กิจการ บทที่ 16

กจ. 16:1 ก กจ.14:6

กจ. 16:1 ข กจ.17:14; 18:5, 19:22; 20:4 ; รม.16:21; 1กธ.4:17; 1ธซ.3:2; 1ตธ.1:2, 18; ฮร.13:23

กจ. 16:1 ค 2ตธ.1:5; 3:15

กจ. 16:2 ก กจ.16:40

กจ. 16:2 ข กจ.14:6

กจ. 16:2 ค กจ.14:1

กจ. 16:2 1 แปลตามตรงคือ เป็นพยานให้เขา.

กจ. 16:3 ก ฆต.2:3

กจ. 16:3 1ก ดู 11:2 คำอธิบาย 1.

กจ. 16:3 2 กรณีนี้แสดงว่า อิทธิพลที่รุนแรงแห่งเบื้องหลังของศาสนายูดายนั้นยังอยู่ในท่ามกลางผู้เชื่อชาวยูดาย. สิ่งนี้ได้รบกวนและขัดขวางการเคลื่อนไหวแห่งกิตติคุณขององค์พระผู้เป็นเจ้า (ดู 10:14 คำอธิบาย 1).

กจ. 16:3 ข เทียบ 1กธ.9:20

กจ. 16:4 ก กจ.15:20, 29; 21:25

กจ. 16:5 ก กจ.5:11; 18:22

กจ. 16:5 1ก ดู 8:1 คำอธิบาย 1 และ 9:31 คำอธิบาย 1.

กจ. 16:5 ข กจ.14:22

กจ. 16:5 ค กจ.5:14; 6:7; 9:31

กจ. 16:5 ง กจ.2:47

กจ. 16:6 ก กจ.13:2, 4

กจ. 16:6 1ก การเคลื่อนไหวเพื่อการแผ่ขยายกิตติคุณของอัครทูตเปาโลกับผู้ร่วมงานของท่านนั้นไม่ได้เป็นไปตามการตัดสินใจ, ความรักชอบ, หรือตามหมายกำหนดการที่มนุษย์ได้ลงมติกัน แต่เป็นไปโดยพระวิญญาณบริสุทธิ์ ตามพระดำริของพระเจ้า เหมือนในการงานแห่งการประกาศกิตติคุณของฟิลิป (8:29, 39). พวกเขาตั้งใจจะกล่าวพระคำของพระเจ้าในมณฑลอาเซีย แต่พระวิญญาณ บริสุทธิ์ทรงห้ามพวกเขาไว้. การห้ามนี้ก็เป็นส่วนหนึ่งแห่งการนำพาของพระวิญญาณบริสุทธิ์.

กจ. 16:6 ข กจ.18:23

กจ. 16:7 ก รม.8:9; 1ปต.1:11; ฟป.1:19; ฆต.4:6

กจ. 16:7 1ก การที่ พระวิญญาณของพระเยซู และ พระวิญญาณบริสุทธิ์ ในข้อ 6 ใช้แทนที่กันได้นั้น ย่อมเปิดเผยว่า พระวิญญาณของพระเยซูก็คือพระวิญญาณบริสุทธิ์นั่นเอง. "พระวิญญาณบริสุทธิ์" เป็นชื่อเรียกโดยทั่วไปของพระวิญญาณของพระเจ้าในพันธสัญญาใหม่ ส่วน "พระวิญญาณของพระเยซู" เป็นวิธีกล่าวถึงพระวิญญาณของพระเจ้าแบบพิเศษ โดยหมายถึง พระวิญญาณขององค์พระผู้ช่วยที่กลายเป็นเนื้อหนัง ซึ่งก็คือพระเยซูผู้อยู่ในสภาพมนุษย์ ที่ได้ผ่านการดำเนินชีวิตมนุษย์และการตายบนกางเขน. กรณีนี้แสดงว่าในพระวิญญาณของพระเยซูนั้นไม่ได้มีเพียงองค์ประกอบอันศักดิ์สิทธิ์ของพระเจ้าเท่านั้น แต่ยังมีองค์ประกอบแห่งสภาพมนุษย์ของพระเยซู ตลอดจนองค์ประกอบแห่งการดำเนินชีวิตมนุษย์และการตายของพระองค์ด้วย. พระวิญญาณที่ครอบคลุมสรรพสิ่งเช่นนี้เป็นสิ่งที่จำเป็นต่อการปฏิบัติแห่งการประกาศพระคำของอัครทูต ซึ่งเป็นการปฏิบัติแห่งการทนทุกข์ซึ่งได้ดำเนินการอยู่ท่ามกลางมวลมนุษยชาติและเพื่อมนุษยชาติ ในชีวิตของมนุษย์.

กจ. 16:7 2 การที่พระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงห้ามเขาไปทางซ้าย คือไปยังมณฑลอาเซีย (ข้อ 6) และการที่พระวิญญาณของพระเยซูไม่อนุญาตให้เขาไปทางขวา คือไปยังมณฑลบิตุเนียนั้น ย่อมบ่งบอกว่า อัครทูตและผู้ร่วมงานของท่านควรต้องมุ่งตรงไป. ดังนั้นพวกเขาจึงเดินทางผ่านมณฑลมุเซียและเมืองโตรอา (ข้อ 8) ตรงไปยังมณฑลมากะโดเนีย.

กจ. 16:8 ก กจ.20:5-6; 2กธ.2:12; 2ตธ.4:13

กจ. 16:9 ก กจ.9:12; 10:3, 17

กจ. 16:9 1ก ไม่ใช่ความฝันหรือการตกอยู่ในภวังค์. ดู 10:10 คำอธิบาย 3.

กจ. 16:9 ข 2กธ.2:13

กจ. 16:9 2ข เป็นมณฑลหนึ่งของจักรวรรดิโรมัน ซึ่งตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของทวีปยุโรปใกล้ทะเลอีเจียน โดยอยู่ระหว่างมณฑลธราเกกับมณฑลอะคายะ.

กจ. 16:10 1 คำว่า "พวกเรา" ถูกใช้เป็นครั้งแรกในข้อนี้โดยได้ครอบคลุมถึงผู้เขียนคือลูกา. กรณีนี้แสดงว่าลูกาได้เริ่มเข้าร่วมเดินทางในการปฏิบัติของอัครทูตเปาโลตั้งแต่ที่เมืองโตรอา.

กจ. 16:10 2 นี่เป็นก้าวที่สำคัญในการเคลื่อนไหวขององค์พระผู้เป็นเจ้าเพื่อแผ่ขยายอาณาจักรของพระองค์ไปยังอีกทวีปหนึ่ง คือทวีปยุโรป ซึ่งได้ชี้แจงถึงจุดมุ่งหมายที่พระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงห้าม, พระวิญญาณของพระเยซูทรงไม่อนุญาต, และจุดมุ่งหมายของนิมิตในเวลากลางคืน. การดำเนินงานให้สำเร็จตามการนำพาที่พิเศษในยุทธศาสตร์แห่งการเคลื่อนไหวขององค์พระผู้เป็นเจ้านั้นต้อง การความพยายามอย่างที่สุดของอัครทูตและเหล่าผู้ร่วมงานของท่าน. ดังนั้นพวกเขาก็กระทำทันที.

กจ. 16:10 3 หลังจากที่เห็นนิมิตซึ่งมาจากพระเจ้าแล้วจึงจำต้องมีการสรุปความ นั่นก็คือการเข้าใจความหมายของนิมิตโดยผ่านความคิดที่ได้รับการซาบซ่านและนำพาโดยวิญญาณตามสถานการณ์และสภาพแวดล้อมอันแท้จริง.

กจ. 16:11 1 เป็นท่าเรือที่ตั้งอยู่ริมฝั่งทะเลอีเจียน ที่มุมทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเอเชียไมเนอร์ตรงข้ามกับมณฑลมากะโดเนีย.

กจ. 16:11 2 เป็นเกาะที่อยู่ในทะเลอีเจียน ระหว่างเมืองโตรอากับเมืองฟิลิปปอย.

กจ. 16:11 3 เป็นท่าเรือของเมืองฟิลิปปอย.

กจ. 16:12 ก ฟป.1:1; 1ธซ.2:2

กจ. 16:12 1 เป็นด่านหน้าของจักรวรรดิโรมันที่อยู่ในต่างประเทศ โดยพลเมืองในที่นั่นมีสิทธิเท่าเทียมกับผู้ที่อยู่ในเมืองหลวงคือกรุงโรม. ดังนั้นเมืองฟิลิปปอยจึงเป็นจุดยุทธศาสตร์ เมื่อกิตติคุณได้เริ่มแผ่ขยายในทวีปยุโรป.

กจ. 16:13 ก กจ.13:14

กจ. 16:13 1ก กรณีนี้ชี้บ่งว่า ศาสนายูดายและอิทธิพลของศาสนายูดายนั้นได้แพร่กระจายไปอย่างกว้างขวาง แม้แต่ในทวีปยุโรป.

กจ. 16:13 ข อษร.8:15, 21; บพส.137:1

กจ. 16:13 2 การที่มนุษย์อธิษฐานต่อพระเจ้าได้ทำให้พระองค์มีโอกาสเคลื่อนไหวในท่ามกลางมนุษย์บนแผ่นดินโลก.

กจ. 16:14 ก วว.2:18

กจ. 16:14 ข กจ.13:43

กจ. 16:14 1 องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงเปิดใจของนางลุเดียให้สนใจในถ้อยคำแห่งกิตติคุณในที่นี้จะต้องเป็นพระวิญญาณนั้น ซึ่งก็คือตัวขององค์พระผู้เป็นเจ้าเองอย่างแน่นอน (2กธ.3:17).

กจ. 16:14 ค ลก.24:45

กจ. 16:15 ก กจ.16:31; 11:14

กจ. 16:15 1 หลังจากที่พวกเขาได้เชื่อแล้ว ก็ได้รับบัพติศมาทันที ดังที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงกำชับไว้ใน มก.16:16.

กจ. 16:15 2 หลังจากที่นางลุเดียเชื่อและรับบัพติศมาแล้ว ก็ได้เข้าสู่การสามัคคีธรรมกับอัครทูตและผู้ร่วมงานของท่าน ซึ่งก็คือการสามัคคีธรรมแห่งพระกายของพระคริสต์. อันเป็นหลักฐานแห่งความรอดของเธอ. นี่เป็นการแสดงออกของการที่เธอได้รับพระคุณที่แท้จริง.

กจ. 16:15 3 นี่เป็นครอบครัวแรกในทวีปยุโรปที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงได้รับ โดยกิตติคุณของพระองค์และเพื่อกิตติคุณของพระองค์ (ข้อ 40).

กจ. 16:16 ก ลก.13:11

กจ. 16:16 1ก ดู มก.1:23 คำอธิบาย 1.

กจ. 16:16 2 หมอดู เล็งถึงผีที่พยากรณ์ได้และเล็งถึงนักดูดวงชะตาราศีด้วย.

กจ. 16:16 ข ลวต.19:31; 1ซมอ.28:8

กจ. 16:16 3ข เป็นไสยศาสตร์ชนิดหนึ่งที่ใช้ในการมองเห็นหรือพูดทำนายล่วงหน้าถึงเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นในอนาคต หรือในการค้นพบสิ่งที่ถูกซ่อนไว้โดยการช่วยเหลือของกำลังที่เหนือธรรมชาติ.

กจ. 16:17 ก ลก.4:33-34, 41

กจ. 16:17 ข ดนอ.3:26

กจ. 16:17 ค มก.5:7

กจ. 16:18 ก มก.16:17

กจ. 16:18 ข มธ.17:18; มก.1:25-26

กจ. 16:19 ก เทียบ กจ.19:25

กจ. 16:19 ข กจ.15:22

กจ. 16:19 ค กจ.8:3; 17:6; 18:12; 21:30

กจ. 16:20 ก มธ.10:18;

กจ. 16:20 1ก พวกเจ้าหน้าที่ฝ่ายปกครองของโรมัน.

กจ. 16:20 ข กจ.17:6

กจ. 16:21 ก กจ.16:37

กจ. 16:21 ข เทียบ อธร.3:8

กจ. 16:22 ก 2กธ.11:25

กจ. 16:23 ก กจ.12:4; ลก.21:12

กจ. 16:24 ก โยบ 13:27; 33:11; ยรม.20:2-3; 29:26

กจ. 16:24 1ก แปลตามตรงคือ ท่อนไม้ ซึ่งเป็นอุปกรณ์ที่ใช้ในการทำโทษชนิดหนึ่ง มีรูสำหรับยึดข้อมือข้อเท้า และลำคอของนักโทษ. ในภาษากรีกคำเดียวกันนี้ถูกใช้โดยมีความหมายถึงกางเขนใน 5:30; 10:39; ฆต.3:13; 1ปต.2:24.

กจ. 16:25 ก โยบ 35:10; บพส.42:8; 77:6; 119:62

กจ. 16:26 ก กจ.4:31

กจ. 16:26 ข กจ.5:19; 12:10

กจ. 16:26 ค กจ.12:7

กจ. 16:27 ก เทียบ กจ.12:19

กจ. 16:29 ก กจ.10:25

กจ. 16:30 ก ลก.3:10, 12, 14; ยฮ.6:28; กจ.2:37; 22:10

กจ. 16:31 ก มก.16:16; ยฮ.3:16, 36; 6:47; กจ.13:39; 1ยฮ.5:10

กจ. 16:31 1 บ่งชี้ว่า ครอบครัวของผู้เชื่อเป็นหน่วยที่ครบบริบูรณ์แห่งความรอดของพระเจ้าเช่น ครอบครัวของโนฮา (ยนซ.7:1) ครอบครัวที่มีส่วนในเทศกาลปัศคา (อซด.12:3-4) ครอบครัวของนางราฮาบหญิงโสเภณี (ยฮซ.2:18-19) ครอบครัวของซักคาย (ลก.19:9) ครอบครัวของโกระเนเลียว (11:14) ครอบครัวของนางลุเดีย (ข้อ 15) ครอบครัวของพัศดี และครอบครัวของกริศโปใน 18:8.

กจ. 16:31 ข กจ.2:21; 4:12; 15:11

กจ. 16:33 1 นี่เป็นอีกครั้งหนึ่งซึ่งหลังจากที่มีผู้เชื่อแล้วก็ได้รับบัพติศมาทันที. ดูข้อ 15 คำอธิบาย 1. สิ่งนี้จะต้องกระทำกันในสระอาบน้ำในบ้านที่พวกเขาอยู่เป็นแน่ และถ้าดูตามคำว่า "ขึ้น" ในข้อต่อไปแล้ว สระอาบน้ำนี้จะต้องอยู่ชั้นล่างอย่างแน่นอน. ทั้งหมดนี้ก็ได้ชี้แจงและเป็นพยานว่า การรับบัพติศมาของผู้เชื่อในสมัยแรกนั้น ไม่มีกฎเกณฑ์หรือพิธีใดๆ แต่พวกเขาได้กระทำกันตามความ เหมาะสมของสภาพการณ์ในแต่ละท้องถิ่น.

กจ. 16:33 ก กจ.2:38; 8:12; 10:47-48

กจ. 16:34 1 ดูข้อ 33 คำอธิบาย 1.

กจ. 16:34 2 หลังจากที่พัศดีเชื่อและรับบัพติศมาแล้วก็ไม่ได้สนใจผู้บังคับบัญชาหรือนักโทษอีก. ตัวท่านเองก็ได้เข้าสู่การสามัคคีธรรมกับพวกอัครทูต ซึ่งก็คือการสามัคคีธรรมแห่งพระกายของพระคริสต์ด้วยเช่นกัน. สิ่งนี้เป็นเครื่องหมายแห่งความรอดของเขา. ดูข้อ 15 คำอธิบาย 2.

กจ. 16:34 ก บพส.23:5; ลก.5:29

กจ. 16:34 ข บพส.9:14; 13:5; ยซย.25:9; ลก.1:47; 1ปต.1:6, 8

กจ. 16:35 1 เจ้าหน้าที่ในที่นี้เป็นข้าราชการชั้นผู้น้อยของโรมัน ผู้ถือตะบองเพื่อเปิดทางให้คณะผู้ปกครองเมืองและลงโทษนักโทษ.

กจ. 16:37 ก กจ.22:25

กจ. 16:38 ก กจ.22:29

กจ. 16:39 ก มธ.8:34

กจ. 16:40 ก กจ.16:14-15

กจ. 16:40 ข กจ.16:2; 17:10