กิจการ บทที่ 23

กจ. 23:1 ก กจ.4:15

กจ. 23:1 1ก ดู 22:5 คำอธิบาย 1.

กจ. 23:1 2 ดู 1:16 คำอธิบาย 1.

กจ. 23:1 ข 2กธ.1:12; 1ตธ.3:9; 2ตธ.1:3; ฮร.13:18

กจ. 23:1 3ข หลังจากที่มนุษย์ตกต่ำและถูกพระเจ้าขับไล่ออกไปจากสวนเอเดนแล้ว (ยนซ.3:23) ในการจัดแจงแห่งแผนการบริหารของพระเจ้านั้น พระองค์ประสงค์ให้มนุษย์ต้องรับผิดชอบต่อมโนธรรมของตัวเอง. แต่มนุษย์ไม่ดำเนินชีวิตและเคลื่อนไหวตามมโนธรรมของเขากลับตกต่ำลงไปกว่าเดิม, ตกเข้าสู่ความประพฤติที่ชั่วร้าย (ยนซ.6:5). หลังจากที่ได้ใช้น้ำท่วมมาพิพากษาแล้ว พระเจ้าก็ทรงกำหนดให้มนุษย์ต้องถูกปกครองโดยมนุษย์ (ยนซ.9:6). แต่ในเรื่องนี้มนุษย์ก็ได้พ่ายแพ้ไปอีก. ต่อมาพระเจ้าก็ทรงสัญญากับอับราฮามว่า ชนนานาประเทศจะได้รับพระพรในเชื้อสายของท่าน ซึ่งก็คือพระคริสต์ (ยนซ.12:3; ฆต.3:8) และก่อนที่พระสัญญานี้จะสำเร็จเป็นจริง พระเจ้าก็ทรงวางมนุษย์ไว้ภายใต้การทดสอบของกฎบัญญัติ (รม.3:20; 5:20). มนุษย์ก็ได้พ่ายแพ้ต่อการทดสอบนี้อย่างสิ้นเชิง. ความพ่ายแพ้ทั้งหมดนี้ได้ชี้บ่งว่ามนุษย์ได้ตกต่ำจากพระเจ้าไปสู่มโนธรรม, ตกต่ำจากมโนธรรมไปสู่การปกครองของมนุษย์, และตกต่ำจากการปกครองของมนุษย์ไปสู่การล่วงกฎบัญญัติ ซึ่งก็หมายความว่า มนุษย์ได้ตกต่ำจนถึง ที่สุดแล้ว. ดังนั้นการประพฤติตัวตามมโนธรรมที่ปราศจากบกพร่องต่อเบื้องพระพักตร์ของพระเจ้าดั่งที่เปาโลกระทำอยู่นั้น จึงเป็นการหันกลับที่ยิ่งใหญ่ ซึ่งได้หันจากการตกต่ำของมนุษย์ไปสู่พระเจ้า. เปาโลกล่าวถ้อยคำเช่นนี้ เพื่อแสดงความบริสุทธิ์ใจของท่านต่อหน้าคนที่ฟ้องร้องว่าท่านเป็นคนล่วงกฎบัญญัติและประพฤติตัวโดยไม่ยั้งคิด. ขณะที่เปาโลแก้ข้อกล่าวหาใน 24:16 นั้น ท่านก็ได้กล่าวถึงมโนธรรมอีกครั้งหนึ่ง. สิ่งนี้ได้แสดงให้ เห็นถึงศีลธรรมที่มีมาตรฐานสูงของเปาโลซึ่งตรงข้ามกับความหน้าซื่อใจคดของนักศาสนาชาวยูดาย และความคดโกงของนักการเมืองชาวโรมัน (ชาวต่างชาติ). ดูข้อ 12 คำอธิบาย 1, 24:3 คำอธิบาย 1, ข้อ 24 คำอธิบาย 1, ข้อ 26 คำอธิบาย 1, ข้อ 27 คำอธิบาย 3, 25:9 คำอธิบาย 1, ข้อ 13 คำอธิบาย 2.

กจ. 23:2 ก กจ.24:1

กจ. 23:2 ข 1พกษ.22:24; พรท.3:30; มคา.5:1; มธ.26:67; 2กธ.11:20

กจ. 23:3 1 นี่คือความตรงไปตรงมาและความกล้าหาญของเปาโลในการปฏิบัติต่อผู้ที่ข่มเหงท่าน. ดู 22:1 คำอธิบาย 2.

กจ. 23:3 ก ยซย.30:13; ยอค.13:10-16

กจ. 23:3 ข มธ.23:27

กจ. 23:3 ค ลวต.19:35; พบญ.25:1-2

กจ. 23:3 2ค หรือ ปรับโทษ. ข้อ 6 ก็เช่นกัน.

กจ. 23:4 ก ยฮ.18:22

กจ. 23:5 ก อซด.22:28

กจ. 23:5 ข เทียบ 2ปต.2:10; ยด:8

กจ. 23:6 ก มธ.22:23

กจ. 23:6 1ก ดู มธ.3:7 คำอธิบาย 2.

กจ. 23:6 2 ดู มธ.3:7 คำอธิบาย 1.

กจ. 23:6 3 ในที่นี้ เปาโลได้ใช้สติปัญญาของท่านเพื่อช่วยให้ตัวท่านรอดพ้นจากการถูกข่มเหงอีกครั้งหนึ่ง. ดู 22:1 คำอธิบาย 2.

กจ. 23:6 ข มธ.23:27

กจ. 23:6 4 ดู 1:16 คำอธิบาย 1.

กจ. 23:6 ค กจ.26:5; ฟป.3:5

กจ. 23:6 ง กจ.24:15; 26:6-7

กจ. 23:6 ง กจ.24:21; 26:8

กจ. 23:8 ก มธ.22:23; 1กธ.15:12

กจ. 23:9 ก มก.2:16; กจ.4:5

กจ. 23:9 ข กจ.25:10

กจ. 23:9 ค ยฮ.12:29

กจ. 23:10 ก กจ.23:7

กจ. 23:10 1 ดู 21:31 คำอธิบาย 1.

กจ. 23:10 2 นี่คืออำนาจสิทธิ์ขาดของพระเจ้าที่ได้ช่วยเปาโลให้รอดพ้นจากเงื้อมมือของชาวยูดาย. พระเจ้าได้ทรงใช้การจลาจลของชาวยูดายในกรุงเยรูซาเล็มมาช่วยเปาโลให้หลุดพ้นจากสภาพที่ลำบากใจ. สาเหตุที่เปาโลต้องตกอยู่ในสภาพเช่นนั้นก็เนื่องจากไปรับข้อเสนอแนะให้ประนีประนอมของยาโกโบ และไปมีส่วนในการปฏิญาณตัวเป็นนาษารีษ. บัดนี้โดยอำนาจสิทธิ์ขาดของพระเจ้าก็ได้อาศัยนายพันจากกองพันทหารโรมันมาช่วยท่านให้รอดพ้นจากเงื้อมมือของชาวยูดายที่ได้ก่อการจลาจลเพื่อพยายามจะฆ่าท่านเสีย เพื่อพระองค์จะทรงเเบ่งแยกท่านออกมาจากภยันตรายและการซุ่มทำร้ายทุกอย่าง แล้วส่งท่านไปอยู่ในเรือนจำที่เงียบสงบ. สิ่งนี้ก็เพื่อให้ท่านมีสภาพแวดล้อมและเวลาที่เงียบสงบ ไม่ว่าจะอยู่ในเมืองกายซาไรอา (24:27) หรืออยู่ในกรุงโรม (28:16, 23, 30) เพื่อท่านจะนำการเปิดเผยข้อลับลึกเเห่งแผนการบริหารในพันธสัญญาใหม่ของพระเจ้าที่ท่านได้รับมาจากองค์พระผู้เป็นเจ้านั้น มาปลดปล่อยให้แก่คริสตจักรในหลายยุคหลายชั่วอายุอย่างละเอียดโดยอาศัยหนังสือจดหมายฉบับท้ายๆ ของท่าน. ประโยชน์ที่คริสตจักรในทุกชั่วอายุได้รับมาจากหนังสือจดหมายเหล่านี้จะต้องใช้โลกนิรันดร์มาคำนวณนับถึงคุณค่า.

กจ. 23:10 ข กจ.23:16, 32; 21:34; 22:24

กจ. 23:11 ก กจ.18:9; 27:23

กจ. 23:11 1ก แปลตามตรงคือ ในเวลากลางคืนของวันที่สอง. ตามปฏิทินของชาวยูดายนั้นเริ่มนับวันใหม่เมื่อตะวันตกดิน.

กจ. 23:11 ข 2ตธ.4:17; 1ซมอ.3:10

กจ. 23:11 2ข ในด้านธาตุแท้นั้น องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงมีชีวิตเป็นอยู่ในเปาโลตลอดเวลา (ฆต.2:20). บัดนี้เพื่อเพิ่มกำลังและหนุนใจท่าน องค์พระผู้เป็นเจ้าก็ทรงยืนอยู่ข้างเปาโลในด้านแผนการบริหารด้วย. กรณีนี้แสดงถึงความสัตย์ซื่อและการดูแลที่ดีเลิศที่องค์พระผู้เป็นเจ้ามีต่อผู้ทาสของพระองค์.

กจ. 23:11 ค มธ.14:27; ยฮ.16:33

กจ. 23:11 ง กจ.2:40; 26:22

กจ. 23:11 3 แสดงว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงยอมรับว่าอัครทูตได้เป็นพยานฝ่ายพระองค์อย่างหนักแน่นในกรุงเยรูซาเล็มจริงๆ. การเป็นพยานแตกต่างกับการสั่งสอนเท่านั้น (ดู 2:40 คำอธิบาย 1).

กจ. 23:11 4 ในการสำเร็จการปฏิบัติฝ่ายสวรรค์ของพระคริสต์ในการแพร่พันธุ์ของพระองค์เอง เพื่อให้อาณาจักรของพระเจ้าถูกก่อตั้งและ คริสตจักรทั้งหลายจะถูกก่อสร้างขึ้นกลายเป็นความบริบูรณ์ของพระองค์นั้น พระคริสต์ผู้เสด็จสู่สวรรค์ไม่ประสงค์ที่จะใช้ผู้ประกาศกลุ่มหนึ่งที่ได้รับการฝึกฝนมาจากคำสอนของมนุษย์เพื่อไปทำการงานแห่งการประกาศ แต่ประสงค์จะใช้พยานบุคคล (ผู้พลีชีพ) กลุ่มหนึ่งเพื่อมาเป็นพยานที่มีชีวิตให้กับพระคริสต์ผู้กลายเป็นเนื้อหนัง, ตรึงตายบนกางเขน, เป็นขึ้น, และเสด็จสู่สวรรค์ (ดู 1:8 คำอธิบาย 3; 26:16 คำอธิบาย 1). แม้ซาตานจะสามารถยุยงผู้นับถือศาสนายูดายและนักการเมืองชาวต่างชาติให้มาผูกมัดพวกอัครทูตและการปฏิบัติในการประกาศกิตติคุณของพวกเขาได้ก็ตาม แต่มันไม่อาจที่จะผูกมัดพยานบุคคลที่มีชีวิตของพระคริสต์และคำพยานที่มีชีวิตของพวกเขาได้. คนเหล่านั้นยิ่งผูกมัดพวกอัครทูตและการปฏิบัติในการประกาศกิตติคุณของพวกเขามากเท่าไร เหล่าผู้พลีชีพของพระคริสต์และคำพยานอันมีชีวิตของเขาก็ยิ่งเข้มแข็งและสว่างไสวมากขึ้นเท่านั้น. ในขณะที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงปรากฏแก่อัครทูตในที่นี่ พระองค์ได้ทรงบ่งบอกว่า พระองค์จะไม่ช่วยอัครทูตให้หลุดพ้นจากการผูกมัดทันที แต่จะทรงปล่อยให้ท่านถูกผูกมัดและจะนำพาไปยังกรุงโรมเพื่อให้ท่านไปเป็นพยานฝ่ายพระองค์ เหมือนดังที่ท่านได้กระทำในกรุงเยรูซาเล็ม. องค์พระผู้เป็นเจ้าก็ทรงหนุนใจให้เปาโลกระทำเช่นนี้.

กจ. 23:11 5 กรณีนี้ก็ได้ทำให้ใจปรารถนาของเปาโลใน 19:21 ได้สำเร็จเป็นจริง. ดู 27:24 คำอธิบาย 1.

กจ. 23:12 ก กจ.23:20; 21:27; 13:45

กจ. 23:12 ข กจ.9:24; 20:3; 23:30, 16

กจ. 23:12 1ข การสมคบคิดในข้อ 12-15 ได้แสดงให้เห็นว่า ผู้นับถือศาสนายูดายที่หน้าซื่อใจคดนั้น (ดูข้อ 1 คำอธิบาย 3) เต็มไปด้วยความจอมปลอมและเต็มไปด้วยความเคียดแค้นที่มาจากซาตาน (ยฮ.8:44; มธ.23:34).

กจ. 23:12 2 สบถสาบานตน แปลตามตรงคือ สาปแช่งพวกเขาเอง หมายถึงการวางตัวไว้ภายใต้การสาปแช่ง คือจะต้องทำตามคำสาบาน และถ้าผิดคำสาบาน พวกเขาก็ยอมรับการสาปแช่ง. ข้อ 21 ก็เช่นเดียวกัน.

กจ. 23:12 ค กจ.23:14-15, 21, 27; 25:3; 21:31

กจ. 23:14 1 แปลตามตรงคือ ได้ใช้การสาปแช่งมาสาปแช่งพวกเราเอง. กรณีนี้หมายความว่า พวกเขาถูกผูกมัดอยู่ภายใต้การสาปแช่ง ไม่อาจที่จะผิดคำสาบานได้. นี่เป็นวิธีการพูดที่รุนแรงมากแบบหนึ่ง.

กจ. 23:14 2 แปลตามตรงคือ ชิม.

กจ. 23:15 1 คือตัดสินโดยซักถามให้ถี่ถ้วน (ดู 24:22).

กจ. 23:15 ก กจ.23:21; 9:24; 25:3

กจ. 23:16 1 นี่ก็เป็นอำนาจสิทธิ์ขาดของพระเจ้าเช่นกันเพื่อช่วยชีวิตของเปาโลให้รอดไปอย่างลับๆ.

กจ. 23:16 ก กจ.25:3; 23:12

กจ. 23:16 ข กจ.23:10, 32

กจ. 23:17 ก กจ.21:31

กจ. 23:18 ก อฟ.3:1

กจ. 23:20 ก กจ.23:14-15

กจ. 23:20 ข กจ.23:6

กจ. 23:21 ก กจ.23:12, 15; 9:24; 25:3

กจ. 23:23 1 หรือ พลทหารที่ถืออาวุธเบา.

กจ. 23:23 2 แปลตามตรงคือ ชั่วโมงที่สาม.

กจ. 23:24 ก กจ.23:33; 24:1, 10; 26:30; ลก.3:1; 20:20

กจ. 23:24 ข กจ.24:3; 25:14

กจ. 23:24 1ข คือผู้ว่าราชการชาวโรมันของมณฑลยูดาย.

กจ. 23:26 ก กจ.15:23

กจ. 23:26 ข กจ.24:3

กจ. 23:27 ก กจ.21:27

กจ. 23:27 ข กจ.23:21

กจ. 23:27 ค กจ.22:25

กจ. 23:28 ก กจ.22:24

กจ. 23:29 ก กจ.25:19

กจ. 23:29 ข กจ.18:13, 15

กจ. 23:29 ค กจ.25:25; 26:31; 28:18

กจ. 23:30 ก กจ.23:16-21

กจ. 23:30 ข กจ.23:12

กจ. 23:30 ค กจ.23:35; 24:19; 25:16

กจ. 23:31 1 เมืองนี้อยู่ห่างจากกรุงเยรูซาเล็มประมาณ 59 กิโลเมตร และห่างจากเมืองกายซาไรอาประมาณ 38 กิโลเมตร.

กจ. 23:32 ก กจ.23:10

กจ. 23:33 ก กจ.25:1

กจ. 23:34 ก กจ.21:39

กจ. 23:35 ก กจ.23:30

กจ. 23:35 ข มธ.27:27; ยฮ.18:28, 33; 19:9

กจ. 23:35 1ข เป็นพระราชวังของกษัตริย์องค์ก่อน สร้างขึ้นโดยกษัตริย์เฮโรดมหาราช ต่อมาได้กลายเป็นจวนของผู้ว่าราชการมณฑลยูดายแห่งจักรวรรดิโรมัน. เฟลิกซ์ได้คุมตัวเปาโลไว้ด้วยความกรุณาอย่างยิ่ง ไม่ได้จำไว้ในคุกธรรมดาทั่วไป.