กิจการ บทที่ 5

กจ. 5:2 ก กจ. 4:35, 37

กจ. 5:3 ก ยฮ.13:2, 27; ลก.22:3

กจ. 5:3 ข กจ.5:9

กจ. 5:3 1ข ดูทางภายนอกแล้ว อะนาเนียได้มุสาต่อพวกอัครทูต แต่อันที่จริงเป็นการมุสาต่อพระวิญญาณบริสุทธิ์ ซึ่งก็คือมุสาต่อพระเจ้านั่นเอง (ข้อ 4). เพราะในการงานของอัครทูตที่กระทำเพื่อองค์พระผู้เป็นเจ้านั้น พระวิญญาณบริสุทธิ์กับอัครทูตก็เป็นหนึ่งเดียวกัน. ดูข้อ 32 คำอธิบาย 2.

กจ. 5:4 1 ถ้อยคำนี้แสดงว่า การขายทรัพย์สินไร่นาแล้วมาแจกจ่ายให้แก่ผู้อื่นนั้นไม่ใช่สิ่งที่พวกอัครทูตถือเป็นกฎเกณฑ์มาปฏิบัติ.

กจ. 5:4 2 หรือ วาง, กำหนด.

กจ. 5:4 3 นี่เป็นข้อพิสูจน์ว่า พระวิญญาณบริสุทธิ์ในข้อ 3 ก็คือพระเจ้านั่นเอง.

กจ. 5:5 ก กจ.5:10

กจ. 5:5 1 แปลตามตรงคือ ละทิ้งจิตของเขา หรือระบายออกซึ่งจิต (ข้อ 10 ก็เช่นกัน).

กจ. 5:5 ข กจ.2:43

กจ. 5:9 1 ภรรยาควรนอบน้อมต่อสามี (อฟ.5:24) แต่ไม่ควรร่วมทำบาปด้วยกันกับเขา.

กจ. 5:9 ก กจ.15:10; 1กธ.10:9

กจ. 5:9 ข กจ.5:3

กจ. 5:9 2 พระวิญญาณบริสุทธิ์ในข้อ 3, พระเจ้าในข้อ 4, และองค์พระผู้เป็นเจ้าในข้อนี้ ล้วนเป็นหนึ่งเดียว และในประสบการณ์ของผู้เชื่อก็เป็นเช่นนี้.

กจ. 5:10 ก กจ.5:5

กจ. 5:11 ก กจ.8:1, 3; 9:31; 11:22, 26; 12:1, 5; 13:1; 14:23, 27; 15:3, 4, 22, 41; 16:5; 18:22; 20:17, 28

กจ. 5:11 1ก ภาษากรีกคือ "ekklesia" (เอ็กคลีเซีย) ซึ่งประกอบด้วยคำว่า "ek" (เอ็ก) คือออกมา และคำที่แตกแขนงมาจากคำว่า "kaleo" (คาลีโอ) คือถูกเรียก ดังนั้นจึงเป็น (ฝูงชน) ที่ถูกเรียกออกมา ซึ่งก็คือคริสตจักรนั่นเอง. หนังสือกิจการกล่าวถึงคริสตจักรเป็นครั้งแรกในที่นี้ โดยเป็นการกล่าวถึงคริสตจักรท้องถิ่น (ดู 8:1 คำอธิบาย 1; มธ.18:17 คำอธิบาย 2).

กจ. 5:11 ข กจ.5:5

กจ. 5:12 1 ดู 2:43 คำอธิบาย 1.

กจ. 5:12 ก กจ.1:14

กจ. 5:12 ข กจ.3:11

กจ. 5:13 ก กจ.5:26

กจ. 5:14 ก กจ.6:1, 7; 9:31

กจ. 5:14 ข กจ.9:35; 11:21, 24

กจ. 5:15 ก เทียบ มก.6:56

กจ. 5:15 ข เทียบ กจ.19:12

กจ. 5:16 ก มธ.14:35-36; มก.16:18

กจ. 5:17 ก เทียบ กจ.15:5; 26:5; 24:5, 14; 28:22

กจ. 5:17 ข กจ.4:1

กจ. 5:17 ค กจ.13:45; 17:5; ยก.3:14, 16

กจ. 5:18 ก กจ.4:3; ลก.21:12

กจ. 5:19 ก กจ.8:26; 10:3; 12:7, 23

กจ. 5:19 ข กจ.12:10; 16:26

กจ. 5:20 ก ยฮ.6:63; ฟป.2:16

กจ. 5:20 1ก ภาษากรีกหมายถึงพระคำในยามฉับพลัน.

กจ. 5:20 2 หมายถึง ชีวิตอันศักดิ์สิทธิ์ที่เปโตรได้ประกาศ, หล่อเลี้ยง, และดำเนินชีวิตสำแดงออกมา. ชีวิตนี้มีชัยชนะต่อการข่มเหง, การข่มขู่, และการจองจำของผู้นำชาวยูดาย. ถ้อยคำนี้แสดงว่าการดำเนินชีวิตและการงานของเปโตรได้ทำให้ชีวิตของพระเจ้าเป็นความจริงแท้และได้ปรากฏเป็นจริงในสถานการณ์ที่เขาประสบอยู่ จนแม้แต่ทูตสวรรค์ก็ยังมองเห็นและชี้บ่งออกมาได้.

กจ. 5:21 ก กจ.4:5-6

กจ. 5:21 ข กจ.4:15

กจ. 5:21 1 หรือ และ.

กจ. 5:24 ก กจ.4:1

กจ. 5:24 1ก ดู 4:1 คำอธิบาย 1.

กจ. 5:26 ก กจ.5:13; 4:21

กจ. 5:26 ข กจ.7:58; พบญ.17:5

กจ. 5:27 ก กจ.4:15

กจ. 5:28 1 แปลตามตรงคือ กำชับพวกเจ้าด้วยคำกำชับ.

กจ. 5:28 ก กจ.5:40; 4:17-18

กจ. 5:28 ข มธ.23:35; 27:25

กจ. 5:29 ก กจ.4:19

กจ. 5:30 ก กจ.10:39; 13:29; ฆต.3:13; 1ปต.2:24

กจ. 5:30 1 ดู 2:24 คำอธิบาย 1.

กจ. 5:30 ข กจ.22:14

กจ. 5:30 ค กจ.2:24; 10:40

กจ. 5:31 ก กจ.2:33

กจ. 5:31 1ก การกลายเป็นเนื้อหนังของพระเยซูได้ทำให้พระองค์กลายเป็นมนุษย์คนหนึ่ง; การดำเนินชีวิตมนุษย์บนแผ่นดินโลกของพระองค์ได้ทำให้พระองค์มีคุณสมบัติพอที่จะเป็นพระผู้ช่วยให้รอดของมนุษย์; การตรึงกางเขนของพระองค์ได้สำเร็จการไถ่ที่ครบสมบูรณ์เพื่อมนุษย์ การเป็นขึ้นของพระองค์ได้ทำให้การงานแห่งการไถ่ของพระองค์เป็นสิ่งที่ชอบธรรม และการถูกยกชูของพระองค์ได้ให้พระองค์เข้ารับหน้าที่ในตำแหน่งเป็นประมุขแห่งการปกครองเพื่อพระองค์จะได้เป็นพระผู้ช่วยให้รอด. การยกชูพระองค์ขึ้นนี้เป็นขั้นตอนที่สุดยอดในการที่พระองค์ถูกกระทำให้สำเร็จเป็นพระผู้ช่วยให้รอดของมนุษย์ (ฮร.2:10; 5:9).

กจ. 5:31 ข มก.16:19; ฮร.12:2

กจ. 5:31 2 หรือ มหากษัตริย์ ซึ่งในภาษากรีกเป็นคำศัพท์เดียวกันกับคำว่า "องค์ผู้ริเริ่ม" ใน 3:15. ดู 3:15 คำอธิบาย 1. พระเยซูผู้เป็นมนุษย์ที่ถูกผู้นำชาวยูดายปฏิเสธและฆ่าเสียนั้น ทรงถูกพระเจ้ายกชูขึ้นเป็นประมุขที่สูงสุด, มหากษัตริย์, และประมุขแห่งกษัตริย์ทั้งปวงเพื่อจะปกครองโลกนี้ (วว.1:5; 19:16) และยังเป็นพระผู้ช่วยให้รอดเพื่อจะทรงช่วยผู้ที่พระเจ้าทรงเลือกสรรให้รอด. การเป็นประมุขนั้นมีความเกี่ยวข้องกับอำนาจของพระองค์ส่วนการเป็นพระผู้ช่วยให้รอดนั้นเกี่ยวข้องกับความรอดของพระองค์. พระองค์ทรงใช้อำนาจสิทธิ์ขาดของพระองค์ปกครองทั่วแผ่นดินโลกเพื่อทำให้ เกิดสภาพการณ์ที่เหมาะสมกับการต้อนรับความรอดของบุคคลที่พระเจ้าทรงเลือกสรร (เทียบ 17:26-27; ยฮ.17:2).

กจ. 5:31 ค ลก.2:11

กจ. 5:31 3 ในการให้ผู้ที่พระเจ้าทรงเลือกสรรได้กลับใจเสียใหม่และรับการอภัยบาปได้นั้น พระคริสต์จำต้องถูกยกชูขึ้นเป็นประมุขแห่งการปกครองและเป็นพระผู้ช่วยให้รอด. การปกครองแห่งอำนาจสิทธิ์ขาดของพระองค์จะนำพาและทำให้บุคคลที่พระเจ้าทรงเลือกสรรได้กลับใจเสียใหม่ ส่วนความรอดของพระองค์ซึ่งมีการไถ่ของพระองค์เป็นพื้นฐานนั้นได้ให้การอภัยบาปแก่เขา.

กจ. 5:31 ง กจ.11:18

กจ. 5:31 4ง การกลับใจเสียใหม่นั้นมีเพื่อการอภัยบาป (มก.1:4). ในด้านของพระเจ้านั้น การอภัยบาปตั้งอยู่บนพื้นฐานแห่งการไถ่ของพระคริสต์ (อฟ.1:7) ส่วนในด้านของมนุษย์นั้น การอภัยบาปเกิดขึ้นได้โดยการกลับใจของมนุษย์.

กจ. 5:31 จ ลก.24:47; กจ.13:38; 10:43

กจ. 5:31 5 ในภาษากรีกเป็นพหูพจน์.

กจ. 5:32 ก กจ.1:8; 10:39

กจ. 5:32 1 แปลตามตรงคือ พระคำในยามฉับพลัน.

กจ. 5:32 ข ยฮ.15:26; 1ยฮ.5:6

กจ. 5:32 2ข พระวิญญาณบริสุทธิ์กับพวกอัครทูตนั้นเป็นหนึ่งเดียวกัน. ดูข้อ 3 คำอธิบาย 1.

กจ. 5:32 3 การเชื่อฟังเป็นหนทางเเละเงื่อนไขในการต้อนรับและรับสุขพระวิญญาณของพระเจ้า.

กจ. 5:33 ก กจ.7:54

กจ. 5:33 1 แปลตามตรงคือ ถูกเลื่อยทะลุ เป็นคำพูดในเชิงอุปมาที่รุนแรงซึ่งหมายถึง การถูกกระตุ้นให้โกรธ.

กจ. 5:34 1 ดู มธ.3:7 คำอธิบาย 1.

กจ. 5:34 ก กจ.22:3

กจ. 5:34 ข ลก.5:17

กจ. 5:34 ค กจ.4:15

กจ. 5:34 2 แปลตามตรงคือ คนเหล่านี้.

กจ. 5:37 ก ลก.2:1-3

กจ. 5:38 ก สภษ.21:30; ยซย.8:10

กจ. 5:39 ก 2คนก.13:12

กจ. 5:40 ก กจ.22:19; มธ.10:17; 23:34; มก.13:9

กจ. 5:40 ข กจ.5:28

กจ. 5:41 ก กจ.5:27

กจ. 5:41 ข มธ.5:12; 1ปต.4:13

กจ. 5:41 1 คือการทนรับความอับอาย. การถูกเหยียดหยามเพื่อพระนามของพระเยซูผู้ถูกมนุษย์ลบหลู่แต่พระเจ้าทรงให้มีเกียรติยศนั้น จึงจะเป็นเกียรติที่แท้จริง. ดังนั้นผู้ที่ถูกเหยียดหยามจึงเกิดความยินดีที่ตนถูกนับว่าคู่ควรที่จะถูกเหยียดหยามเพื่อพระนามนี้.

กจ. 5:41 ค กจ.9:16; ยฮ.15:21; 1ปต.4:14

กจ. 5:42 ก กจ.8:4, 35; 11:20; 13:32; 17:18

กจ. 5:42 1 พระเยซูเป็นพระคริสต์ แปลตามตรงคือพระคริสต์เยซูนั้น.

กจ. 5:42 ข กจ.18:5

กจ. 5:42 2 ดู 2:46 คำอธิบาย 1.

กจ. 5:42 3 ดู 2:46 คำอธิบาย 3.