาย.

2กธ. 10:13 3 แปลตามตรงคือ ไม้วัด ซึ่งเหมือนกับไม้บรรทัดของพวกช่างไม้.

2กธ. 10:13 ข เทียบ รม.12:3

2กธ. 10:14 1 เหมือนสิ่งซึ่งพวกที่ร้อนรนในศาสนายูดายได้ทำไว้.

2กธ. 10:14 ก 1กธ.4:15; 15:1

2กธ. 10:14 ข กจ.18:1

2กธ. 10:15 ก 2กธ.10:13

2กธ. 10:15 ข รม.15:20

2กธ. 10:15 1 โดยการขยายให้โตขึ้น, เพิ่มขึ้น. อัครทูตหวังใจว่า โดยการจำเริญขึ้นแห่งความเชื่อของผู้เชื่อชาวโกรินโธ การปฏิบัติของอัครทูตจะได้รับการขยายให้ใหญ่ขึ้น (มีความหมายเป็นนัยถึงการยกย่อง) โดยการขยายให้โตขึ้นและเพิ่มขึ้นอย่างอุดมสมบูรณ์ แต่ยังคงเป็นไปตามขนาดที่พระเจ้าทรงแบ่งให้แก่เขาทั้งหลาย.

2กธ. 10:17 ก 1กธ.1:31

2กธ. 10:18 ก 2กธ.10:12

2กธ. 10:18 ข 1กธ.11:19; 2ตธ.2:15; เทียบ 1กธ.9:27