โรม บทที่ 15

รม. 15:1 ก รม.14:1; 1ธซ.5:14

รม. 15:2 ก รม.14:19; 1กธ.10:23; 8:1

รม. 15:3 ก บพส.69:9

รม. 15:4 ก 1กธ.10:11

รม. 15:4 ข รม.5:4-5; 15:13

รม. 15:4 1 หรือ การปลอบโยน. ข้อ 5 ก็เช่นกัน.

รม. 15:5 ก 2กธ.1:3

รม. 15:5 ข รม.12:16; 1กธ.1:10; ฟป.2:2; 4:2

รม. 15:5 ค 1กธ.1:13

รม. 15:5 1ค ในข้อ 4 ได้กล่าวถึงพระคัมภีร์และคำสอนที่อยู่ในพระคัมภีร์. แต่ในบทสรุปที่อยู่ในข้อนี้พระเจ้ากลับยึดพระคริสต์เยซูเป็นมาตรฐานแห่งการดำเนินชีวิตคริสตจักร เพื่อเราจะกระทำทุกสิ่งในชีวิตคริสตจักรตามอย่างพระองค์ โดยไม่ไปยึดเอาหลักธรรมหรือความรู้มาเป็นมาตรฐาน. ผลลัพธ์ที่ได้ก็คือการเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันตามที่ได้กล่าวไว้ในข้อ 6.

รม. 15:6 ก กจ.1:14; 4:24

รม. 15:6 1ก ศัพท์ในภาษากรีกหมายถึง การมีความคิด, ความตั้งใจ, และจุดมุ่งหมายเดียวกัน. นี่ก็คือการที่พวกเราเป็นหนึ่งเดียวกันในทุกส่วนทั่วตัวของเรา ซึ่งผลลัพธ์ก็จะทำให้วาจาภายนอกของพวกเราเป็นหนึ่งด้วย. เมื่อเราเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน เราทุกคนก็จะใช้ปากเดียวกัน, พูดอย่างเดียวกัน. ความเป็นหนึ่งนี้ตรงข้ามกับสภาพการณ์ของบาเบลซึ่งเกิดการแตกแยกของมนุษยชาติอันเป็นสาเหตุทำให้ภาษาของเขาสับสนวุ่นวายจนกลายเป็นคำพูดที่แตกต่างกันมากมาย (ยนซ.11:7, 9). มีหนทางเพียงหนึ่งเดียวที่จะให้เราเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันและมีปากเดียวกันก็คือยอมให้พระคริสต์มีฐานะที่จะทำทุกสิ่งอยู่ในใจของเราและในปากของเรา เพื่อถวายสง่าราศีแด่พระเจ้า.

รม. 15:6 ข 1กธ.1:10

รม. 15:6 ค 1กธ.10:31

รม. 15:7 ก รม.14:1, 3; 16:2

รม. 15:7 1 ใน 14:3 บอกให้เรารับผู้อื่นตามการทรงรับของพระเจ้า แต่ในที่นี้ให้เรารับผู้อื่นตามการทรงรับของพระคริสต์. การทรงรับของพระคริสต์ก็คือการทรงรับของพระเจ้า. ผู้ที่พระคริสต์ได้ทรงรับไว้ก็คือผู้ที่พระเจ้าทรงรับไว้. ทุกคนที่พระเจ้าและพระคริสต์ได้ทรงรับไว้แล้วเราก็ล้วนต้องรับไว้ทั้งนั้น ไม่ว่าเขาจะแตกต่างกับเราอย่างไรในด้านหลักธรรมหรือวิธีปฏิบัติ.สิ่งนี้จะเป็นที่ถวายสง่าราศีแด่พระเจ้า.

รม. 15:8 1 ข้อ 8-9 ได้แสดงให้เห็นว่าพระคริสต์ทรงเป็นผู้ปรนนิบัติทั้งของพวกที่รับพิธีสุหนัต (ชาวยูดาย) และชนนานาประเทศ (พวกต่างชาติ). สำหรับชาวยูดายแล้ว พระคริสต์ทรงเป็นผู้ปรนนิบัติของเขาตามความสัตย์จริงของพระเจ้าเพื่อจะสำเร็จและยืนยันถึงคำสัญญาที่พระเจ้ามีต่อบรรพบุรุษ. สำหรับพวกต่างชาตินั้นพระคริสต์ทรงเป็นผู้ปรนนิบัติของเขา เพื่อให้พวกต่างชาตินั้นจะได้ถวายสง่าราศีแด่พระเจ้าเพราะพระเมตตาของพระองค์.

รม. 15:8 ก รม.3:7

รม. 15:8 2ก ดู 3:7 คำอธิบาย 1. พระคริสต์ทรงเป็นผู้ปรนนิบัติของพวกที่รับพิธีสุหนัตเพื่อจะยืนยันถึงคำสัญญาที่พระเจ้ามีต่อบรรพบุรุษ. สิ่งนี้เป็นการพิสูจน์ถึงความสัตย์จริงของพระเจ้า.

รม. 15:8 ข รม.4:16; 9:4; ฆต.3:18

รม. 15:9 ก รม.9:23; 11:31-32

รม. 15:9 ข 2ซมอ.22:50; บพส.18:49

รม. 15:9 1 หรือ ยอมรับ.

รม. 15:10 ก พบญ.32:43

รม. 15:11 ก บพส.117:1

รม. 15:12 ก ยซย.11:10

รม. 15:12 ข เทียบ วว.5:5; 22:16

รม. 15:12 1ข แม้พระคริสต์ทรงเป็นรากแห่งยิซัย (ผู้เป็นบิดาของดาวิด ในที่นี้เล็งถึงพวกยูดาย) พระองค์ก็จะทรงเป็นผู้ครอบครองพวกต่างชาติด้วย. อัครทูตได้ยกเอาข้อความนี้และข้อความในข้อ 9-11 มาพิสูจน์ว่า พระคริสต์ทรงนำพวกต่างชาติและพวกยูดายมาเข้าสนิทด้วยกัน. เมื่อพระคริสต์ทรงเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าที่โอบล้อมคนทั้งปวง (กจ.10:36) โดยทรงนำพวกยูดายและพวกต่างชาติมาเข้าสนิทด้วยกันเช่นนี้ เราก็ต้องต้อนรับผู้เชื่อที่ต่างกันทั้งหมดตามพระองค์.

รม. 15:12 ค มธ.12:21

รม. 15:13 ก รม.14:17; 12:18; 16:20

รม. 15:13 ข รม.5:2, 4-5

รม. 15:13 1 แปลตามตรงคือ ในฤทธิ์เดชของพระวิญญาณบริสุทธิ์.

รม. 15:13 ค รม.15:19

รม. 15:15 ก รม.12:3

รม. 15:16 1 แปลตามตรงคือ ผู้รับใช้สาธารณชน ดังที่ใช้ใน 13:6.

รม. 15:16 ก 1ปต.2:5, 9; วว.1:6; 5:10; ฟป.2:17

รม. 15:16 2ก การที่เปาโลเป็นปุโรหิตแห่งกิตติคุณของพระเจ้าเพื่อนำพระคริสต์ไปหล่อเลี้ยงแก่พวกต่างชาตินั้นเป็นการปรนนิบัติอย่างปุโรหิตที่มีต่อพระเจ้า และพวกต่างชาติที่ท่านได้มาจากการไปประกาศกิตติคุณนั้นก็เป็นเครื่องบูชาที่ท่านได้ถวายแด่พระเจ้า. โดยการปรนนิบัติของปุโรหิตเช่นนี้พวกต่างชาติมากมายที่ไม่สะอาดและเป็นมลทินก็ถูกแบ่งแยกบริสุทธิ์ในพระวิญญาณบริสุทธิ์และกลายเป็นเครื่องบูชาที่พระเจ้าทรงยินดีรับไว้. พวกเขาถูกแบ่งแยกออกมาจากสิ่งที่เป็นของธรรมดาและยังซาบซ่านไปด้วยพระนิสัยและองค์ประกอบของพระเจ้า ดังนั้นจึงถูกแบ่งแยกบริสุทธิ์ทั้งด้านฐานะและนิสัย (ดู 6:19 คำอธิบาย 2). การแบ่งแยกบริสุทธิ์นี้อยู่ในพระวิญญาณบริสุทธิ์ ซึ่งหมายความว่า พระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงทำให้ผู้ที่ได้บังเกิดใหม่โดยการเชื่อเข้าสู่ในพระคริสต์เหล่านี้ได้รับการเปลี่ยนใหม่, เปลี่ยนแปลง, และแบ่งแยกให้บริสุทธิ์ โดยยึดเอาการไถ่ของพระคริสต์เป็นพื้นฐาน.

รม. 15:16 3 ในภาษากรีกมีรากศัพท์เดียวกันกับคำว่า "มีแรงผลักดัน."

รม. 15:16 ข 1ปต.2:5

รม. 15:16 ค 1ปต.1:2; 1กธ.6:11

รม. 15:17 ก 2กธ.11:16-18

รม. 15:17 1ก ดู 5:2 คำอธิบาย 4.

รม. 15:17 ข ฮร.2:17; 5:1

รม. 15:18 ก กจ.15:12; 21:19

รม. 15:18 ข รม.1:5; 16:26

รม. 15:19 ก กจ.4:30; ฮร.2:4

รม. 15:19 ข รม.15:13

รม. 15:19 ค รม.1:14

รม. 15:19 1ค อย่างทั่วถึง แปลตามตรงคือ ให้สำเร็จ.

รม. 15:19 ง กจ.22:17-21

รม. 15:19 2 เป็นเขตพื้นที่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของทวีปยุโรปซึ่งอยู่ติดกับมณฑลมากะโดเนีย. กรณีนี้แสดงถึงการประกาศกิตติคุณที่กว้างไกลและทั่วถึงของเปาโล. ยิ่งกว่านั้นเขายังปรารถนาที่จะประกาศไปตลอดจนถึงประเทศสเปน (ข้อ 24).

รม. 15:20 ก 2กธ.10:15-16

รม. 15:21 ก ยซย.52:15

รม. 15:22 ก รม.1:13

รม. 15:23 ก รม.1:10, 13

รม. 15:24 ก รม.15:28

รม. 15:24 1ก ในเวลานั้นเปาโลคงจะคิดว่าประเทศสเปนก็คือที่สุดปลายแผ่นดินโลก ดังที่ได้กล่าวไว้ในกจ.1:8.

รม. 15:24 ข รม.1:12

รม. 15:24 ค กจ.15:3

รม. 15:25 ก กจ.19:21; 20:2-3

รม. 15:25 ข กจ.24:17

รม. 15:25 1ข ในภาษากรีกหมายถึง ปรนนิบัติในฐานะที่เป็นผู้ปรนนิบัติ.

รม. 15:26 ก 2กธ.8:1-4

รม. 15:26 ข 2กธ.9:2

รม. 15:26 1 แปลตามตรงคือ สามัคคีธรรม. ศัพท์ในภาษากรีกหมายถึง การมีส่วนร่วมและการสามัคคีธรรม. ศัพท์คำเดียวกันนี้ถูกแปลเป็น สามัคคีธรรม ในฟิลิปปอย 1:5 และ แบ่งปัน ในเฮ็บราย 13:16 และมีรากศัพท์เดียวกันกับคำว่า "จุนเจือ" ในโรม 12:13. เนื่องจากเปาโลได้นำพระคริสต์ไปหล่อเลี้ยงแก่พวกต่างชาติ และได้ถวายเขาเหล่านั้นแด่พระเจ้า เป็นเครื่องบูชาจึงได้วัฒนาออกซึ่งการสามัคคีธรรมแห่งความรัก นั่นก็คือการสามัคคีธรรมในความรักระหว่างวิสุทธิชนชาวต่างชาติกับชาวยูดาย. เปาโลเคยนำพระคริสต์ไปยังพวกต่างชาติ บัดนี้ก็ได้นำการสามัคคีธรรมฝ่ายวัตถุของวิสุทธิชนชาวต่างชาติกลับมาสู่ชาวยูดาย. การสามัคคีธรรมแห่งความรักเช่นนี้ก็คือผลลัพธ์ที่เที่ยงแท้แห่งการปฏิบัติของท่านเปาโล.

รม. 15:27 ก 1กธ.9:11

รม. 15:27 1 ในภาษากรีกหมายถึง การปรนนิบัติของเหล่าปุโรหิตและพวกเลวีในพระวิหาร. คำนี้เป็นคำเดียวกับคำว่า "ปฏิบัติหน้าที่" ใน ฮร.10:11. ในข้อ 16 เปาโลมีแนวคิดว่าตัวเขาเองเป็นปุโรหิตในที่นี้เขาอาจจะคิดว่าพวกต่างชาติก็เป็นเหมือนพวกเลวีที่กำลังปรนนิบัติอยู่.

รม. 15:28 1 มอบให้...เสร็จแล้ว แปลตามตรงคือ ได้ประทับตรา.

รม. 15:28 ก รม.15:24

รม. 15:29 ก รม.15:32; 1:13

รม. 15:29 1ก แปลตามตรงคือ มาในความบริบูรณ์แห่งพระพรของพระคริสต์.

รม. 15:29 2 เปาโลได้นำพระคริสต์ไปยังพวกต่างชาติและได้นำเอาทรัพย์สินฝ่ายวัตถุกลับมายังพี่น้องชาวยูดาย และเฝ้าหวังที่จะนำความบริบูรณ์แห่งพระพรของพระคริสต์ไปเยี่ยมเยียนกรุงโรมเพื่อจะหล่อเลี้ยงผู้คนที่นั่นด้วยความอุดมสมบูรณ์ของพระคริสต์. กรณีนี้แสดงถึงการดำเนินชีวิตคริสตจักรที่เหมาะสม. โดยอาศัยอัครทูตถึงทำให้การดำเนินชีวิตคริสตจักรถูกเติมเต็มไปด้วยพระคริสต์, ถูกเติมเต็มไปด้วยความรักในการสามัคคีธรรมด้านทรัพย์สินฝ่ายวัตถุ, และยังถูกเติมเต็มไปด้วยการรับสุขร่วมกันในพระพรแห่งความบริบูรณ์ของพระคริสต์.

รม. 15:30 ก รม.12:1; 16:17

รม. 15:30 ข ฆต.5:22; กซ.1:8

รม. 15:30 ค 2กธ.1:11

รม. 15:31 ก รม.15:25

รม. 15:31 1ก ศัพท์ในภาษากรีกหมายถึง การปรนนิบัติของผู้ปรนนิบัติ. ในข้อ 25 และข้อนี้ เปาโลอาจจะคิดว่าตัวเขากำลังปรนนิบัติอยู่ในฐานะของผู้ปรนนิบัติ.

รม. 15:32 ก รม.1:10

รม. 15:32 ข 1กธ.16:18; 2กธ.7:13

รม. 15:33 ก รม.16:20; ฟป.4:9; 1ธซ.5:23; ฮร.13:20;