โรม บทที่ 11

รม. 11:1 1 บทที่ 9 กับบทที่ 10 คล้ายกับจะบอกว่าพระเจ้าได้ทรงละทิ้งชาวอิสราเอลที่พระองค์ได้เลือกสรรไว้แต่ดั้งเดิมนั้นแล้ว. แต่ในที่นี้อัครทูตได้ใช้ตัวเองและเอลียาเป็นตัวอย่างเพื่อพิสูจน์ว่าไม่ได้เป็นเช่นนั้น.

รม. 11:1 ก ฟป.3:5

รม. 11:3 ก 1พกษ.19:10

รม. 11:3 1 แปลตามตรงคือ จิต.

รม. 11:4 ก 1พกษ.19:18

รม. 11:4 ข ยรม.19:5; 32:29

รม. 11:4 1ข คำว่า "บาละ" ในภาษาเฮ็บราย หมายถึงเจ้าของหรือผู้ครอบครอง. "บาละ" เป็นชื่อรูปเคารพที่สำคัญของชาวฟินิเซียและชาวคะนาอัน.

รม. 11:5 ก รม.11:28; 9:11

รม. 11:6 ก รม.4:4

รม. 11:7 ก รม.9:31

รม. 11:7 ข รม.11:25; 2กธ.3:14

รม. 11:8 ก พบญ.29:4; ยซย.29:10; มธ.13:13-15

รม. 11:9 ก บพส.69:22

รม. 11:10 ก บพส.69:23

รม. 11:11 1 ชาวอิสราเอลได้สะดุดที่หินสะดุดซึ่งก็คือพระคริสต์ (9:32) แต่ไม่ได้ล้มลง. พวกเขาเพียงพลาดพลั้งสะดุดเพื่อให้ความรอดของพระเจ้ามาถึงพวกต่างชาติ (กจ.13:46). นี่คือแผนการบริหารของพระเจ้าที่อยู่ในการเลือกสรรของพระองค์.

รม. 11:13 1 แปลตามตรงคือ ให้สง่าราศีแก่

รม. 11:16 ก อฤธ.15:18-21

รม. 11:16 1 ต้นตระกูลทั้งสามคือ อับราฮาม, ยิศฮาค, และยาโคบ ซึ่งได้กล่าวไว้ในข้อ 28 (บรรพบุรุษ) ก็คือแป้งดิบก้อนแรกที่ปิ้งถวายให้แก่พระเจ้าเพื่อให้พระเจ้าได้อิ่มหนำ. พวกเขายังเป็นรากที่ค้ำจุนกิ่งมะกอกเทศพันธุ์ดี (ชาติอิสราเอล) ของพระเจ้าอีกด้วย.

รม. 11:17 1 การต่อกิ่งคือการเข้าสนิททางอินทรียภาพ (ดู 6:5 คำอธิบาย 1) ไม่ใช่การนำชีวิตที่ไม่ดีมาเปลี่ยนเป็นชีวิตที่ดีกว่า แต่เป็นการนำทั้งสองชีวิตมาประสานสนิทกันเป็นหนึ่ง เพื่อจะร่วมรับสุขชีวิตที่ผสมกลมกลืนและการดำเนินชีวิตอย่างเดียวกัน. การผสมกลมกลืนของชีวิตชนิดนี้เกิดขึ้นเมื่อสองชีวิตที่อยู่ในชนิดเดียวกันแต่มิได้เหมือนกันทุกประการได้ผ่านการตาย (การตัด) และการเป็นขึ้น (การเติบโต). สิ่งนี้บรรยายถึงการประสานสนิทระหว่างเรากับพระคริสต์.

รม. 11:17 ก ยรม.11:16

รม. 11:17 2ก ตาม มธ.2:15 "เราได้เรียกบุตรของเราให้ออกมาจากประเทศอียิปต์" ซึ่งได้อ้างอิงมาจาก ฮซอ.11:1 นั้นจะเห็นได้ว่า พระคริสต์กับชาวอิสราเอลแท้ก็คือกายจริงกายเดียวกัน. เมื่อเราผู้เป็นพวกต่างชาติได้ถูกต่อกิ่งเข้ากับพระคริสต์เราก็ถูกต่อกิ่งเข้ากับชาวอิสราเอลที่เป็นต้นมะกอกเทศพันธุ์ดี เพื่อมีส่วนได้รับน้ำเลี้ยงอันอุดม (พระคริสต์) จากราก (บรรพบุรุษ—ข้อ 16) ร่วมกันกับพวกเขา. น้ำเลี้ยงอันอุดมนี้ก็คือความอุดมสมบูรณ์ซึ่งหาที่สุดไม่ได้ของพระเจ้าที่อยู่ในพระคริสต์นั่นเอง (อฟ.3:8). บัดนี้ทั้งเราและชาวอิสราเอลล้วนได้กลายเป็นกิ่งของพระคริสต์ผู้เป็นต้นองุ่นแท้แล้ว (ยฮ.15:1, 5) และยังกลายเป็นพระกายอินทรีย์ที่มาสำแดงพระเจ้าตรีเอกภาพร่วมกันกับพระองค์ด้วย.

รม. 11:20 ก รม.11:23

รม. 11:22 ก รม.2:4

รม. 11:22 ข เทียบ ยฮ.15:2, 6 กับคำอธิบาย 1

รม. 11:23 ก รม.11:20

รม. 11:23 1 สิ่งนี้จะเกิดขึ้นในการเสด็จกลับมาครั้งที่สองขององค์พระผู้เป็นเจ้า ซึ่งในเวลานั้นพวกอิสราเอลที่เหลืออยู่ทั้งหมดจะกลับใจเสียใหม่และจะหันกลับมาเชื่อว่าพระองค์เป็นพระมาซีฮาของเขาและจะได้รับความรอด (ซคย.12:10; รม.11:26).

รม. 11:24 ก ยรม.11:16

รม. 11:25 ก รม.11:7

รม. 11:25 1 เล็งถึงพวกต่างชาติที่ได้กลับใจและเชื่อ.การที่พวกต่างชาติที่เชื่อได้เข้ามาจนครบจำนวนนั้นแตกต่างกับวลีที่ว่า "จนกว่าเวลากำหนดของพวกต่างชาตินั้นจะครบถ้วน" (ลก.21:24). วลีหลังนั้นเล็งถึงการสิ้นสุดช่วงเวลาครองอำนาจของพวกต่างชาติ.

รม. 11:26 ก ข้อ 26-27: ยซย.59:20-21; 27:9

รม. 11:27 1 ในภาษากรีกเป็นพหูพจน์.

รม. 11:28 1 กรณีนี้แสดงถึงแผนการบริหารของพระเจ้าในการเลือกสรรของพระองค์อย่างชัดเจน. การไม่เชื่อของพวกอิสราเอลนั้นมีผลกระทบต่อความสัมพันธ์ของพวกเขากับพระเจ้า. อย่างไรก็ดีเนื่องจากพระองค์จะไม่ทรงกลับพระทัยในการทรงเรียกที่มาจากการเลือกสรรของพระองค์ (ข้อ 29) ดังนั้นในด้านฐานะพวกเขาก็ยังคงเป็นพลไพร่ที่พระเจ้าทรงรักอยู่นั่นเอง.

รม. 11:28 ก รม.11:5; 9:11

รม. 11:29 ก รม.5:15; 6:23

รม. 11:29 ข รม.8:30; 9:11; 1กธ.1:9, 24; อฟ.1:18

รม. 11:30 ก รม. 9:15,16, 18, 23; 15:9

รม. 11:32 ก เทียบ ฆต.3:22

รม. 11:32 1 การไม่เชื่อฟังของมนุษย์กลับได้สำเร็จพระเมตตาของพระเจ้า.

รม. 11:32 ข อฟ.2:4; มธ.9:13

รม. 11:33 1 นี่คือการสรรเสริญที่มีต่อความอุดมสมบูรณ์พระปัญญา และความรอบรู้ของพระเจ้าซึ่งเหนือกว่าที่เราจะสามารถหยั่งรู้และสืบเสาะได้ ซึ่งพระเจ้าได้ใช้ในการเนรมิตสร้างสรรพสิ่งและในการจัดแจงสรรพสิ่งเพื่อมาสำเร็จการเลือกสรรพลไพร่ที่พระองค์ได้ทรงเลือกไว้. การสรรเสริญในที่นี้กับที่อยู่ใน 16:25-27 นั้นมาจากต้นกำเนิดที่แตกต่างกันและกล่าวถึงเป้าหมายที่แตกต่างกันด้วย. อันแรกนั้นมาจากการทรงเลือกของพระเจ้าและยึดเอาการสำเร็จแห่งการเลือกสรรของพระเจ้าเป็นเป้าหมาย. ส่วนอันหลังนั้นมาจากข้อลับลึกของพระเจ้าในทุกยุคทุกสมัยและยึดเอาการสำเร็จแห่งข้อลับลึกนี้เป็นเป้าหมาย ผลลัพธ์ของทั้งสองประการนี้ล้วนได้ให้พระเจ้าได้รับสง่าราศี.

รม. 11:33 ก รม.2:4; 9:23; อฟ.1:7; 2:4, 7; 3:8, 16; กซ.1:27; ฟป.4:19

รม. 11:33 ข อฟ.3:10; 1กธ.1:21

รม. 11:33 2ข พระปัญญานั้นลึกซึ้งและสูงส่งกว่าความรอบรู้. พระปัญญานั้นเห็นได้จากการริเริ่มสร้างสรรค์สิ่งต่างๆ ส่วนความรอบรู้นั้นเห็นได้จากการนำสิ่งที่ปัญญาได้ริเริ่มสร้างสรรค์ไว้ไปปรับใช้ให้เป็นจริง. พระเจ้าทรงเป็นผู้ริเริ่มสร้างสรรค์เพียงผู้เดียวเท่านั้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องการเลือกสรรของพระเจ้าที่ได้กล่าวในที่นี้ก็ยิ่งสามารถเห็นได้อย่างชัดเจน. พระปัญญาของพระเจ้าในการริเริ่มเลือกสรรของพระองค์และความรอบรู้ในการปฏิบัติให้เป็นไปตามการเลือกสรรของพระองค์ ซึ่งได้บรรยายไว้ในบทเหล่านี้ของพระคัมภีร์นั้นสมควรที่จะได้รับการสรรเสริญอย่างสูงสุดจากเรา!

รม. 11:33 ค บพส.139:1-6; 1ซมอ.2:3

รม. 11:33 ง 1กธ.2:10; อฟ.3:18

รม. 11:33 จ โยบ 5:9; 11:7

รม. 11:34 ก 1กธ.2:16; ยซย.40:13

รม. 11:36 ก 1กธ.8:6; 11:12; ฮร.2:10

รม. 11:36 ข ยฮ.1:3; กซ.1:16

รม. 11:36 ค กซ.1:16; ฮร.1:2

รม. 11:36 ง รม.16:27; อฟ.3:21; 1ตธ.1:17; 2ตธ.4:18; 2ปต.3:18; วว.1:6; 5:13; 7:12