โยฮัน บทที่ 16

ยฮ. 16:1 ก มธ.11:6

ยฮ. 16:2 ก ยฮ.9:22, 34

ยฮ. 16:2 1 แปลตามตรงคือ แต่.

ยฮ. 16:2 ข กจ.26:10

ยฮ. 16:2 2ข กิตติคุณเล่มนี้เปิดเผยว่า ศาสนาเป็นศัตรูของชีวิต. ในกิตติคุณเล่มอื่นๆ ศาสนายูดายก็ต่อ ต้านและข่มเหงพระเยซู. ในหนังสือกิจการศาสนายูดายก็ยังคงต่อต้านและข่มเหงอัครทูตและสาวกต่อไปอีก (กจ.4:1-3; 5:17-18, 40; 6:11-14;7:57-59; 26:9-12). ในประวัติศาสตร์ต่อจากนั้นนิกายโรมันคาทอลิกก็ได้ข่มเหงผู้ที่ติดตามองค์พระผู้เป็นเจ้า. ไม่ว่าองค์กรใดของศาสนาก็ล้วนได้ข่มเหงผู้ที่แสวงหาองค์พระผู้เป็นเจ้าที่อยู่ในชีวิตทั้งนั้น. ศาสนาทั้งหมดนี้ล้วนคิดว่าการข่มเหงเช่นนี้ก็คือ การปรนนิบัติพระเจ้า.

ยฮ. 16:3 ก ยฮ.8:19, 55; 15:21

ยฮ. 16:4 ก ยฮ.14:29

ยฮ. 16:5 ก ยฮ.16:10, 17, 28; 7:33; 14:12, 28

ยฮ. 16:5 ข ยฮ.13:36; 14:5

ยฮ. 16:6 ก ยฮ.14:1, 27; 16:22

ยฮ. 16:6 ข ยฮ.16:20, 21, 22

ยฮ. 16:7 ก ยฮ.7:39

ยฮ. 16:7 ข ยฮ.20:17

ยฮ. 16:7 1ข การ "ไป" นี้ในที่สุดจะสำเร็จโดยการเสด็จสู่สวรรค์ใน 20:17.

ยฮ. 16:7 ค ยฮ.15:26

ยฮ. 16:8 1 ทำให้...รู้สึกติเตียนตัวเอง มีความหมายถึงการพูดให้จำนน, การปรับโทษ, และการทำให้มนุษย์ติเตียนตัวเอง.

ยฮ. 16:8 2 ความบาปถูกนำเข้ามาโดยอาดาม (รม.5:12), แต่ความชอบธรรมคือพระคริสต์ที่เป็นขึ้น (ข้อ 10; 1กธ.1:30), ส่วนการพิพากษามีไว้สำหรับซาตาน (ข้อ 11) ซึ่งเป็นผู้ริเริ่มและต้นกำเนิดของความบาป (8:44). เราอยู่ในอาดามและเกิดจากความบาป. หนทางหนึ่งเดียวที่จะได้รับการปลดปล่อยจากความบาปก็คือ เชื่อเข้าสู่ในพระคริสต์ผู้เป็นพระบุตรของพระเจ้า (ข้อ 9). ถ้าเราเชื่อเข้าสู่ในพระองค์ พระองค์ก็จะกลายเป็นความชอบธรรมของเรา แล้วเราก็จะได้รับการโปรดให้ชอบธรรมในพระองค์ (รม.3:24; 4:25). ถ้าเราไม่กลับใจเสียใหม่จากความบาปที่อยู่ในอาดามและเชื่อเข้าสู่ในพระคริสต์ผู้เป็นพระบุตรของพระเจ้า เราก็ต้องอยู่ในความบาป และต้องร่วมรับการพิพากษาไปกับซาตานตลอดชั่วนิจนิรันดร์ (มธ.25:41). สิ่งเหล่านี้ก็คือประเด็นสำคัญของกิตติคุณ. พระวิญญาณนั้นก็ใช้ประเด็นเหล่านี้มาทำให้มนุษย์โลกรู้สึกติเตียนตัวเอง.

ยฮ. 16:9 ก ยฮ.8:34

ยฮ. 16:9 ข ยฮ.8:24

ยฮ. 16:10 ก 1กธ.1:30; 2กธ.5:21; ฟป.3:9

ยฮ. 16:10 ข รม.4:25; 8:34

ยฮ. 16:11 ก ยฮ.12:31

ยฮ. 16:13 ก ยฮ.14:17; 15:26; 1ยฮ.5:6

ยฮ. 16:13 1 การงานของพระวิญญาณนั้นประการแรกคือทำให้มนุษย์โลกรู้สึกติเตียนตัวเอง. ประการที่สองคือเป็นพระวิญญาณแห่งความเที่ยงแท้ที่จะนำผู้เชื่อไปสู่ความเที่ยงแท้ทุกอย่าง ซึ่งก็คือการทำให้สิ่งที่ทรงเป็นและสิ่งที่ทรงมีทั้งหมดของพระบุตรกลายเป็นความเที่ยงแท้ต่อผู้เชื่อ. เพราะทุกสิ่งที่พระบิดาทรงเป็นและทรงมีล้วนได้แปรสภาพเป็นรูปธรรมอยู่ในพระบุตร (กซ.2:9) และทุกสิ่งที่พระบุตรทรงเป็นและทรงมีก็ถูกแจ้งให้เป็นความเที่ยงแท้แก่ผู้เชื่อผ่านทางพระวิญญาณนั้น (ข้อ 14-15). การแจ้งเช่นนี้ก็คือการให้พระบิดาได้รับสง่าราศีร่วมกับพระบุตร. ดังนั้นนี่ก็คือการที่พระเจ้าตรีเอกภาพกระทำเข้าสู่ภายในผู้เชื่อและผสมกลมกลืน กับผู้เชื่อนั่นเอง. ประการที่สาม พระวิญญาณนั้นได้แจ้งถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้น ซึ่งประเด็นที่สำคัญของสิ่งเหล่านี้ได้เปิดเผยอยู่ในวิวรณ์ (วว.1:1,19). การทำงานทั้งสามด้านของพระวิญญาณนั้นก็สอดคล้องกับบทประพันธ์ทั้งสามของโยฮันคือ หนังสือกิตติคุณ, หนังสือจดหมาย, และวิวรณ์.

ยฮ. 16:13 ข ยฮ.1:14, 17; 8:32; 14:6

ยฮ. 16:13 ค ยฮ.14:10

ยฮ. 16:13 ง วว.1:1, 19

ยฮ. 16:14 ก ยฮ.17:5

ยฮ. 16:15 ก ยฮ.17:10; กซ.2:9

ยฮ. 16:16 ก ยฮ.7:33

ยฮ. 16:16 ข ยฮ.20:20

ยฮ. 16:20 ก มก.16:10

ยฮ. 16:20 ข มธ.28:8; ลก.24:41

ยฮ. 16:21 1 การคลอดในที่นี้ก็คือการให้กำเนิดใน กจ.13:33. พระคริสต์ผู้ได้กลายเป็นเนื้อหนัง รวมทั้งบรรดาคนทั้งหลายที่เชื่อพระองค์ก็ได้ถูกกำเนิดเป็นบุตรของพระเจ้าในการเป็นขึ้นของพระองค์ (1ปต.1:3) พระองค์จึงได้กลายเป็นพระบุตรหัวปีของพระเจ้า และคนทั้งหลายที่เชื่อพระองค์ก็ได้กลายเป็นบุตรทั้งหลายของพระเจ้า เป็นพี่น้องของพระองค์เพื่อก่อรูปเป็นคริสตจักรของพระองค์ (รม.8:29; ยฮ.20:17 กับคำอธิบาย 2; ฮร.2:10-12) ซึ่งเป็นการแพร่พันธุ์ (12:24), การเพิ่มพูน (3:29-30), และเป็นพระกายของพระองค์ คือความบริบูรณ์และการสำแดงของพระองค์ (อฟ.1:23).

ยฮ. 16:21 ก กจ.13:33; รม.1:4; ฮร.1:5

ยฮ. 16:21 2ก ในคำเปรียบเทียบนี้ องค์พระผู้เป็นเจ้าได้แสดงให้เห็นว่า ในขณะนั้นเหล่าสาวกก็เหมือนกับผู้หญิงที่ต้องทนทุกข์เนื่องด้วยการคลอดบุตรส่วนพระองค์ก็คือบุตรชายที่คลอดออกมาในการเป็นขึ้นนั่นเอง (กจ.13:33; ฮร.1:5; รม.1:4).

ยฮ. 16:22 1 หลังจากที่องค์พระผู้เป็นเจ้าได้กำเนิดออกมาในการเป็นขึ้นแล้ว ก็เสด็จมาหาเหล่าสาวกในคืนวันนั้นเอง และสาวกก็ได้ชื่นชมยินดีเพราะการสถิตอยู่ขององค์พระผู้เป็นเจ้า (20:20).

ยฮ. 16:22 ก ยฮ.14:3

ยฮ. 16:22 ข ยฮ.20:20

ยฮ. 16:23 ก ยฮ:16:26; 14:20; 20:19

ยฮ. 16:23 1 หรือ ท่านทั้งหลายจะขอสิ่งใดจากพระบิดาพระองค์จะทรงประทานสิ่งนั้นให้แก่ท่านในนามของเรา.

ยฮ. 16:24 ก ยฮ.16:26; 14:13, 14; 15:16

ยฮ. 16:24 1ก ดู 15:16 คำอธิบาย 5. ข้อ 26 ก็เช่นกัน.

ยฮ. 16:24 ข ยฮ.15:11

ยฮ. 16:26 ก ยฮ.16:23

ยฮ. 16:26 ข ยฮ.16:24; 14:13, 14; 15:16

ยฮ. 16:27 ก ยฮ.16:28, 30; 8:42; 13:3; 17:8

ยฮ. 16:27 ข ยฮ.6:46; 7:29; 17:8; เทียบ ยฮ.15:26

ยฮ. 16:27 1ข ดู 1:14 คำอธิบาย 6.

ยฮ. 16:28 ก ยฮ.8:42

ยฮ. 16:28 1ก สำเนาต้นฉบับบางเล่มเป็น ออกมาจากพระบิดา. คำว่า "จาก" เป็นคำเดียวกับข้อ 27.

ยฮ. 16:28 ข ยฮ.16:5, 10, 17; 13:1, 3

ยฮ. 16:30 ก ยฮ.16:27

ยฮ. 16:30 1ก คำว่า "จาก" ที่สาวกใช้ในที่นี้ไม่มีนัยถึงคำว่า "ร่วมกับ" ซึ่งต่างกับคำที่องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ใช้ในข้อ 27.

ยฮ. 16:32 ก มธ.26:31; ซคย.13:7

ยฮ. 16:32 ข ยฮ.8:29

ยฮ. 16:32 ค ยฮ.8:16, 29

ยฮ. 16:32 1ค ดู 8:16 คำอธิบาย 1.

ยฮ. 16:33 ก ยฮ.14:27

ยฮ. 16:33 ข ยฮ.15:20

ยฮ. 16:33 1 แปลตามตรงคือ มีใจกล้า.

ยฮ. 16:33 ค 1ยฮ.5:4-5