โยฮัน บทที่ 5

ยฮ. 5:2 ก นฮย.3:1

ยฮ. 5:2 1ก ศาสนาที่ให้ผู้คนถือรักษากฎบัญญัติก็คือคอกแกะ ประตูแกะเป็นเครื่องหมายเล็งถึงประตูของคอกแกะแห่งศาสนานี้เอง (10:1).

ยฮ. 5:2 2 เบเธ็ศดา หมายถึง บ้านแห่งความเมตตาเป็นเครื่องหมายเล็งว่า ผู้ถือรักษากฎบัญญัติเหล่านั้นต้องการพระเมตตาของพระเจ้า เพราะว่าเขาเหล่านั้นไร้สมรรถภาพ, อ่อนแอ, และน่าเวทนาดังที่ได้บรรยายใน รม.7:7-24.

ยฮ. 5:2 3 ศาลาเป็นเครื่องหมายเล็งถึงที่กำบังของศาสนาแห่งการถือรักษากฎบัญญัติ ก็เหมือนกับคอกแกะของศาสนานั่นเอง. หมายเลขห้าเป็นเครื่องหมายเล็งถึงความรับผิดชอบ.

ยฮ. 5:3 1 นี่เป็นเครื่องหมายเล็งว่า ภายใต้การกำบังของการถือรักษากฎบัญญัติ คือในคอกแกะของศาสนานั้นมีคนมากมายที่ตาบอดไม่สามารถมองเห็นได้, มีคนมากมายที่เป็นง่อยไม่สามารถเดินได้, และมีคนอีกมากมายที่ผอมแห้งขาดการหล่อเลี้ยงของชีวิต.

ยฮ. 5:3 2 สำเนาต้นฉบับบางเล่มไม่มีข้อ 3 และ 4.

ยฮ. 5:4 1 ทูตสวรรค์ในที่นี้เป็นเครื่องหมายเล็งถึงผู้ที่เป็นสื่อกลางในการประทานกฎบัญญัติ. กฎบัญญัติเหล่านี้ไม่สามารถประทานชีวิตให้แก่มนุษย์ได้ (ฆต.3:19, 21).

ยฮ. 5:4 2 การกวนน้ำในสระ เพื่อกระทำให้หายโรคนั้น เป็นเครื่องหมายเล็งถึงความคิดที่พยายามทำให้มนุษย์ครบสมบูรณ์ไร้ที่ติโดยการถือรักษากฎบัญญัติ.

ยฮ. 5:4 3 หรือ ฟื้นสภาพ, มีสุขภาพดี. ข้อ 6 ก็เช่นเดียวกัน.

ยฮ. 5:5 1 สำหรับคนที่เจ็บป่วยและอ่อนแอแล้ว แม้จะอยู่ในเทศกาลแห่งความสุข (ข้อ 1) แต่ก็ไม่มีความสุข และแม้จะอยู่ในวันซะบาโต (ข้อ 10) แต่ก็ไม่มีการพักสงบ.

ยฮ. 5:6 1 การอัศจรรย์นี้เป็นเครื่องหมายว่า เมื่อภาคปฏิบัติในการถือรักษากฎบัญญัติของศาสนายูดายเป็นสิ่งที่ไม่สามารถทำได้ เพราะความอ่อนแอของมนุษย์นั้น (รม.8:3) พระบุตรของพระเจ้าก็ได้เสด็จมาชุบคนตายให้กลับมีชีวิต (ข้อ 25). กฎบัญญัติไม่สามารถให้ชีวิตแก่มนุษย์ได้ (ฆต.3:21) แต่พระบุตรของพระเจ้าได้ทรงประทานชีวิตให้แก่คนตาย (ข้อ 21). "เมื่อเราทั้งหลายยังอ่อน กำลังอยู่นั้น" (รม.5:6) พระองค์ก็เสด็จมาชุบชีวิตของเรา.

ยฮ. 5:7 1 หรือ องค์พระผู้เป็นเจ้า.

ยฮ. 5:7 2 ศาสนาที่ให้มนุษย์ถือรักษากฎบัญญัตินั้นถึงแม้จะมีวิธีการรักษาโรค แต่ก็ไม่เป็นประโยชน์อะไรต่อผู้ที่อ่อนแอและไร้สมรรถภาพ เพราะเขาไม่มีกำลังที่จะปฏิบัติตามข้อเรียกร้องแห่งกฎบัญญัติได้. การถือรักษากฎบัญญัติของศาสนานั้นต้องพึ่งความพยายาม, การประพฤติ, และการตกแต่งของมนุษย์. แต่ในเมื่อมนุษย์อ่อนแอ การถือรักษากฎบัญญัติแห่งศาสนาจึงกลายเป็นสิ่งที่ใช้การอะไรไม่ได้. ในศาสนามีสิ่งที่ดีอยู่มากมายเช่นเมืองบริสุทธิ์, พระวิหารอันบริสุทธิ์, เทศกาล, วันซะบาโต, ทูตสวรรค์, โมเซ, และพระคัมภีร์ แต่สิ่งดีเหล่านี้ไม่อาจช่วยเหลือมนุษย์ที่อ่อนแอและไร้สมรรถภาพได้แม้แต่น้อย. ในสายพระเนตรขององค์พระผู้เป็นเจ้าเขาเป็นคนตาย (ข้อ 25) ซึ่งไม่เพียงต้องรับการรักษาเท่านั้น แต่ยังต้องถูกชุบให้มีชีวิตอีกด้วย. องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงทำให้ มนุษย์กลับมีชีวิตขึ้นมาโดยปราศจากข้อเรียกร้องใดๆ. เมื่อมนุษย์ที่อ่อนแอได้ยินพระสุรเสียงขององค์พระผู้เป็นเจ้าก็ถูกชุบให้มีชีวิตขึ้นมาทันที (ข้อ 25).

ยฮ. 5:8 ก มธ.9:6; มก.2:11; ลก.5:24

ยฮ. 5:8 1 หมายถึงฟูกหรือเบาะรอง. ข้อ 9, 10, 11, 12 ก็เช่นเดียวกัน.

ยฮ. 5:9 1 นี่คือการผ่านพ้นความตายเข้าสู่ชีวิต และมีชีวิตเป็นอยู่ตามข้อ 24-25. นี่ก็คือการเปลี่ยนความตายให้เป็นชีวิตตามหลักการที่ได้ตั้งไว้ในบทที่ 2 นั่นเอง.

ยฮ. 5:9 2 เมื่อก่อนที่นอนนี้เคยรองรับมนุษย์ที่อ่อนแอไร้สมรรถภาพไว้ บัดนี้มนุษย์ที่ถูกชุบให้กลับมีชีวิตได้ยกที่นอนไป.

ยฮ. 5:9 ก ยฮ.9:14

ยฮ. 5:10 ก มก.2:27

ยฮ. 5:10 ข นฮย.13:19; ยรม.17:21; ยฮ.9:16

ยฮ. 5:10 1ข การที่ชีวิตได้ชุบชีพของมนุษย์นั้นได้ละเมิดพิธีการทางศาสนา. เมื่อศาสนาถูกละเมิดโดยชีวิต จึงได้ตั้งต้นเป็นปฏิปักษ์กับชีวิตตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา (ข้อ 16, 18).
วันซะบาโตนั้นตั้งไว้สำหรับมนุษย์ (มก.2:27) จึงควรจะเป็นการพักสงบของมนุษย์. การถือรักษากฎบัญญัติแห่งศาสนาไม่สามารถนำการพักสงบมาสู่ชายที่ป่วยมาสามสิบแปดปีนั้นเลย แต่การชุบให้เป็นขึ้นของชีวิตนั้นสามารถทำได้ แต่ผู้ที่เคร่งในศาสนาเหล่านั้นกลับสนใจแต่การถือรักษาพิธีการของวันซะบาโตเท่านั้น ไม่ห่วงใยถึงการพักสงบของผู้ป่วยเลย.

ยฮ. 5:14 ก ยฮ.8:11

ยฮ. 5:14 1ก สิ่งนี้ได้ระบุว่า โรคที่ชายคนนั้นเป็นมาแต่ก่อนนั้นก็สืบเนื่องมาจากความบาปของเขา.

ยฮ. 5:16 1 สำเนาต้นฉบับบางเล่มไม่มีข้อความที่ว่า "และหาทางฆ่าพระองค์เสีย."

ยฮ. 5:16 ก ยฮ.5:18; 7:1

ยฮ. 5:17 1 การงานแห่งการเนรมิตสร้างของพระเจ้าได้สำเร็จไปแล้ว (ยนซ.2:1-3) แต่พระบิดากับพระบุตรยังคงทำงานเพื่อการช่วยไถ่และการก่อสร้างอยู่อย่างต่อเนื่อง.

ยฮ. 5:18 1 ในด้านหนึ่งผู้ที่เคร่งศาสนาเหล่านั้นถือรักษาวันซะบาโต แต่ในอีกด้านหนึ่งก็พยายามหาทางจะฆ่าพระเยซู. แล้วพวกเขาจะพักสงบได้อย่างไร? เพราะทัศนะแห่งศาสนาของพวกเขาจึงทำให้คิดไปว่าการที่เขาฆ่าคนที่ไม่ถือรักษาพิธีการแห่งศาสนาของเขานั้นเป็นการปรนนิบัติพระเจ้า (16:2). นี่คือการที่ซาตานได้วางยาพิษแก่ผู้คนโดยใช้ศาสนาทำให้ผู้คนเข่นฆ่ากัน เหมือนกับที่มันได้วางยาพิษแก่ผู้คนด้วยความบาปนั่นเอง.

ยฮ. 5:18 ก ยฮ.16:2

ยฮ. 5:18 2 แท้จริงแล้ว พระบุตรกับพระบิดาทรงเป็นหนึ่ง (10:30).

ยฮ. 5:18 ข ฟป.2:6; ยฮ.10:30, 33; 19:7; 1:1; 20:28; 1ยฮ.5:20; รม.9:5

ยฮ. 5:19 ก ยฮ.5:30; 8:28

ยฮ. 5:19 1 แปลตามตรงคือ พระองค์ผู้นั้น.

ยฮ. 5:20 ก ยฮ.3:35

ยฮ. 5:20 ข ยฮ.14:12

ยฮ. 5:21 ก รม.4:17; 8:11

ยฮ. 5:22 ก ยฮ.5:27; กจ.10:42; 17:31; รม.2:16; 2ตธ.4:1

ยฮ. 5:24 ก ยฮ.12:44

ยฮ. 5:24 1 ดู 3:15 คำอธิบาย 1.

ยฮ. 5:24 2 หรือ การปรับโทษ.

ยฮ. 5:24 ข 1ยฮ.3:14

ยฮ. 5:24 3 ต้นกำเนิดของความตายคือ ต้นไม้แห่งความรู้ ส่วนต้นกำเนิดของชีวิตคือต้นไม้แห่งชีวิต (เทียบ ยนซ.2:9, 17). ดังนั้นการผ่านพ้นความตายเข้าสู่ชีวิตนั้นเป็นการเปลี่ยนต้นกำเนิดของการดำเนินชีวิตนั่นเอง.

ยฮ. 5:25 ก อฟ.2:1, 5; กซ.2:13

ยฮ. 5:25 1ก มิได้หมายถึงผู้ที่ตายทางกายภาพ แต่หมายถึงผู้ที่ตายทางวิญญาณ ซึ่งสอดคล้องกับ อฟ.2:1, 5 และ กซ.2:13. ฉะนั้นคำว่า "มีชีวิต" ในข้อนี้ก็ต้องหมายถึงการมีชีวิตเป็นขึ้นมาในวิญญาณ ไม่ใช่การเป็นขึ้นของร่างกายแห่งเนื้อหนังที่ได้กล่าวไว้ในข้อ 28-29.

ยฮ. 5:26 ก ยฮ.1:4

ยฮ. 5:27 ก ยฮ.5:22; กจ.10:42; 17:31; รม.2:16; 2ตธ.4:1

ยฮ. 5:27 1 องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเป็นพระบุตรของพระเจ้า (ข้อ 25) ดังนั้นพระองค์จึงทรงประทานชีวิตให้มนุษย์ได้ (ข้อ 21). พระองค์ก็ทรงเป็นบุตรมนุษย์ด้วย ดังนั้นจึงทรงปฏิบัติการพิพากษาได้.

ยฮ. 5:28 1 มีนัยถึงผู้ที่ร่างกายได้ตายและถูกฝังอยู่ในอุโมงค์ฝังศพ. ดังนั้นการที่พวกเขาออกมาจากอุโมงค์ฝังศพในข้อ 29 ก็คือการเป็นขึ้นของร่างกายนั่นเอง.

ยฮ. 5:28 ก เทียบ 1กธ.15:52

ยฮ. 5:29 ก ดนอ.12:2; กจ.24:15

ยฮ. 5:29 ข วว.20:4, 6; 1กธ.15:23, 52; 1ธซ.4:16

ยฮ. 5:29 1ข นี่คือการเป็นขึ้นของผู้เชื่อ ที่ได้รับความรอดซึ่งจะเกิดขึ้นก่อนอาณาจักรพันปี (วว.20:4, 6; 1กธ.15:23, 52; 1ธซ.4:16). เมื่อพระเยซูเสด็จกลับมา ผู้เชื่อที่ตายแล้วจะเป็นขึ้นมารับสุขชีวิตนิรันดร์. ดังนั้นการเป็นขึ้นนี้จึงเรียกว่าการเป็นขึ้นแห่งชีวิต.

ยฮ. 5:29 2 ดู 3:20 คำอธิบาย 1.

ยฮ. 5:29 ค วว.20:5, 11-15

ยฮ. 5:29 3ค นี่คือการเป็นขึ้นของผู้ที่ไม่เชื่อที่ต้องพินาศซึ่งจะเกิดขึ้นภายหลังอาณาจักรพันปี (วว.20:5, 12). บรรดาผู้ที่ไม่เชื่อซึ่งตายไปแล้วทั้งหมดจะต้องเป็นขึ้นมาภายหลังหนึ่งพันปีนี้ เพื่อจะรับการพิพากษาที่หน้าพระที่นั่งใหญ่สีขาว (วว.20:11-15). ดังนั้นการเป็นขึ้นนี้จึงเรียกว่าการเป็นขึ้นแห่งการพิพากษา.
ในข้อ 24-26 ของบทนี้ได้กล่าวถึงการชุบวิญญาณให้มีชีวิต. ส่วนข้อ 28-29 นั้นกล่าวถึงการเป็นขึ้นของทั่วทั้งตัว (รวมทั้งร่างกาย).

ยฮ. 5:29 4 หรือ การปรับโทษ.

ยฮ. 5:30 ก ยฮ.5:19

ยฮ. 5:30 ข ยฮ.8:16

ยฮ. 5:30 ค ยฮ.4:34; 6:38

ยฮ. 5:31 ก ยฮ.8:14

ยฮ. 5:33 ก ยฮ.1:7

ยฮ. 5:33 1 ในภาษากรีก เป็นคำเดียวกันกับคำว่า "ความเที่ยงแท้" ใน 1:14, 17. ข้อที่แล้วกล่าวว่า "โยฮันได้เป็นพยานถึงพระคริสต์" ส่วนข้อนี้กล่าวว่า "โยฮันก็ได้เป็นพยานถึงหลักความจริง." นี่เป็นข้อพิสูจน์ว่าหลักความจริงในที่นี้ก็คือพระคริสต์ (14:6). ถ้าพิจารณาตามการเปิดเผยทั้งหมดในกิตติคุณเล่มนี้แล้ว หลักความจริงในที่นี้คือความเที่ยงแท้อันศักดิ์สิทธิ์ที่ได้ปรากฏเป็นรูปธรรม, ได้เปิดเผย, และได้สำแดงอยู่ในพระคริสต์ผู้เป็นพระบุตรของพระเจ้านั่นเอง. ดู 1ยฮ.1:6 คำอธิบาย 6

ยฮ. 5:36 ก ยฮ.10:25, 38; 14:11; 15:24

ยฮ. 5:36 ข ยฮ.3:17

ยฮ. 5:36 1ข ดู 1:6 คำอธิบาย 1. ข้อ 38 ก็เช่นกัน.

ยฮ. 5:37 ก ยฮ.8:18

ยฮ. 5:37 1 บ่งชี้ถึงคำพยานของพระบิดาที่เป็นพยานถึงองค์พระผู้เป็นเจ้าในขณะที่พระองค์ทรงรับบัพติศมา (มธ.3:17). ในเวลานั้นชาวยูดายจึงได้ยินพระสุรเสียงของพระบิดาและได้เห็นรูปร่างของพระวิญญาณบริสุทธิ์ (ลก.3:22) ถึงแม้ว่าก่อนหน้านั้น เขาทั้งหลายไม่เคยได้ยินพระสุรเสียงของพระองค์และไม่เคยได้เห็นรูปร่างของพระองค์เลย.

ยฮ. 5:39 1 วลีที่ว่า "ค้นดูในพระคัมภีร์" อาจแยกกันกับวลีที่ว่า "มาหาเรา" (ข้อ 40). นักศาสนาชาวยูดายค้นดูในพระคัมภีร์ แต่ไม่ยอมมาหาพระองค์. ทั้งสองอย่างควรจะดำเนินไปด้วยกัน ในเมื่อพระคัมภีร์เป็นพยานถึงองค์พระผู้เป็นเจ้า จึงไม่ควรที่จะแยกจากองค์พระผู้เป็นเจ้า. เราทั้งหลายอาจติดต่อกับพระคัมภีร์ แต่ไม่ได้ติดต่อกับองค์พระผู้เป็นเจ้าก็เป็นได้. มีเพียงองค์พระผู้เป็นเจ้าเท่านั้นที่สามารถประทานชีวิตให้มนุษย์ได้.

ยฮ. 5:40 1 ดูข้อ 39 คำอธิบาย 1.

ยฮ. 5:43 ก ยฮ.10:25

ยฮ. 5:43 1ก การที่พระบุตรอยู่ในพระนามของพระบิดาก็เท่ากับการที่พระบุตรทรงเป็นพระบิดา ฉะนั้นพระองค์จึงถูกเรียกว่า "พระบิดา" (ยซย.9:6). สิ่งนี้พิสูจน์ว่า พระบุตรกับพระบิดาทรงเป็นหนึ่ง (10:30). ดู 14:26 คำอธิบาย 2.

ยฮ. 5:46 ก พบญ.18:15, 18-19; ลก.24:27

ยฮ. 5:47 ก ลก.16:29, 31