ลูกา บทที่ 7

ลก. 7:1 1 แปลตามตรงคือ หูของประชาชน.

ลก. 7:1 ก ข้อ 1-10: มธ.8:5-13

ลก. 7:1 2ก ข้อ 1-10 ให้ดูคำอธิบายในมัดธาย 8:5-13.

ลก. 7:1 ข ลก.4:23

ลก. 7:2 ก กจ.10:1

ลก. 7:5 ก มก.1:21; ยก.2:2

ลก. 7:6 ก ลก.8:49

ลก. 7:7 ก มธ.8:16; บพส.107:20

ลก. 7:9 ก ลก.5:20

ลก. 7:11 1 หรือ ในวันถัดไป.

ลก. 7:12 ก ลก.8:42; 9:38

ลก. 7:13 ก มธ.20:34; มก.1:41

ลก. 7:13 1ก ความทุกข์โศกที่บรรยายไว้ในกรณีนี้เป็นสิ่งที่พิเศษ—บุตรชายคนเดียวของหญิงม่ายที่อยู่ในโลงได้ถูกหามมา. ความเมตตากรุณาขององค์พระผู้ช่วยที่ได้แสดงออกในความเห็นอกเห็นใจแห่งความรักของพระองค์ก็เป็นสิ่งที่พิเศษ—ไม่มีผู้ใดเรียกร้องให้พระองค์ทำเช่นนี้ แต่ในพระเมตตาอันอ่อนโยนนั้น พระองค์ก็ทรงใช้ฤทธิ์เดชแห่งการเป็นขึ้นของพระองค์มาชุบชีวิตบุตรชายของหญิงม่ายให้เป็นขึ้นจากความตาย. นี่แสดงให้เห็นว่าภารกิจเพียงหนึ่งเดียวของพระองค์ก็คือ การเสด็จมาช่วยคนบาปผู้หลงหาย (19:10) และยังเป็นการแสดงถึงมาตรฐานอันสูงส่งแห่งศีลธรรมของพระองค์ผู้ทรงเป็นองค์มนุษย์พระผู้ช่วยในการช่วยคนบาป.

ลก. 7:13 ข ลก.8:52

ลก. 7:14 1 แปลตามตรงคือ บอก.

ลก. 7:14 ก ลก.8:54; กจ.9:40

ลก. 7:15 ก ลก.7:22

ลก. 7:15 ข ลก.9:42

ลก. 7:16 ก ลก.5:26; มธ.9:8

ลก. 7:16 ข ลก.2:20; 5:25-26; 13:13; 17:15; 23:47; กจ.4:21; 11:18

ลก. 7:16 ค พบญ.18:15; กจ.7:37; ลก.7:39; 24:19; ยฮ.4:19; 6:14; 7:40; 9:17

ลก. 7:16 ง อซด.4:31; ลก.1:68; 19:44

ลก. 7:17 1 เป็นชื่อเรียกแผ่นดินของชาวยูดายที่ใช้กันโดยทั่วไป ซึ่งรวมถึงมณฑลฆาลิลายอันเป็นที่ตั้งของเมืองนาอินด้วย (ดู 4:44 คำอธิบาย 2).

ลก. 7:18 ก มธ.9:14

ลก. 7:18 1ก ข้อ 18-35 ให้ดูคำอธิบายในมัดธาย 11:2-19.

ลก. 7:18 ข ข้อ 18-35: มธ.11:2-19

ลก. 7:19 1 สำเนาต้นฉบับบางเล่มเป็น พระเยซู.

ลก. 7:19 ก ยนซ.49:10; บพส.118:26; ซคย.9:9; รม.5:14

ลก. 7:21 ก มธ.8:16

ลก. 7:21 ข มธ.12:22; 15:31; 21:14; มก.8:23; 10:52; ยฮ.9:6

ลก. 7:22 ก ยซย.35:5-6

ลก. 7:22 ข มธ.15:30-31

ลก. 7:22 ค ลก.17:12-14

ลก. 7:22 ง มก.7:35

ลก. 7:22 จ ลก.7:15; ยฮ.11:44

ลก. 7:22 1 ดู 4:43 คำอธิบาย 1.

ลก. 7:22 ฉ ลก.4:18

ลก. 7:23 ก ยซย. 8:14-15; มธ.26:31

ลก. 7:23 1 ขณะที่ดูเหมือนว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าไม่ทรงทำสิ่งใดเพื่อเรานั้น หากเราไม่สะดุดเราก็เป็นสุขแล้ว.

ลก. 7:24 ก ลก.1:80; 3:2

ลก. 7:26 ก มธ.14:5; ลก.1:76; 20:6

ลก. 7:27 ก มลค.3:1; มก.1:2

ลก. 7:28 ก ลก.6:20

ลก. 7:29 ก บพส.51:4; รม.3:4

ลก. 7:29 ข ลก.3:12

ลก. 7:29 ค กจ.18:25; 19:3

ลก. 7:30 ก มธ.23:13

ลก. 7:30 ข ลก.10:25; 11:45; 14:3; มธ.22:35

ลก. 7:30 1ข ไม่ใช่ผู้ประกอบอาชีพทนายความ แต่เป็นผู้สอนกฎบัญญัติของโมเซ.

ลก. 7:30 2 หรือ ผลักทิ้งไป, ลบล้าง.

ลก. 7:30 ค กจ.2:23; 20:27

ลก. 7:32 ก ลก.11:43

ลก. 7:33 ก เทียบ มธ.3:4

ลก. 7:33 ข ลก.1:15

ลก. 7:34 ก มก.2:16; ลก.15:1-2; 7:36

ลก. 7:34 ข ลก.19:7

ลก. 7:36 ก ลก.11:37; 14:1

ลก. 7:37 1 หรือ จัดเตรียม.

ลก. 7:37 ก มธ.26:7; มก.14:3; ยฮ.12:3

ลก. 7:38 ก ยฮ.11:2

ลก. 7:38 1ก เส้นผมเป็นสง่าราศีของหญิง (1กธ.11:15) และเป็นส่วนบนสุดของร่างกาย. เธอได้เช็ดพระบาทซึ่งเป็นส่วนที่ต่ำสุดของ พระวรกายขององค์พระผู้ช่วยด้วยส่วนที่สูงสุดของเธอ คือได้รักพระองค์ด้วยสง่าราศีของเธอ.

ลก. 7:38 2 ในความรัก.

ลก. 7:38 3 บ่งชี้ถึงความชื่นชอบที่ผู้หญิงนั้นมีต่อความหวานชื่นและความล้ำค่าของพระองค์. หากจะพูดถึงความรักของเธอแล้ว แม้แต่พระบาทของพระองค์ก็ยังมีความล้ำค่าและหวานชื่น.

ลก. 7:39 ก ลก.15:2

ลก. 7:39 1 ฝูงชนจำนวนมากในเมืองนาอินซึ่งเป็นประจักษ์พยานถึงฤทธิ์เดชแห่งการเป็นขึ้นของพระองค์ได้ยอมรับว่าองค์พระผู้ช่วยทรงเป็นผู้เผยพระวจนะที่ยิ่งใหญ่ (ข้อ 16). แต่พวกฟาริซายคนนี้ก็ยังสงสัยว่าพระองค์เป็นผู้เผยพระวจนะจริงหรือ. เขาไม่เพียงแต่สงสัยเกี่ยวกับองค์พระผู้ช่วยเท่านั้นแต่ยังดูหมิ่นหญิงคนนี้ว่าเป็นคนบาปด้วย.

ลก. 7:39 ข ลก.7:16; ยฮ.4:19

ลก. 7:39 ค เทียบ ลก.22:64

ลก. 7:40 1 แสดงถึงความรอบรู้ทุกสิ่งขององค์พระผู้ช่วย.

ลก. 7:41 ก เทียบ มธ.18:24-27

ลก. 7:41 1ก ซีโมนคิดไปว่ามีเพียงหญิงคนนั้นที่เป็นคนบาป ส่วนตัวเขาไม่ใช่คนบาป และสงสัยว่าองค์พระผู้ช่วยจะทราบหรือไม่ว่าเธอเป็นคนบาป. แต่คำอุปมาขององค์พระผู้ช่วยแสดงให้เห็นว่า ทั้งตัวเขาและหญิงนั้นต่างก็เป็นคนบาปซึ่งล้วนติดหนี้พระองค์. ทั้งคู่ล้วนต้องการให้พระองค์อภัยบาป.

ลก. 7:41 2 ดู ยฮ.6:7 คำอธิบาย 1.

ลก. 7:42 1 แสดงว่าคนบาปทั้งหมดล้วนไม่มีอะไรที่จะใช้หนี้ให้แก่พระเจ้าองค์พระผู้ช่วยของพวกเขา.

ลก. 7:42 ก อฟ.4:32; กซ.2:13; 3:13

ลก. 7:42 2ก แสดงว่าองค์พระผู้ช่วยได้อภัยเขาทั้งสองแล้ว.

ลก. 7:42 3 แสดงว่าความรักของพวกเขาที่มีต่อองค์พระผู้ช่วยนั้นเป็นผลลัพธ์ มิได้เป็นต้นเหตุให้องค์พระผู้ช่วยอภัยบาป.

ลก. 7:44 1 คำตรัสขององค์พระผู้ช่วยในข้อ 44-46 ชี้บ่งว่าซีโมนควรยึดเอาหญิงนั้นเป็นแบบอย่างและเรียนจากเธอ.

ลก. 7:44 ก ยนซ.18:4

ลก. 7:45 ก 2ซมอ.19:39; 20:9

ลก. 7:46 ก บพส.23:5; 141:5

ลก. 7:47 1 ภาษากรีกเป็นพหูพจน์. ในข้อต่อๆ ไปก็เช่นเดียวกัน.

ลก. 7:47 ก รม.5:20

ลก. 7:47 2 การที่เธอรักมากเป็นข้อพิสูจน์ว่า ความผิดบาปของเธอที่มีมากได้รับการอภัยแล้ว ส่วนการที่ซีโมนรักน้อยนั้นก็แสดงว่าเขาได้รับการอภัยบาปน้อย.

ลก. 7:48 1 ทั้งกรณีนี้และกรณีของบุตรชายคนเดียวของหญิงม่ายในเมืองนาอิน (ข้อ 11-17) มีปรากฏในหนังสือลูกาเท่านั้น. กรณีเหล่านี้เป็นสิ่งที่แสดงถึงการดูแลอย่างอ่อนโยนขององค์พระผู้ช่วยที่มีต่อคนตายและคนบาป และยังนำมาซึ่งหลักการของศีลธรรมซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของหนังสือกิตติคุณนี้.

ลก. 7:48 ก ลก.5:20; 1ยฮ.2:12

ลก. 7:49 ก ลก.5:21

ลก. 7:49 1ก คนที่เอนกายรับประทานร่วมกับพระองค์ไม่รู้ว่า องค์มนุษย์พระผู้ช่วยผู้นี้ทรงเป็นพระเจ้าผู้มีอำนาจอภัยบาปของมนุษย์ได้. ดู มก.2:7 คำอธิบาย 1.

ลก. 7:50 ก ลก.5:20; 8:48; 18:42

ลก. 7:50 1ก หญิงที่ได้รับการอภัยบาปไม่เพียงแต่มีความรักต่อองค์พระผู้ช่วยเท่านั้น แต่มีความเชื่อในพระองค์ด้วย ความเชื่อได้ดำเนินการโดยความรัก (ฆต.5:6) ซึ่งก่อให้เกิดสันติสุข. ความเชื่อซึ่งช่วยเธอให้รอดได้นำเธอมายังองค์พระผู้ช่วยในความรักและผลก็คือให้เธอดำเนินไปสู่สันติสุข. ความเชื่อ, ความรัก, และสันติสุขเป็นคุณธรรมที่สำคัญสามประการในการประสบการณ์และรับสุขการช่วยให้รอดขององค์พระผู้ช่วย. ความเชื่อเกิดขึ้นมาโดยการรู้จักกับฤทธิ์เดชแห่งการช่วยให้รอดขององค์พระผู้ช่วยและคุณธรรมของพระองค์. ความรักเกิดจากความเชื่อและนำไปสู่สันติสุข จากนั้นเราจึงติดตามองค์พระผู้ช่วย. ในการดำเนินชีวิตแห่งการติดตามองค์พระผู้ช่วยนั้น ความเชื่อและความรักจะนำสันติสุขมาให้แก่เราเพื่อให้เรารับสุขชีวิตของพระองค์และเจริญเติบโต.

ลก. 7:50 ข 1ซมอ.1:17; มก.5:34

ลก. 7:50 2ข แปลตามตรงคือ จงไปสู่สันติสุขเถิด!