กิจการ บทที่ 6

กจ. 6:1 ก กจ.6:7; 5:14

กจ. 6:1 ข กจ.9:29

กจ. 6:1 1ข ภาคปฏิบัติของการดำเนินชีวิตคริสตจักรในระยะแรกสุดนั้นภาษาที่ต่างกันได้เคยก่อให้เกิดปัญหามาก่อน. การดูแลที่เหมาะสมได้แก้ปัญหานี้แล้ว.

กจ. 6:1 2 เล็งถึงชาวยูดายที่พูดภาษาเฮ็บราย.

กจ. 6:1 ค กจ.9:39, 41; 1ตธ.5:3

กจ. 6:1 ง กจ.2:45; 4:35

กจ. 6:2 1 หรือ ไม่เป็นที่ชอบของผู้อื่น.

กจ. 6:3 ก 1ตธ.3:7

กจ. 6:3 1 ภาษากรีกคือ pleres (พลีเรส) ซึ่งเป็นรูปคุณศัพท์ของคำว่า "pleroo" (พลีรู) ตามวิธีการใช้ในที่นี่และในข้อ 5; 7:55; 11:24; ลก.4:1. การเต็มด้วยพระวิญญาณนั้นเป็นสภาพการณ์หลังจากที่รับการเติมเต็มด้วยพระวิญญาณนั้นทางภายในด้านธาตุแท้ ดังที่ได้กล่าวไว้ใน 13:52. สิ่งนี้ชี้ถึงด้านของชีวิต ไม่ไช่ด้านของการงาน.

กจ. 6:3 ข กจ.6:5, 10

กจ. 6:3 ค พบญ.1:13

กจ. 6:3 2ค กรณีนี้พิสูจน์ว่าการเต็มด้วยพระวิญญาณนั้นมีเพื่อชีวิต เหมือนใน ลก.2:52.

กจ. 6:4 ก กจ.1:14; 2:42

กจ. 6:4 1ก การอธิษฐานไม่เพียงเป็นการทูลวิงวอนให้องค์พระผู้เป็นเจ้าทำบางสิ่งเพื่อการเคลื่อนไหวของพระองค์เท่านั้น แต่ยังทำให้วิญญาณของเราได้รับการฝึกฝนและเพิ่มกำลังอีกด้วย. ดังนั้นการอธิษฐานควรจะมาก่อนการปฏิบัติแห่งพระคำ ดังที่พวกอัครทูตได้ปฏิบัติ. ถ้าไม่มีการอธิษฐานแล้วการปฏิบัติด้านพระคำก็จะไม่ได้รับพลังชีวิตและการเพิ่มกำลัง.

กจ. 6:4 ข กจ.1:17; 20:24

กจ. 6:5 ก กจ.11:24

กจ. 6:5 ข กจ.6:3, 10

กจ. 6:5 ค กจ.8:5, 26; 21:8

กจ. 6:5 1 ดู 2:10 คำอธิบาย 1.

กจ. 6:6 ก กจ.1:24

กจ. 6:6 ข กจ.8:17; 9:17; 13:3; 19:6; 2ตธ.1:6

กจ. 6:6 1ข ดู 1ตธ.4:14 คำอธิบาย 5.

กจ. 6:6 2 เนื่องจากพวกเขาได้รับเลือกให้ปรนนิบัติในด้านอาหาร พวกเขาจึงเป็นผู้ปรนนิบัติเหมือนกับคนที่เปาโลและผู้ร่วมงานของท่านได้แต่งตั้งไว้ในท่ามกลางคริสตจักรทั้งหลายในเวลาต่อมา (รม.16:1; ฟป.1:1; 1ตธ.3:8).

กจ. 6:7 ก กจ.12:24; 19:20

กจ. 6:7 1ก เจริญ หมายถึงการเจริญเติบโตของชีวิตชี้บ่งว่า พระคำของพระเจ้าเป็นเรื่องของชีวิตซึ่งเหมือนกับเมล็ดที่ถูกหว่านเข้าสู่ใจของมนุษย์ และเติบโตขึ้น (มก.4:14).

กจ. 6:7 ข กจ.6:1

กจ. 6:7 ค รม.16:26

กจ. 6:7 ง กจ.14:22

กจ. 6:7 2ง นี่คือหลักความเชื่อทางทัศนะภายนอก ซึ่งเล็งถึงด้านต่างๆ ของพระคริสต์ซึ่งพวกผู้เชื่อได้เชื่อ (ดู 1ตธ.1:1 คำอธิบาย 1 ย่อหน้าที่ 2). การเปิดเผยทั้งหมดในพันธสัญญาใหม่ที่เกี่ยวกับฐานันดรและการงานแห่งการไถ่ของพระองค์นั้นก็คือหลักความเชื่อในแผนการบริหารแห่งพันธสัญญาใหม่ของพระเจ้าทั้งสิ้น (รม.16:26).

กจ. 6:8 ก กจ.1:8; 4:33

กจ. 6:8 1 ดู 2:43 คำอธิบาย 1.

กจ. 6:9 1 แสดงว่า กรุงเยรูซาเล็มมีธรรมศาลามากมายซึ่งชาวยูดายที่กลับมายังประเทศของตนได้ก่อตั้งขึ้นมา ตามภาษาต่างๆ ซึ่งพวกเขาได้มาจากที่ๆ เขากระจัดกระจายไปอยู่นั้น (เทียบ 2:9-11). ดู ยก.2:2 คำอธิบาย 1.

กจ. 6:9 2 คือ ทาสที่ได้รับการปลดปล่อยให้เป็นไท, ผู้เป็นอิสระจากสถานภาพการเป็นทาสของตน.

กจ. 6:10 ก กจ.6:3, 5

กจ. 6:10 ข ลก.21:15

กจ. 6:11 ก เทียบ 1พกษ.21:10, 13

กจ. 6:12 1 ดู 4:5 คำอธิบาย 1.

กจ. 6:13 ก กจ.7:58

กจ. 6:13 ข มธ.26:59-60

กจ. 6:13 ค กจ.21:28; เทียบ กจ.25:8

กจ. 6:13 1 เล็งถึงพระวิหาร (มธ.24:15 คำอธิบาย 4).

กจ. 6:14 1 กรณีนี้ชี้บ่งว่า ขณะนั้นในท่ามกลางผู้เชื่อจะต้องมีคำเล่าลือเรื่องพระวิหารจะถูกทำลาย ดังที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงพยากรณ์ไว้ใน มธ.23:37-39 กับ 24:2 และยังมีคำเล่าลือเรื่องยุคของกฎบัญญัติจะต้องสิ้นสุดลง ดังที่องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้ใน มธ.11:13 ด้วย. ชาวยูดายที่ต่อต้านนั้นบิดเบือนคำพูดของผู้เชื่อ เหมือนใน มธ.27:40 ที่พวกเขาได้ตรึงองค์พระผู้เป็นเจ้าบนกางเขนนั้น พวกเขาก็ได้บิดเบือนพระคำที่องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ตรัสไว้ใน ยฮ.2:19. การต่อต้านของชาวยูดายต้องมาจากการยุยงของซาตานเพื่อขัดขวางแผนการบริหารแห่งพันธสัญญาใหม่ของพระเจ้าอย่างแน่นอน. พื้นฐานที่ซาตานใช้ในการยุยงนี้คือการหันเปลี่ยนของยุคสมัยซึ่งขัดแย้งกับประเพณีสืบทอดของศาสนายูดาย. แผนการบริหารแห่งพันธสัญญาใหม่ของพระเจ้าต้องการได้ยุคสมัยใหม่ที่ได้แบ่งแยกออกจากศาสนายูดายโดยเด็ดขาด. สิ่งนี้ไปละเมิดประเพณีที่ชาวยูดายสืบทอดกันมาหลายสมัยจึงทำให้ชาว ยูดายไม่พอใจ และได้กระตุ้นให้พวกเขาเกิดการต่อต้าน. การต่อต้านนี้ได้เริ่มมาตั้งแต่เวลาที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงทำการปฏิบัติ ในหนังสือกิตติคุณแล้ว เมื่อถึงเวลาที่พวกอัครทูตทำการปฏิบัติอยู่ในหนังสือเล่มนี้ การต่อต้านนี้ก็ทวีความรุนแรงยิ่งขึ้น. ในเวลานั้นการเคลื่อนไหวแห่งพันธสัญญาใหม่ขององค์พระผู้เป็นเจ้ากำลังอยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ. ตามคำบันทึกของท่านลูกาในหนังสือเล่มนี้ คริสตจักรในท่ามกลางชาวยูดายรวมทั้งพวกอัครทูตในระยะแรกเริ่มนั้นไม่อาจผ่านช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อนี้ได้สำเร็จ เนื่องจากได้รับอิทธิพลจากเบื้องหลังที่เป็นชาวยูดายยังหลงเหลืออยู่ รวมทั้งต้องเผชิญกับการต่อต้านจากชาวยูดายที่เป็นญาติมิตรของเขา. ปัญหานี้ได้กลับมารบกวนเขาครั้งแล้วครั้งเล่าในหนังสือเล่มนี้ (11:1-3; 15:1-5; 21:18-26). แม้ในขณะที่ อัครทูตเปาโลไปเยี่ยมเยียนกรุงเยรูซาเล็มเป็นครั้งสุดท้าย ตัวท่านเองก็เกือบถูกดึงกลับไปสู่ภาคปฏิบัติแห่งศาสนายูดายด้วยเช่นกัน (21:20-26). ดู ยก.2:10 คำอธิบาย 1; 1:11 คำอธิบาย 1.

กจ. 6:14 ก กจ.15:1; 21:21; 28:17

กจ. 6:15 1 เล็งถึงลักษณะหน้าตาฝ่ายสวรรค์. ซะเตฟาโนเป็นมนุษย์ที่อยู่บนโลกนี้ แต่ในขณะที่ถูกข่มเหงกลับมีลักษณะหน้าตาฝ่ายสวรรค์.