โรม บทที่ 9

รม. 9:1 1 หลังจากที่หนังสือโรมได้กล่าวถึงครึ่งแรกของความรอดของพระเจ้าที่อยู่ในพระคริสต์หมดแล้ว ก่อนที่ไปจะกล่าวถึงครึ่งหลังของการช่วยให้รอด ก็ได้สอดแทรกบทที่ 9—11 เข้ามาเพื่อชี้แจงอย่างละเอียดถึงการเลือกสรรที่มีต่อพลไพร่ที่พระเจ้าทรงเลือกสรร ซึ่งเป็นมาจากพระองค์เอง.

รม. 9:1 2 ใน 8:16 พระวิญญาณนั้นเป็นพยานร่วมกับวิญญาณของเรา ส่วนในข้อนี้ มโนธรรมของเราได้ร่วมเป็นพยานกับเราในพระวิญญาณบริสุทธิ์. กรณีนี้เป็นข้อพิสูจน์ว่า มโนธรรมของเราเป็นส่วนที่อยู่ในวิญญาณของเรา.

รม. 9:3 1 แปลตามตรงคือ กลายเป็นที่สาปแช่ง.

รม. 9:3 2 การที่เปาโลปรารถนาให้ชาวอิสราเอลได้รับความรอดนั้นเป็นสิ่งที่จำเป็นอยู่ แต่การที่ท่านยินดีรับการสาปแช่งให้แยกออกจากพระคริสต์นั้นก็เป็นสิ่งที่เกินไปแล้ว. แต่ที่เปาโลยอมถึงขนาดนี้ก็เนื่องจากเขาปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะให้ชาวอิสราเอลได้รับความรอดจนไม่คำนึงถึงสิ่งใดทั้งสิ้น.

รม. 9:4 ก อซด.4:22

รม. 9:4 1ก ฐานะแห่งบุตรนี้ก็คือสิทธิที่จะได้รับมรดก.

รม. 9:4 ข อซด.40:34; 1พกษ.8:11

รม. 9:4 ค ยนซ.17:2; พบญ.29:14; กจ.3:25; อฟ.2:12

รม. 9:4 ง พบญ.4:13; บพส.147:19

รม. 9:4 จ ฮร.9:1, 6

รม. 9:4 2จ เล็งถึงการปรนนิบัติในพลับพลา หรือในพระวิหาร ซึ่งก่อตั้งขึ้นตามกฎบัญญัติของโมเซ.

รม. 9:4 ฉ รม.15:8; พบญ.29:13; กจ.13:32; อฟ.2:12

รม. 9:4 3ฉ ภาษากรีกเป็นพหูพจน์.

รม. 9:5 ก ยฮ.1:1; ฮร.1:8; 1ยฮ.5:20

รม. 9:5 ข กซ.1:15-18

รม. 9:5 1ข ในที่นี้ได้กล่าวไว้อย่างชัดเจนว่าพระคริสต์ทรงเป็นพระเจ้า ซึ่งได้พิสูจน์ว่าแม้พระคริสต์จะเป็นมนุษย์ (5:15) ที่มีเนื้อหนัง โดยมาจากเผ่ายูดาของพวกอิสราเอล แต่พระองค์ก็ทรงเป็นพระเจ้าผู้ทรงอยู่เหนือสิ่งสารพัดและควรได้รับการสรรเสริญนิรันดร์. พระองค์ทรงเป็นทั้งมนุษย์และพระเจ้า. พระองค์ทรงเป็นพระเจ้าพระบุตรและเป็นพระเจ้าตรีเอกภาพด้วย.

รม. 9:5 ค รม.1:25

รม. 9:6 ก รม.2:28

รม. 9:6 1ก กรณีนี้แสดงถึงแผนการบริหารที่อยู่ในการเลือกสรรของพระองค์. ชาวยูดายทุกคนล้วนเกิดมาจากอิสราเอล แต่พวกเขาไม่ได้ถูกพระเจ้าเลือกสรรหมดทุกคน. มีเพียงยิศฮาคและเชื้อสายส่วนหนึ่งของเขาเท่านั้นที่ถูกเลือกสรรและถูกนับเป็นบุตรของพระเจ้า (ข้อ 7-8). การเลือกสรรนี้ไม่ได้ขึ้นอยู่กับการประพฤติของมนุษย์ แต่ขึ้นอยู่กับองค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงเรียกและขึ้นอยู่กับพระเมตตาของพระองค์ (ข้อ 11, 16).

รม. 9:7 ก ยฮ.8:39-40; มธ.3:9

รม. 9:7 ข ยนซ.21:12

รม. 9:7 1ข ผู้ที่เกิดมาจากยิศฮาค แปลตามตรงคือ ในยิศฮาค.

รม. 9:8 ก ยฮ.1:12; 1ยฮ.3:1

รม. 9:8 ข ฆต.3:29; 4:28

รม. 9:9 ก ยนซ.18:10

รม. 9:10 ก ยนซ.25:21

รม. 9:11 1 ดู 8:28 คำอธิบาย 5.

รม. 9:11 ก รม.11:5, 28

รม. 9:11 ข 1กธ.1:9; รม.11:29

รม. 9:12 ก ยนซ.25:23

รม. 9:12 1 แปลตามตรงคือ เป็นทาสปรนนิบัติ.

รม. 9:13 ก มลค.1:2-3

รม. 9:15 ก อซด.33:19

รม. 9:15 1ก นี่คืออำนาจสิทธิ์ขาดของพระเจ้าที่ให้พระองค์สามารถสำแดงพระเมตตาแก่ผู้ใดก็ได้ตามแต่พระประสงค์.

รม. 9:15 ข มธ.9:13; อฟ.2:4

รม. 9:15 2ข พระเมตตาเน้นที่การกระทำที่แสดงออกเมื่อเกิดความเห็นอกเห็นใจต่อสภาพการณ์ที่น่าสงสารของมนุษย์ ดังนั้นการที่พระเจ้าทรงสำแดงพระเมตตาต่อมนุษย์นั้นเป็นสิ่งที่อยู่ภายนอก. แต่ความกรุณาเน้นที่ความรู้สึกทางภายในที่สำแดงออกมาโดยน้ำตาและการคร่ำครวญ ดังนั้นการที่พระเจ้าทรงกรุณามนุษย์นั้นจึงเป็นสิ่งที่อยู่ภายใน. ด้วยเหตุนี้ความกรุณาจึงลึกซึ้งกว่าพระเมตตา.

รม. 9:15 ค รม.12:1

รม. 9:17 ก อซด.9:16

รม. 9:20 ก ยซย.29:16; 45:9

รม. 9:21 ก ยซย.64:8; ยรม.18:6

รม. 9:21 ข 2ตธ.2:20

รม. 9:21 1ข กรณีนี้ชี้บ่งว่าพระเจ้าทรงเลือกสรรเราเพื่อให้เราเป็นภาชนะที่มีเกียรติสำหรับบรรจุพระองค์. พระเจ้าได้ทรงเนรมิตสร้างมนุษย์ไว้เป็นภาชนะสำหรับบรรจุพระองค์ก่อน แล้วจึงทรงเลือกสรรเราออกจากท่ามกลางภาชนะมากมายเพื่อใช้บรรจุพระเจ้าผู้ทรงเกียรติ ซึ่งจะทำให้เราเป็นภาชนะที่มีเกียรติ. ในที่สุดพระองค์จะทรงสำแดงสง่าราศีของพระองค์บนตัวเราผู้เป็นภาชนะเหล่านี้ เพื่อเราจะกลายเป็นภาชนะแห่งสง่าราศีของพระองค์ (ข้อ 23). ทั้งหมดนี้ล้วนแต่มาจากพระเมตตาของพระองค์ และขึ้นอยู่กับพระเมตตาของพระองค์เป็นสิ่งที่เราไม่อาจได้มาด้วยความพยายามของเราเอง. ด้วยเหตุนี้เราจึงต้องนมัสการพระองค์และนมัสการเพราะพระเมตตาของพระองค์!

รม. 9:22 ก รม.1:18; 2:5, 8

รม. 9:23 ก อฟ.3:16

รม. 9:23 ข 2กธ.4:7; 2ตธ.2:20

รม. 9:23 ค รม.9:15, 16, 18; 11:31, 32 15:9

รม. 9:23 ง รม.8:18; 1กธ.2:7; 1ธซ.2:12; กซ.3:4; 1ปต.5:10; ฮร.2:10

รม. 9:23 1ง นี่คือสง่าราศีในการปรากฏของอาณาจักรที่จะมาถึงนั่นเอง. เราซึ่งเป็นบุตรทั้งหลายก็จะปรากฏออกมา และจะมีส่วนในสง่าราศีนี้ในอาณาจักรนั้นด้วย (8:17-23).

รม. 9:24 ก 1กธ.1:9

รม. 9:25 ก ฮซอ.2:23

รม. 9:26 ก ฮซอ.1:10

รม. 9:27 ก ยซย.10:22-23

รม. 9:29 ก ยซย.1:9

รม. 9:29 ข ยนซ.19:24-25; 2ปต.2:6; ยด.7

รม. 9:31 ก รม.11:7

รม. 9:32 ก รม.1:17

รม. 9:32 ข ยซย.8:14; 1ปต.2:8

รม. 9:33 ก ยซย.28:16; 1ปต.2:6