กิจการ บทที่ 19
(ข) การเติมส่วนที่บกพร่องในการปฏิบัติของอะโปโล
19:1-7
19:1-7
กจ.
19:1 ขณะที่กอะโปโลยังอยู่ในเมืองโกรินโธนั้น เปาโลได้เดินทางผ่านเขตแดนตอนบนแล้วลงมายังขเมืองเอเฟโซ และได้พบสาวกบางคน
กจ.
19:2 จึงถามเขาว่า "เมื่อท่านทั้งหลายเชื่อ ท่าน1ได้รับพระวิญญาณบริสุทธิ์หรือไม่?" เขาตอบว่า "ไม่ เรา2กไม่เคยแม้แต่จะได้ยินว่ามีพระวิญญาณบริสุทธิ์เลย."
กจ.
19:3 เปาโลจึงกล่าวว่า "ถ้าอย่างนั้นท่านได้รับบัพติศมาอะไรเล่า?" เขาตอบว่า "1กบัพติศมาของโยฮัน."
กจ.
19:4 เปาโลจึงกล่าวว่า บัพติศมาของโยฮันคือบัพติศมาแห่งกการกลับใจเสียใหม่ โยฮันยังได้บอกประชาชนให้เชื่อเข้าสู่พระองค์ขผู้จะเสด็จมาภายหลังคือพระเยซู.
กจ.
19:5 เมื่อได้ฟัง[เช่นนี้] พวกเขาจึงรับบัพติศมา1เข้าสู่พระนามขององค์พระเยซูเจ้า
กจ.
19:6 เมื่อเปาโลได้1กวางมือบนพวกเขาแล้ว ขพระวิญญาณบริสุทธิ์ก็เสด็จ2ลงมา3บนตัวเขาทั้งหลาย เขาจึง4พูดคภาษาต่างๆ และได้งเผยพระวจนะ.
กจ.
19:7 คนเหล่านั้นมีผู้ชายประมาณสิบสองคน.
(ค) การปฏิบัติกับผลลัพธ์ที่ได้รับคือ พระคำขององค์พระผู้เป็นเจ้าได้เจริญขึ้นและมีชัยชนะ
19:8-20
19:8-20
กจ.
19:8 เปาโลได้1เข้าไปใน2กธรรมศาลาและกล่าวด้วยความกล้าหาญเป็นเวลาสามเดือน โดยได้ถกและได้ขโน้มน้าว[ผู้คน]ใน[เรื่อง]3คอาณาจักรของพระเจ้า.
กจ.
19:9 แต่บางคนมีใจแข็งกระด้างไม่ยอมรับการโน้มน้าวและกพูดให้ร้าย1ขทางนั้นต่อหน้าคนเป็นอันมาก เปาโลจึงไปจากเขาและให้เหล่าสาวกแยกออกมาด้วย แล้วพวกเขาได้ถกกันที่ห้องประชุมของ2ตุระโนทุกวัน.
กจ.
19:10 ท่านได้กระทำเช่นนั้นถึงกสองปี จนชาวยูดายและขชาวกรีกทั้งปวงที่อาศัยอยู่ในคมณฑลอาเซียได้ยินพระคำขององค์พระผู้เป็นเจ้า.
กจ.
19:11 พระเจ้าก็ทรงกระทำ1การอิทธิฤทธิ์ซึ่งเหนือธรรมดาผ่านกมือของเปาโล
กจ.
19:12 กระทั่งเมื่อนำผ้าเช็ดหน้าหรือผ้ากันเปื้อนจาก1กตัวเปาโลไปวางที่ตัวคนป่วย โรคนั้นก็หายและ2วิญญาณชั่วก็ขออกจากคน
กจ.
19:13 แต่มีชาวยูดายบางคนที่เที่ยวไปเป็นกหมอผี พยายามออกขพระนามขององค์พระเยซูเจ้าเพื่อขับวิญญาณชั่วออกจากผู้ถูกสิงว่า "เราขอสั่งเจ้าโดยพระเยซู ซึ่งเปาโลได้ประกาศนั้นให้เจ้าออกมา."
กจ.
19:14 บุตรชายเจ็ดคนของซะเกวาผู้เป็นหัวหน้าปุโรหิตชาวยูดายก็กระทำเช่นนี้.
กจ.
19:15 วิญญาณชั่วจึงตอบแก่พวกเขาว่า "พระเยซูนั้นข้ารู้จัก และเปาโลข้าก็รู้จัก แต่พวกเจ้าเป็นผู้ใดเล่า?"
กจ.
19:16 คนที่มีวิญญาณชั่วสิงอยู่จึงได้กระโจนเข้าใส่ สยบคนทั้งสอง และเอาชนะต่อพวกเขา จนพวกเขาต้องหนีออกไปจากเรือน ทั้งเปลือยกายและมีบาดแผล.
กจ.
19:17 เรื่องนั้นก็เป็นที่ล่วงรู้กันในพวกชาวยูดายกับชาวกรีกทั้งปวงในเมืองเอเฟโซและคนทั้งปวงก็พากันกเกรงกลัว และขพระนามขององค์พระเยซูเจ้าก็ได้รับ 1การเทิดทูนให้เป็นใหญ่.
กจ.
19:18 มีหลายคนที่เชื่อแล้วได้มา1กสารภาพและเล่าเรื่องที่เขาเคย2กระทำไปนั้น.
กจ.
19:19 หลายคนที่ทำวิทยาคมก็ได้เอาตำราของตนมา1เผาต่อหน้าคนทั้งปวง ตำราเหล่านั้นคิดเป็นมูลค่าถึงห้าหมื่น2เหรียญเงิน.
กจ.
19:20 1ดังนั้นพระคำขององค์พระผู้เป็นเจ้าก็กเจริญขึ้นอย่างเข้มแข็งและมีชัยชนะ.
(ง) ตั้งใจจะไปกรุงเยรูซาเล็มและกรุงโรม
19:21-22
19:21-22
กจ.
19:21 เมื่อเหตุการณ์เหล่านี้ผ่านไปแล้ว เปาโล1กตั้งใจใน2วิญญาณของท่านว่าจะเดินทางผ่านขมณฑลมากะโดเนียกับมณฑลอะคายะ3ไปยังคกรุงเยรูซาเล็ม และพูดว่า เมื่อไปที่นั่นแล้ว ข้าพเจ้าจะต้องไป4งเยี่ยมกรุงโรมด้วย.
กจ.
19:22 ท่านจึงใช้สองคนในกพวกที่คอยปรนนิบัติท่าน คือขติโมเธียวกับ1เอรัศโต ให้ไปยังมณฑลมากะโดเนีย ส่วนท่านก็2พักอยู่ที่มณฑลอาเซียอีกระยะหนึ่ง.
(จ) ความวุ่นวาย
19:23-41
19:23-41
a. สาเหตุ
ข้อ 23-34
ข้อ 23-34
กจ.
19:23 ในเวลานั้น เกิดกเหตุวุ่นวายครั้งใหญ่เกี่ยวกับ1ขทางนั้น.
กจ.
19:24 มีคนหนึ่งชื่อ1เดเมเตรียวเป็น2ช่างเงิน ซึ่งสร้างรูปเงินจำลองสถานบูชาของ3เทวีอาร์เทมิส เขาทำรายได้ให้พวกช่างฝีมือไม่น้อย.
กจ.
19:25 เดเมเตรียวได้1เรียกประชุมช่างเหล่านั้นกับคนที่มีอาชีพคล้ายกันแล้วว่า "2ท่านทั้งหลาย ท่านย่อมทราบอยู่ว่า ธุรกิจนี้ได้ทำให้เรากร่ำรวย.
กจ.
19:26 ท่านก็ได้เห็นและได้ยินอยู่ว่า เปาโลคนนี้ได้โน้มน้าวและล่อลวงคนเป็นอันมากให้หลงไป ไม่ใช่เฉพาะในเมืองเอเฟโซเมืองเดียว แต่เกือบทั่วมณฑลอาเซีย โดยได้กล่าวว่า สิ่งที่กมือ[มนุษย์]กระทำนั้นไม่ใช่เทพเจ้า.
กจ.
19:27 น่ากลัวว่า ไม่ใช่แต่อาชีพของเราจะเสียไปอย่างเดียว แต่วิหารของกเทวีอาร์เทมิสที่ยิ่งใหญ่ก็จะถูกนับว่าไร้ค่า และความสง่างามแห่งเทวีที่ผู้คนกราบไหว้กันทั้งมณฑลอาเซียและ1ทั่วโลกก็จะถูกลบล้างไป."
กจ.
19:28 เมื่อคนทั้งหลายได้ยินดังนั้น ต่างก็โกรธแค้นและร้องว่า "เทวีอาร์เทมิสของชาวเอเฟโซนั้นยิ่งใหญ่!"
กจ.
19:29 ทั้งเมืองก็เกิดการโกลาหลขึ้น พวกเขาได้จับ1คาโยกับกอะริศตาโคชาวมากะโดเนียผู้เป็นขเพื่อนร่วมทางของเปาโล แล้วพร้อมใจกันกรูเข้าไปในโรงละคร.
กจ.
19:30 เปาโลอยากจะเข้าไปในท่ามกลางคนทั้งปวงด้วย แต่พวกสาวกไม่ยอมให้ท่านเข้าไป.
กจ.
19:31 มีบางคนใน1พวกผู้นำของมณฑลอาเซีย ซึ่งเป็นสหายกับเปาโลก็ได้ใช้คนไปขอร้องเปาโลมิให้เสี่ยงอันตรายเข้าไปในโรงละคร.
กจ.
19:32 ที่ประชุมนั้นวุ่นวายมาก บางคนได้กร้องว่าอย่างนี้ บางคนได้ร้องว่าอย่างนั้น และคนส่วนใหญ่ไม่รู้ว่าตนมาชุมนุมกันด้วยเหตุใด.
กจ.
19:33 พวกยูดายบางคนได้ดัน1อะเล็กซันดะโรออกจากฝูงชนมาข้างหน้า อะเล็กซันดะโรจึงกโบกมือหมายจะกล่าวแก้ตัวแทนคนทั้งปวง
กจ.
19:34 แต่เมื่อคนทั้งหลายรู้ว่า อะเล็กซันดะโรเป็นชาวยูดาย ก็ยิ่งส่งเสียงร้องพร้อมกันอยู่ประมาณสองชั่วโมงว่า "กเทวีอาร์เทมิสของชาวเอเฟโซนั้นยิ่งใหญ่!"
b. ความวุ่นวายได้สงบลง
ข้อ 35-41
ข้อ 35-41
กจ.
19:35 เมื่อเสมียนของเมืองนั้นทำให้ฝูงชนเงียบลงแล้วจึงกล่าวว่า "1ท่านทั้งหลายที่เป็นชาวเอเฟโซ มีผู้ใดบ้างซึ่งไม่ทราบว่าชาวเมืองเอเฟโซเป็นผู้รักษาวิหารของเทวีอาร์เทมิสผู้ยิ่งใหญ่และ[เทวรูป]ซึ่ง2ตกลงมาจากกซุส?
กจ.
19:36 ในเมื่อเรื่องนี้เป็นสิ่งที่ไม่อาจแย้งได้แล้ว ท่านทั้งหลายก็ควรจะสงบนิ่ง อย่าทำอะไรวู่วาม.
กจ.
19:37 ท่านทั้งหลายได้นำตัวคนเหล่านี้มา พวกเขาก็มิใช่กโจรปล้นวิหาร และมิได้หมิ่นประมาทเทวีของพวกเรา.
กจ.
19:38 ดังนั้นถ้าเดเมเตรียวกับพวกช่างที่มีอาชีพเดียวกันเป็นความกับผู้ใดแล้ว ศาลก็เปิดอยู่ กท่านข้าหลวงก็มี ให้เขามาฟ้องกันเถิด.
กจ.
19:39 แต่ถ้าท่านมีข้อหาอะไรอีก ก็ให้ตกลงกันใน1ที่ประชุมตามกฎหมาย.
กจ.
19:40 [เรื่อง]ในวันนี้เป็นสิ่งที่ไม่มีเหตุผล พวกเราจึงเสี่ยงต่อการถูกฟ้องว่ากก่อการจลาจลยิ่งนัก เพราะเราไม่อาจให้การใดๆ เกี่ยวกับการชุมนุมที่โกลาหลครั้งนี้ได้."
กจ.
19:41 เมื่อกล่าวเช่นนั้นแล้ว เขาก็ให้1เลิกชุมนุม.
คำอธิบาย กิจการ บทที่ 19
กจ.
19:1 ก กจ.18:24
กจ.
19:1 ข กจ.18:19
กจ.
19:2 1 ดู 2:38 คำอธิบาย 8 ย่อหน้าที่ 2.
กจ.
19:2 ก เทียบ กจ.8:16
กจ.
19:2 2ก นี่คือข้อบกพร่องในผลลัพธ์จากการปฏิบัติของอะโปโล ซึ่งเป็นการปฏิบัติที่ขาดการเปิดเผยที่ครบบริบูรณ์แห่งแผนการบริหารในพันธสัญญาใหม่ของพระเจ้า. ดู 18:25 คำอธิบาย 2.
กจ.
19:3 ก กจ.18:25
กจ.
19:3 1ก นี่เป็นครั้งสุดท้ายที่มีการเอ่ยถึงโยฮันผู้ให้บัพติศมาในพันธสัญญาใหม่. "ในที่สุดนี้ ท่านได้มอบฐานะทั้งหมดให้แก่พระคริสต์" (Bengel: เบงเกิล). สาวกของโยฮันนึกว่ามีการแก่งแย่งชิงดีกันระหว่างโยฮันกับพระคริสต์ (ยฮ.3:26). แต่การปฏิบัติของโยฮันนั้นมีเพื่อแนะนำพระคริสต์ (ข้อ 4). ทันทีที่ได้แนะนำพระคริสต์แล้ว การปฏิบัติของท่านก็ควรจะต้องหยุดลงและให้พระคริสต์มาแทนที่. โยฮันควรจะต้องลดน้อยลง ส่วนพระคริสต์จะต้องเพิ่มพูนขึ้น (ยฮ.3:30)
กจ.
19:4 ก ลก.3:3; กจ.13:24
กจ.
19:4 ข มธ.3:11; ยฮ.1:15
กจ.
19:5 1 ดู 2:38 คำอธิบาย 3 ประเด็นที่ 2 และ 8:16 คำอธิบาย 3.
กจ.
19:6 ก กจ.6:6
กจ.
19:6 1ก ดู 8:17 คำอธิบาย 1 และ 10:47 คำอธิบาย 1.
กจ.
19:6 ข กจ.10:44; 11:15
กจ.
19:6 2 ดู 2:17 คำอธิบาย 3.
กจ.
19:6 3 แปลตามตรงคือ ข้างบน.
กจ.
19:6 4 ดู 10:46 คำอธิบาย 1.
กจ.
19:6 ค มก.16:17
กจ.
19:6 ง กจ.2:4; กจ.2:17-18; 21:9
กจ.
19:8 1 ดู 13:5 คำอธิบาย 1.
กจ.
19:8 ก กจ.13:5; 17:1, 10; 18:4
กจ.
19:8 2ก ดู ยก.2:2 คำอธิบาย 1.
กจ.
19:8 ข กจ.28:23
กจ.
19:8 ค กจ.1:3; 20:25
กจ.
19:8 3ค ดู 1:3 คำอธิบาย 4.
กจ.
19:9 ก กจ.13:45
กจ.
19:9 ข กจ.19:23; 18:26
กจ.
19:9 1ข ดู 9:2 คำอธิบาย 1.
กจ.
19:9 2 ตุระโนอาจเป็นอาจารย์คนหนึ่ง ส่วนเปาโลคงไปเช่าห้องประชุมของเขามาเป็นที่ประชุม ซึ่งได้แยกห่างจากธรรมศาลาของชาวยูดายที่ต่อต้านเพื่อประกาศและสั่งสอนพระคำขององค์พระผู้เป็นเจ้าให้แก่ชาวยูดายและชาวกรีกอยู่สองปี (ข้อ 10).
กจ.
19:10 ก เทียบ กจ.20:31
กจ.
19:10 ข กจ.18:4
กจ.
19:10 ค กจ.20:18; 2กธ.1:8; 2ตธ.1:15
กจ.
19:11 1 ดู 2:43 คำอธิบาย 1.
กจ.
19:11 ก กจ.5:12; 14:3
กจ.
19:12 ก เทียบ 2พกษ.4:29; กจ.5:15
กจ.
19:12 1ก เล็งถึงผิวหนังของร่างกาย. คำนี้เป็นศัพท์ทางการแพทย์ที่ใช้กันในเวลานั้น เพราะลูกาซึ่งเป็นผู้เขียนนั้นเป็นเเพทย์.
กจ.
19:12 2 ดู มก.1:23 คำอธิบาย 1.
กจ.
19:12 ข กจ.8:7; 16:18
กจ.
19:13 ก มธ.12:27
กจ.
19:13 ข มก.9:38
กจ.
19:17 ก กจ.2:43; 5:5, 11; ลก.1:65
กจ.
19:17 ข 2ธซ.1:12
กจ.
19:17 1 แปลตามตรงคือ สำแดง ใหญ่ขึ้นแล้ว.
กจ.
19:18 ก มธ.3:6
กจ.
19:18 1ก สารภาพและเล่าเรื่อง ชี้ถึงการสารภาพบาปที่ถี่ถ้วนและเปิดเผยที่สุด.
กจ.
19:18 2 คำนี้มีความหมายเฉพาะซึ่งหมายถึง การท่องมนต์คาถา ซึ่งอาจเป็นความหมายในที่นี้ด้วย
กจ.
19:19 1 นี่เป็นการชำระสะสางการดำเนินชีวิตที่ผิดบาปและอยู่ฝ่ายมารในอดีตของพวกเขา.
กจ.
19:19 2 เหรียญเงินแต่ละเหรียญมีค่าเท่ากับค่าแรงต่อวันโดยประมาณ.
กจ.
19:20 1 หรือ พระคำก็เจริญและเข้มแข็งขึ้น โดยฤทธิ์เดชอันยิ่งใหญ่ขององค์พระผู้เป็นเจ้า.
กจ.
19:20 ก กจ.6:7
กจ.
19:21 ก รม1:13
กจ.
19:21 1ก คือตั้งใจว่าจะดำเนินการตามความห่วงใยในความรักที่เปาโลมีต่อความต้องการของพวกวิสุทธิชนที่ขัดสนในกรุงเยรูซาเล็ม. ในเวลานั้นเปาโลอยู่ในเมืองเอเฟโซ ขณะที่อยู่ระหว่างการเดินทางแห่งการปฏิบัติในครั้งที่สาม และกำลังยุ่งอยู่กับภาระหนักในการสำเร็จการปฏิบัติของท่านในมณฑลอาเซีย (1กธ.16:8-9), มณฑลมากะโดเนีย, และมณฑลอะคายะ (1กธ.16:5-7; กจ.20:1-3). แม้กระนั้น ท่านก็ยังคงมีภาระที่จะแบ่งเวลาส่วนหนึ่งออกมาเพื่อวิสุทธิชนที่มีความต้องการในกรุงเยรูซาเล็ม. เมื่อท่านมาถึงเมืองโกรินโธแล้ว ก็เขียนจดหมายไปถึงวิสุทธิชนที่อยู่ในกรุงโรม โดยกล่าวถึงวัตถุประสงค์ในการเดินทางครั้งนี้ของท่าน และได้ขอร้องให้พวกเขาอธิษฐานเผื่อท่านตามวัตถุประสงค์นี้ (รม.15:25-31). แม้ว่าพระเจ้าได้ทรงแบ่งแยกเปาโลไว้เป็นอัครทูตของชาวต่างชาติแล้ว (22:21; ฆต.2:8) แต่ท่านยังคงห่วงใยถึงผลประโยชน์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าในท่ามกลางชาวยูดาย. สิ่งที่เปาโลห่วงใยมากที่สุดนั้นไม่ได้เป็นเพียงการปฏิบัติแห่งพันธสัญญาใหม่ในส่วนของท่านอยู่ท่ามกลางชาวต่างชาติเท่านั้น แต่ยิ่งกว่านั้นก็คือพระกายจักรวาลของพระคริสต์ด้วย.
นอกจากนี้ ท่านยังอาจจะมีวัตถุประสงค์อีกประการหนึ่งในการขึ้นไปยัง กรุงเยรูซาเล็มในเวลานี้ คือต้องการไปสามัคคีธรรมกับยาโกโบและพวกอัครทูตตลอดจนผู้อาวุโสอื่นๆ ซึ่งอยู่ที่นั่น เกี่ยวกับเรื่องผลกระทบของศาสนายูดายที่มีต่อคริสตจักรในกรุงเยรูซาเล็ม. ถ้าพิจารณาดูตามคำสอนของเปาโลในหนังสือฆะลาเตียและหนังสือโรม เปาโลคงจะไม่เป็นที่พึงพอใจอย่างสมบูรณ์ต่อมติซึ่งมาจากการประชุมที่พวกอัครทูตและผู้อาวุโสจัดขึ้นในบทที่ 15 เพื่อแก้ไขปัญหาของพิธีสุหนัต. เรื่องนี้จะต้องทำให้ท่านลำบากใจอย่างแน่นอนเพราะท่านห่วงใยถึงแผนการบริหารแห่ง พันธสัญญาใหม่ของพระเจ้าซึ่งมีไว้สำหรับก่อสร้างพระกายของพระคริสต์. ถ้อยคำของยาโกโบใน 21:20-22 ที่กล่าวหลังจากที่เปาโลได้มาถึงกรุงเยรูซาเล็ม (21:17-18) และข้อเสนอแนะของท่านที่ให้เปาโลมีส่วนในการปฏิญาณตนของนาษารีษกับผู้เชื่อชาวยูดายอีกสี่คน (21:23-24) ก็ดูเหมือนจะยืนยันทัศนะเช่นนี้ด้วย.
นอกจากนี้ ท่านยังอาจจะมีวัตถุประสงค์อีกประการหนึ่งในการขึ้นไปยัง กรุงเยรูซาเล็มในเวลานี้ คือต้องการไปสามัคคีธรรมกับยาโกโบและพวกอัครทูตตลอดจนผู้อาวุโสอื่นๆ ซึ่งอยู่ที่นั่น เกี่ยวกับเรื่องผลกระทบของศาสนายูดายที่มีต่อคริสตจักรในกรุงเยรูซาเล็ม. ถ้าพิจารณาดูตามคำสอนของเปาโลในหนังสือฆะลาเตียและหนังสือโรม เปาโลคงจะไม่เป็นที่พึงพอใจอย่างสมบูรณ์ต่อมติซึ่งมาจากการประชุมที่พวกอัครทูตและผู้อาวุโสจัดขึ้นในบทที่ 15 เพื่อแก้ไขปัญหาของพิธีสุหนัต. เรื่องนี้จะต้องทำให้ท่านลำบากใจอย่างแน่นอนเพราะท่านห่วงใยถึงแผนการบริหารแห่ง พันธสัญญาใหม่ของพระเจ้าซึ่งมีไว้สำหรับก่อสร้างพระกายของพระคริสต์. ถ้อยคำของยาโกโบใน 21:20-22 ที่กล่าวหลังจากที่เปาโลได้มาถึงกรุงเยรูซาเล็ม (21:17-18) และข้อเสนอแนะของท่านที่ให้เปาโลมีส่วนในการปฏิญาณตนของนาษารีษกับผู้เชื่อชาวยูดายอีกสี่คน (21:23-24) ก็ดูเหมือนจะยืนยันทัศนะเช่นนี้ด้วย.
กจ.
19:21 2 เนื่องจากพระวิญญาณองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงอาศัยอยู่ในวิญญาณของเปาโล (2ตธ.4:22; รม.8:10-11) ดังนั้นท่านจะต้องตัดสินใจตามการนำพาของพระวิญญาณองค์พระผู้เป็นเจ้าอย่างแน่นอน. ดู 17:16 คำอธิบาย 1.
กจ.
19:21 ข กจ.20:1; รม.15:26; 1กธ.16:5; 2กธ.1:16; 8:1; 9:2
กจ.
19:21 3 ในที่สุด เปาโลก็ได้ไปกรุงเยรูซาเล็มจริงๆ (21:17) และยังได้ไปถึงกรุงโรมด้วย (28:14, 16).
กจ.
19:21 ค กจ.20:16, 22; รม.15:25; 1กธ.16:3
กจ.
19:21 ง รม1:13; 15:24, 28
กจ.
19:21 4ง องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงทำให้สำเร็จตามใจปรารถนาของเปาโล โดยอาศัยการที่ท่านถวายฎีกาต่อซีซาร์ เพื่อพาท่านไปยังกรุงโรม (23:11; ดู 25:11 คำอธิบาย 1).
กจ.
19:22 ก กจ.13:5
กจ.
19:22 ข 1กธ.16:10; กจ.18:5; 20:4; รม.16:21; 2กธ.1:1
กจ.
19:22 1 เป็นสมุหบัญชีชั้นสูงของเมืองโกรินโธ (รม.16:23; เทียบ 2ตธ.4:20) ซึ่งน่าจะกลับใจเชื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าโดยการประกาศกิตติคุณของเปาโลขณะที่ท่านอยู่ในเมืองโกรินโธ (เทียบ 18:8) และได้กลายเป็นผู้ที่ปรนนิบัติเปาโล.
กจ.
19:22 2 ในเวลานี้ อัครทูตอยู่ที่เมืองเอเฟโซ และได้เขียนหนังสือจดหมายฉบับที่หนึ่งไปให้กับคริสตจักรที่อยู่ในเมืองโกรินโธ (1กธ.16:3-10, 19, 8 คำอธิบาย 1; 4:17; เทียบ กจ.19:20-23, 8-10, 17; 20:1).
กจ.
19:23 ก กจ.19:40
กจ.
19:23 ข กจ.19:9
กจ.
19:23 1ข ดู 9:2 คำอธิบาย 1.
กจ.
19:24 1 ไม่ใช่เดเมเตรียวใน 3ยฮ.12.
กจ.
19:24 2 เป็นอาชีพที่โสโครกและอยู่ฝ่ายมารอย่างหนึ่ง. คนที่ยึดอาชีพนี้ได้ร่วมมือกับผีมารเพื่อมาครอบงำและแย่งชิงมนุษย์ไปเพื่ออาณาจักรที่ชั่วร้ายของซาตาน (มธ.12:26).
กจ.
19:24 3 ทวีอาร์เทมิสเป็นเทวีของชาวเอเฟโซ ในภาษาลาตินก็คือ Diana (ไดอาน่า) ซึ่งเป็นเทวีของชาวโรมัน.
กจ.
19:25 1 เบื้องหลังของการเซ่นไหว้รูปเคารพนั้นมีผีมารคอยปลุกปั่นให้เกิดความวุ่นวาย เกิดการต่อต้านรบกวนและขัดขวางในการประกาศกิตติคุณของอัครทูต. นี่คือการต่อสู้ของซาตานเพื่อต่อต้านการแผ่ขยายอาณาจักรของพระเจ้าบนแผ่นดินโลกนี้.
กจ.
19:25 2 ดู 7:26 คำอธิบาย 1.
กจ.
19:25 ก เทียบ กจ.16:19
กจ.
19:26 ก พบญ.4:28; 2พกษ.19:18; บพส.115:4; วว.9:20; ยรม.44:10-17; ยรม.10:3-5
กจ.
19:27 ก กจ.19:28, 34; เทียบ กจ.8:9-10
กจ.
19:27 1 แปลตามตรงคือ ที่ซึ่งมีผู้คนอาศัยอยู่.
กจ.
19:29 1 ดู 3ยฮ.1 คำอธิบาย 2.
กจ.
19:29 ก กจ.20:4; 27:2; กซ.4:10; ฟม:24
กจ.
19:29 ข 2กธ.8:19
กจ.
19:31 1 คือบุคคลสำคัญในมณฑลอาเซีย.
กจ.
19:32 ก กจ.21:34
กจ.
19:33 1 อาจจะไม่ได้เป็นเพราะอะเล็กซันดะโรได้รับความรอดจากการประกาศกิตติคุณของเปาโล. อะเล็กซันดะโรคนนี้ก็ไม่ใช่อะเล็กซันดะโรใน 1ตธ.1:20 และ 2ตธ.4:14.
กจ.
19:33 ก กจ.12:17
กจ.
19:34 ก กจ.19:27-28
กจ.
19:35 1 แปลตามตรงคือ มนุษย์ทั้งหลาย. การเรียกเช่นนี้จะเป็นการให้เกียรติกว่าและหนักแน่นกว่าการเรียกว่า "ชาวเอเฟโซ" เพียงเท่านั้น.
กจ.
19:35 2 คือตกลงมาจากฟ้า.
กจ.
19:35 ก กจ.14:12; 28:11
กจ.
19:37 ก รม.2:22
กจ.
19:38 ก กจ.13:7
กจ.
19:39 1 หรือ การประชุมตามปกติ.
กจ.
19:40 ก กจ.19:23
กจ.
19:41 1 นี่เป็นอำนาจสิทธิ์สิทธิ์ขาดขององค์พระผู้เป็นเจ้า ซึ่งได้ปกป้องอัครทูตให้รอดพ้นจากการจลาจลที่มาจากผีมาร.