โยฮัน บทที่ 19

ยฮ. 19:1 ก ข้อ 1-16: มธ.27:26ข-31; มก.15:15ข-20; ลก.23:25ข

ยฮ. 19:3 1 ดู มธ.27:29 คำอธิบาย 2.

ยฮ. 19:3 ก ยฮ.18:22; มธ.26:67; เทียบ มธ.5:39

ยฮ. 19:4 ก ยฮ.19:6; 18:38; ลก.23:4, 14, 22

ยฮ. 19:6 ก ยฮ.19:4

ยฮ. 19:7 ก ลวต.24:16; ยฮ.18:31

ยฮ. 19:7 ข ยฮ.5:18; 10:33

ยฮ. 19:9 1 ที่อยู่อาศัยอย่างเป็นทางการของข้าหลวง.

ยฮ. 19:11 ก รม.13:1

ยฮ. 19:13 1 เป็นภาษาอาราเมอิค (Aramaic) ที่มาจากภาษาเฮ็บรายหมายถึง ที่ซึ่งถูกยกให้สูงขึ้น. ในที่นี้จะต้องเป็นที่ยกระดับเหมือนกับเป็นแท่นที่ถูกยกสูงขึ้นและปูด้วยหินประดับ ตามที่ระบุได้จากชื่อในภาษากรีกที่ได้กล่าวไว้ในข้อนี้.

ยฮ. 19:14 1 ดู มธ.27:62 คำอธิบาย 1.

ยฮ. 19:14 2 แปลตามตรงคือ ชั่วโมงที่หก.

ยฮ. 19:16 1 การช่วยกันตัดสินอย่างอยุติธรรมนี้ก็ได้เปิดโปงความตาบอดของศาสนาและความมืดมนของการเมืองออกมา.

ยฮ. 19:16 ก ยซย.53:7ข

ยฮ. 19:17 ก ข้อ 17-37: มธ.27:32-56; มก.15:21-41; ลก.23:32-49

ยฮ. 19:18 ก ยซย.53:12, 9

ยฮ. 19:19 ก มธ.2:23

ยฮ. 19:19 ข มธ.2:2

ยฮ. 19:20 1 ภาษาเฮ็บรายเป็นตัวแทนแห่งศาสนาของชาวเฮ็บราย, ภาษาลาติน (ของโรมัน) เป็นตัวแทนของการเมืองโรมัน, และภาษากรีกเป็นตัวแทนของวัฒนธรรมกรีก. เมื่อทั้งสามนี้มารวมเข้าด้วยกันก็เป็นตัวแทนถึงโลกโดยรวมคือมนุษยชาติทั้งหมด. นี่เป็นเครื่องหมายเล็งถึงว่าพระเยซูผู้เป็นพระเมษโปดกของพระเจ้านั้นทรงถูกฆ่าโดยมนุษยชาติทั้งหมดและทรงถูกฆ่าเพื่อมนุษยชาติทั้งหมดด้วย.

ยฮ. 19:22 1 ปีลาตไม่ได้เขียนสิ่งนี้โดยตัวเขาเอง แต่เป็นมาจากอำนาจสิทธิ์ขาดของพระเจ้า.

ยฮ. 19:23 ก เทียบ มธ.5:40

ยฮ. 19:23 1ก ในขณะที่องค์พระผู้เป็นเจ้าถูกตรึงกางเขนนั้น สิทธิในการสวมเสื้อผ้า (ข้อ 23-24) และในการดื่มน้ำ (ข้อ 28-30) ของพระองค์ก็ถูกริดรอนไปพร้อมกับชีวิตของพระองค์.

ยฮ. 19:23 2 คล้ายเสื้อเชิ้ต แต่สวมอยู่ด้านใน.

ยฮ. 19:24 ก บพส.22:18

ยฮ. 19:24 1 นี่ก็ไม่ได้เป็นมาโดยพวกทหาร แต่เป็นมาจากอำนาจสิทธิ์ขาดของพระเจ้า

ยฮ. 19:25 1 ซะโลเม (มก.15:40) เป็นภรรยาเซเบดาย. เธอเป็นมารดาของยาโกโบและโยฮัน (มธ.27:56).

ยฮ. 19:25 ก มธ.27:61; ลก.8:2; ยฮ.20:1

ยฮ. 19:26 ก ยฮ.2:4

ยฮ. 19:26 1 ใน ลูกา 23:43 องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโจรคนหนึ่งในสองคนที่ได้ร่วมถูกตรึงกางเขนกับพระองค์ว่า "วันนี้เจ้าจะอยู่กับเราในสวนบรมสุขเกษม." ประโยคนั้นมีความเกี่ยวข้องกับความรอดเพราะกิตติคุณลูกาได้พิสูจน์ว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเป็นพระผู้ช่วยของคนบาป. ในข้อ 26-27 นี้องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสแก่มารดาของพระองค์ว่า "ดูเถิด บุตรชายของท่าน" และตรัสกับสาวกคนที่พระองค์ทรงรักว่า "ดูเถิด มารดาของท่าน." คำพูดเหล่านี้แสดงให้เห็นถึงการเข้าสนิทของชีวิต. เพราะกิตติคุณโยฮันเป็นพยานว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเป็นชีวิตที่แจกจ่ายเข้าสู่ภายในผู้เชื่อ. โดยชีวิตนี้เอง สาวกคนที่พระองค์ทรงรักจึงสามารถเป็นหนึ่งกับพระองค์ และได้กลายเป็นบุตรของมารดาของพระองค์ และมารดาของพระองค์ก็ได้กลายเป็นมารดาของสาวกคนที่พระองค์ทรงรักด้วย.

ยฮ. 19:27 1 ดูข้อ 26 คำอธิบาย 1.

ยฮ. 19:28 ก บพส.69:21

ยฮ. 19:28 ข เทียบ ลก.16:24; วว.21:8; 7:16

ยฮ. 19:28 1ข ความกระหายน้ำ เป็นรสชาติของความตาย (ลก.16:24; วว.21:8). พระเยซูได้ทรงลิ้มรสความตายเพื่อเราทั้งหลายบนกางเขนแล้ว (ฮร.2:9).

ยฮ. 19:30 1 ใน มธ.27:34 และ มก.15:23 นั้น ก่อนที่องค์พระผู้เป็นเจ้าจะถูกตรึงกางเขนก็มีคนส่งเหล้าองุ่นผสมกับดีและมดยอบให้พระองค์เพื่อเป็นยาชาแต่พระองค์ไม่ยอมดื่ม. แต่ในข้อนี้เมื่อพระองค์กำลังจะสิ้นพระชนม์อยู่บนไม้กางเขนนั้นก็มีคนส่งน้ำองุ่นเปรี้ยวให้พระองค์เป็นการเยาะเย้ยพระองค์ (ลก.23:36).

ยฮ. 19:30 2 ในขณะที่องค์พระผู้เป็นเจ้าตรึงอยู่บนกางเขนนั้น พระองค์ยังคงทำการอยู่. พระองค์ได้อาศัยการตรึงกางเขนมาสำเร็จการงานแห่งการตายที่ครอบคลุมสรรพสิ่ง โดยการตรึงกางเขนนี้ พระองค์ยังทรงสำเร็จการช่วยไถ่, สิ้นสุดสิ่งทรงสร้างเก่า, และได้ปลดปล่อยชีวิตแห่งการเป็นขึ้นของพระองค์ เพื่อก่อกำเนิดสิ่งทรงสร้างใหม่ ซึ่งเป็นการสำเร็จพระดำริของพระเจ้า. ในระหว่างขั้นตอนของการตาย พระองค์ก็ทรงพิสูจน์ให้ผู้ที่ต่อต้านและผู้ที่เชื่อพระองค์เห็นว่า พระองค์ทรงเป็นชีวิต โดยวิถีทางแห่งการประพฤติของพระองค์. สภาพการณ์อันน่าสะพรึงกลัวนั้นไม่อาจทำให้พระองค์เกรงกลัวเลยแม้แต่น้อย แต่กลับก่อให้เกิดการเปรียบเทียบซึ่งได้ยืนยันอย่างแน่นหนาว่าพระองค์ผู้เป็นชีวิตนั้นตรงข้ามกับความตาย และไม่ถูกกระทบกระเทือนจากความตายเลยแม้แต่น้อย. ดังนั้นการงานที่องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า "สำเร็จแล้ว" นั้น ได้ครอบคลุมถึงการสำเร็จการไถ่, การสิ้นสุดสิ่งทรงสร้างเก่า, การปลดปล่อยชีวิตแห่งการเป็นขึ้นของพระองค์, และการชี้แถลงว่า พระองค์ทรงเป็นชีวิตที่ความตายไม่อาจกระทบกระเทือนได้.

ยฮ. 19:31 ก พบญ. 21:23

ยฮ. 19:34 ก อซด.12:7; ฮร.9:14, 22; 1ปต. 1:18-19; กจ.20:28; รม.3:25; 1ยฮ.1:7; วว.1:5; 12:11; ซคย.13:1; 1ยฮ.5:6

ยฮ. 19:34 1ก มีสองสิ่งที่ไหลออกมาจากสีข้างที่ถูกแทงขององค์พระผู้เป็นเจ้า คือน้ำกับโลหิต. โลหิตนั้นมีเพื่อการไถ่และขจัดความบาป (1:29; ฮร.9:22) เพื่อซื้อคริสตจักร (กจ.20:28). ส่วนน้ำนั้นมีเพื่อแจกจ่ายชีวิตและขจัดความตาย (12:24; 3:14-15) สำหรับก่อกำเนิดคริสตจักร (อฟ.5:29-30). ในด้านลบการตายขององค์พระผู้เป็นเจ้าได้ขจัดไปซึ่งความบาปของเรา ส่วนในด้านบวกได้แจกจ่าย ชีวิตเข้าสู่ภายในเรา. ดังนั้นการตายขององค์พระผู้เป็นเจ้ามีสองด้าน คือด้านการไถ่และด้านการแจกจ่ายชีวิต. ด้านของการไถ่นั้นมีเพื่อด้านการแจกจ่ายชีวิต. บทบันทึกในกิตติคุณอีกสามเล่มนั้นได้บรรยายถึงด้านการไถ่แห่งการตายขององค์พระผู้เป็นเจ้าเท่านั้น แต่บทบันทึกของโยฮันนั้นไม่เพียงได้บรรยายถึงด้านการไถ่เท่านั้น แต่ยังบรรยายถึงด้านการแจกจ่ายชีวิตอีกด้วย. ใน มธ. 27:45, 51; มก.15:33, และ ลก.23:44-45 ได้มีความมืด ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความบาปปรากฏออกมาและม่านในพระวิหารซึ่งได้กั้นระหว่างมนุษย์กับพระเจ้านั้นได้ขาดจากกัน. สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นเครื่องหมายเล็งถึงด้านการไถ่แห่งการตายขององค์พระผู้เป็นเจ้า. ใน ลก.23:34 องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ตรัสบนกางเขนว่า "พระบิดาเจ้าข้า ขอโปรดยกโทษให้พวกเขา" และใน มธ.27:46 องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ตรัสไว้ว่า "พระเจ้าของข้าพเจ้าๆ เหตุไฉนพระองค์ทรงทอดทิ้งข้าพเจ้าเสีย?" (เพราะในขณะนั้นพระองค์ทรงแบกรับความบาปของเรา). ถ้อยคำเหล่านี้ก็ได้บรรยายถึงด้านการไถ่แห่งการตายของพระองค์เช่นกัน. แต่น้ำที่ไหลออกมาและกระดูกที่ไม่ได้ถูกทำให้หักซึ่งโยฮันได้กล่าวไว้ในข้อ 34, 36 นั้นเป็นเครื่องหมายเล็งถึงด้านการแจกจ่ายชีวิตแห่งการตายของพระองค์ (ดู ข้อ 26 คำอธิบาย 1). การตายแห่งการแจกจ่ายชีวิตนี้ได้ปลดปล่อยชีวิตอันศักดิ์สิทธิ์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าออกมาจากภายในพระองค์ เพื่อก่อกำเนิดคริสตจักร ซึ่งประกอบขึ้นจากบรรดาผู้เชื่อของพระองค์ที่ได้รับการแจกจ่ายชีวิตอันศักดิ์สิทธิ์ เข้าสู่ภายในเขา. การตายแห่งการแจกจ่ายชีวิตขององค์พระผู้เป็นเจ้านี้มีแบบเล็งโดยการนอนหลับของอาดาม ซึ่งได้ก่อกำเนิดเอวา (ยนซ.2:21-23) และยังมีเครื่องหมายโดยเมล็ดข้าวสาลีเม็ดหนึ่งซึ่งได้ตกลงในดินและตายเสียแล้วได้งอกขึ้นเกิดผลมาก (12:24) เพื่อทำเป็นขนมปังก้อนเดียว—พระกายของพระคริสต์ (1กธ.10:17). ดังนั้นการตายขององค์พระผู้เป็นเจ้าก็คือการตายแห่งการแพร่พันธุ์, การเพิ่มพูนของชีวิต, เป็นการตายแห่งการก่อกำเนิดและการขยายพันธุ์.
สีข้างที่ถูกแทงขององค์พระผู้เป็นเจ้านั้น มีแบบเล็งโดยสีข้างที่แยกออกของอาดามแล้วก่อกำเนิดเอวา (ยนซ.2:21-23). "โลหิต" นั้นมีเลือดของแกะปัศคา (อซด.12:7, 22; วว.12:11) เป็นแบบเล็ง. "น้ำ" นั้นมีแบบเล็งโดยน้ำที่ไหลออกมาจากศิลาที่ถูกตี (อซด.17:6; 1กธ.10:4). โลหิตนั้นได้ก่อรูปเป็นน้ำพุของการชำระบาป (ซคย.13:1) ส่วนน้ำได้กลายเป็นน้ำพุแห่งชีวิต (บพส.36:9; วว.21:6).

ยฮ. 19:34 ข อซด.17:6; 1กธ.10:4; ยฮ.4:10, 14; วว.22:1, 21:6; บพส.36:9; ยรม.2:13

ยฮ. 19:36 1 การที่สิ่งต่างๆ เหล่านี้ล้วนได้เกิดขึ้นอย่างอัศจรรย์และมีความหมายเช่นนี้ล้วนเป็นมาจากอำนาจสิทธิ์ขาดของพระเจ้าทั้งสิ้น. นี่ก็ยืนยันว่าการตายขององค์พระผู้เป็นเจ้านั้นไม่ได้เป็นเรื่องบังเอิญ แต่นี่เป็นสิ่งที่พระเจ้าได้ทรงวางโครงการไว้ตั้งแต่ก่อนทรงสร้างโลก (1ปต.1:19-20).

ยฮ. 19:36 2 พระคัมภีร์ได้กล่าวถึงกระดูกเป็นครั้งแรกใน ยนซ.2:21-23 นั่นก็คือการชักกระดูกซี่โครงซี่หนึ่งออกมาจากอาดามเพื่อก่อกำเนิดและก่อสร้างเอวาให้เป็นคู่ครองของอาดาม. เอวาเป็นแบบเล็งถึงคริสตจักรซึ่งได้ก่อกำเนิดและก่อสร้างขึ้นจากชีวิตแห่งการเป็นขึ้นของพระองค์ที่ได้ปลดปล่อยออกมา. ดังนั้นกระดูกจึงเป็นเครื่องหมายและเป็นสัญลักษณ์ของชีวิตแห่งการเป็นขึ้นของ องค์พระผู้เป็นเจ้า ซึ่งไม่มีสิ่งใดอาจทำลายได้. สีข้างขององค์พระผู้เป็นเจ้าถูกแทง แต่กระดูกของพระองค์ไม่หักเลยแม้แต่ซี่เดียว. นี่เป็นเครื่องหมายเล็งว่า ถึงแม้ชีวิตทางกายภาพของพระองค์จะสิ้นสุดลง แต่ชีวิตแห่งการเป็นขึ้นซึ่งก็คือชีวิตที่ศักดิ์สิทธิ์นั้นไม่มีสิ่งใดอาจทำร้ายหรือทำลายได้. นี่ก็คือชีวิตที่ใช้ก่อกำเนิดและก่อสร้างคริสตจักรและก็คือชีวิตนิรันดร์ที่เราได้รับโดยการเชื่อเข้าสู่ในพระองค์ (ยฮ.3:36).

ยฮ. 19:36 ก อซด. 12:46; อฤธ.9:12; บพส.34:20

ยฮ. 19:37 ก ซคย.12:10; วว.1:7

ยฮ. 19:37 ข ซคย.13:6

ยฮ. 19:38 ก ข้อ 38-42: มธ.27:57-61; มก.15:42-47; ลก.23:50-56

ยฮ. 19:38 1ก หลังจากที่องค์พระผู้เป็นเจ้าได้สำเร็จการตายแห่งการไถ่และการแจกจ่ายชีวิตแล้ว สถานการณ์แห่งการทนทุกข์ของพระองค์ก็เปลี่ยนไปเป็นสถานการณ์ที่สูงศักดิ์ในทันที. มีเศรษฐีคนหนึ่งชื่อโยเซฟ (มธ.27:57) และขุนนางในพวกยูดายคนหนึ่งชื่อนิโกเดโม (3:1) ได้มาจัดการฝังพระวรกายของพระองค์โดยนำมดยอบกับกฤษณามาพันพระวรกายของพระองค์ แล้วบรรจุในอุโมงค์ฝังศพใหม่ร่วมกับเศรษฐี (ยซย.53:9). ในเกียรติยศของสภาพมนุษย์ที่มีมาตรฐานสูงนี้เอง องค์พระผู้เป็นเจ้าก็ได้พักสงบในวันซะบาโต (ลก.23:55-56) เพื่อรอคอยเวลาที่จะเป็นขึ้นจากท่ามกลางคนตาย.

ยฮ. 19:39 ก ยฮ.3:1-2

ยฮ. 19:39 ข อซด.30:23; พพร.1:13; บพส.45:8; พพร.4:14

ยฮ. 19:39 ค อฤธ.24:6

ยฮ. 19:39 1 ดู 12:3 คำอธิบาย 1.

ยฮ. 19:41 ก ยซย.53:9