กิจการ บทที่ 11

กจ. 11:1 ก กจ.11:29; 9:30

กจ. 11:2 ก กจ.10:45; กซ.4:11; ตต.1:10

กจ. 11:2 1ก พิธีสุหนัตของชาวยูดายเป็นกฎเกณฑ์ทางภายนอกที่ชาวยูดายได้สืบทอดมาจากบรรพบุรุษของตน โดยได้เริ่มจากอับราฮาม (ยนซ.17:9-14). สิ่งนี้ทำให้พวกเขาแตกต่างและแบ่งแยกจากชาวต่างชาติ. สิ่งนี้ได้กลายเป็นพิธีการแห่งประเพณีที่ตายแล้วอย่างหนึ่งซึ่งเป็นเพียงเครื่องหมายบนเนื้อหนังที่ไม่มีความหมายทางฝ่ายวิญญาณแต่อย่างใด และยังกลายเป็นอุปสรรคที่ยิ่งใหญ่ที่ขัดขวางการแผ่ขยายกิตติคุณของพระเจ้าตามแผนการบริหารแห่งพันธสัญญาใหม่ของพระเจ้าด้วย (15:1; ฆต.2:3-4; 6:12-13; ฟป.3:2; ดู กจ.10:14 คำอธิบาย 1).

กจ. 11:3 ก กจ.10:28

กจ. 11:3 ข ฆต.2:12; เทียบ ลก.15:2

กจ. 11:5 ก ข้อ 5-14: กจ.10:9-32

กจ. 11:12 1 หรือ แบ่งแยกความแตกต่าง.

กจ. 11:12 2 ขณะที่เปโตรกำลังพูดอยู่นั้น พี่น้องทั้งหกคนนี้ก็ได้อยู่ด้วยกันกับเปโตรเพื่อเป็นพยานถึงสิ่งที่เปโตรพูดนั้น.

กจ. 11:12 ก กจ.10:23, 45

กจ. 11:14 1 ดู 16:31 คำอธิบาย 1.

กจ. 11:15 ก กจ.10:44

กจ. 11:15 1 แปลตามตรงคือ ข้างบน.

กจ. 11:15 ข กจ.2:4

กจ. 11:16 ก กจ.1:5

กจ. 11:17 ก กจ.10:45; 8:20

กจ. 11:17 ข กจ.10:47; 15:8

กจ. 11:17 ค เทียบ รม.9:20

กจ. 11:18 ก กจ.21:20

กจ. 11:18 ข กจ.10:45; 13:46-47; รม.15:9-10

กจ. 11:18 ค กจ.5:31

กจ. 11:18 1 ในภาษากรีกก็คือ Zoe (โซอี้) เล็งถึงชีวิตของพระเจ้า (อฟ.4:18) ชีวิตที่นิรันดร์ (1ยฮ.1:2) ชีวิตที่ไม่ได้ถูกสร้างและไม่อาจถูกทำลายได้ (ฮร.7:16) ซึ่งก็คือตัวของพระคริสต์เอง (ยฮ.14:6; ยฮ.11:25; กซ.3:4) เป็นพระวิญญาณผู้ประทานชีวิต (1กธ.15:45) และพระวิญญาณนี้ก็เป็นของชีวิตนี้ (รม.8:2). ผู้เชื่อได้รับชีวิตนี้โดยการเชื่อเข้าสู่พระคริสต์หลังจากที่ได้กลับใจ (ยฮ.3:15-16) เพื่อให้เขาได้รับสุขความรอดที่ครบสมบูรณ์ (รม.5:10). พระพรอันศักดิ์สิทธิ์ซึ่งครอบคลุมอยู่ในกิตติคุณที่เปโตรประกาศนั้นไม่เพียงมีการอภัยบาป (5:31; 10:43) และการรับความรอดเท่านั้น (2:21; 4:12) แต่ยังมีพระวิญญาณบริสุทธิ์ (2:38) และชีวิตด้วย. การอภัยบาปได้ขจัดความบาปของมนุษย์ออกไปส่วนชีวิตได้ขจัดความตายของมนุษย์ไป (ยฮ.5:24; 1ยฮ.3:14; 2กธ.5:4).

กจ. 11:19 ก กจ.8:1

กจ. 11:19 1ก ดู 8:4 คำอธิบาย 1.

กจ. 11:19 2 นี่แสดงว่าผู้เชื่อชาวยูดายยึดถือในประเพณียิ่งนัก และไม่ยอมเข้าใกล้ชาวต่างชาติ (10:28). แม้หลังจากที่เปโตรได้ประกาศกิตติคุณแก่โกระเนเลียวซึ่งเป็นชาวอิตาลีแล้ว สภาพการณ์อย่างนี้ก็ยังคงอยู่ต่อไป. สิ่งนี้ได้จำกัดการเคลื่อนไหวขององค์พระผู้เป็นเจ้าในการแผ่ขยายกิตติคุณของพระองค์ตามแผนการบริหารแห่งพันธสัญญาใหม่ของพระเจ้า.

กจ. 11:20 1 คนเหล่านี้ต้องเป็นผู้เชื่อชาวยูดายที่ได้กระจัดกระจายไปอย่างแน่นอน (เทียบ 1ปต.1:1).

กจ. 11:20 2 นี่คือการเคลื่อนไหวที่ได้ก้าวไปอีกขั้นหนึ่งขององค์พระผู้เป็นเจ้าในการแผ่ขยายกิตติคุณของพระองค์แก่ชาวต่างชาติ ภายหลังเหตุการณ์ที่ได้เกิดขึ้น ในบ้านของโกระเนเลียว (บทที่ 10) ก่อนหน้าที่จะเริ่มการปฏิบัติของเปาโลไปสู่ชาวต่างชาติในบทที่ 13.

กจ. 11:20 ก ยฮ.7:35

กจ. 11:20 ข กจ.5:42

กจ. 11:21 ก ลก.1:66

กจ. 11:21 ข กจ.11:24

กจ. 11:21 ค กจ.9:35

กจ. 11:22 ก กจ.5:11; 11:26

กจ. 11:22 1 ในภาษากรีกหมายถึง การถูกใช้ออกไป (โดยมีภารกิจ) เพื่อเป็นตัวแทนของอำนาจ. บาระนาบาถูกใช้ออกไปจากกรุงเยรูซาเล็มเพื่อไปเยี่ยมเยียนผู้เชื่อในท้องถิ่นอื่นๆ. ท่านถูกใช้ไปพร้อมด้วยอำนาจที่มาจากพวกอัครทูต ไม่ใช่อำนาจที่มาจากคริสตจักร เพราะพวกอัครทูตอยู่ที่นั่น.

กจ. 11:22 2 เซาโลได้รับการช่วยให้รอดจากองค์พระผู้เป็นเจ้าโดยตรง โดยไม่ได้ผ่านช่องทางในการประกาศกิตติคุณใดๆ (9:3-6) และถูกนำเข้าสู่การประสานสนิทกับพระกายของพระคริสต์ โดยอะนาเนียซึ่งเป็นอวัยวะหนึ่งในพระกายของพระคริสต์ (9:10-19). แต่ท่านถูกนำเข้าสู่การสามัคคีธรรมกับสาวกในกรุงเยรูซาเล็มอย่างแท้จริงโดยบาระนาบา (9:26-28). บัดนี้บาระนาบาถูกใช้ออกไปจากกรุงเยรูซาเล็มไปไกลถึงเมืองอันติโอเกียเพื่อหนุนใจผู้เชื่อ และท่านก็ไปเมืองตาระโซเพื่อพาเซาโลมายังเมืองอันติโอเกีย (ข้อ 25-26). นี่เป็นย่างก้าวที่ใหญ่อีกก้าวหนึ่งที่ได้นำเซาโลเข้าสู่การเคลื่อนไหวขององค์พระผู้เป็นเจ้า เพื่อเเผ่ขยายกิตติคุณแห่งอาณาจักรของพระเจ้าไปสู่โลกของชาวต่างชาติ (13:1-3; ดู 12:25 คำอธิบาย 1).

กจ. 11:23 ก กจ.4:33; 13:43; 2กธ.6:1; กซ.1:6

กจ. 11:23 1ก ดู ยฮ.1:14 คำอธิบาย 4; 1กธ.15:10 คำอธิบาย 1. พระคุณที่บาระนาบาได้เห็นนั้น ต้องเป็นพระเจ้าตรีเอกภาพที่บรรดาผู้เชื่อได้รับและรับสุข ซึ่งได้สำแดงอยู่ในการได้รับความรอด, การเปลี่ยนแปลงของชีวิต, การดำเนินชีวิตที่แบ่งแยกบริสุทธิ์, และของประทานที่พวกเขาใช้ในการประชุม. สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งที่มนุษย์สามารถเห็นได้ทั้งสิ้น.

กจ. 11:23 ข กจ.8:39

กจ. 11:23 ค 2ตธ.3:10

กจ. 11:23 2 คือสัตย์ซื่อต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าอย่างมั่นคงไม่หวั่นไหว ติดยึดกับองค์พระผู้เป็นเจ้า และเป็นอยู่ในการสามัคคีธรรมที่ใกล้ชิดกับองค์พระผู้เป็นเจ้า.

กจ. 11:24 1 ดู 6:3 คำอธิบาย 1.

กจ. 11:24 2 หรือ ฝูงชนกลุ่มใหญ่ (ข้อ 26 ก็เช่นเดียวกัน).

กจ. 11:24 ก กจ.11:21

กจ. 11:24 ข กจ.5:14

กจ. 11:25 ก กจ.9:30

กจ. 11:26 ก กจ.13:1

กจ. 11:26 ข กจ.11:22; 12:1

กจ. 11:26 ค กจ.26:28

กจ. 11:26 1ค ดู 1 เปโตร 4:16 คำอธิบาย 1. การที่สาวกในเมืองอันติโอเกียถูกผู้คนขนานนามที่น่าอัปยศเช่นนี้ย่อมแสดงว่า พวกเขาได้เป็นพยานที่เข้มแข็งเพื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าอย่างแน่นอน จึงทำให้พวกเขาแตกต่างและพิเศษในสายตาของผู้ที่ไม่เชื่อ.

กจ. 11:27 ก กจ.13:1; 15:32

กจ. 11:27 1ก ดู 1กธ.12:28 คำอธิบาย 3.

กจ. 11:28 ก กจ.21:10

กจ. 11:28 ข กจ.2:18; 8:29; 10:19; 21:4, 11

กจ. 11:28 ค มธ.24:7

กจ. 11:28 1 แปลตามตรงคือ ทุกแห่งที่มีคนอาศัยอยู่.

กจ. 11:28 ง กจ.18:2

กจ. 11:28 2ง เป็นซีซาร์แห่งจักรวรรดิโรมัน. ในปีที่สี่ที่พระองค์ขึ้นครองราชย์ คือประมาณปี ค.ศ.44 นั้นได้เกิดกันดารอาหารครั้งใหญ่ขึ้นในแผ่นดินยูดายและบริเวณที่ใกล้เคียงกัน.

กจ. 11:29 1 ถ้อยคำนี้ชี้แจงว่า เมื่อถึงเวลาที่ได้กล่าวถึงเรื่องนี้ ภาคปฏิบัติที่ผู้เชื่อถือว่าทุกอย่างเป็นของกลางที่ใช้ร่วมกันในช่วงวันเพ็นเทคอส (2:44-45; 4:32) ก็ได้กลายเป็นอดีตไปแล้ว ทั้งที่เวลาผ่านไปยังไม่ถึงสิบปี ก็คือก่อนที่เปาโลได้เริ่มต้นการปฏิบัติที่มุ่งไปยังชาวต่างชาตินั่นเอง (13:2-4). ถ้อยคำนี้ยังได้แสดงว่าคริสตจักรในสมัยแรกนั้นไม่มีวิธีในการมอบถวายสิ่งของฝ่ายวัตถุที่ถูกกำหนดเป็นกฎเกณฑ์ แต่มาจากการที่ผู้เชื่อแต่ละคนได้มอบให้โดยสมัครใจด้วยตนเอง.

กจ. 11:29 ก กจ.24:17; รม.15:26; 1กธ.16:1

กจ. 11:29 ข กจ.12:25

กจ. 11:29 2ข แปลตามตรงคือ ปรนนิบัติ. ในภาษากรีกมีรากศัพท์คำเดียวกันกับคำว่า "การปรนนิบัติ" ใน มธ.4:11.

กจ. 11:29 ค กจ.11:1

กจ. 11:29 3 ภาษากรีกหมายถึง ดำเนินไปได้ดี หรือดำเนินไปได้อย่างราบรื่น ดังนั้นจึงหมายถึง ความรุ่งเรืองราบรื่น, ความเจริญในด้านอาชีพการงานหรือด้านอื่นๆ. ความเจริญรุ่งเรืองนั้นเป็นสิ่งที่พระเจ้าประทานให้ ผลลัพธ์ที่ได้ก็คือการมีอย่างเหลือล้นอย่างมั่งคั่งสมบูรณ์.

กจ. 11:30 ก กจ.13:1

กจ. 11:30 1 บัดนี้เซาโลได้ถูกนำเข้าสู่การปรนนิบัติในท่ามกลางคริสตจักรทั้งหลายแล้วโดยบาระนาบา.

กจ. 11:30 ข กจ.14:23; 15:2, 4, 6; 20:17; 21:18; 1ตธ.5:17, 19; ตต.1:5; ยก.5:14

กจ. 11:30 2ข นี่แสดงว่า ในสมัยแรกนั้น เหล่าผู้อาวุโสเป็นผู้ดูแลจัดการทรัพย์สินของคริสตจักร (1ตธ.3:3 คำอธิบาย 5).