โยฮัน บทที่ 12

ยฮ. 12:1 ก ลวต.23:5; อซด.12:3, 6

ยฮ. 12:1 ข ข้อ 1-8: มธ.26:6-13; มก.14:3-9

ยฮ. 12:1 1ข คำว่า "เบธาเนีย" แปลว่า บ้านแห่งความทุกข์ยาก. ณ จุดนี้องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงอยู่ภายนอกศาสนายูดาย. โดยอาศัยชีวิตแห่งการเป็นขึ้น พระองค์ก็ทรงได้มาซึ่งครอบครัวหนึ่งที่บ้านเบธาเนียที่สามารถให้พระองค์นั่งรับประทานอาหารเพื่อจะได้รับความสงบสุขและความอิ่มหนำ. บ้านแห่งงานเลี้ยงนี้เป็นภาพย่อของการดำเนินชีวิตคริสตจักร และได้บรรยายถึงสถานการณ์ของคริสตจักรคือ (1) ก่อกำเนิดจากชีวิตแห่งการเป็นขึ้น—ลาซะโร (11:43-44); (2) ได้ประกอบขึ้นด้วยคนบาปที่ได้รับการ—ชำระ—ซีโมนคนโรคเรื้อน (มก.14:3); (3) ทางด้านภายนอกนั้นมีความทุกข์ยาก—เบธาเนีย; (4) ทางด้านภายในนั้นได้ร่วมรับประทานอาหารในการสถิตอยู่ขององค์พระผู้เป็นเจ้า (ข้อ 2); (5) มีพี่น้องหญิงมากกว่าพี่น้องชาย (ข้อ 2-3); (6) แต่ละคนมีการใช้งานที่ต่างกัน: การปรนนิบัติ—มาธา, การเป็นพยาน—ลาซะโร, รักองค์พระผู้เป็นเจ้า—มาเรีย (ข้อ 2-3); (7) ถูกคนแปลกปลอมทำให้เป็นมลทิน—ยูดาอิศการิโอด (ข้อ 4); (8) ถูกศาสนาข่มเหง (ข้อ 10); (9) ได้ทดสอบและเปิดโปงผู้คน (ข้อ 6, 10); และ (10) นำเข้ามาซึ่งผู้เชื่อมากมาย (ข้อ 11).

ยฮ. 12:1 ค ยฮ.11:43-44

ยฮ. 12:2 ก ลก.10:38, 40

ยฮ. 12:3 ก ยฮ.11:2

ยฮ. 12:3 1 หน่วยของน้ำหนักในเวลานั้น มีค่าประมาณเศษหนึ่งส่วนสามกิโลกรัม.

ยฮ. 12:3 2 นี่คือเรือนของซีโมนคนโรคเรื้อน (มก.14:3).

ยฮ. 12:4 ก ยฮ.6:71; 13:21, 26

ยฮ. 12:5 1 ดู 6:7 คำอธิบาย 1.

ยฮ. 12:6 ก ยฮ.13:29

ยฮ. 12:7 1 พระเยซูเป็นการทดสอบของทุกคนที่อยู่รอบข้างพระองค์. พวกหัวหน้าปุโรหิตและพวกฟาริซายได้สมคบคิดกันเพื่อจะฆ่าพระองค์ (11:47, 53, 57), ซีโมนคนโรคเรื้อนได้จัดเตรียมบ้านของตนให้พระองค์ใช้ (มธ.26:6) มาธาได้ปรนนิบัติพระองค์ ลาซะโรได้เป็นพยานถึงพระองค์, มาเรียได้รักพระองค์ (2-3) ยูดาอิศการิโอดกำลังจะขายพระองค์ (ข้อ 4) และมีคนมากมายได้เชื่อเข้าสู่ในพระองค์ (ข้อ 11). องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเป็นศูนย์กลางแห่งแผนการบริหารของพระเจ้าและยังทรงเป็นเครื่องหมายที่พระเจ้าทรงตั้งไว้ (ลก.2:34). ทุกคนที่ได้ติดต่อกับพระองค์ก็ยากที่จะหลีกเลี่ยงจากการถูกทดสอบและถูกเปิดโปง.

ยฮ. 12:8 ก พบญ.15:11

ยฮ. 12:9 ก ยฮ.11:43; 12:1, 17

ยฮ. 12:11 ก ยฮ.11:45

ยฮ. 12:12 ก ข้อ 12-15: มธ.21:4-9; มก.11:7-10

ยฮ. 12:12 ข พบญ.16:16

ยฮ. 12:13 1 คำว่า "โฮซันนา" เป็นภาษาเฮ็บราย แปลว่าโปรดช่วยเราทั้งหลายให้รอด (บพส.118:25).

ยฮ. 12:13 ก บพส.118:26

ยฮ. 12:13 ข ยฮ.1:49

ยฮ. 12:15 ก ซคย.9:9

ยฮ. 12:16 ก ยฮ.7:39

ยฮ. 12:16 ข ยฮ.14:26

ยฮ. 12:20 ก กจ.8:27

ยฮ. 12:21 ก ยฮ.1:43-46

ยฮ. 12:23 ก ยฮ.13:31- 32

ยฮ. 12:23 ข ยฮ.2:4; 7:30; 13:1

ยฮ. 12:23 1ข การที่พระเยซูผู้เป็นบุตรมนุษย์จะได้รับสง่าราศีนั้นก็คือ การที่พระองค์ทรงเป็นขึ้น และก็เป็นการที่องค์ประกอบอันศักดิ์สิทธิ์หรือชีวิตอันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ถูกปลดปล่อยออกมาจากเปลือกกายแห่งสภาพมนุษย์ เพื่อก่อกำเนิดผู้เชื่อมากมายในการเป็นขึ้น (1ปต.1:3) ดังที่ได้กล่าวไว้ในบทที่ 12:24 เกี่ยวกับเมล็ดเม็ดหนึ่งเมื่อได้ตกลงในดินก็จะปลดปล่อยองค์ประกอบแห่งชีวิตออกมาจากนั้นก็จะจำเริญขึ้นจากแผ่นดินเกิดผลมากมาย นั่นก็คือเมล็ดมากมาย. ดู 17:1 คำอธิบาย 1.

ยฮ. 12:24 ก 1กธ.15:36

ยฮ. 12:24 1 ถ้าพิจารณาดูตามฝ่ายโลกแล้ว เวลานี้พระเยซูกำลังอยู่ในยุคทองของพระองค์. มีฝูงชนชาวยูดายเป็นอันมากได้ยกย่องเชิดชูพระองค์ และทำการต้อนรับอย่างเอิกเกริก เพราะเหตุการเป็นขึ้นจากตายของลาซะโร (ข้อ 12-19). แม้กระทั่งชาวกรีกยังเดินทางมาเพื่อจะเห็นพระองค์ (ข้อ 20-22). แต่พระองค์ยอมที่จะเป็นเหมือนเมล็ดข้าวเม็ดหนึ่งที่ตกลงในดินและตายเสีย เพื่อจะได้บังเกิดเมล็ดมากมายเพื่อคริสตจักรของพระองค์.

ยฮ. 12:24 ข เทียบ ยฮ.12:32

ยฮ. 12:24 2ข เมล็ดมากมายนี้เป็นการเพิ่มพูนของพระคริสต์ในการเป็นขึ้น. การเพิ่มพูนนี้ก็คือสง่าราศีที่พระคริสต์ได้เสด็จเข้าไปโดยการตายและเป็นขึ้นนั่นเอง (ลก.24:26). ตั้งแต่ 12:23 ถึงตอนท้ายของบทที่ 17 นั้นเป็นการบรรยายถึงความลับลึกของสง่าราศีนี้. เดิมทีพระคริสต์ทรงมีสง่าราศีร่วมกับพระเจ้า (17:5). การกลายเป็นเนื้อหนังของพระองค์ ทำให้สง่าราศีอันศักดิ์สิทธิ์ของพระเจ้าถูกซ่อนเร้นอยู่ในเนื้อหนังของพระองค์. โดยการตายกับการเป็นขึ้นของพระองค์ สง่าราศีของพระองค์ก็ได้ถูกปลดปล่อยออกมาก่อกำเนิดเมล็ดมากมายซึ่งได้กลายเป็นการเพิ่มพูน ซึ่งเป็นการสำแดงสง่าราศีของพระองค์. สิ่งที่กล่าวไว้ในข้อ 23, 28; 13:31-32; 14:13; 15:8; 16:14; และ 17:1, 4, 5, 10, 22, 24 ล้วนมีความเกี่ยวข้องกับสง่าราศีนี้. ในคำตรัสสุดท้ายของพระองค์ที่มีต่อเหล่า สาวกในบทที่ 14-16 นั้น มีการสำแดงแห่งกลุ่มชนที่เป็นรูปธรรมถึงสง่าราศีนี้อยู่สามประการคือบ้านของพระบิดา (คริสตจักร) ใน 14:2; กิ่งของต้นองุ่น (องค์ประกอบที่ก่อรูปเป็นพระกายของพระคริสต์) ในบทที่ 15:1-5; และมนุษย์แห่งกลุ่มชนที่ถือกำเนิดขึ้นมาใหม่ (คนใหม่) ในบทที่ 16:21. ทั้งสามสิ่งนี้ล้วนเล็งถึงคริสตจักร แสดงให้เห็นว่าคริสตจักรเป็นการเพิ่มพูนอันสง่าราศีที่ก่อ กำเนิดโดยพระคริสต์ผู้สง่าราศีโดยผ่านการตายกับการเป็นขึ้นของพระองค์. ในการเพิ่มพูนอันสง่าราศีนี้ พระคริสต์ผู้เป็นพระบุตรของพระเจ้าได้รับสง่าราศี ทำให้พระบิดาได้รับสง่าราศีในการได้รับสง่าราศีของพระคริสต์ด้วยนั่นก็คือได้รับการสำแดงอย่างบริบูรณ์โดยคริสตจักร (อฟ.3:19-21). การสำแดงนี้จะต้องถูกรักษาไว้ในความเป็นหนึ่งของพระเจ้าตรีเอกภาพ. ฉะนั้นในคำอธิษฐานอันเป็นการสรุปขององค์พระผู้เป็นเจ้าในบทที่ 17 พระองค์ได้ทูลขอเพื่อเรื่องนี้เป็นพิเศษ (17:20-23). การเพิ่มพูนอันสง่าราศีของพระคริสต์นี้เป็นจุดสูงสุดของข้อลับลึกที่ได้เปิดเผยไว้ในกิตติคุณโยฮันซึ่งจะสำเร็จสุดยอดเป็นกรุงเยรูซาเล็มใหม่ที่ โยฮันได้เขียนไว้ในหนังสือวิวรณ์. เมืองที่ทั้งบริสุทธิ์และใหม่นี้เป็นการสำเร็จรวบยอดแห่งการเพิ่มพูนของพระคริสต์ในทุกยุคทุกสมัย. สง่าราศีอันศักดิ์สิทธิ์ของพระคริสต์จะได้สำแดงอย่างสมบูรณ์ถึงที่สุดในเมืองนั้น. ในการได้รับสง่าราศีของพระบุตรนั้นพระบิดาก็ได้รับสง่าราศีที่นิรันดร์และไม่อาจเปรียบได้ ซึ่งจะกลายเป็นการสำแดงที่บริบูรณ์ของพระองค์ในโลกนิรันดร์. เช่นนี้ แผนการบริหารที่นิรันดร์ของพระองค์ ก็จะได้รับการสำเร็จตราบชั่วนิจกาล.

ยฮ. 12:25 ก มธ.10:39

ยฮ. 12:25 ข ยฮ.10:11, 15, 17, 18

ยฮ. 12:25 1ข ในภาษากรีกเป็นคำเดียวกับ ชีวิต ในบทที่ 10:11, 15, 17. องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้เป็นเมล็ดข้าวที่ตกลงในดิน ได้สูญเสียชีวิตฝ่ายจิตโดยการตายเพื่อพระองค์จะได้ปลดปล่อยชีวิตนิรันดร์ที่อยู่ในการเป็นขึ้นให้แก่เมล็ดมากมาย. เราทั้งหลายผู้เป็นเมล็ดมากมายนี้ก็จำต้องเสียชีวิตฝ่ายจิตโดยการตายด้วย จึงจะสามารถรับสุขชีวิตนิรันดร์อยู่ในการเป็นขึ้นได้. นี่ก็คือการติดตามพระองค์เพื่อ จะได้ปรนนิบัติพระองค์และร่วมดำเนินกับพระองค์บนหนทางสายนี้ ซึ่งเป็นหนทางแห่งการสูญเสียชีวิตฝ่ายจิต และการเป็นอยู่ในการเป็นขึ้นของพระองค์ดังที่ได้กล่าวไว้ในข้อ 26.

ยฮ. 12:25 ค ลก.14:26

ยฮ. 12:25 ข ยฮ.10:11, 15, 17, 18

ยฮ. 12:25 2 ดู 3:15 คำอธิบาย 1.

ยฮ. 12:27 ก มธ.26:38

ยฮ. 12:27 1ก ในฐานะที่ทรงเป็นมนุษย์ จิตของพระองค์จึงถูกรบกวนเพราะเหตุการทนทุกข์แห่งความตาย. ดังนั้นพระองค์จึงอธิษฐานว่า "พระบิดาเจ้าข้าช่วยข้าพเจ้าให้พ้นจากเวลานี้เถิด." แต่ในวิญญาณของพระองค์นั้นทรงทราบดีว่า เพราะเหตุที่ต้องถวายสง่าราศีแด่พระบิดาพระองค์จึงได้มาถึงเวลาเช่นนี้.

ยฮ. 12:27 ข เทียบ มธ.26:39

ยฮ. 12:27 2 สิ่งนี้ชี้ถึงการถวายสง่าราศีแด่พระนามของพระบิดาในข้อ 28 นั่นเอง.

ยฮ. 12:27 ค ยฮ.7:8; 13:1

ยฮ. 12:28 ก ยฮ.13:31, 32; 17:1

ยฮ. 12:28 1ก การถวายสง่าราศีแด่พระนามของพระบิดาก็คือ การทำให้องค์ประกอบอันศักดิ์สิทธิ์ของพระบิดาได้รับการสำแดงออก. องค์ประกอบอันศักดิ์สิทธิ์ของพระบิดาก็คือ ชีวิตนิรันดร์ซึ่งมีอยู่ในพระบุตรผู้กลายเป็นเนื้อหนัง. เปลือกกายที่พระบุตรได้สวมใส่ขณะที่กลายเป็นเนื้อหนังนั้นจำต้องแตกหักโดยการตาย องค์ประกอบอันศักดิ์สิทธิ์ของพระบิดาซึ่งก็คือชีวิตนิรันดร์จึงจะได้รับการปลดปล่อยและสำแดงออกในการเป็นขึ้นของพระองค์. กรณีนี้ก็ประดุจหนึ่งองค์ประกอบแห่งชีวิตของเมล็ดข้าวสาลีเม็ดหนึ่งถูกปลดปล่อยออกมาโดยการแตกหักของเปลือกนอกและได้รับการสำแดงออกโดยการผลิดอก. นี่ก็คือการที่พระบิดาได้รับสง่าราศีบนตัวของพระบุตร. ดู 17:1คำอธิบาย 1.

ยฮ. 12:28 ข มธ.3:17; 17:5

ยฮ. 12:28 ก ยฮ.13:31, 32; 17:1

ยฮ. 12:28 ก ยฮ.13:31, 32; 17:1

ยฮ. 12:29 ก กจ.23:9

ยฮ. 12:31 1 ภาษากรีกหมายถึง การจัดแจง (ดู 1ยฮ.2:15 คำอธิบาย 2). โลกคือระบบที่ชั่วร้ายซึ่งซาตานได้จัดแจงไว้อย่างเป็นระบบ. ซาตานได้แปรสภาพสิ่งของทั้งหมดบนโลกนี้ โดยเฉพาะสิ่งที่เกี่ยวข้องกับมนุษยชาติ อีกทั้งสิ่งที่อยู่ในสถานอากาศให้เป็นระบบอยู่ในอาณาจักรแห่งความมืดของมัน เพื่อจะยึดครองและขัดขวางมนุษย์ไม่ยอมให้มนุษย์ได้สำเร็จพระดำริของพระเจ้าและยังได้รบกวนการรับสุขของมนุษย์ที่มีต่อพระเจ้าอีกด้วย. ในขณะที่เนื้อหนังขององค์พระผู้เป็นเจ้าถูกตรึงกางเขนนั้น ซาตานเจ้าผู้ครอง โลกนี้ก็ถูกขับไล่ออกไป และระบบที่ชั่วร้ายหรืออาณาจักรแห่งความมืดนี้ก็ได้ถูกพิพากษา. ดู ข้อ31 คำอธิบาย 2.

ยฮ. 12:31 ก ยฮ.16:11

ยฮ. 12:31 2ก องค์พระผู้เป็นเจ้าซึ่งเป็นบุตรมนุษย์ (ข้อ 23) ได้ถูกยกขึ้นบนกางเขนในรูปลักษณะของงู (3:14) คือในลักษณะของเนื้อหนังแห่งบาป (รม.8:3). ซาตานผู้เป็นงูเฒ่า (วว.12:9; 20:2) และเป็นเจ้าผู้ครองโลกนี้ได้ฉีดตัวของมันเข้าในเนื้อหนังของมนุษย์. โดยการตายของพระองค์บนกางเขนในรูปลักษณะของงู องค์พระผู้เป็นเจ้าก็ได้ทำลายซาตานซึ่งอยู่ในเนื้อหนังของมนุษย์ (ฮร.2:14). โดยการพิพากษาซาตาน (16:11) โดยวิธีนี้องค์พระผู้เป็นเจ้าก็ได้พิพากษาโลกที่แขวนอยู่บนตัวของซาตานด้วย. ดังนั้นการที่องค์พระผู้เป็นเจ้าถูกยกขึ้นก็ทำให้โลกนี้ถูกพิพากษาและเจ้าผู้ครองโลกถูกขับไล่ออกไป.

ยฮ. 12:31 ข ยฮ.14:30; 16:11; อฟ.2:2

ยฮ. 12:32 ก ยฮ.3:14; 8:28

ยฮ. 12:32 1ก ในด้านหนึ่ง การตายขององค์พระผู้เป็นเจ้าก็คือ การตกลงในดินดังที่เปิดเผยในข้อ 24; ในอีกด้านหนึ่งสิ่งนี้คือการที่พระองค์ถูกยกขึ้นบนต้นไม้ (1ปต.2:24). การตกลงในดินก็เพื่อจะบังเกิดเมล็ดมากมาย ส่วนการถูกยกขึ้นบนต้นไม้ก็เพื่อต้องการดึงดูดคนทั้งปวงให้มาหาพระองค์. เมล็ดมากมายที่ก่อกำเนิดจากการที่พระองค์ได้ตกลงในดินนั้นก็คือ "คนทั้งปวง" ที่ถูกดึงดูดจากการที่พระองค์ถูกยกขึ้นที่ต้นไม้นั่นเอง.
การตายขององค์พระผู้เป็นเจ้าที่ได้เปิดเผยไว้ในบทนี้ไม่ได้เป็นการตายแห่งการไถ่ แต่เป็นการตายแห่งการให้กำเนิดและการแพร่หลาย. โดยการตายนี้เองเปลือกนอกแห่งสภาพมนุษย์ที่องค์พระผู้เป็นเจ้าได้สวมใส่ในขณะกลายเป็นเนื้อหนังก็ได้แตกหักทำให้พระองค์สามารถสำเร็จจุดประสงค์สามประการคือ (1) ได้บังเกิดเมล็ดมากมายดึงดูดคนทั้งปวงให้มาหาพระองค์ (ข้อ 24, 32); (2) ได้ปลดปล่อยองค์ประกอบอันศักดิ์สิทธิ์ซึ่งก็คือ ชีวิตที่นิรันดร์ออกมา (ข้อ 23, 28); (3) ได้พิพากษาโลกและได้ขับไล่ซาตานเจ้าผู้ครองโลกออกไป (ข้อ 31). เราจำต้องประสบการณ์กับการตายขององค์พระผู้เป็นเจ้าจึงจะสามารถมีส่วนในจุดประสงค์สามประการที่พระองค์ได้กระทำสำเร็จแล้วนั้น.

ยฮ. 12:32 ข ยฮ.6:44

ยฮ. 12:32 ค เทียบ ยฮ.12:24

ยฮ. 12:33 ก ยฮ.18:32

ยฮ. 12:33 1 แปลตามตรงคือจะสิ้นพระชนม์ในลักษณะใด.

ยฮ. 12:34 ก บพส.110:4; ยซย.9:7

ยฮ. 12:35 ก ยฮ.7:33

ยฮ. 12:35 ข ยฮ.1:5

ยฮ. 12:35 ค ยฮ.8:12; 1ยฮ.2:11

ยฮ. 12:36 ก ยฮ.8:12; 9:5; 12:46

ยฮ. 12:36 ข อฟ.5:8

ยฮ. 12:36 ค ยฮ.8:59

ยฮ. 12:38 ก ยซย.53:1

ยฮ. 12:38 1 พระกรขององค์พระผู้เป็นเจ้าก็คือ ตัวขององค์พระเยซูเจ้าเอง.

ยฮ. 12:40 ก ยซย.6:10

ยฮ. 12:40 1 ทั้งการตาบอดและใจแข็งกระด้าง สองสิ่งนี้มีความสัมพันธ์กัน คือเป็นการลงโทษที่มีต่อคนที่ไม่เชื่อ.

ยฮ. 12:41 ก ยซย.6:1

ยฮ. 12:41 1 วลีที่ว่า "สง่าราศีของพระองค์" ในที่นี้ได้ยืนยันว่าพระเยซูก็คือพระเจ้า ก็คือพระยะโฮวาแห่งพลโยธาที่ยะซายาได้เคยเห็นสง่าราศีของพระองค์มาแล้ว (ยซย.6:1, 3). ถึงแม้ยะซายาจะได้เห็นและมีความชื่นชมต่อสง่าราศีนี้ แต่บรรดาผู้เชื่อที่อ่อนแอของพระองค์กลับไม่รักสง่าราศีนี้เลย (ข้อ 42-43).

ยฮ. 12:42 ก ยฮ.7:13

ยฮ. 12:42 ข ยฮ.9:22

ยฮ. 12:43 ก ยฮ.5:44

ยฮ. 12:43 ก ยฮ.5:44

ยฮ. 12:44 1 นี่เป็นคำที่องค์พระผู้เป็นเจ้า ได้ประกาศแก่นักศาสนาที่ไม่เชื่อ. ซึ่งเปิดเผยเป็นนัยว่า (1) พระองค์ทรงเป็นพระเจ้าที่ปรากฏแก่มนุษย์ (ข้อ 44-45); (2) พระองค์เสด็จเข้ามาในโลกเพื่อเป็นความสว่างสำหรับผู้ที่เชื่อเข้าสู่พระองค์จะมิได้อยู่ในความมืด (ข้อ 36, 46); (3) พระองค์ทรงมาหามนุษย์พร้อมด้วยพระคำที่ประกอบด้วยชีวิต. ทุกคนที่ได้ต้อนรับพระคำของพระองค์ก็จะมีชีวิตนิรันดร์ตั้งแต่บัดนี้จวบนิรันดร์ แต่ทุกคนที่ปฏิเสธถ้อยคำของพระองค์ก็จะถูกพิพากษาโดยพระคำของพระองค์ในวันที่สุด (ข้อ 47-50).

ยฮ. 12:44 ก ยฮ.5:24

ยฮ. 12:45 ก ยฮ.14:9

ยฮ. 12:46 ก ยฮ.12:36; 1:4; 8:12; 9:5

ยฮ. 12:47 1 ดู 6:63 คำอธิบาย 3 เป็นคำเดียวกับ "คำ" ในวรรคแรกของข้อ 48.

ยฮ. 12:47 ก ยฮ.3:17

ยฮ. 12:48 ก พบญ.18:18-19

ยฮ. 12:49 ก ยฮ.17:8

ยฮ. 12:50 1 ดู 3:15 คำอธิบาย 1.

ยฮ. 12:50 ก ยฮ.8:28