โรม บทที่ 3

รม. 3:4 ก บพส.51:4

รม. 3:4 1 พระเจ้าจำต้องทำให้เราเชื่อในความชอบธรรมของพระองค์ก่อน เราจึงจะสามารถกลับใจและเชื่อเข้าสู่พระองค์ได้. ดังนั้นพระองค์จะต้องถูกเรายอมรับว่าชอบธรรมก่อน แล้วเราจึงจะรับการโปรดให้ชอบธรรมจากพระองค์ได้.

รม. 3:7 ก รม.15:8

รม. 3:7 1ก ศัพท์ภาษากรีกคือคำเดียวกับคำว่า "หลักความจริง" (ความเที่ยงแท้). ในที่นี้และใน 15:8 คำนี้ได้ชี้ถึงความจริงแท้ ความจริงใจ การมีสัจจะ ความสัตย์ซื่อ และการเชื่อพึ่งได้อันเป็นคุณธรรมประการหนึ่งของพระเจ้า (เทียบ 1ยฮ.1:6 คำอธิบาย 6 ประเด็นที่ 7).

รม. 3:8 1 การพิพากษานิรันดร์. ดู 2:2 คำอธิบาย 1.

รม. 3:9 1 ในภาษากรีกเป็นเอกพจน์.

รม. 3:10 ก บพส.14:1-3; 53:1-3

รม. 3:12 1 หรือ ความเอ็นดู.

รม. 3:13 ก บพส.5:9

รม. 3:13 ข บพส.140:3

รม. 3:14 ก บพส.10:7

รม. 3:15 ก ยซย.59:7-8

รม. 3:17 1 เมื่อก่อนเราเป็นคนบาปที่ไม่รู้หนทางแห่งสันติสุข. บัดนี้เราเป็นไมตรีกันกับพระเจ้า (5:1) ซึ่งก็คือมีสันติสุขนั่นเอง.

รม. 3:18 ก บพส.36:1

รม. 3:19 1 พระประสงค์ของพระเจ้าในการประทานกฎบัญญัตินั้นก็เพื่อเปิดโปง, สยบมนุษย์, และปกป้องหรือดูแลรักษาผู้ที่พระเจ้าเลือกสรรไว้สำหรับพระคริสต์ เพื่อเขาจะถูกนำมาสู่พระคริสต์ (ดู ฆต.3:23-24 และคำอธิบาย).

รม. 3:20 ก ฆต.2:16

รม. 3:20 ข รม.7:7; 5:13, 20

รม. 3:21 1 ดู 1:17 คำอธิบาย 1. ข้อ 22 ก็เช่นเดียวกัน.

รม. 3:21 2 ความชอบธรรมของพระเจ้าที่ได้ปรากฏแจ้งในกิตติคุณนั้น (1:17) เป็นพื้นฐานและเป็นฐานรากในการแจกจ่ายพระองค์เองเข้าสู่ภายในมนุษย์ตามแผนการบริหารแห่งพันธสัญญาใหม่ของพระเจ้า. ความชอบธรรมนี้ไม่เกี่ยวข้องกับกฎบัญญัติในแผนการบริหารแห่งพันธสัญญาเดิมเลย (ดู ฟป.3:9 และคำอธิบาย).

รม. 3:21 3 ชาวยูดายนั้นแสวงหาความชอบธรรมของพระเจ้าโดยการประพฤติตามกฎบัญญัติ แต่พวกเขาก็ไม่ได้รับ เพราะไม่มีมนุษย์ฝ่ายเนื้อหนังคนใดจะได้รับการโปรดให้ชอบธรรมต่อพระพักตร์พระเจ้าได้โดยการประพฤติตามกฎบัญญัติ (ข้อ 20). แต่เดี๋ยวนี้ความชอบธรรมของพระเจ้าได้มาปรากฏแก่เราโดยการเชื่อในพระคริสต์ ซึ่งอยู่นอกเหนือจากกฎบัญญัติ (1:17).

รม. 3:22 1 หรือ ความเชื่อที่อยู่ในพระเยซูคริสต์ ชี้ถึงความเชื่อของพระเยซูคริสต์ที่อยู่ในเรา ได้กลายเป็นความเชื่อที่เราใช้สำหรับเชื่อพระองค์ เหมือนในข้อ 26; ฆต.2:16, 20; 3:22; อฟ.3:12; ฟป.3:9.
ความเชื่อเป็นสิ่งที่มีเป้าหมายและยังเป็นสิ่งที่ออกมาจากเป้าหมายนี้ด้วย. เป้าหมายนี้ก็คือพระเยซูผู้เป็นพระเจ้าที่ทรงกลายเป็นเนื้อหนัง. เมื่อมนุษย์ได้ยินพระองค์, ได้รู้จักพระองค์, ได้ชื่นชมพระองค์, และมีความล้ำค่าในพระองค์ พระองค์ก็ได้ก่อให้เกิดความเชื่อขึ้นภายในมนุษย์ ทำให้เขาเชื่อพระองค์. ด้วยเหตุนี้ พระองค์ก็ได้กลายเป็นความเชื่ออยู่ในมนุษย์ ให้มนุษย์ใช้สำหรับเชื่อในพระองค์. ดังนั้นความเชื่อก็ได้กลายเป็นความเชื่อที่อยู่ในพระองค์ และเป็นของพระองค์ด้วย.
ในแผนการบริหารแห่งพันธสัญญาใหม่ของพระเจ้า พระเจ้าต้องการให้มนุษย์เชื่อพระเยซูผู้เป็นพระเจ้าที่ทรงกลายเป็นเนื้อหนัง. หากมนุษย์ไม่เชื่อพระองค์ เขาก็ได้กระทำบาปหนึ่งเดียวต่อพระพักตร์พระเจ้า (ยฮ.16:9). อย่างไรก็ดีหากมนุษย์เชื่อพระองค์ เขาก็มีความชอบธรรมที่สูงสุดต่อพระพักตร์พระเจ้า พระเจ้าทรงถือว่าความเชื่อนี้เป็นความชอบธรรมของเขา. ในเวลาเดียวกันความเชื่อนี้ก็นำเอาเป้าหมาย คือพระเจ้าที่กลายเป็นมนุษย์ผู้นี้ เข้าสู่ภายในของผู้ที่เชื่อพระองค์. พระองค์ก็คือความชอบธรรมของพระเจ้า และพระเจ้าก็ทรงประทานพระองค์ให้เป็นความชอบธรรมแก่ผู้ที่มีพระองค์อาศัยอยู่ภายใน (ยรม.23:6). ทั้งหมดนี้ล้วนมาจากและขึ้นอยู่กับความเชื่อที่อยู่ในพระองค์และเป็นของพระองค์ทั้งสิ้น (เทียบ ฮร.12:2).

รม. 3:23 ก 1พกษ.8:46

รม. 3:23 1 สง่าราศีของพระเจ้าก็คือพระเจ้าที่สำแดงออกมา. เมื่อพระเจ้าได้สำแดงออกก็จะเห็นถึงสง่าราศีของพระองค์. พระเจ้าทรงสร้างมนุษย์ตามแบบฉายาของพระองค์ เพื่อมนุษย์จะได้สำแดงพระองค์เพื่อสง่าราศีของพระองค์. แต่มนุษย์ได้ทำบาปและขัดกับความบริสุทธิ์และความชอบธรรมของพระเจ้า. แทนที่มนุษย์จะสำแดงพระเจ้า เขากลับไปสำแดงความบาปและตัวตนที่มีบาปของเขา. ดังนั้นมนุษย์จึงได้บกพร่องต่อสง่าราศีของพระเจ้า. การบกพร่องต่อสง่าราศีและการสำแดงของพระเจ้านี้ก็คือบาป. คนบาปเช่นเราไม่เพียงอยู่ภายใต้ข้อเรียกร้องที่แยกบริสุทธิ์และชอบธรรมของพระเจ้าเท่านั้น แต่ยังอยู่ภายใต้ข้อเรียกร้องแห่งสง่าราศีของพระเจ้าอีกด้วย. เราทุกคนได้ละเมิดต่อสิ่งทรงเป็นที่แยกบริสุทธิ์ของพระเจ้าและได้ละเมิดต่อกฎบัญญัติที่ชอบธรรมของพระองค์ และยังได้บกพร่องต่อสง่าราศีของพระเจ้าด้วย เพราะฉะนั้นเราทุกคนล้วนอยู่ภายใต้การปรับโทษของพระเจ้า.

รม. 3:24 1 การโปรดให้ชอบธรรมคือการกระทำของพระเจ้าในการยอมรับมนุษย์ตามมาตรฐานแห่งความชอบธรรมของพระองค์. พระเจ้าสามารถกระทำเช่นนี้ได้โดยมีการไถ่ของพระคริสต์เป็นพื้นฐาน.

รม. 3:24 2 ในเมื่อพระคริสต์ได้จ่ายราคาเพื่อความบาปของเราและได้ตอบสนองข้อเรียกร้องทั้งสิ้นที่พระเจ้ามีต่อเราในการไถ่ของพระองค์แล้ว พระเจ้าจึงจำต้องโปรดให้เราชอบธรรมโดยไม่คิดมูลค่าเพราะพระเจ้าทรงชอบธรรม. การโปรดให้ชอบธรรมนี้เป็นไปโดยพระคุณของพระเจ้าไม่ใช่โดยการประพฤติของเรา.

รม. 3:24 3 การไถ่คือการจ่ายราคาซื้อคืนมา. แต่เดิมนั้นมนุษย์เป็นของพระเจ้า แต่ได้สูญหายไปโดยความบาป. ข้อเรียกร้องแห่งการแบ่งแยกบริสุทธิ์ความชอบธรรม และสง่าราศีของพระเจ้ามีต่อมนุษย์ ก็ยิ่งใหญ่เกินกว่าที่มนุษย์จะสามารถตอบสนองได้. แต่พระเจ้าก็ได้จ่ายราคาสูงสุดเพื่อเราโดยพระคริสต์ เพื่อจะได้เรากลับคืนมา. พระคริสต์ทรงตายบนกางเขนเพื่อไถ่เรา (ฆต.3:13; ตต.2:14; 1ปต.2:24; 3:18). พระโลหิตของพระองค์ได้สำเร็จการไถ่ที่นิรันดร์เพื่อเราแล้ว (1ปต.1:18-19).

รม. 3:25 1 ในพันธสัญญาเดิมนั้น สถานที่ระงับข้อพิพาท ซึ่งมีฝาปิดหีบพันธสัญญาเป็นแบบเล็งนั้นถูกซ่อนเร้นอยู่ในที่บริสุทธิ์สุด. แต่ในพันธสัญญาใหม่ พระคริสต์ผู้เป็นความเที่ยงแท้ของที่ระงับข้อพิพาทนั้นทรงถูกตั้งไว้ให้ปรากฏต่อหน้ามวลมนุษย์ทั้งหลาย.

รม. 3:25 ก อซด.25:16-22; ลวต.16:12-16; ฮร.9:4-5

รม. 3:25 2ก สถานที่ระงับข้อพิพาทมีแบบเล็งอยู่ในอซด.25:17 โดยฝาปิดหีบพันธสัญญาที่ใช้ปกปิดความบาป. หีบพันธสัญญาเป็นสถานที่ซึ่งพระเจ้าจะพบกับมนุษย์. หีบพันธสัญญานี้ใส่พระบัญญัติสิบประการอันเป็นกฎบัญญัติไว้ภายใน ซึ่งคอยเปิดโปงและปรับโทษความบาปของมนุษย์ที่มาติดต่อกับพระเจ้าโดยข้อเรียกร้องที่แยกบริสุทธิ์และชอบธรรมแห่งพระบัญญัตินี้. แต่โดยฝาของหีบพันธสัญญาพร้อมด้วยโลหิตแห่งการปกปิดความบาปที่ได้ประพรมไว้บนฝานั้น ในวันปกปิดบาปนั้น สถานการณ์ทั้งหมดของคนบาปก็ได้รับการปกปิดอย่างสิ้นเชิง. ดังนั้นพระเจ้าจึงสามารถพบกับพลไพร่ที่ละเมิดกฎบัญญัติอันชอบธรรมของพระองค์ได้บนฝาที่ใช้ปกปิดบาปนี้ และพระองค์สามารถทำเช่นนี้ได้โดยไม่ขัดกับความชอบธรรมในด้านการปกครองของพระองค์เลยถึงแม้จะอยู่ภายใต้การเพ่งมองของคะรูบีมที่มีสง่าราศีของพระองค์และได้ปกคลุมฝาปิดหีบพันธสัญญานั้นไว้ก็ตาม. ด้วยเหตุนี้ปัญหาระหว่างมนุษย์กับพระเจ้าจึงได้รับการระงับข้อพิพาทแล้ว ทำให้พระเจ้าสามารถอภัยและเมตตาต่อมนุษย์ และยังสามารถประทานพระคุณให้แก่มนุษย์ได้. นี่เป็นแบบเล็งของพระคริสต์ผู้เป็นพระเมษโปดกของพระเจ้าที่ทรงแบกรับความบาปที่ทำให้เกิดปัญหาระหว่างมนุษย์กับพระเจ้าไป (ยฮ.1:29) และได้ตอบสนองต่อข้อเรียกร้องแห่งการแบ่งแยกบริสุทธิ์, ความชอบธรรม, และสง่าราศีของพระเจ้า และระงับข้อพิพาทในความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับพระเจ้า. เพราะฉะนั้น พระเจ้าจึงสามารถละเว้นความบาปที่มนุษย์กระทำไว้ในกาลก่อนได้. พระเจ้าจำต้องกระทำเช่นนี้เพื่อสำแดงความชอบธรรมของพระองค์. นี่คือสิ่งที่ได้กล่าวถึงในข้อนี้.
วลีที่ว่า "ฝาปิดหีบพันธสัญญา" ภาษาเฮ็บรายก็คือ kapporeth (คัพโพเรท). รากศัพท์ของคำนี้แปลว่าปกปิด. ในพระคัมภีร์พันธสัญญาเดิมฉบับเซ็บทัวจินท์ (Septuagint) แปลเป็น hilasterion (ฮิลาสเทอเรียน) ซึ่งหมายถึง สถานที่ซึ่งใช้ในการระงับข้อพิพาท (มีความหมายเป็นนัยถึงการอภัยและความเมตตา" ในภาษากรีก คำว่า "อภัย" ใน ฮร.8:12 และคำว่า "ระงับข้อพิพาท" ใน ลก.18:13 คำอธิบาย 1 ล้วนมาจากรากศัพท์เดียวกัน). ในภาษาอังกฤษฉบับคิงเจมส์: KJV แปลเป็นพระที่นั่งแห่งความเมตตา (mercy seat) ภาษาจีนฉบับเหอเหอเปิ่น (Union Version) แปลเป็นพระที่นั่งสำหรับประทานพระคุณ ซึ่งชี้ถึงสถานที่ซึ่งพระเจ้าทรงเมตตาและประทานพระคุณแก่มนุษย์. ใน ฮร.9:5 เปาโลได้กล่าวถึงฝาปิดหีบพันธสัญญาโดยใช้คำว่า "hilasterion (ฮิลาสเทอเรียน)" เช่นกัน. ใน รม.3:25 ได้ใช้คำนี้มาอธิบายว่าฝาปิดหีบพันธสัญญานั้นเป็นเครื่องหมายเล็งถึงพระคริสต์ผู้เป็นสถานที่ระงับข้อพิพาทซึ่งพระเจ้าทรงตั้งไว้ให้เป็นที่ปรากฏ.
นอกจากคำว่า "ฮิลาสเทอเรียน" แล้วพันธสัญญาใหม่ยังใช้ศัพท์อีกสองคำที่มีรากศัพท์เดียวกันกับคำนี้มากล่าวถึงการที่พระคริสต์ทรงแบกรับความบาปของมนุษย์เพื่อระงับข้อพิพาทในความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับพระเจ้า. คำหนึ่งคือ hilaskomai (ฮิลาสโคไม ฮร.2:17) ชี้ถึงเรื่องของการระงับข้อพิพาท ซึ่งก็คือการทำให้ทั้งสองฝ่ายได้กลับมาอยู่ด้วยกันอย่างสันติโดยตอบสนองข้อเรียกร้องของอีกฝ่ายหนึ่งเพื่อสำเร็จการระงับข้อพิพาท. อีกคำหนึ่งคือ hilasmos (ฮิลาสมอส 1ยฮ.2:2; 4:10) เล็งถึงสิ่งที่ใช้ระงับข้อพิพาทก็คือเครื่องบูชาที่ใช้ในการระงับข้อพิพาท. พระคริสต์ทรงทำการระงับข้อพิพาทเพื่อความผิดบาปของเราจนสำเร็จแล้ว (ฮร.2:17) ด้วยเหตุนี้พระองค์จึงกลายเป็นสิ่งที่ใช้ระงับข้อพิพาท ก็คือเครื่องบูชาสำหรับระงับข้อพิพาท (1ยฮ.2:2; 4:10) และยังได้กลายเป็นสถานที่ซึ่งมีฝาปิดหีบพันธสัญญาเป็นแบบเล็ง (ฮร.9:5) อันเป็นที่ที่ให้เราได้รับสุขการระงับข้อพิพาทต่อพระพักตร์พระเจ้า และเป็นที่ซึ่งให้พระเจ้าประทานพระคุณแก่เราด้วย.

รม. 3:25 3 แปลตามตรงคือ ข้ามผ่าน. ในสมัยพันธสัญญาเดิม ความบาปของมนุษย์ไม่ได้ถูกขจัดไปเพียงแต่ได้ถูกปกปิดด้วยเลือดของสัตว์บูชา ซึ่งเป็นแบบเล็งของพระคริสต์เท่านั้น. พระเจ้าทรงละเว้นความบาปเหล่านี้ของมนุษย์ซึ่งถูกปกปิดไว้จนกระทั่งพระคริสต์ได้เสด็จมา. พระองค์ทรงเป็นพระเมษโปดกของพระเจ้าผู้ทรงขจัดบาปของมนุษย์โลกไป (ยฮ.1:29). โดยการที่พระคริสต์ได้ทรงตายบนกางเขนและทรงหลั่งพระโลหิตเพื่อการไถ่นั้น พระองค์ทรงขจัดบาปทั้งหมดที่ได้รับการปกปิดและละเว้นในกาลก่อน. ในเรื่องของการละเว้นบาปของพวกเขานั้น พระเจ้าได้สำแดงความชอบธรรมของพระองค์ต่อวิสุทธิชนในพันธสัญญาเดิมแล้ว.

รม. 3:26 1 แปลตามตรงคือ ความเชื่อของพระเยซู หรือความเชื่อที่อยู่ในพระเยซู. ดูข้อ 22 คำอธิบาย 1.

รม. 3:26 2 พระเจ้าทรงโปรดให้ผู้เชื่อเป็นผู้ชอบธรรมเพื่อจะสำแดงความชอบธรรมของพระองค์แก่ผู้ที่เชื่อพระเยซูในยุคพันธสัญญาใหม่นั่นเอง.

รม. 3:27 1 แปลตามตรงคือ สิ่งนี้ถูกปิดกั้นไว้อย่างสิ้นเชิงแล้ว!

รม. 3:28 ก ฆต.2:16

รม. 3:30 1 ความเชื่อเป็นแหล่งกำเนิดซึ่งผู้ที่ได้รับพิธีสุหนัตซึ่งมีฐานะเป็นพลไพร่อยู่แล้วจะได้รับการโปรดให้ชอบธรรมจากพระเจ้า ดังนั้นการที่พวกเขาได้รับการโปรดให้ชอบธรรมจึงมาจากความเชื่อ. แต่สำหรับผู้ที่ไม่ได้รับพิธีสุหนัตซึ่งมีฐานะที่ห่างเหินจากพระเจ้าและไม่ได้เป็นพลไพร่ของพระเจ้านั้น ความเชื่อเป็นหนทางที่จะทำให้พวกเขาได้บรรลุถึงฐานะที่จะทำให้ได้รับการโปรดให้ชอบธรรม ดังนั้นการที่พวกเขาได้รับการโปรดให้ชอบธรรมจึงเป็นไปโดยความเชื่อ.

รม. 3:30 ก ฆต.3:8