โยฮัน บทที่ 4

ยฮ. 4:1 ก ยฮ.3:22, 26

ยฮ. 4:3 ก ยฮ.3:22

ยฮ. 4:3 ข ยฮ.2:11

ยฮ. 4:5 ก ยนซ.33: 18-19; 48:22; ยฮซ.24:32

ยฮ. 4:6 1 แปลตามตรงคือ ต้นน้ำ. ในภาษากรีกเป็นคำเดียวกับในข้อ 14.

ยฮ. 4:6 2 แปลตามตรงคือ ชั่วโมงที่หก.

ยฮ. 4:9 ก มธ.10:5; ยฮ.8:48; ลก.9:52-53

ยฮ. 4:9 1 ซะมาเรีย เป็นดินแดนที่สำคัญทางตอนเหนือของประเทศอิสราเอล และเป็นที่ตั้งของเมืองหลวง (1พกษ.16:24, 29). ประมาณ 700 ปีก่อนคริสต์ศักราช พวกอัสซีเรียได้ยึดครองดินแดนนี้ และนำผู้คนจากบาบิโลนและพวกต่างชาติเข้ามายังเมืองต่างๆ ในดินแดนนี้ (2พกษ.17:6, 24). ตั้งแต่นั้นมาผู้คนในดินแดนนี้จึงมีสายเลือดผสมระหว่างชาวยูดายกับพวกที่นับถือศาสนาของชาว ต่างชาติ. หลักฐานทางประวัติศาสตร์ได้บอกแก่เราว่า พวกเขามีเบญจบรรณ (คัมภีร์ทั้งห้าเล่มของโมเซ) และได้นมัสการพระเจ้าตามข้อความในพระคัมภีร์ส่วนนี้ของพันธสัญญาเดิม. แต่ชาวยูดายไม่เคยยอมรับว่าเขาเหล่านี้เป็นชาติยูดายเลย.

ยฮ. 4:10 ก รม.6:23

ยฮ. 4:10 ข ยฮ.7:37-39; วว.21:6; 22:1, 17

ยฮ. 4:13 1 เป็นเครื่องหมายเล็งถึง การรับสุขสิ่งของฝ่ายวัตถุและความอภิรมย์ที่ได้รับจากความบันเทิงฝ่ายโลก. สิ่งเหล่านี้ไม่สามารถดับความกระหายที่อยู่ลึกลงไปในมนุษย์ได้. ไม่ว่ามนุษย์ได้ดื่ม "น้ำ" ฝ่ายวัตถุและฝ่ายโลกนี้ไปมากเท่าใด เขาจะยังคงกระหายอีก. เมื่อเขาดื่ม "น้ำ" นี้ยิ่งมาก ความกระหายของเขาก็จะยิ่งเพิ่มมากขึ้นด้วย.

ยฮ. 4:14 ก อซด.17:6; อฤธ.20:8; บพส.36:8; ยฮ.7:37; 1กธ.10:4; 12:13; วว.21:6; 22:17

ยฮ. 4:14 ข ยฮ.6:35

ยฮ. 4:14 ค ยฮ.6:27; 3:16; 5:24

ยฮ. 4:14 1ค ดู 3:15 คำอธิบาย 1.

ยฮ. 4:15 ก ยฮ.6:34

ยฮ. 4:16 1 ถ้อยคำนี้ต้องการสัมผัสมโนธรรมของเธอโดยอ้างถึงประวัติที่ไร้ศีลธรรมของเธอ เพื่อเธอจะได้กลับใจจากความประพฤติแห่งบาปของเธอ.

ยฮ. 4:18 1 ผู้หญิงคนนี้ได้ลิ้มลองสามีคนแรก ได้ดื่ม "น้ำ" นั้นแล้วก็ไม่อิ่มหนำ. จากนั้นก็ลิ้มลองสามีคนที่สอง, สาม, สี่, และห้า. แต่เพราะไม่มีสักคนเดียวที่จะทำให้เธออิ่มหนำได้ เธอจึงได้ลิ้มลองอีกคนหนึ่ง. การที่เธอเปลี่ยนสามีอยู่เรื่อยๆ เช่นนี้ก็เป็นข้อพิสูจน์ที่ดีว่า ไม่ว่าเธอได้ดื่ม "น้ำ" นี้ไปแล้วมากเท่าใดเธอก็ยังคงกระหายอยู่. ถ้อยคำขององค์พระผู้เป็นเจ้าที่ว่า "ทุกคนที่ดื่มน้ำนี้จะ กระหายอีก." ช่างเป็นความจริงยิ่งนัก!

ยฮ. 4:20 ก ยนซ.33:18-20

ยฮ. 4:20 1ก ปัญหาของผู้หญิงคนนี้เป็นเรื่องของความถูกหรือผิดเหมือนกับใน 8:3-5; 9:2-3 ซึ่งเป็นของฝ่ายต้นไม้แห่งความรู้ แต่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงให้เธอหันสู่วิญญาณ (ข้อ 21-24) ซึ่งเป็นของฝ่ายต้นไม้แห่งชีวิต (เทียบ ยนซ.2:9, 17).

ยฮ. 4:20 ข พบญ.11:29-30; 27:12; ยฮซ.8:33

ยฮ. 4:20 ค พบญ.12:5, 11, 14, 18, 21, 26; 16:2, 6, 7, 11, 15, 16

ยฮ. 4:21 ก ยฮ.4:23

ยฮ. 4:22 ก 2พกษ.17:33, 41

ยฮ. 4:23 ก ยฮ.5:25; 4:21

ยฮ. 4:23 ข เทียบ ฟป.3:3

ยฮ. 4:24 1 คำว่า "พระเจ้า" ในที่นี้ชี้ถึงพระเจ้าตรีเอกภาพทั้งองค์คือ พระบิดา, พระบุตร, และพระวิญญาณ.

ยฮ. 4:24 2 ชี้ถึงลักษณะเนื้อแท้ของพระเจ้าตรีเอกภาพทั้งองค์ ไม่ได้ชี้ถึงพระวิญญาณองค์พระผู้เป็นเจ้าเท่านั้น. การที่จะนมัสการพระเจ้าผู้ทรงเป็นพระวิญญาณ เราจำต้องนมัสการด้วยวิญญาณของเราซึ่งมีลักษณะธาตุแท้เหมือนกับพระองค์.

ยฮ. 4:24 3 ถ้อยคำนี้เป็นการชี้แนะหญิงชาวซะมาเรียว่า เธอต้องใช้วิญญาณของเธอมาติดต่อพระเจ้าผู้ทรงเป็นพระวิญญาณ. การติดต่อกับพระเจ้าผู้เป็นพระวิญญาณด้วยวิญญาณของเราก็คือ การดื่มน้ำที่มีชีวิต และการดื่มน้ำที่มีชีวิตนี้เองจึงจะเป็นการนมัสการพระเจ้าที่แท้จริง.

ยฮ. 4:24 ก รม.1:9

ยฮ. 4:24 4 วิญญาณนี้คือวิญญาณมนุษย์ของเรา. ในด้านแบบเล็งนั้น เราควรจะนมัสการพระเจ้า (1) ในที่ ซึ่งพระเจ้าทรงเลือกไว้ให้เป็นที่ประทับของพระองค์ (พบญ.12:5, 11, 13-14, 18); และ (2) ด้วยเครื่องบูชาต่างๆ (ลวต.1-6). สถานที่ซึ่งพระเจ้าทรงเลือกสรรนั้นเป็นแบบเล็งถึงวิญญาณของมนุษย์ ซึ่งเป็นที่ประทับของพระเจ้าในวันนี้ (อฟ.2:22). เครื่องบูชาเล็งถึงพระคริสต์ พระองค์ทรง เป็นการสำเร็จเป็นจริงและความเที่ยงแท้ของเครื่องบูชาทั้งปวงที่พลไพร่ใช้นมัสการพระเจ้า. ดังนั้นเมื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ชี้แนะผู้หญิงนั้นให้นมัสการพระเจ้าผู้เป็นพระวิญญาณในวิญญาณและความสัตย์จริงนั้น พระองค์หมายความว่า เธอควรติด ต่อพระเจ้าผู้เป็นพระวิญญาณในวิญญาณของเธอแทนสถานที่ซึ่งได้กำหนดไว้โดยเฉพาะ และควรติดต่อโดยอาศัยพระคริสต์แทนที่การติดต่อด้วยเครื่องบูชา. เพราะพระคริสต์ผู้เป็นความเที่ยงแท้ที่ทำให้เกิดคุณธรรมแห่งความสัตย์จริงในมนุษย์นี้ได้มาแล้ว (ข้อ 25-26) เงาและแบบเล็งทั้งปวงจึงได้สิ้นสุดลง.

ยฮ. 4:24 5 ถ้าพิจารณาดูเนื้อความในบทนี้ และการเปิดเผยทั้งหมดของกิตติคุณโยฮันแล้ว ความสัตย์จริง ในที่นี้ชี้ถึง ความเที่ยงแท้อันศักดิ์สิทธิ์ซึ่งได้กลายมาเป็นความจริงแท้และความจริงใจของมนุษย์ (ซึ่งตรงข้ามกับความหน้าซื่อใจคดของผู้นมัสการชาวซะมาเรียที่ไร้ศีลธรรม—ข้อ 16-18) เพื่อการนมัสการพระเจ้าที่แท้จริง. ความเที่ยงแท้อันศักดิ์สิทธิ์คือพระคริสต์ (ผู้เป็นความเที่ยงแท้—14:6) ผู้เป็นความเที่ยงแท้ของเครื่องบูชาทั้งสิ้นที่ใช้นมัสการพระเจ้าในพันธสัญญาเดิม (1:29; 3:14) และเป็นน้ำพุของน้ำที่มีชีวิตคือ พระวิญญาณผู้ประทานชีวิต (ข้อ 7-15) ที่ผู้เชื่อได้ดื่มด่ำและรับสุขเพื่อเป็นความเที่ยงแท้อยู่ภายในของเขา และในที่สุดก็เป็นความจริงแท้และความจริงใจของเขาทั้งหลายเพื่อให้พวกเขาสามารถนมัสการพระเจ้าด้วยการนมัสการที่พระเจ้าแสวงหา. ดู 1ยฮ.1:6 คําอธิบาย 6; รม.3:7 คําอธิบาย 1; และ 15:8 คําอธิบาย 2.

ยฮ. 4:25 ก ยฮ.1:41; ลก.3:15; เทียบ พบญ.18:15, 18

ยฮ. 4:26 1 พระเยซูทรงชี้นำให้เธอเชื่อว่าพระองค์คือพระคริสต์ด้วยถ้อยคำนี้เอง เพื่อเธอจะได้รับชีวิตนิรันดร์ (20:31). และเธอก็เชื่อ (ข้อ 29).

ยฮ. 4:28 1 บรรดาผู้ที่ได้ดื่มน้ำที่มีชีวิตและได้รับความอิ่มหนำทุกคนก็จะทิ้งสิ่งที่เคยยึดครองเขามาก่อนและจะเป็นพยานถึงน้ำที่มีชีวิตนี้ด้วย. นี่ก็คือการเปลี่ยนความตายให้เป็นชีวิตตามหลักการที่ได้ตั้งไว้ในบทที่ 2 นั่นเอง.

ยฮ. 4:29 ก ยฮ.7:26, 31

ยฮ. 4:29 1ก คำนี้บ่งบอกว่า ผู้หญิงคนนี้เชื่อว่าพระเยซูคือพระคริสต์. โดยความเชื่อเช่นนี้เอง เธอจึงได้ต้อนรับน้ำที่มีชีวิต และจึงได้รับความอิ่มหนำแล้ว.

ยฮ. 4:32 1 คนบาปได้รับความอิ่มหนำ เนื่องจากได้ต้อนรับน้ำที่มีชีวิตของพระผู้ช่วย และพระผู้ช่วยก็ได้รับความอิ่มหนำเนื่องจากได้ปฏิบัติตามพระทัยของพระเจ้าที่ให้คนบาปได้รับความอิ่มหนำ. การปฏิบัติตามพระทัยของพระเจ้าเพื่อให้คนบาปได้รับความอิ่มหนำนี้ก็เป็นอาหารของพระผู้ช่วยนั่นเอง (ข้อ 34).

ยฮ. 4:34 ก ยฮ.5:30; 6:38

ยฮ. 4:34 ข ยฮ.5:36; 17:4

ยฮ. 4:35 ก ลก.10:2

ยฮ. 4:36 1 หรือ จนเข้าสู่.

ยฮ. 4:36 2 ดู 3:15 คำอธิบาย 1.

ยฮ. 4:38 1 วลีที่ว่า "คนอื่นได้ตรากตรำ" คงจะชี้ว่า เคยมีคนได้หว่านเมล็ดท่ามกลางชาวซะมาเรียแล้วด้วยเบญจบรรณของโมเซ (หนังสือห้าเล่มแรกในพันธสัญญาเดิม) ที่ชาวซะมาเรียมีอยู่แล้ว. บัดนี้องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงใช้สาวกของพระองค์ไปเก็บเกี่ยวสิ่งที่คนเหล่านั้นได้ตรากตรำหว่านไว้ก่อนนั้น. ถ้อยคำที่ว่า "ท่านได้รับสุขสิ่งที่พวกเขาได้ตรากตรำไว้" แปลตามตรงคือ พวกท่านได้เข้าสู่การตรากตรำของเขา.

ยฮ. 4:42 ก 1ยฮ.4:14; 1ตธ.4:10; ลก.2:11

ยฮ. 4:44 ก มธ.13:57

ยฮ. 4:44 1 การที่องค์พระผู้เป็นเจ้าเสด็จไปยังมณฑลฆาลิลายก็เพื่อหลีกเลี่ยงการได้รับชื่อเสียง เหมือนที่ทรงได้รับในกรุงเยรูซาเล็ม (2:23).

ยฮ. 4:46 ก ยฮ.2:1

ยฮ. 4:46 1ก ดู 2:1 คำอธิบาย 3.

ยฮ. 4:46 2 มณฑลฆาลิลาย อันเป็นสถานที่ซึ่งผู้คนดูถูกเหยียดหยาม (7:41, 52) เป็นเครื่องหมายเล็งถึงโลกที่ต่ำต้อยและต่ำช้า.

ยฮ. 4:46 ข ยฮ.2:9

ยฮ. 4:46 3 หรือ ขุนนาง. ข้อต่อๆ ไปก็เช่นเดียวกัน.

ยฮ. 4:48 ก 1กธ.1:22

ยฮ. 4:50 1 พระคำแห่งชีวิตที่ออกมาจากพระโอษฐ์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าได้ประทานชีวิตให้แก่คนใกล้ตาย.

ยฮ. 4:52 1 แปลตามตรงคือ ชั่วโมงที่เจ็ด.

ยฮ. 4:54 ก ยฮ.2:11

ยฮ. 4:54 1ก การอัศจรรย์ครั้งแรกที่ทรงกระทำในหมู่บ้านคานา (2:1-11) เป็นเครื่องหมายถึงการเปลี่ยนความตายให้เป็นชีวิต และได้ตั้งหลักการของชีวิต. การอัศจรรย์ครั้งที่สองในที่นี้เป็นการสืบเนื่องหรือการปรับใช้หลักการเปลี่ยนความตายให้เป็นชีวิต. ต้นกำเนิดของความตายคือต้นไม้แห่งความรู้ ส่วนต้นกำเนิดของชีวิตก็คือต้นไม้แห่งชีวิต (เทียบ ยนซ.2:9, 17).