การงานบรรณกิจของห้องสมุดกิตติคุณแห่งประเทศไทย
หากท่านต้องการมีส่วนในการงานบรรณกิจของห้องสมุดกิตติคุณแห่งประเทศไทย
ท่านสามารถมอบถวายทรัพย์โดยโอนเงินเข้าบัญชีของห้องสมุด:
ธนาคารกสิกรไทย สาขาพาราไดซ์ พาร์ค
ชื่อบัญชี: นายปิยะ ตั้งเสรีมั่นคง และ
นางสุมิตรา อดุลประวิตรชัย และ
นางสาวทานาธิบดี ชูมณี
เลขที่บัญชี: 218-3-99941-1

รบกวนส่งสลิปการโอนมาที่ Line ID: @gospelbookroom

กิจการ บทที่ 27

(10) การเดินทางครั้งที่สี่
27:1—28:31
ก. ถึงตำบลท่างาม
27:1-12
กจ. 27:1 เมื่อตัดสินใจกันได้ว่า1พวกเราจะแล่นเรือไปยังกประเทศอิตาลี เขาจึงมอบเปาโลและนักโทษคนอื่นๆ ไว้กับนายร้อยคนหนึ่งชื่อยูเลียวเป็นนายทหารใน2กองพัน3ออกัสตัส.
กจ. 27:2 เราจึง1ลงเรือลำหนึ่งที่มาจากเมืองอัดรามูไต ซึ่งกำลังจะแล่นไปยังท่าต่างๆ ที่อยู่ตามฝั่งมณฑลอาเซีย เรือก็ออกทะเล และ[ยังมี]คนหนึ่งชื่อกอาริศตาโค ซึ่งเป็นชาวมากะโดเนียที่มาจากเมืองเธซะโลนิเกไปด้วยกันกับเรา.
กจ. 27:3 วันรุ่งขึ้นเราได้ขึ้นฝั่งที่เมืองซีโดน ฝ่ายยูเลียวกมีความกรุณาเปาโล ยอมให้ท่านไปหาเพื่อนฝูงของท่านเพื่อจะได้รับการดูแล.
กจ. 27:4 จากที่นั่น เราออกทะเลอีก แล่นไปทางด้านปลอดลมของเกาะไซปรัส เนื่องจากเราแล่นทวนกระแสลม.
กจ. 27:5 เมื่อเเล่นข้ามทะเลนอกชายฝั่งมณฑลกิลิเกียกับมณฑลปัมฟูเลีย เราก็มาแวะที่เมืองมุราที่อยู่ในมณฑลลุเกีย.
กจ. 27:6 ที่เมืองนั้นนายร้อยได้พบเรือลำหนึ่งมาจากกเมืองอเล็กซานเดรีย ซึ่งจะไปยังประเทศอิตาลี ท่านจึงให้พวกเราลงเรือลำนั้น.
กจ. 27:7 เราแล่นช้าๆ อยู่หลายวันก็มาถึงนอกฝั่งเมืองกะนิโดอย่างยากลำบาก เมื่อลมไม่อำนวย เราจึงแล่นมาทางด้านปลอดลมของเกาะครีต นอกชายฝั่งเมืองซัลโมเน.
กจ. 27:8 เราแล่นเรือเลียบฝั่งอย่างยากเย็น และมาถึงที่แห่งหนึ่งซึ่งเรียกกันว่า ท่างาม ซึ่งอยู่ใกล้เมืองลาซายะ.
กจ. 27:9 ครั้นเสียเวลาไปมากแล้ว และการที่จะเดินเรือก็อันตราย เพราะเทศกาล1อดอาหารผ่านไปแล้ว เปาโลจึงชี้แนะคนทั้งหลายว่า
กจ. 27:10 "1ท่านทั้งหลาย ข้าพเจ้าเห็นว่าการเดินทางของเราในครั้งนี้จะพบภยันตรายและจะเกิดการเสียหายอย่างใหญ่หลวงแก่ทั้งเรือและสินค้า ตลอดจนชีวิตของเราทั้งหลายด้วย."
กจ. 27:11 แต่นายร้อยกลับเชื่อกัปตันและกเจ้าของเรือมากกว่าเชื่อคำที่เปาโลบอก.
กจ. 27:12 เนื่องจากท่าเรือนั้นไม่เหมาะที่จะจอดในฤดูหนาว คนส่วนใหญ่จึงตกลงให้เราออกทะเลจากที่นั่น หวังจะไปถึงเมืองฟอยนิเกและจอดพักในฤดูหนาวที่นั่น. เมืองฟอยนิเกเป็นเมืองท่าของเกาะครีต 1ให้ด้านหนึ่งหันไปทางตะวันตกเฉียงเหนืออีกด้านหนึ่งหันไปทางตะวันตกเฉียงใต้.
ข. พายุและคำพยากรณ์ถึงความปลอดภัยของเปาโล
27:13-26
กจ. 27:13 เมื่อลมใต้พัดมาเบาๆ พวกเขาก็คิดว่าสมความปรารถนาแล้ว จึงถอนสมอแล่นเลียบชายฝั่งเกาะครีต.
กจ. 27:14 แต่ไม่นาน เรือก็ถูกกลมพายุหมุนที่เรียกว่า 1ยุระกิโล พัดออกจากเกาะนั้น.
กจ. 27:15 เมื่อเรือตกอยู่ในพายุ ต้านลมไม่ไหว เราจึงปล่อยไปตามลม.
กจ. 27:16 ขณะที่เรากำลังผ่านด้านปลอดลมของเกาะเล็กๆ ที่ชื่อว่าเกาเด เราก็เกือบจะ1รักษากเรือเล็กไว้ไม่ได้.
กจ. 27:17 เมื่อยกเรือเล็กขึ้นแล้ว เราก็1เอาเชือกมัดใต้เรือใหญ่ไว้. เนื่องจากพวกเขากกลัวว่าจะเกย2สันดอนเซอร์ทิส จึง3ลดใบลงแล้วก็ปล่อยเรือไปตามกระแสลม.
กจ. 27:18 วันรุ่งขึ้น พายุพัดกระหน่ำเรืออย่างหนัก พวกเขาก็ต้องกทิ้งสินค้าลงทะเล
กจ. 27:19 เมื่อถึงวันที่สาม พวกเขาก็ทิ้ง1อุปกรณ์ประจำเรือไปด้วยมือของเขาเอง.
กจ. 27:20 เมื่อไม่เห็นดวงอาทิตย์หรือดวงดาวหลายวันแล้ว และพายุยังคงพัดกระหน่ำเราอยู่ ความหวังทั้งมวลที่เราจะรอดชีวิตก็สูญสิ้นไป.
กจ. 27:21 หลังจากพวกเขาต้องอดอาหารมานาน เปาโลจึงยืนขึ้นท่ามกลางพวกเขาแล้วกล่าวว่า "1ท่านทั้งหลาย ท่าน2น่าจะฟังข้าพเจ้าที่ไม่ให้แล่นเรือออกจากเกาะครีตจะได้ไม่ประสบภยันตรายและการสูญเสียเช่นนี้.
กจ. 27:22 บัดนี้ข้าพเจ้าขอชี้แนะว่าให้ท่านทั้งหลายจงมีใจกชื่นบานไว้เถิด เพราะจะขไม่มีสักคนในพวกท่านต้องเสียชีวิต จะเสียก็เเต่เรือเท่านั้น.
กจ. 27:23 เพราะเมื่อกคืนนี้ ขทูตองค์หนึ่งของพระเจ้าผู้คเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ในตัวข้าพเจ้า ผู้ซึ่งข้าพเจ้า1งปรนนิบัติอยู่ มาจยืนข้างๆ ข้าพเจ้าแล้วกล่าวว่า
กจ. 27:24 "เปาโลเอ๋ย กอย่ากลัวเลย ท่านจะต้อง1ยืนอยู่ต่อหน้าซีซาร์ ดูเถิด คนทั้งหลายที่ อยู่ในเรือกับท่านนั้น พระเจ้าก็ขทรงประทานให้แก่ท่านแล้ว.
กจ. 27:25 เหตุฉะนั้น1ท่านทั้งหลายจงมีใจกชื่นบานไว้เถิด เพราะข้าพเจ้าขเชื่อว่าพระเจ้าตรัสแก่ข้าพเจ้าอย่างไรก็จะเป็นไปตามที่พระองค์คตรัสไว้แก่ข้าพเจ้า.
กจ. 27:26 อย่างไรก็ตาม เราจะต้องกเกยตื้นที่ขเกาะแห่งหนึ่ง."
ค. ความสูงส่งและสติปัญญาของเปาโล ตรงกันข้ามกับความต่ำช้าและความโง่เขลาของพวกกะลาสีและพวกทหาร
27:27-44
กจ. 27:27 แต่เมื่อถึงคืนวันที่สิบสี่ เรายังถูกซัดไปซัดมาอยู่ในทะเลเอเดรียติก ประมาณเที่ยงคืนพวกกะลาสีรู้สึกว่ามาใกล้แผ่นดินแล้ว.
กจ. 27:28 พวกเขาจึง1หยั่งระดับน้ำดู พบว่าลึกยี่สิบวา เมื่อไปอีกหน่อยหนึ่ง พวกเขาก็หยั่งระดับน้ำดูอีก พบว่าลึกสิบห้าวา.
กจ. 27:29 เขาก็กกลัวว่าจะขชน1หินโสโครก จึงทอดสมอท้ายเรือสี่ตัว แล้วรอคอยเวลารุ่งเช้า.
กจ. 27:30 เมื่อพวกกะลาสีหาทางจะหนีจากเรือใหญ่ โดยได้หย่อนกเรือเล็กลงในทะเลทำทีว่าจะทอดสมอจากหัวเรือ
กจ. 27:31 เปาโลจึงกล่าวแก่นายร้อยและพวกทหารว่า "ถ้าคนเหล่านี้ไม่อยู่ในเรือ ท่านทั้งหลายอาจจะไม่รอดได้."
กจ. 27:32 พวกทหารจึงตัดเชือกที่ผูกเรือเล็กอยู่ ปล่อยให้เรือหล่นลง[น้ำ]ไป.
กจ. 27:33 พอจวนรุ่งเช้าเปาโลก็หนุนใจคนทั้งปวงให้รับประทานอาหารกล่าวว่า "วันนี้เป็นวันที่สิบสี่ที่ท่านทั้งหลายเฝ้าแต่คอยและอดอาหารมิเป็นอันได้รับประทาน.
กจ. 27:34 เหตุฉะนั้นข้าพเจ้าขอให้ท่านทั้งหลายรับประทานอาหารเสียบ้าง เพื่อจะได้มีชีวิตรอด เพราะจะไม่มีผู้ใดในพวกท่านต้องเสียกผมบนศีรษะไปสักเส้นเดียว."
กจ. 27:35 เมื่อกล่าวเช่นนั้นแล้ว ท่านก็หยิบขนมปัง กขอบพระคุณพระเจ้าต่อหน้าคนทั้งปวงแล้วก็หักขรับประทาน.
กจ. 27:36 คนทั้งปวงก็มีใจกชื่นบานขึ้นจึงรับประทานอาหารด้วย.
กจ. 27:37 ทุกคนที่อยู่ในเรือนั้นมีอยู่สองร้อยเจ็ดสิบหก1คน.
กจ. 27:38 เมื่อรับประทานอาหารอิ่มแล้ว จึงโยนข้าวสาลีกทิ้งลงในทะเล เพื่อทำให้เรือเบาขึ้น.
กจ. 27:39 พอรุ่งเช้า พวกเขาจำไม่ได้ว่า[ชายฝั่งนั้น]เป็นที่ไหน แต่เขาเห็นอ่าวแห่งหนึ่งที่มีหาด จึงได้หารือกันว่าจะให้เรือเข้าเกยหาดนั้นได้หรือไม่.
กจ. 27:40 เขาจึงตัดสมอเรือปล่อยลงในทะเล และในเวลาเดียวกันก็แก้เชือกที่มัดหางเสือแล้วชักใบหัวเรือขึ้นให้กินลมแล่นตรงเข้าหาฝั่ง.
กจ. 27:41 แต่เมื่อมาถึงที่ซึ่งทะเลมาบรรจบกันทั้งสองด้าน เรือก็ชนสันดอนทรายและเกยตื้น หัวเรือติดแน่นขยับไม่ได้ ส่วนท้ายเรือก็กแตกเป็นชิ้นๆ ด้วยแรงคลื่นซัด.
กจ. 27:42 พวกทหารจึงวางแผนที่จะกฆ่าพวกนักโทษเสีย เกรงว่าจะมีผู้ใดว่ายน้ำหนีไปได้
กจ. 27:43 แต่นายร้อย1ปรารถนาจะให้เปาโลรอดตาย จึงห้ามพวกทหารมิให้ทำตามที่คิดแล้วสั่งให้คนที่ว่ายน้ำเป็นกระโดดลงน้ำว่ายเข้าหาฝั่งก่อน
กจ. 27:44 ส่วนที่เหลือก็เกาะกระดานไปบ้าง เกาะชิ้นส่วนของเรือไปบ้าง. ด้วยวิธีนี้พวกเขาก็ถึงฝั่งกอย่างปลอดภัยด้วยกันทุกคน.

คำอธิบาย กิจการ บทที่ 27

กจ. 27:1 1 รวมทั้งลูกาซึ่งเป็นผู้เขียนด้วย.
กจ. 27:1 ก กจ.18:2
กจ. 27:1 2 ดู 10:1 คำอธิบาย 1.
กจ. 27:1 3 อาจเป็นกองพันทหารรักษาพระองค์ที่ได้รับพระราชทานนามมาจากซีซาร์ออกัสตัสก็ได้ (เทียบ ลก.2:1).
กจ. 27:2 1 นี่เป็นจุดเริ่มต้นของการเดินทางแห่งการปฏิบัติของเปาโลเป็นครั้งที่สี่ และได้สิ้นสุดลงที่ 28:31.
กจ. 27:2 ก กจ.19:29
กจ. 27:3 ก กจ.24:23
กจ. 27:6 ก กจ.28:11
กจ. 27:9 1 คือวันปกปิดบาป (ลวต.16:29-31; 23:27-29; อฤธ.29:7).
กจ. 27:10 1 ดู 7:26 คำอธิบาย 1.
กจ. 27:11 ก วว.18:17
กจ. 27:12 1 หรือ ปล่อยให้ล่องไปตามทางลมจากตะวันตกเฉียงใต้และไปตามลมจากตะวันตกเฉียงเหนือ.
กจ. 27:14 ก มก.4:37
กจ. 27:14 1 คือลมตะวันออกเฉียงเหนือ.
กจ. 27:16 1 คือมัดเรือเล็กไว้บนดาดฟ้าเรือให้แน่น ซึ่งในเวลาที่ลมสงบไม่มีพายุนั้น เรือเล็กนี้จะถูกผูกไว้ที่ท้ายเรือด้วยเชือก (Vincent: วินเซนต์).
กจ. 27:16 ก กจ.27:30
กจ. 27:17 1 คือเอาเชือกมัดรอบๆ ตัวเรือไว้.
กจ. 27:17 ก กจ.27:29
กจ. 27:17 2 ชื่อสันทรายทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะครีต.
กจ. 27:17 3 หรือ ทิ้งสมอลง.
กจ. 27:18 ก กจ.27:38; ยนา.1:5
กจ. 27:19 1 หรือ เครื่องใช้ในบ้าน.
กจ. 27:21 1 ดู 7:26 คำอธิบาย 1.
กจ. 27:21 2 แม้เปาโลจะเป็นนักโทษที่ถูกจองจำอยู่ แต่การประพฤติของท่านกลับได้แสดงความเหนือล้ำและสูงศักดิ์ยิ่งนัก. ในการบรรยายของลูกาซึ่งได้บันทึกถึงการเคลื่อนไหวขององค์พระผู้เป็นเจ้าบนแผ่นดินโลกนั้น ไม่ได้เน้นถึงหลักธรรม เเต่เน้นถึงคำพยานแห่งพยานบุคคลขององค์พระผู้เป็นเจ้า (1:8). ดังนั้นในคำบรรยายของลูกาจึงไม่มีรายละเอียดทางด้านหลักธรรม แต่ได้บรรยายถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นบนตัวพยานบุคคลของพระองค์อย่างละเอียด เพื่อแสดงให้เห็นถึงพยานในการดำเนินชีวิตของพวกเขา. บทบันทึกในสองบทสุดท้ายของการเดินเรือของเปาโลก็ยิ่งมีลักษณะเช่นนี้.
กจ. 27:22 ก กจ.27:25, 36
กจ. 27:22 ข กจ.27:44
กจ. 27:23 ก กจ.18:9; 23:11
กจ. 27:23 ข กจ.8:26
กจ. 27:23 ค บพส. 119:94
กจ. 27:23 ง กจ.24:14; รม.1:9; ดนอ.6:16
กจ. 27:23 1ง แปลตามตรงคือ เป็นปุโรหิตปรนนิบัติ.
กจ. 27:23 จ 2ตธ.4:17
กจ. 27:24 ก กจ.18:9; ยฮ.16:33; ยซย.41:10
กจ. 27:24 1 สิ่งนี้ทำให้คำสัญญาขององค์พระผู้เป็นเจ้าใน 23:11 และใจปรารถนาของอัครทูตใน 19:21 ได้สำเร็จเป็นจริง.
กจ. 27:24 ข เทียบ ยนซ. 18:26; 19:21, 29
กจ. 27:25 1 ดู 7:26 คำอธิบาย 1.
กจ. 27:25 ก กจ. 27:22, 36
กจ. 27:25 ข 2ตธ.1:12
กจ. 27:25 ค ลก.1:45
กจ. 27:26 ก กจ.27:29
กจ. 27:26 ข กจ.28:1
กจ. 27:28 1 ทิ้งลูกดิ่งที่ทำด้วยตะกั่วไปในทะเลเพื่อวัดความลึกของทะเล.
กจ. 27:29 ก กจ.27:17
กจ. 27:29 ข กจ.27:26
กจ. 27:29 1 แปลตามตรงคือ บริเวณที่ขรุขระ.
กจ. 27:30 ก กจ.27.16
กจ. 27:34 ก 1ซมอ.14:45; 2ซมอ.14:11; 1พกษ.1:52; มธ.10:30; ลก.21:18
กจ. 27:35 ก มธ.15:36
กจ. 27:35 ข 1กธ.10:30-31
กจ. 27:36 ก กจ.27:22, 25
กจ. 27:37 1 แปลตามตรงคือ จิต.
กจ. 27:38 ก กจ.27.18
กจ. 27:41 ก 2กธ.11:25
กจ. 27:42 ก เทียบ กจ.12:19
กจ. 27:43 1 นี่ก็คืออำนาจสิทธิ์ขาดของพระเจ้าที่ได้ช่วยชีวิตผู้ทาสของพระองค์ไว้อีกครั้งหนึ่ง.
กจ. 27:44 ก กจ.27:22
สารบัญ